Ciengz raemxrongz he, dongj aen hagdangz Hulinz Siujyoz loemqlak lo. Liuz yencangj cawjguenj ndaw yienh vwnzva gyauyuz haenx daiq vunz bae cazyawj gij hong dauq hwnj aen hagdangz haenx, coi gyoengqvunz hwnj hagdangz haenx ganj hong vaiq di. Mboujliuh mwh roengz bya deng laemx sieng, soengq bae yihyen yw.

Vangz Dungh ndaw yienh vwnzgyauban haenx dingqnyi le, laeglemx bwh ndei haj bak maenz ngaenz, dajsuenq ciq aen mingzdaeuz bae yawj yencangj, daeuj biuj gij sim’eiq de. Mboujliuh yencangj baez raen aen hoengzbau coux cienz neix, couh sikhaek najlaep naeuz de: “Siuj Vangz ha, geij ngoenz neix mwngz bae giz deng raemxrongz dongj haenx gouq cai, sinhoj mwngz lo, mwngz baenz nyaengq lij daeuj yawj gou, gou gig docih mwngz, vihmaz lij hawj gijneix? Vaiq di sou bae!”

Vangz Dungh raen yencangj mbouj hawj naj de, couh bae cam boux baengzyoux he. Mboujliuh gij saeh neix deng baengzyoux riu dwk dungx in bae: “Gijmaz? Soengq laex hawj yencangj, haj bak maenz ngaenz mwngz hix dawz ndaej ok fwngz? Itbuen vunz ceiq noix hix soengq song cien maenz; danghnaeuz miz saeh gouz de, lauheiq lienz bet cien maenz cungj mbouj ndaej!”

Ha? Vangz Dungj doeksaet dwk aj bak ngabngab. Ma daengz ranz lij hujdengdeng. Hoeng mehyah de youq yihyen dang husw haenx cix raen mbouj geizheih: “Seizneix couh hwng yienghneix, mwngz huj hix mbouj miz yungh. Gou raen miz vunz oet aen fungbau hung he haeuj daej swiz de bae, yawj yienghceij ceiq noix miz fanh maenz ngaenz bw!”

Ced meh mwngz, ndaek guen dam cienz neix! Vangz Dungh siengj hwnj gij lwgnyez giz deng raemxrongz dongj haenx mbouj miz hagdangz doegsaw, couh engq huj lo. Yienghneix de lienz hwnz sij faenh genjgij caizliu he, cunjbei mbwn rongh le couh fat okbae. Mboujliuh bienbien youq seizhaenx, Liuz yencangj sawqmwh dwk dienhvah daeuj, coi de sikhaek bae giz de mbat he!

Vangz Dungh damzdingz dwk ganj daengz yihyen. Hoeng ngamq daengz bakdou, couh yawjraen gwnz mbonq yencangj miz dab cienz nanwt he, mehyah yencangj cingq bang de gej gaiq baengzsa duk aenlaeng de haenx. Sijsaeq baez yawj, aenlaeng yencangj gaenbonj couh mbouj miz saek di sieng!

“Vangz Dungh, mwngz lij nyengh gijmaz, gizneix itgungh cib fanh maenz ngaenz, mwngz caiq geq mbat he, yawj gaeuq mbouj gaeuq bouj hwnj gij cienz hwnj hagdangz mbouj gaeuq haenx……”

“Liuz yencangj……” Vangz Dungh mwnh- saengsaeng dwk ciep gvaq cienz, doeksaet dwk cam: “Mwngz youh hozbiz ne?”

“Gienh saeh neix danghnaeuz ciuq cingqciengz baenz bouh baenz bouh banh, mbouj rox aeu caj daengz ngoenz lawz……Mbouj miz banhfap, aen yienh raeuz dwg aen yienz hung gangj saenzcingz he, saehcingz daiq gaenj, gou camh yungh cungj banhfap neix, goeng saeh sei banh……”

“Hoeng gienh saeh neix gvaqlaeng vunzlai baenzlawz yawj mwngz ne?”

“Neix ndei banh……” Liuz yencangj gangj dwk couh ndenq gvaqdaeuj bonj bouh he, doengzseiz cijsi Vangz Dungh: “Mwngz sikhaek bae dawz gij mingzdan gien cienz hwnj hagdangz neix sij gwnz ceij nem okdaeuj.”

“Neix……” Vangz Dungh ngeizvaeg dwk yawj Liuz yencangj, fwngz oet haeuj daeh bae nyaenx- nyaenx fungsaenq genjgij, ndawsim mbouj rox dwg haemz dwg soemj roxnaeuz dwg van……

公事私办

□ Lij Gunhfungh

□ 李昆峰

一场洪水，肆虐冲毁了护林小学。县主管文教的刘县长带人去督促重建工作，不料却跌伤在下山的路上，被人送进了医院。

县文教办的王东闻讯，忙暗中备了500块钱，决计以探望病人为由，略表一下自己的心意。不料刘县长一见这装钱的红包，便马上沉下脸来训道：“小王啊，这些天你辛苦地工作在抗洪一线，能挤出空来看我就很不错了，干嘛还弄这个？快收起来！”

王东闹了个没趣，随后便请教一位过去的好友。不料却险些让人笑掉大牙：“什么？给县长送礼，500块钱你也能拿得出手？一般人最少也得2000；如果有事相求，恐怕连8000也打不住！”

啊，王东大吃一惊，以致回到家后，心里仍忿忿不平。可他在医院做护士的妻子，却见怪不怪：“现在就兴这个，你生气也没用。我眼瞅着人家塞他枕下一个大红包，看样子至少有上万块哩！”

好你个贪官！王东禁不住想起灾区里一个个面临失学的孩子，满腔的热血都沸腾了。于是，他连夜赶写了一份义正词严的检举材料，准备天亮就发出。不料偏在这时，刘县长却突然打来电话，并催促他马上过去一趟！

王东壮着胆子，不动声色地赶往了医院。可刚到门口，只见刘县长的床前摞起了厚厚的一沓子钱，而县长的夫人却在帮其往下揭背后的纱布。再定神一看，刘县长的后背竟压根就没有一丁点儿的伤口！

“你还愣什么呢王东，这一共是１０万块钱，你重数一遍，看能不能堵上重建校舍的资金缺口……”

“刘县长……”王东怔怔地双手接过钱来，禁不住吃惊地问，“您这又是何苦呢？”

“这个事，如果按正常的程序走，不知要等到哪一天……没办法，咱们县是个人情大县，情急之下，我姑且只能歪病邪治，公事私办……”

“可事后别人又会怎么看您呢？”

“这好办……”刘县长说着便递过来一个小本本，并指示王东，“你马上去把这次捐款助学的名单给我张榜公布出去。”

“这……”王东怔怔地望定刘县长，探手捏了捏衣袋里的检举信，心里已品不出是苦是酸还是甜……