Miz boux bouxcoz he, daj iq couh dwg laeq lwgnyez vunz raen vunz gyaez he. Mwh doegsaw dwg samndei hagseng、banh ganbu, doeg cuhcungh ngeih nienzgaep bi haenx camgya daengx guek suau doxdax, aeundaej itdaengj ciengj.

Caengz daengz cibcaet bi, de couh ndaej baujsoengq bae dayoz doegsaw. Youq aen sujgyaj de ciep daengz dayoz luzcij dunghcihsuh haenx, minghyinh cix fouzcingz sajloengh de: Baez he byaij gvaq loh bae, gyaq ci hai ndaej lumj mbin nei bungq deng de, dued song gaiq ga caeuq fwngz swix de bae lo. Doiq gij hux sawqmwh bungq daengz haenx, de mbouj deng dwk baih, doeklaeng baengh gij ceiqheiq giengiengz guh daengzdaej de, gag hag sat gocwngz dayoz, yienzhaeuh youh gag banh aen gunghswh he, baenz boux lauxcungj giyez seivunz miz baenz cienfanh guding swhcanj he, lij ndaej senj hwnj ndaw si “cib daih gezcuz bouxcoz”. Ngoenzhaenx bae caijfangj de, cam de baenzlawz gwzfuz gij in gij haemzhoj neix, aeundaej cingzcik seizneix.

Saedcaih hawj gou siengj mbouj daengz, de ceiq siengj docih haenx mbouj dwg bohmeh ndiepgyaez de, hix mbouj dwg baengzyoux itcig gujli caeuq cihciz de. Doiq gij vwndiz gou cam de, de gig vaiq dap naeuz: Gou yaek docih song go faex!

Deng ci bungq deng le, doiq de boux lwgnyez daj iq couh gig coengmingz, yienghyiengh cungj ndei gvaq vunz, mbouj fug saw, hix mbouj hawj bouxwnq yawjsiuj swhgeij haenx daeuj gangj, couh lumjbaenz ngoenzdai daeujdaengz ityiengh. Yawjyawj aen ndanggyad swhgeij, de siengsim dangqmaz, roxnyinh daengz seiqvunz de couh yienghneix sat lo, seiqvunz caiq mbouj miz gijma cigndaej guh, caiq mbouj miz yiyi, de lij siengj gvaq gag ra dai dem. Couhcinj youq yihyen dingq daengz gwnz gai giz gyae cienz daeuj saek sing song sing lahbah heiqci yiengj, hix yinxhwnj de simnyap caeuq mboujonj. Vihliux hawj de sanq sim, cienq gij cujyiliz de, de ok yen le, vunz ndaw ranz daegdaengq soengq de daengz lajmbanj ranz mehgux de bae.

Youq gizhaenx, de raen daengz song go faex gietdingh sengmingh de miz yiyi haenx.

Ranz mehgux youq aen mbanj liz ndaw singz haemq gyae he, caemdingh、cwxcaih, caemhcaiq miz di gungz. De couh youq ranz mehgux moix ngoenz gwn、ninz，ninz、gwn, moix ngoenz dajfat seizgan de nyinhnaeuz mbouj caiq dijbauj haenx, bouxvunz hix engqgya doeknaiq caeuq gik lo. Baez yaepda couh gvaqbae buenq bi.

Ngoenz he lajbyonghngoenz, ranz mehgux mbangj bae guhhong, mbangj bae hagdangz, cijmiz de boux dog youq ranz. De mbwqmbwt mbouj miz saek yiengh saeh guh, couh gag ngauz aen eijlwnz ok ndaw hongh bae.

Couh yienghneix, lumj aenmingh cawqdingh nei, de bungq daengz song go faex haenx lo.

Neix dwg song go faex baenzlawz ha! Youq giz dieg liz ranz mehgux haj roekcib mij gyae, miz song go faexyizsu gig geizheih, song go faex lumj song diuz gaeu nei utngeuj, hoeng cix giengiengz daengjsoengz coh baihgwnz. Song go faex lienz miz diuz dietsienq haemq co caet bet mij raez he, dietsienq song gyaeuj cug gofaex haenx gaenq hamq haeuj ndaw faex bae. Lumj aendaehbaengz raez deng diuzcag cug ndaet cungqgyang, yienh’ok gij yiengh geizheih song gyaeuj hung cungqgyang iq.

Raen de geizheih, ranznden youq henz de haenx couh cawjdoengh lwnh de, hainduj dwg vihliux fuengbienh dak buh, caet bet bi gonq, miz vunz youq song go faex iq rag diuq dietsienq he. Seizgan nanz le, ganj faex yied maj yied co, giz deng dietsienq cug haenx maj mbouj ndaej, deng cug ok gien riz he, song go faex cungj yaek dai lo. Couh youq mwh daihgya cungj laihnaeuz song go faex neix maj mbouj ndaej lo, mbouj siengj daengz bi daihngeih seizcin roengz ciengz fwn he le, song go faex neix youh dig ngaz okdaeuj, riengz dwk ganjfaex yied maj yied co, bi dem bi, gingqyienz dawz dietsienq cug youq gwnz ndang swhgeij haenx “gwn” haeuj ndaw faex bae lo!

Mbouj rox vihmaz, ndawsim de deng saenqdoengh lo: Doiq gij cainanh baihrog gya hawj haenx, gofaex lij rox bae doxdingj bae daeuq, hoeng guh boux vunz he, youh miz gijmaz leix mbouj roengzrengz gvaq saedceij ne! Naj doiq song go faexyizsu neix, de roxnyinh daengz gig najmong, doengzseiz hix gik ok doenghgij mbouj gamsim yo youq ndawsim de haenx——cij raen de yungh fwngz gvaz de, dwgrengz daemx hwnj aenndang naengh youq gwnz eijlwnz gaenq buenq bi de, goenggoeng gingqgingq baiq song fo faex gig bingzciengz, hoeng youh gig giengiengz haenx mbat he!

Gig vaiq, de couh cawjdoengh iugouz ma ndaw singz, gip hwnj gobwnj caeuq saenqsim de cuengq roengz haujlai nanz haenx, hainduj gvaq gij saedceij moq de.

Dingq de gig simdingh gangj sat aen goj de, gou haemq nanz cungj mbouj gangj vah.

(Mungz Yenginz hoiz)

一个年轻人，从小就是人见人爱的孩子。上学时是三好学生、班干部，初二那年参加全国奥数比赛，获得一等奖。

17岁不到，他就被保送到某大学深造。命运在他接到大学录取通知书那年的暑假，给他开了一个无情的玩笑：一次过马路时，一辆飞驰而来的车辆无情地夺去了他的双腿和左手。面对这飞来横祸，他没有被打倒，最终凭着惊人的毅力自学完全部大学课程，后来又创办了自己的公司，成为一家拥有上千万元固定资产的私企老总，并当选为市里的“十大杰出青年”。那天去采访他，问他如何克服难以想象的惨痛折磨，取得今天的成绩。

完全出乎我的意料，他最想感谢的既不是给他巨大关爱的父母，也不是一直鼓励和支持他的朋友。面对我的提问，他极快地回答：我要感谢两棵树！

遇到车祸之后，对从小就出类拔萃、自尊心极强的他来说，不啻为世界末日的来临。看看自己残缺不全的身体，他痛不欲生，感到一生就这样毁了，人生再没有什么值得追求的目标和意义，一度想要自杀。即使在医院听到远远从街上传来的一两声汽车喇叭声，也能引起他的烦躁和不安，情绪极不稳定。为了让他散心，转移一下注意力，在他出院以后，家人特意把他送到乡下的姑妈家静养。

在那里，他遇到了决定他生命意义的两棵树。

姑妈家住在一个远离城市的小村子，宁静、安逸，甚至有些落后。他就在姑妈的小院子里，每天吃饭、睡觉，睡觉、吃饭，一天天地打发着他认为不再宝贵的时光，人也更加灰心丧气和慵懒下来。一晃半年过去。

一天下午，姑妈家下田的下田，上学的上学，仅他一人在家。百无聊赖的他，自己摇动轮椅走出了那个小小的院落。

就这样，似有冥冥中的安排，他与那两棵树不期而遇。

那是怎样的两棵树啊！在离姑妈家五六十米的地方，有两棵显得十分怪异的榆树，像藤条一般扭曲着肢体，但却顽强地向上挺立着。两树之间，连着一根七八米长的粗粗的铁丝，铁丝的两端深深嵌进树干里。不，简直就是直接缠绕在树里！活像一只长布袋被拦腰紧紧系了一根绳子，呈现两头粗、中间细的奇怪形状。

见他好奇的样子，一旁的邻居主动告诉他，起初是为了晾晒衣服的方便，七八年前，有人在两棵小榆树之间拉了一根铁丝。时间一长，树干越长越粗，被铁丝缠绕的部分始终冲不出束缚，被勒出了深深一圈伤痕，两棵小树奄奄一息。就在大家都以为这两棵榆树再也难以成活的时候，没想到第二年一场春雨过后，它们又发出了新芽，而且随着树干逐渐变粗，年复一年，竟生生将紧箍在自己身上的铁丝“吃”了进去！

莫名地，他的心被强烈地震撼了：面对外界施加的暴力和厄运，小树尚知抗争，而作为一个人，又有什么理由放弃对生活的努力呢！面对这两棵榆树，他感到羞愧，同时也激起了深藏于内心的那份不甘——只见他用自己仅存的右手，艰难地从坐了半年多的轮椅上撑起整个身体，恭恭敬敬地给那两棵再普通不过，却又再坚强不过的榆树，深深鞠了个躬！

很快，他便主动要求回到城里，拾起了久违的课本还有信心，开始了属于自己的新的生活。

听他平静地讲完这段故事，我长久无语。