Duz Roeglaej Haemzhoj

来源:广西民族报网

作者:□ Veiz Cinhaij raiz Vuz Sanglanz hoiz

发布时间:2026-08-20

Daxboh gyoengqde dawz doengh duzroeg gaeb ndaej de cuengq youq ndaw daxhongh sizdangz, anbaiz yah ndaw mbanj ndeu lod bwnroeg. Vangz Yozbingz yawjraen gij yiengh neix, hozhuj dengdeng daj gwnz laeuz buet roengzdaeuj, swenjyauyau heuh dwk: “Cangh roeglaej, Cangh roeglaej.”

Daxboh gou han: “Gou youq gizneix.”

Vangz Yozbingz naeuz: “Gou naeuz mwngz gvaq, gaeb mbouj ndaej roeglaej couh gaj duz ma- henj ranz mwngz, daengz seizde bouj hawj mwngz haj maenz cienz.”

Daengngoenz gaenq doek bo lo, gyoengq canghheiq gwn gvaq nohma de mizmbangj daenj vaqdaengloengz cingq lienhgoeng, mizmbangj ngon caijdiu lienh singhoz. Couh youq seizneix, daxboh yawjraen boux lwgsau youq aen duenzcaijdiu ceiq gyaeu heuhguh Vangz Siugiz haenx coh de  byaij gvaqdaeuj, youh gig mizlaex heuh le de sing ndeu: “Cangh duicangj ndei ha!”

Daxboh gou nyi daengz sing sawqmwh heuh daeuj neix, mizdi mbouj rox baenzlawz guh, najnding swgswg doiq lwgsau de gangj: “Mwngz, mwngz heuh gou?”

Vangz Siugiz naeuz: “Dwg ha, heuh mwngz.”

Daxboh gou cam: “Miz gijmaz saeh?”

Vangz Siugiz naeuz: “Dingqnaeuz byaimbanj sou miz daemz mboqsaw ndeu, gou siengj caeuq baengzyoux gou bae gizde swiqndang.”

Daxboh naeuz: “Gizde lajraemx miz conghndaet, sou lwgsau bae swiqndang gou lau mbouj ancienz.”

Vangz Siugiz naeuz: “Baenzneix gou siengj heuh mwngz bang gou dawzneuz.”

Daxboh naeuz: “Mbouj dwg aen vwndiz dawzneuz gaijgez ndaej, dwg lajraemx miz conghndaet.”

Vangz Siugiz naeuz ndaej gagsaenq dangqmaz: “Gijde dwg saeh dou, mwngz couh bang dou dawz ndei bakgemh, mbouj hawj vunz gvaqbae couh ndaej lo. Cib faencung, couh cib faencung. Daengzseiz gou hawj mwngz mbaw biuqhaeux dij gaen haeux ndeu dangq docih.”

Daxboh mbouj ndei doi le, naeuz: “Baenzneix sou lengzgengz yaek bae, yienghneix gou cijndaej dapwngq lo, hoeng gou mbouj sou biuqhaeux mwngz.”

Daxboh daiq Vangz Siugiz caeuq baengzyoux de daengz daemz mboqsaw byaimbanj. Daxboh ndwn youq baihlaeng ndaek rin hung bakmboq de. Gizde dwg giz ndei dangqmaz, de yawj mbouj raen boux vunz swiqndang, hoeng ndaej dawz ndei mbouj hawj vunz dep henz mboq.

De daj aen daehbuh ra ok iencai, dit le habfeiz, cit ien hwnjdaeuj. Daxboh ngamq vut gyaeujien bae, sawqmwh nyi daengz ndaw raemxmboq miz sing heuh gouqmingh: “Cangh duicangj! Gouq vunz, gouq vunz ha! Vangz Siugiz caem roengz lajraemx lo!”

Daxboh riengjvaiq roemx daengz henz mboq, saet haeuj ndaw mboq. Seizneix Vangz Siugiz gaenq maez gvaqbae. Daxboh dawz de cuengq bingz youq gwnzdieg, bongx song gen de hemqnaeuz: “Vei, mwngz singjsingj! Mwngz singjsingj!” Vangz Siugiz mbouj cak saekdi. Daxboh sikhaek mboujduenh gaemh aek Vangz Siugiz caeuq soengq heiq haeuj bak hawj de, daxboh ndaej bae yienhsingz camgya gvaq gij sonlienh ciengjgouq boux mbaetraemx. Sam faencung baedauq, Vangz Siugiz singj gvaqma lo.

Yienjheiq liux le, Vangz Siugiz daeuj daengz ranz daxboh. De gaem dwk fwngz daxboh, naeuz ndang de deng daxboh raen gvaq le, ciuhneix cungj mboujmiz naj haq vunz lo, cijndaej daxboh gou aeu de.

Daxboh naeuz: “Vih gijmaz?”

Vangz Siugiz ngamqngamq sing unq naeuz le coenz vah he, ndang bouxmbwk cijndaej gyau hawj gvan de yawj. De naeuz de ciuhneix cijndaej haq hawj Cangh roeglaej.

Daxboh gou aenvih gaeb roeglaej miz goenglauz cix baenz le lauzdung mozfan, de deng yencwngfuj anbaiz daengz aen liengzsoj Liujcwngz ndeu guh sojcangj. Daxmeh mbouj  geijlai nanz couh caeuq daxboh baenzranz. Seiz myokfaeg hai ndaej henjrwkrwk de, gou Cangh Yaujhaij ma daengz le aen biengz miz roeglaej ciuz haenx.  Caemh dwg bide, roeglaej ndaej bingzfanj lo. Vunzlai cungj naeuz dwg baihgwnz baq dungx roeglaej, raen ndaw dungx roeglaej dwg nonhaih lai, baenzneix roeglaej daj seiz gou doekfag de daeuj deng lied baenz roeg ndei.

Youh gvaq le song bi, ranz gou bienq ndaej mbwn fan deih boek. Daxboh youq ndaw liengzsoj aeu le mbangjdi haeux hawj da daiq gou gwn, ngaiz vunz byoengqok lo.

Aen coihmingz seizhaenx daxboh dwg “liengzsoj sojcangj baengh gienz gwn leih, lai gwn lai ciemq”. Couh yienghneix, daxboh haeuj singz gwn haeux guekgya gvaq ngoenz caengz ndaej sam bi couh dauq ranz ndaem naz lo. Daxmeh gou Vangz Siugiz dangyienz hix gaen daxboh gou Cangh roeglaej danq ranz.

Daj seizde daeuj, saenj saeumeh ranz gou hwnz ndeu couh laemx lo.

Daxmeh naeuz ngoenz daxboh oksaeh de dahnuengx ngamj rim ndwen.

De naeuz mwh daxboh gwed cungq hamjgvaq giemxdou de, lawq ndaej yaep ndeu, youh binj ndang dauqma naeuz daxmeh: “Ngoenzneix dwg ngoenz lwgmbwk raeuz rim ndwen, gou haeuj ndoeng bae ra di duzdwk, haemhneix ndeindei bae goenghoh.”

Mwh daxboh ok mbanj, boux singq Gauh gaxgonq dang gvaigi seizneix dwg duicangj de  gyae’gyae couh gangj laeng daxboh gou: “Go Cangh mwngz haeuj ndoeng ha.”

Daxboh naeuz: “Lwgmbwk ngoenzneix rim ndwen, mbouj haeuj ndoeng, yah lwg gwn gijmaz?”

Gauh duicangj cam: “ Dwkroeg roxnaeuz dwknyaen?”

Daxboh naeuz: “Dangyienz dwg dwk roeg, dwk roeglaej. Cuk roeglaej ndaej bouj yaem bouj mak, ndei hawj mehmbwk ndaw ndwen ndang nyieg de cangqheiq dauqma.”

Gauh duicangj naeuz: “Baihgwnz miz gvidingh aeu baujhoh roeglaej, mbouj hawj dwk lo.”

Daxboh naeuz: “Gou roxndeq.”

Gauh duicangj naeuz: “Gawqyienz roxndeq mwngz lij aeu dwk? Mwngz dwk roeglaej dwk le baenz ciuh, mwngz couh mbouj lau bauqwngq?”

Daxboh naeuz: “Gangj gijmaz vahngawz? Gouq yah lwg youqgaenj.” Gangj le daxboh yaeg ga couh byaij  bae coh rog mbanj.

(3)

父亲他们将捕到的鸟儿放到食堂的天井里,安排村里一个女人拔毛。王跃平看到这一景象,很不高兴地从楼上跑了下来,大声喊道:“张麻雀,张麻雀。”

我父亲回答:“我在这里。”

王跃平说:“我跟你说过,捕不到麻雀就杀你家的黄狗,到时给你五块钱补偿。”

太阳已经落山了,吃完狗肉的演员们有的穿着灯笼裤在练功,有的哼着彩调练嗓子。就在这时,父亲看见了彩调团的第一号美人王秀菊朝他走过来,并很礼貌地叫了他一声:“张队长好!”

我父亲听到这突如其来的声音,有些惊慌失措,脸色绯红地对那美人说:“你,你叫我?”

王秀菊说:“是的,叫你。”

我父亲问:“什么事?”

王秀菊说:“听说你们村尾有一池清泉,我想跟我的闺密去那里洗澡。”

父亲说:“那里水底有漩涡,你们女的去洗澡恐怕不安全。”

王秀菊说:“所以我想叫你帮我站岗。”

父亲说:“不是站岗能解决的问题,是水底有漩涡。”

王秀菊很自信地说:“那是我们的事,你就帮我们守住隘口,不让人过去就行了。十分钟,就十分钟。到时我给你一张一斤的粮票做酬谢。”

父亲不好推诿了,说:“既然你们这样固执地要去,那我只好答应了,但我是不会收你的粮票的。”

父亲把大美人王秀菊和她的闺密带到村尾的清泉。父亲站在泉水口的那块大石头背后。那是个极好的位置,他看不见洗澡的人,但可以守住不让人靠近泉边。

他从上衣口袋找出香烟,点上火柴,抽了起来。父亲刚丢掉烟蒂,忽然听到泉水中传来呼救声:“张队长!救人,救人啊!王秀菊沉下水底了!”

父亲快速冲到泉边,跳入泉里。这时王秀菊已经不省人事。父亲把她平放在地面上,拍打她的双肩大声呼喊:“喂,你醒醒!你醒醒!”王秀菊没有反应。父亲立即对王秀菊进行心肺复苏和人工呼吸,父亲曾经到县城参加过抢救溺水者的训练。大约三分钟后,王秀菊醒了过来。

演出结束后,王秀菊来到父亲的家。她抓住父亲的手,说她身子被父亲看过了,这辈子都无脸嫁人了,除非我父亲娶她。

父亲说:“为什么?”

王秀菊只是很细声地说了一句话,女人的身体只能交给她的男人看。她说她这辈子只能嫁给张麻雀。

我父亲由于捕雀有功而成为劳动模范,他被县政府安排到柳城的一个粮所当所长。母亲不久后就跟父亲结婚。一个黄灿灿的南瓜花盛开的季节,我张晓海来到一个拥有麻雀鸣叫的世界。也是那年,麻雀得到平反了。人们都说是上面把麻雀解剖之后,发现麻雀的肚子里大多数是害虫,所以麻雀从我张晓海出生的那时起被列为益鸟。

又过了两年,我的家庭发生了天翻地覆的变化。父亲在粮所里拿了一些粮食给我的外公外婆吃,被人家检举揭发了。

父亲当时的罪名是“粮所所长以权谋私,多吃多占”。就这样,父亲进城吃国家粮的日子不到三年就回家种田了。我母亲王秀菊当然也随我父亲张麻雀回乡。

从那时起,我家中的顶梁柱一夜之间倒了下来。

母亲说父亲出事的那天妹妹刚好满月。

她说父亲扛枪跨出门槛时,犹豫片刻,又折返回来对她说:“今天是我们丫头满月的日子,我进山找点猎物,晚上好好庆祝庆祝。”

父亲出村的时候,以前的高会计现在的高队长远远地就跟我父亲打招呼:“张大哥你进山啊。”

父亲说:“丫头今天满月,不进山老婆孩子吃什么?”

高队长问:“打鸟还是打猎?”

父亲说:“当然是打鸟,打麻雀。麻雀粥能滋阴补肾,适合产后虚弱的妇女恢复健康。”

高队长说:“上面有规定要保护麻雀,不准打了。”

父亲说:“我知道。”

高队长说:“既然知道你还要打?你打了一辈子麻雀你就不怕报应?”

父亲说:“哪来的傻话?救老婆孩子要紧。”说着父亲抬腿就朝村外走去。


编辑:实习生 石喜丹  复审:黄慧华  终审:蒙树起