一位青年满怀烦恼去找一位智者,他大学毕业后,曾豪情万丈地为自己树立了许多目标,可是几年下来,依然一事无成。
他找到智者时,智者正在河边小屋里读书。智者微笑着听完青年的倾诉,对他说:“来,你先帮我烧壶开水!”
青年看见墙角放着一把极大的水壶,旁边是一个小火灶,可是没发现柴火,于是便出去找。
他在外面拾了一些枯枝回来,装满一壶水,放在灶台上,在灶内放了一些柴便烧了起来,可是由于壶太大,那捆柴烧尽了,水也没开。于是他跑出去继续找柴,回来的时候那壶水已经凉得差不多了。这回他学聪明了,没有急于点火,而是再次出去找了些柴,由于柴准备充足,水不一会就烧开了。
智者忽然问他:“如果没有足够的柴,你该怎样把水烧开?”
青年想了一会,摇了摇头。
智者说:“如果那样,就把水壶里的水倒掉一些!”
青年若有所思地点了点头。
智者接着说:“你一开始踌躇满志,树立了太多的目标,就像这个大水壶装了太多水一样,而你又没有足够的柴,所以不能把水烧开,要想把水烧开,你或者倒出一些水,或者先去准备柴!”
青年恍然大悟。回去后,他把计划中所列的目标去掉了许多,只留下最近的几个,同时利用业余时间学习各种专业知识。几年后,他的目标基本上都实现了。
只有删繁就简,从最近的目标开始,才会一步步走向成功。万事挂怀,只会半途而废。另外,我们只有不断地捡拾“柴”,才能使人生不断加温,最终让生命沸腾起来。
Boux bouxcoz he miz dungx gyapnyuk he bae ra bouxcoengmingz, de daihhag bizyez le, vih swhgeij laeb gvaq haujlai muzbyauh, hoeng geij bi gvaqbae, guh mbouj baenz saek yiengh.
Mwh de ra daengz bouxcoengmingz, boux- coengmingz cingq youq aenranz iq henz dah doegsaw. Bouxcoengmingz riunyumj dingq sat bouxcoz gangj gij nyapnyuk de le, doiq de naeuz:“Daeuj, mwngz bang gou cawj huz raemxgoenj he gonq!”
Bouxcoz raen gok ciengz cuengq aen huzraemx gig hung he, henz aenhuz dwg aen cauq iq he, hoeng mbouj miz fwnz, yienghneix de couh ok rog bae ra fwnz.
De youq baihrog ra ndaej di nyefaex he dauqma, coux huz raemx rim he, cuengq youq gwnz cauq, yienzhaeuh coemh feiz cawj raemx, hoeng aenvih aenhuz hung lai, gij fwnz de gip daeuj haenx coemh liux lo, raemx lij caengz goenj. Yienghneix de youh ok rog bae laebdaeb ra fwnz, mwh de dauqma huz raemx haenx gaenq liengz lo. Baez neix de hag coengmingz lo, de mbouj gaenj coemh feiz, cix dwg caiq okbae ra fwnz, aenvih fwnz gaeuq cawj, raemx haemq vaiq couh cawj goenj lo.
Bouxcoengmingz sawqmwh cam de:“Danghnaeuz fwnz mbouj gaeuq, mwngz wnggai baenzlawz aeu raemx cawj goenj?”
Bouxcoz siengj yaep he le, ngauzngauz gyaeuj.
Bouxcoengmingz naeuz:“Danghnaeuz dwg yienghneix, couh raix raemx ndaw huz bae mbangj he!”
Bouxcoz lumjbaenz miz di rox nei ngaekngaek gyaeuj.
Bouxcoengmingz ciepdwk naeuz:“Mwngz hainduj nyinhnaeuz swhgeij gig liuxmboujhwnj, laeb muzbyauh daiq lai, couh lumj aenhuz hung neix coux raemx daiq lai ityiengh, hoeng mwngz youh mbouj miz fwnz gaeuq cawj goenj huzraemx, ndigah raemx couh cawj mbouj goenj, yaek siengj aeu raemx cawj goenj, mwngz mboujnex couh raix mbangj raemx he bae, mboujneix couh bae ra fwnz daeuj bwh gonq!”
Bouxcoz sawqmwh rox lo. Dauqma le, de dawz gij muzbyauh de lied haenx cawzbae haujlai, cij louz geij yiengh ceiqgaenh guh ndaej daengz haenx, doengzseiz yungh seizhoengq hag gak cungj conhyez cihsiz. Gvaq geij bi le, gij muzbyauh de ca mbouj geijlai cungj saedyienh lo.
Cawz labcab guh genjdanh, daj muzbyauh ceiq gyawj hainduj guh, cij ndaej baenz yamq baenz yamq byaij coh cwngzgungh. Gijmaz saeh cungj cuengq youq gwnz ndang, couh guh daengz byongh couh vut. Linghvaih, raeuz cijaeu mboujduenh gip “fwnz”, cijndaej sawj seiqvunz mboujduenh raeuj hwnjdaeuj, doeklaeng sawj sengmingh hoengh hwnjdaeuj.
(Mungz Yenginz hoiz)