Geiq ndaej miz baez ndeu, lauxsae yijvwnz doiq gou naeuz:“Gou gyau aen yinvu ndeu hawj mwngz, ngoenz nduj singgeiz laeng mwngz daibyauj ban raeuz bae guh gij yenjgyangj laj guekgeiz.”“Gou？”Gou miz di mbouj gamj saenq, aenvih haggeiz neix gou ngamq cienj ma aen yozyau moq neix, doiq yozyau moq lij mbouj sug, fwt youq naj vunz yienghneix lai yenjgyangj, gou dangj ndaej hwnj lwi?

Lauxsae yijvwnz yawj ok simsaeh gou, mbouj gangj gijmaz, cij youq sij gauj、gaij gauj、 boih gauj、 yenjgyangj gigiuj fuengmienh saeqsim cijdauj gou, lienh lai le, couh sug lo, ciep roengzdaeuj couh yawj gij biujyienh gwnz daiz lo.

Caj daengz singgeiz it swnggeiz yizsiz, boux cujciz gangj cingj ban loeg ngeih daibyauj guh gij yenjgyangj laj guekgeiz. Sim gou fwt gaenj hwnjdaeuj. Lauxsae cix riunyumj dwk bekbek mbaq gou naeuz：“Hwnjbae ba, swhswh yienzyienz gangj, mwngz itdingh baenz.”Gou dingq le, sup gaemz heiq hung ndeu, byaij hwnj daiz, naj yiengq cienzbouh saeseng. A, vunz baenzneix lai! Baihlaj geij bak fouq lwgda caezcup dwk cimyawj gou, gou gaenjcieng dwk uk aw liux, mbouj rox baenzlawz guh. Gou yawj coh lauxsae yijvwnz, de yungh gij lwgda gujli gou, lij vadfwngz hawj gou hainduj, doengzseiz lumj baeznaengz cijdauj nei hai yienghbak camndei. Gou sikhaek deng daiq hwnj cezcou, lumz bae sojmiz gaenjcieng, lumj baeznaengz nei swhswh yienzyienz yenjgyangj. Gou bienq ndaej miz saenqsim hwnjdaeuj, gij sing sang daemq dingzdaenh, yaem cinj sing gok, miz sing miz cingz. Gou liuqyawj lauxsae, de cingq doiq gou riunyumj dwk daengj hwnj lwgfwngzmeh ne. Gou engq miz saenqsim lo. Gangj daengz doeklaeng gangj gawq“yenjgyangj gou sat lo, docih daih- gya.” Yienzhaeuh gungjhwet baiq. Baihlaj fwt yiengj hwnj sing bekfwngz lumj byajraez nei. Gou rox, gou guhbaenz yinvu lo. Ye!

Baez yenjgyangj ngamq cienj hag dauqma haenx, youq gij swnghhoz siujyoz duh gou veh le bit saek ronghsien ndeu, hawj swnghhoz siujyoz duh gou engq gyaeundei, de yaek vaqbaenz ndaejgeiq ceiq ndei, yo youq ndaw sim gou.

难忘的一次演讲

上林县民族实验学校丰岭校区 覃心怡

记得有一次，语文老师对我说：“我交给你一个任务，下周一你代表我们班去做国旗下的演讲。”“我？”我有点不敢相信，因为我这个学期刚转到这个新学校，对新学校还不熟，一下子在这么多人面前演讲，我能胜任吗？

语文老师看出我的心思，没有说什么，只是在写稿、改稿、背稿、演讲技巧上细心指导我。练多了，就熟练了，接下来就看台上的表现了。

等到周一的升旗仪式，主持人说请六（2）班代表做国旗下演讲。我的心一下紧张起来。老师却微笑着拍拍我的肩膀说：“上去吧，自自然然地演讲，你一定行。”我听了，深吸一口气，走上台，面向全校师生。啊，那么多人！台下几百双眼睛齐刷刷地看着我，我脑子一阵空白，不知所措。我看向语文老师，她用鼓励的眼神看着我，还给我一个开始的手势，同时像平时指导一样做问候的口型。我立刻被老师带上节奏，忘记一切紧张，全身心地，像平时一样自自然然地开始演讲。我变得自信起来，声音抑扬顿挫，字正腔圆，声情并茂。我偶尔看一眼老师，她正对我微笑，竖起大拇指呢。我更加信心十足了。讲到最后一句“我的演讲完毕，谢谢大家！”然后鞠躬。台下响起雷鸣般的掌声。我知道，我胜利完成任务了。耶！

转学后的那一次演讲，在我的小学生活中画上了一笔鲜艳的色彩，让我的小学生活更加美丽，它将化做最美好的回忆，珍藏心底。

(lauxsae son raiz: Lij Lanzyen 指导老师：李兰艳)