Bi daihngeih, gij baksieng Lungz Byauh gaenq homq lo, miz gaiq gyaep ndaem he, canghyw naeuz cijaeu caj giz baksieng maj noh moq le, gaiq gyaep baez doek couh ndei lo. Caemhcaiq doenghgij saedceij daeuj de nyinh- caen hag doxgaiq, hwnzngoenz gaenx lienh, hag rox le hai cungq dwk nyingz caeuq dwk gienz. Baez yaep da lizhai ranz aen ndwen bet cibngux daihngeih couh yaek daengz lo, de ngoenz beij ngoenz ngeixniemh Siu Cuh caeuq daxmeh, ndigah couh swz bae gij hong lo, daiq di ngaenz rom, cawx di laex yaek soengq hawj Siu Cuh, angqvauvau dauqma mbanjranz.
Daj Yanghgangj dauq daengz mbanjranz, mbouj suenq gyae, naengh ci caemhcaiq byaij roen sai le sam ngoenz, banhaemh de couh daengz bakdou ranz gaeq lo, daxmeh de sim- angq ndaej ca mbouj geijlai yaek fatbag, got dwk de, daeglwg doxbiek le song bi, daxmeh angqyangz ndaej raemxda laefwtfwt.
“Lwg ha, mwngz cungjsuenq dauqma lo.” Daxmeh hozndaet dwk, “meh laihnaeuz ciuh vunz neix caiq hix mbouj ndaej raen mwngz lo.”
“Meh, dwg daeglwg mbouj hauq!” Lungz Byauh dauqdaej youq ndaw singz hung gvaq, beij doenghbaez roxsoq lai lo, “song bi neix gvaq ndaej ndei lwi?”
“Ai! Laebdaeb song aen rengxcin, gyae- gyawj geijcib leix cungj mbouj miz soucingz, saedceij gvaq ndaej mbouj ndei o.”
“Ha?”
“Mwngz hix mbouj dauqma baez he, roxnaeuz dak vunz daiq aen siusik dauq, hawj meh baenzneix simhoj ngeix bae niemh dauq……”
Lungz Byauh sijsaeq yawj daxmeh, gig siengsim, byoemgyaeuj song gemj daxmeh gaenq hau caez, gij nyaeuq gwnz naj youh dem le haujlai, beij song bi gonq byom lai lo.
“Meh! Gou hix dwg vih ceng gaemz heiq ndeu hawj bohmeh Siu Cuh yawjyawj ha!” De gig najrongh enj aek, “gij vah gou yaek byaij seiz gangj haenx, cungjsuenq mbouj dwg gangjbyangz lo!”
“Siu Cuh? Lwg, mwngz lij caengz lumz Siu Cuh?”
“Baenzlawz ndaej lumz ne? Baezneix gou dauqma dak vunz bae ranz de camyah wnggai mbouj caiq deng doi luba?”
“Hai! Lwg, mwngz——”
“Baenzlawz lo? Daxmeh!”
“Mwngz hix huk lai lo!”
“Gou?”
(caengz sat)