Gou doenghngauz lo, hoeng, gou cungj roxnyinh Aulungzgveiz dwg boizhaemz, danghnaeuz dwg bouxwnq, bihaenx daj ndawlauz ndaej cuengq dauq seiz, gangj mbouj dingh couh deng meh dai ranz sanq gik ndaej dawz fagcax bae ranz Ahveij gaj geij boux vunz okheiq bw.
Daiq aiq hix roxnyinh gou caengz saenq caez, ciepdwk youh bouj gangj:
“Doeklaeng, vunzmbanj ciengz- seiz raen de buet coh gwnzbya, mizseiz baez bae song sam ngoenz cij dauq, caezgya cungj naeuz de caeuq bang caeggeq gwnzbya vanzlij miz lenzloz, mboujnex de ciengz hwnj bya bae guh maz?”
“O?” Neix dwg gij saeh youq- gaenj lo, Aulungzgveiz nanzdauh caen dwg caeggeq? Yienghneix, gij goj de lwnh hawj gou caen yaeuh vunz dahraix lo.
“Mbouj saenq yaep he cam bohgoux mwngz bae, bohgoux mwngz danghnaeuz mbouj dwg baujcangj, gou baenzlawz cungj mbouj hawj de bae guenj doenghgij saeh neix, hoeng caezgya nyengh senj de guh. Ai! Gou caen lau gij saedceij simnyap couh youq gaenlaeng ne, bouxhak seizonj guh vei luenh hoj dang, doenghgij bi neix……”
(caengz sat)