Gyangdoengh fawhndat, gizgiz cungj miz duzbeih mbin bae mbin dauq.
Mwh caengz doekfwn, gwnzbuenz baihnaj ranz, miz baenz boengj baenz boengj duzbeih mbin bae mbin dauq. Duz- beihnding, duzbeihhenj, duzbeih’o, aj fwed ronghcingh, mbin daemqdetdet baebae dauqdauq, gou yawj ndaej da mbouj yaep bae.
Daxboh senq naeuz gvaq, duzbeih dwg duzndei. Yienghneix, gou couh gyaez duzbeih raixcaix.
Ngeix mbouj daengz, gou laegfwngh couh raen duzbeih dwghaemz lailai bae.
Gou daj baihrog guhcaemz dauqma, hozndat dwk hongz naeuz:“Boh ha, mwngz yaeuhvunz! Duzbeih dwg duzyak duzrwix, boh vihmaz naeuz duzbeih dwg duzndei ne?”
Daxboh raen geizheih couh naeuz: “Guhmaz le?”
“Haxbaenh, gou yawjraen, duzbeih hung ndaemheu ndeu, gaebdawz duzbeih iq ndeu gwn bae.”
“O! Boh mbouj ngeix lo, haxbaenh gangj ndaej mbouj liuxcaez, miz cungj duzbeih hung ndaem ndeu, mbouj gag gwn duzbeih iq ndwi, lij goj gaeb gwn doenghgij duzbeih hung nding、duzbeih hung henj daeuj gwn dem. Youq biengz raeuz, boh seiziq heuh de guh ‘duzbeihguk’”. Daxboh naeuz:“Duzbeih wnq mbouj gaeb duzbeih iq ne, gag duzbeih hung ndaemheu de cij yak baenzneix, ngahgwn baenzneix go.”
“Hw! Duz yakrwix neix, gwn lwg swhgeij dem. Boh ha, mwngz baenzlawz mbouj lwnh gou rox gonq ne? Gou vanzlij naeuz de dwggyaez dahraix bw!”Gou sim mbouj angq, aenvih daxboh mbouj lwnh liuxcaez bae, neix gou gaxgonq gyaezmaij gvaq duzbeih hung ndaemheu de, seizneix cingq haemz de dangqmaz bae.
Daxboh naeuz dem:“Aenvih gwn duzbeih iq le, duzbeih hung de couh bienq ndaej heu baenzneix ndaem baenzneix lo, mwngz yawj de yakyawj baenzneix! Doenghgij duzbeihhenj duzbeihnding mbouj gwn duzbeih iq de, ndeiyawj baenzneix!”
“Dahraix ha?” Gou angqfaengz lai.
(Daj《Bonjsei Sim Lwgnyez》(Veiz Gizlinz raiz)senj okdaeuj, Lwgfwngzmeh/卢奋长 hoiz)