来源:广西民族报网
发布时间:2026-07-08
Lauxbanj laebdaeb riunyumnyum naeuz, gou sam bak maenz couh cawx ndaej Laeujmauzdaiz, nanzdauh mbouj rox dwg caen dwg gyaj ha? Gizlawz miz Laeujmauzdaiz ngamq sam bak maenz ha? Gou cawx daeuj ma ranzcoj lox beixnuengx, cang boux mizcienz. Miz yenzgungh couh cam Bauh Bingzanh, Laeujmauzdaiz caen bingz ndeu geijlai cienz ha? Bauh Bingzanh ngauz gyaeuj naeuz gou hix mbouj rox. Gienh laeuj neix dwg lauxbanj gou hawj gou aeu ma cingj daihgya gwn. Seizneix, miz boux yenzgungh ndeu aeu soujgih youq gwnz vangj caz ok le gyaqcienz. Daihgya dingq le da daengx bak mbo, cungj roxndeq bingz Laeujmauzdaiz ndeu dij ndaej cienzhong daih dingzlai vunz ndwen ndeu. Haujlai vunz couh hozhaenz dahoengz ienqaenq, gyoengqde mwngz ciengj gou ndoet, gou ciengj mwngz ndoet, doq ndoet doq ndaq, doq ndaq doq ndoet.
“Bauh Bingzanh, lauxbanj mwngz seizneix vihmaz miz cienz baenzlai ha?”
“Bauh Bingzanh, vizaeng, mwngz seizneix dwg duznou doek haeuj ganghaeux lo.”
“Cungj dwg vunz, raeuz vihmaz mingh haemzhoj baenzneix ne?”
Bauh Bingzanh caengz han gij ngeizvaeg gyoengqde, dengndaq hix mbouj dingjbuek, cij dwg mbaetrik gingqlaeuj caeuq gwnlaeuj, lumjnaeuz gij ngeizvaeg bouxwnq caemh dwg gij ngeizvaeg de, bouxwnq dahoengz ienqaenq de hix doxlumj. Caen dwg yienghneix, de daengz seizneix hix siengj mbouj doeng Fan Cuicui vihmaz miz cienz baenzlai, lij miz mingh de vihmaz ndei baenzneix. Youh miz cienz youh baenzsau, yienghlawz gyaeundei de cungj miz liux. De wnggai deng vunz hozhaenz dahoengz ienqaenq. Couh lienz de Bauh Bingzanh, cungj deng vunz hozhaenz dahoengz ienqaenq, gaej naeuz Fan Cuicui lo? Hoeng de roxndeq caeuq singjsag, de vihmaz deng vunz hozhaenz dahoengz ienqaenq, laizyouz dwg aenvih miz aen mingzcoh gitleih neix, baengh miz vunz maezsaenq gaiqneix ndaej gouz ndei ndoj cai. De seizneix baengh gij mingzcoh de, gwn ndaej haeux, roxnaeuz gangj miz le vanj haeux cigndaej insik ndeu. Vanj haeux neix dwg Fan Cuicui hawj de, bouxwnq baenzlawz dahoengz de hix ndaej, hoeng de mbouj ndaej doq miz gwn doq ndaq vunz.
Caeklaiq gienh Laeujmauzdaiz neix hawj daihgya mbouj caiq hozndat, gwn liux roek bingz laeuj, roek boux vunz sim’angq deuz bae. Gij laeuj dijcienz neix iemqhaeuj、yungzhaeuj ndaw lwed roek boux vunz caengzgiek bae, hawj gyoengqde sim- angq, roxnyinh mbouj caensaed, angqfwngfwng.
Bauh Bingzanh ra le boux bang hai ci, soengq de dauq daengz Funggingjvanh bezsu cib doengh, mwhhaenx gaenq gyanghaemh cib diemj lai lo. Fan Cuicui lijcaengz ninz, de ninzai youq ndaw sahfaz gyangdangq yawj soujgih, aen dungx mizndang caet ndwen lai de hung gvaq mwh roek ndwen gvaengx ndeu, lumj aen giuznaeng heiq yied daeuj yied lai. Neix mbouj dwg aen dungx boux mehmbwk bingzciengz, de gig fouqmiz roxnaeuz hawj vunz dahoengz, lwgnyez lij youq ndaw dungx de mbouj dwg lungz couh dwg fungh, haengjdingh oem gim doekseng. Ndwen lai doxdaeuj, de Bauh Bingzanh ngoenzngoenz yawj aen dungx bienq hung, gizsaed couh dwg yawj lwgnyez majhung, lumj yawj lwggva bienq cug. De lumjnaeuz hix roxnyinh daengz lo, Fan Cuicui cingj de dang bouxhaici, baujhoh de, saehsaed hix dwg ciq aen mingzcoh gitleih de, hohfuk caeuq baujyouh lwgnyez de bingzan doekseng, engqlij majhung. Vihneix de dangyienz haengjheiq. Baengh laeujfiz mbeilaux caeuq sim- angq, de haemq soengyungz seizbienh, lumj dauq daengz ranz bonjfaenh nei, byaij coh Fan Cuicui, meh mbaetrik haenx, ndiepnyienh heuh:
“Dahcej!”
Fan Cuicui doeksaet yat, daengx boux vunz lumj bungq dienh nei, ndangdaej sawqmwh suksaenz caeuq hwnjgeuq, soujgih deng gveng daengz gwnz dieg.
Raen de doeksaet, Bauh Bingzanh hix najbienq lo, de sikhaek gvih youq gwnz dieg, mbe song fwngz, yawhfuengz Fan Cuicui doek sahfaz. De saenzdedded dwk yawj de.
Yawjraen de singjsaeh youh lauxsaed, Fan Cuicui mbouj hozndat dauq dwgriu, de yaengyaeng dik song fwngz iet raez de, guh’unj naeuz: “Gou hawj mwngz guh daegnuengx gou la?”
De ngauzngauz gyaeuj, naeuz: “Doiq mbouj hwnj, gou laeujfiz lo.”
“Gou yawj daeuj gig geq ha?”
De yunghrengz ngauzngauz gyaeuj, “mbouj geq, mwngz youh gyaeundei youh nienzoiq raixcaix!”
“Gou nyinhnaeuz gou youh geq youh yakyawj.” De fwngz ndeu lumh naj fwngz ndeu lumh dungx naeuz, lumj yaek daej nei, “gou cungj mbouj gamj ciuq gingq.”
“Caj seng lwgnyez le, mwngz itdingh gyaeundei lumj gaeuq nei.” De naeuz le, couh habfwngz, laepda, haeujsim maqmuengh caeuq daujgau.
De gamjdoengh laeng gij vah’unq、caen’eiq caeuq caensim de, “lij mbouj ndwn vaiqdi.” Gangj sat, de cengj sahfaz ndwn gonq, Bauh Bingzanh hwnq ndang fuz de. Song boux vunz byaij daengz bak mbaeklae,“gou gag hwnjbae.” Fan Cuicui naeuz.
Bauh Bingzanh yawj de rex gij lanzganh mbaeklae hwnj laeuz bae, youh mwnh youh menh, lumjbaenz aen ruz deng rag hwnj hamq ndeu. De mbouj dwg mbouj siengj riengz hwnjbae, fuz de hwnj laeuz. Hoeng de mbouj ndaej hwnjbae. Gwnz laeuz dwg dieggimq, de mbouj ndaej cinjhawj roxnaeuz mbouj miz swhgwz hwnj laeuz. De cij ndaej youq caengzlaj baedauq、gwnninz, mbouj ndaej cangjmangx caeuq mbouj souj bonjfaenh.
Fan Cuicui cungjsuenq daengz gwnz laeuz lo, de youq bak honghlaeuz yietnaiq, sawqmwh siengj daengz gijmaz, nyeux gyaeuj coh laj laeuz hemq naeuz:
“Bauh Bingzanh, riuj soujgih gou hwnjdaeuj.”
Bauh Bingzanh gaenjgip bae gip aen soujgih doek youq gwnz dieg le, byaij hwnj laeuz bae. De ngaem gyaeuj, lwgda mbouj gamj yawj baihgwnz, youq mwh liz bak honghlaeuz lij miz song mbaeklae, couh yienh soujgih hwnjbae, cigdaengz Fan Cuicui deq gvaqbae. De cienqndang roengz laeuz, dingq daengz Fan Cuicui naeuz:
“Haetcog hagdangz miz hoih, gouj diemj ok douranz.”
(4)
老板继续笑笑,说我三百块买的茅台,难道不知道真假吗?茅台哪有三百块的呀?我买回老家糊弄乡亲的,装阔。有员工就问包平安,那真茅台多少钱一瓶呀?包平安摇头说我也不知道。酒是我现在的老板让我拿来请大家的。这时一个员工用手机从网上查出了价格。所有人听了瞠目结舌,心知肚明一瓶茅台是大多数人一个月的工资。羡慕嫉妒恨顿时在多数人胸中激荡翻滚,表现在言行上就是争先恐后地喝,边喝边骂,边骂边喝。
“包平安,你现在的老板怎么这么有钱呀?”
“包平安,干,你现在是老鼠掉进了米缸里。”
“都是人,我们为什么这么命苦呢?”
对于在座人的疑问和谩骂,包平安没有回答和反击,只是默默地敬酒和喝酒,仿佛他人的疑问也是他的疑问,他人的嫉恨也是他的嫉恨。的确,他至今也想不通范翠翠怎么那么有钱,还有,她的命怎么那么好。富有而又漂亮,人生美好的东西她都具有。她活该人们对她羡慕嫉妒恨。就连他包平安,都成为人们羡慕嫉妒恨的对象,何况范翠翠呢?但是他清楚和清醒,他之所以被人羡慕嫉妒恨,纯属是因为有个吉祥的姓名,依赖有的人对趋吉避凶的迷信。他现在凭借他的姓名,吃上了饭,或者说有了一个值得珍惜的饭碗。这个饭碗无疑是范翠翠给他的,别人怎么妒忌她可以,但他不能做端碗骂娘的事。
好在一件茅台最终平复了在座愤慨的情绪,六瓶酒喝完,六个人尽欢而散。名贵的酒渗透、融入六个底层人物的血液里,让他们欣慰,产生幻觉,飘飘然。
包平安找代驾回到凤景湾墅十栋的时候,已是晚上十点多了。范翠翠还没睡,她仰躺在客厅的沙发上看手机,七个多月的孕肚比六个月的时候又大了一圈,像气越来越足的皮球。这不是普通女人的肚子,它富贵流油或贵气逼人,正在肚子里孕育的孩子非龙即凤,毫无疑问将含着金子出生。他包平安一个多月以来,每天看着肚子变大,其实就是看着孩子成长,像看瓜变熟。他似乎也感觉到了,范翠翠请他当司机,保驾护航,实际上也是借他吉祥的姓名,祝福和保佑她的孩子平安出生,乃至成长。为此他当然乐意。仗着酒高胆大和亢奋状态,他显得从容随便,像回到自己家一样,朝着沉静的范翠翠走去,亲切地叫唤:
“大姐!”
她狠狠地吓了一跳,整个人像触电一样,身体突然动弹和抽搐,手机甩落在地。
看到她受惊,包平安也吓坏了,他噗通下跪,跪在地板上,双手伸张,预防她从沙发滑下。他战战兢兢地看着她。
看着他的机敏和忠厚,范翠翠破怒为笑,她轻轻地踢开他伸张的手,娇嗔地说:“我同意你做我弟弟了吗?”
他摇摇头,说:“对不起,我喝多了。”
“我看起来很老吗?”
他使劲摇头,“不,你非常非常漂亮年青!”
“我觉得我又老又丑。”她一手摸脸一手摸着肚子说,想哭的样子,“我都不敢照镜子。”
“等孩子出生后,你一定变得跟原来一样美。”他说,双手合十,两眼紧闭,用心祈愿和祷告。
她被他的甜言、虔心和诚意打动,“还不快起来。”说完,她撑着沙发先起,包平安起身扶她。两人走到楼梯口,“我自己上去。”她说。
他看着她扶着楼梯的护栏上楼,笨重、迟缓,像是一艘船被拖着上岸。他不是不想跟上去,护着她,助她一臂之力。但是他不能上去。楼上是禁区,他不被允许或没资格上楼。他活动和生活的范围只是在楼下,不能冒失和僭越。
她终于到了楼上,在楼道口停下歇息,忽然想起什么,回头朝楼下叫道:
“包平安,把我手机拿上来。”
包平安赶紧去捡起遗落在地板上的手机,然后上楼去。他低着头,眼睛不敢朝上望,在离楼道口还有两级台阶时,便把手机举上去,直到被范翠翠接走。他转身下楼,听到她说:
“明天上午学校有会,九点出发。”
编辑:实习生 冯慧琴 复审:黄慧华 终审:蒙树起