Saehgonq lumj hoenz, deng rumziq ci sanq lo; saehgonq lumj mok, deng daengngoenz ngamq hwnj ciuq yungz lo. Hoeng dangz goq maegsij haenx, cix lumj deu youq ndaw sim gou nei, cungj hawj gou ndaejgeiq lumj moq.

“Dingh lingh lingh……”Lingz yiengj hwnj dangz lo. Lauxsae yijvwnz yamq din soengset dwk byaij haeuj gyausiz daeuj, dingq dou cuengq sing doeg govwnz. Dou doeg sat lo, najbyak lauxsae nyaeuq di di, gijmaz hix mbouj gangj, baenq ndang coh hwzbanj, youq gwnz hwzbanj sij bet aen cwngzyij:“Bak gvai bak raeh，cih deng yaem cinj，sim dingh mbouj luenh……” Bet aen cwngzyij neix, lauxsae raemh bae raemh dauq, heuh dou baenz yienghneix cuengq sing doeg govwnz. Haxbaenh dou doeg ndaej rag sing rag diuh, soengnyatnyat, yawj daeuj mbouj habhoz lauxsae ne.

Lauxsae vix hwzbanj naeuz:“Doeg haj baez, geiq maenh, yienzhaeuh maegsij.”Laxlawz lauxsae dwg hawj dou boih le geiqndaej gij fuengfap cuengq sing doeg. Dou hainduj boih bet aen cwngzyij. Dou moix doeg sat baez ndeu, lauxsae couh youq gwnz hwzbanj veh aen vet ndeu, doeg liux haj baez, couh veh baenz cih “正” ndeu.

“Hainduj maegsij.”Lauxsae roengz lingh lo, ndaw gyausiz valala yiengh sing biengj bouh, yaepyet caemrwdrwd. Daihgya cungj ngaemgyaeuj maegsij, lauxsae menhmenh mad bae bet aen cwngzyij gwnz hwzbanj.

Ndaw gyausiz caen caemdingh ha, cij dingqnyi bakbit yiengjsasa. Gou sij aen doq aen, mwh sij ndaej gig swnh, fwt dingqnyi lauxsae naeuz:“Doegsaw aeu haeujsim, cih ndeu dij cien gim ha.”Gangj sat daengx gou da ndeu. Gou doeksaet yat, ganjmuengz cazyawj gij cwngzyij gou sij gvaq haenx——caen sij loek cih ndeu! Gou sikhaek gaijcingq, ndaw sim nyaenx mbouj ndaej gyo’mbaiq lauxsae daezsingj.

“Seizgan daengz, cujcangj sou bouh.”Lauxsae naeuz. Aeya, gou lij miz aen cwngzyij ndeu caengz sij! Da raen cujcangj couh yaek daengz baihnaj gou sou bouh lo, gou gip dwk hanh conh, hoeng yied gip yied siengj mbouj ok doek aen cwngzyij lawz. Mwh bonj bouh yaek deng cujcangj sou, ndaw uk sawqmwh yienh ok gij ngaeuz aen cwngzyij haenx——“mbat ndeu guhbaenz”! Gou sikhaek sij roengzdaeuj, liuxle soeng gaemz heiq ndeu，fwngz bek simdaeuz iq gou, dawz bonj bouh gyau hawj cujcangj.

“Dingh lingh lingh……”Lingz dangz laeng youh yiengj lo. Lauxsae dawz bonj maegsij dou fat roengzdaeuj, gou biengj bonj bouh maegsij, “100”hoengzsiensien sij youq gwnz bonj bouh gou.“A, gou ndaej bak faen!”Gou nyaenx mbouj ndaej angqhemq hwnjdaeuj.

Baezneix maegsij, miz gaenjcieng miz gingheij, caen nanz lumz ha!

那次惊心动魄的默写

上林县民族实验学校丰岭校区六年级 刘宇轩

往事如轻烟，被微风吹散了；往事如薄雾，被初阳蒸融了。但那一次课堂默写，却像刻在我心里似的，总让我记忆犹新。

“叮铃铃——”上课铃响了。语文老师迈着轻快的步伐走进教室，先听我们朗读课文。我们读完以后，老师微微皱了一下眉，什么也没说，转身在黑板上写下八个成语：“口齿伶俐、字正腔圆、有板有眼……”这些都是老师常挂在嘴边的朗读要求。看来，刚才我们拖腔拖调的朗读，她并不满意。

老师指着黑板说：“读五遍，记牢，然后默写。”原来她是想用这种方法让我们记住朗读的要领。我们一遍遍读起来，每读完一遍，老师就在黑板上画一笔，五遍读完，一个端端正正的“正”字出现了。

“开始默写！”老师一声令下，教室里顿时哗啦啦一片翻本子的声音，接着一下子鸦雀无声。大家都埋头写起来，老师轻轻擦掉了黑板上的成语。

教室里静极了，只听见笔尖沙沙作响。我一个接一个地写着，正写得顺利时，突然听到老师的声音：“读书须用意，一字值千金啊。”说完还看了我一眼。我心里一紧，赶紧检查刚刚写过的成语——果然写错了一个字！我急忙改正，心里暗暗感谢老师的提醒。

“时间到，组长收本子！”老师宣布。糟糕，我还差一个成语没写！眼看负责收本子的组长越来越近，我急得直冒汗，拼命回想是哪个成语没写。就在本子要被收走的那一刻，我突然想起来了——“一气呵成”！我飞快地写下最后四个字，长舒一口气，拍拍胸口把本子交给组长。

“叮铃铃……”又一节上课铃响了。老师把我们的默写本发下来，我打开本子，红色的“100”跃然纸上。“啊，我得一百分！”我不由得欢呼起来。

这次默写，有紧张有惊喜，真是一次难忘的经历！

（lauxsae son raiz:Vangz Gveiyangh / 指导老师：黄桂香)