“Mbouj youqgaenj, danghnaeuz caen dwg caeggeq, hix mbouj daeuj daengz ranz raeuz hane, duznou ndonj haeuj diemq gai ding, mbouj miz maz huq gwn.”
“Mehmbwn ha, cib lai bi mbouj miz caeggeq lo! Daj bihaenx boh mwngz……” Daxmeh de baez ngeix daengz cib lai bi gaxgonq caeggeq ciengjlued daengx mbanj, goenjcug gaemh boh Lungz Byauh bae, yienz- naeuz gij saeh neix gaenq gvaqbae haujlai bi lo, hoeng baez siengj daengx ndang vanzlij unqnem, danghnaeuz mbouj dwg rex dawz Lungz Byauh, de gaenq laemx roengzbae lo.
“Meh, cuengqsim.” Lungz Byauh rex daxmeh daengz gwnz congz, hawj de ninz roengzbae, doeklaeng daj laj congz rag ok gwed hingzlij daj Yangh- gangj daiq dauq, gej cag, youq ndaw laep lumhlax ok fag cungqdinj he, youh lumhlaep dwk coq gij bikmax, dawz cungqdinj cap youq gwnz gyaeujvaq, ndwn hwnjdaeuj naeuz daxmeh de, “meh, gou okbae yawj- yawj.”
“Guh maz, mwngz fatbag lo.” Daxmeh de song fwngz got mbaq de, naengh youq henz congz linjbyuxbyux hemq hwnjdaeuj:“Neix miz maz ndei- yawj?”
“Danghnaeuz caen dwg caeggeq ciengjgiep ranz Cinz Dayenz, gou aeu bae bangfwngz.”
“Luenhngab! Mwngz siengj bae ra dai? Gyoengqde daeuj ciengjlued mbouj dwg boux song boux ndwi, mwngz miz geij aen gyaeuj?”
“Meh——”
“Mbouj baenz, mwngz mbouj ndaej okbae……”(caengz sat)