□ Hij Hangz/许 行

Suhgi moq ngamq daj rog sengj diuh daeuj, daihgya cungj gig gingq de, guh hong hix gig siujsim, byawz hix mbouj siengj youq seizneix guh loek gijmaz.

Hoeng bienbien youq seizneix vwnzyincu bungz daengz vwndiz mbouj ndei banh lo. Suhgi moq youq gwnz faenh vwnzgen he guh cijsi, gingqyienz dawz “擅长(sancangz)”cih “擅（san）” haenx, sij baenz cih “善(san)”, vanzlij aeu yaenq ndei fat roengzbae.

Caizliu daengz vwnzyincu le, hawj cucangj hoj guh lo. Cigciep gaij gvaqdaeuj, de mbouj gamj, gamj gaij gij loek suhgi mwngz ra dai ha! Caiq gangj suhgi ngamq daeuj, de lij mo mbouj cing beizheiq suhgi ha! Mbouj gaij, ciuq yienghneix yaenq fat roengzbae, saeklaeuq baenz vahriu hawj vunz riu, suhgi caiq gvaiq roengzdaeuj, de boux vwnzyincu cucangj neix, lienz gvan neix cungj guh mbouj ndei, lij dang mbouj dang cucangj?

De caz haujlai swdenj, muengh song cih saw neix ndaej doengyungh, hoeng sojmiz swdenj cungj mbouj bang de.

De cam gij yigen geij boux fucucangj, gyoengqde cungj dwg da hung daengx da iq, mbouj miz cawjeiq.

Gienh saeh neix sawj de gwn mbouj van, ninz mbouj ndaek. Ai! Baenzlawz bienbien youq seizneix ok cungj saeh hoj guh neix ha.

Siengj mbouj daengz, seizhaenx ndaw cu boux gohyenz iq ngamq faenboiq daeuj haenx riu lo, de naeuz: “Neix miz maz hoj guh?”

Cucangj ganjgip cam baenzlawz guh?

Cij raen boux gohyenz iq neix, dawz gij baevah suhgi gvaqdaeuj, youq gwnz cih “善” diemj diemj maeg he, diemj maeg neix dawz cih saw neix goemq dwk ndaemndat bae.

Cucangj doeksaetyat: Loengh gij baevah suhgi vaih bae, ra dai ha! De ganjgip ciengj gvaqdaeuj:“Dai lo, mwngz baenzlawz yienghneix guh ha?”

Gohyenz iq mbouj vueng mbouj muengz, dawz baevah gvaqdaeuj, youq gwnz diemj maeg haenx, yungh bit veh ok diuz sienq he, yienzhaeuh ciuq gij bitveh suhgi sij cih“擅”he. De naeuz: “Couh dawz gijneix bae yaenq ba! Danghnaeuz cam gizneix vihmaz miz diemj maeg he, couh naeuz dwg gou mbouj siujsim deng maeg doek roengzbae. Yienghneix youh mbouj saetnaj suhgi, youh mbouj dawz cih loek fat roengzbae, mbouj dwg doiq song mbiengj cungj ndei ha? Danghnaeuz ok maz vwndiz, couh naeuz dwg gou guh. Fanjcingq gou dwg boux bing’iq he, lau gijmaz?”

Cucangj miz di dawz mbouj dingh cawjeiq, itseiz mbouj rox baenzlawz guh lo.

Cijsi yaenq ndei soengq hawj suhgi, suhgi hix mbouj sijsaeq yawj. Diemj maeg neix gingqyienz mbouj miz saek yiengh saeh gvaqbae lo. Cucangj hix cuengqsim roengzdaeuj lo.

Gienh saeh neix mbouj rox baenzlawz gij vunz ndaw bangunghdingh cungj rox lo, boux misuh suhgi rox le mbouj gamj muenz, couh cigciep veibau hawj suhgi.

Suhgi dingq le ndawsim baez doeksaet, de bek aen gyaeuj de naeuz: “Neix cungj gvaiq gou. Couh di saeh neix, guhmaz loengh ndaej baenz fukcab, yawjdaeuj raeuz baihgwnz baihlaj ndawde, lij noix caensim caeuq saenqnyaemh ha!”

Ngoenz haenx boux suhgi lizyiuh daeuj yawj suhgi moq, suhgi moq dawz gienh saeh neix yienzyienz bonjbonj lwnh hawj laux suhgi. Laux suhgi yawj caizliu yaenq ndei haenx le, itseiz singq hwnj youq gwnz caizliu sij seiq coenz vah:

Loek cih mbouj citgeiz, diemj baez maeg couh baenz. Gwnzbiengz saeh mbouj nanz, cix lau doxngeiz laeg.

Laux suhgi sij sat cuengq bit roengzdaeuj. Song boux suhgi mwngz yawj gou gou yawj mwngz, cungj roxnyinh miz di sim’in, cix gangj mbouj okdaeuj.

新书记刚从外省调来，大家都很敬重他，工作也万分谨慎，谁都不想在这个时候出纰漏。

可偏偏文印处碰上了棘手的问题。新书记在一份文件的指示上，竟把擅长的“擅”字，写成了“善”字，而且还要打印下发。

材料到了文印处，可把处长难住了。直接改过来，他不敢，敢给书记改错这还得了！况且书记刚来，他也摸不透书记的脾气呀！不改，照此印发下去，万一闹出笑话，书记再责难下来，他这个文印处长，连这个关都把不住，处长还当不？

他翻了很多字典，希望这两个字能通用，可是所有的字典都板着脸不答应。

他向几位副处长征求意见，他们也都大眼瞪小眼，拿不出个主意。

这使他饭吃不香，觉睡不安。唉！怎么偏偏在这节骨眼儿上出了这么件难办的事。

不承想，这时处里一个刚分配来的小科员笑了，他说：“这有何难？”

处长忙问咋办？

只见这个小科员，把书记的批示拿过去，在那个“善”字上点了个墨点，把它盖得严严实实。

处长吓了一跳：把书记的批示给毁了，这还得了！他忙抢过来：“我的天，你怎么这么干呀？”

小科员不慌不忙，拿过批示，在那个墨点上，用笔拉出一条线，然后模仿书记的笔迹，写了个“擅”字。他说：“就拿这个去打印吧！若问这里怎么出了个墨点，就说是我不小心弄上的。这既不伤书记的面子，又不会将错字下达，岂不两全其美？万一出了什么问题，一切由我担着。反正我头上光光的，什么也没有，什么也不怕。”

处长有些犹豫，一时有点不知所措了。

指示打好送上，书记也未细看。这个墨点竟无言地遮盖了一切，也成全了一切。至此，处长心头的一片乌云也终于散了！

处长高兴地拍着小科员的肩膀说：“小老弟，你真是位智多星，可为我们处解难了。”

这件事在办公厅不胫而走，书记的秘书听了不敢隐瞒，直接汇报给了书记。

书记听了不由得心中一震，他以掌击头说：“这都怪我。这么一点事，怎么弄得这般复杂，看来我们上下级之间，还缺乏真诚和信任啊！”

这天，离休的老书记来看新书记，新书记把这件事原原本本告诉了老书记。老书记看了打印材料后，一时心血来潮，禁不住在上面写了四句话：

错字不稀罕，墨点真新鲜。世上无难事，只怕疑虑深。

老书记写罢掷笔于案。两位书记面面相觑，一时空气凝固，诸多感慨交织在一起，却又说不出口。