Laujmaj heiq hwnj caengz roengz, yaek gyaep haeuj ndaw fwn bae. Mehyah Laujmaj raen le, ganjgip beng de, naeuz, mwngz couhsuenq moeb de dai bae, hix ra mbouj raen vaiz.

Laujmaj cijndei hujdengdeng vut bae diuz faexcauxfeiz ndaw fwngz.

Banringzgvaq, Laujmaj gag bouxvunz ndeu gwn laeuj. Fwn menhmenh bienq iq lo, suijgu gaenq rimrwd, muengh gvaqbae, gvangqyubyub.

Faen Noh

Fwn lumj duz maxak, bonghyat gvaqdaeuj.

Goengqbya lak, gofaex laemx youq gwnznamh. Raemxfwn doengqdangdang doxgyonj hwnjdaeuj, cung coh vandah. Raemxdah hwnj, haeuxnaz song hamq deng dumx liux. Siujmaj venj youq gwnz doudaemq, muenghyawj raemxdah dumxdam. Fwn dingz lo, aenmbanj hix ronghsag lo. Gyoengqvunz ndoj youq ndaw ranz haenx, menhmenh byaij okdaeuj, ndaw doenghnaz vunz yied daeuj yied lai.

Laujmaj naengh youq ndaw ranzding, ndoet gaemz laeuj ndeu, danq gaemz heiq ndeu, mbwngnyaujnyauj. Gwn haeuxringz le, mehyah couh daengz ranz naxbiuj mbanjlaj ciq cwz lo. De muenghyawj aen cung gwnz ciengz baez ndeu, gaenq gvaq seiz Siujmaj langhhag, hoeng baenzlawz hix mbouj raen mehyah dauqma. Seizneix, miz bouxvunz daenj buh hoengz ndeu byaij gvaqdaeuj. Dwg Nuengxgouj mehyah Augwnh. De ndwn youq gwnz fai, gek aen daemz ndeu coh ranz Laujmaj hemq naeuz: “Laujmaj, giuzrin gizhaenx faen nohvaiz bw.”

Laumaj ndwn hwnjdaeuj, nyoengx faj dou- daemq, ndwn youq baihnaj dou, hix haenqhoz hemq naeuz: “Faen noh gijmaz?”

“Nohvaiz.”

“Nohvaiz daj gizlawz daeuj?”

“Raemxrongz mued duzvaiz ndeu dai ne.”

Laujmaj baez dingq, doeksaetyat, ngawhngwd yaep ndeu. Caj de singj gvaqdaeuj, siengj cam cingcuj, hoeng Nuengxgouj gaenq bae gyae lo. Laujmaj cijndei gipmuengz coh giuzrin byaij bae, giuzrin dwg vunzlai conzngaenz guh, youq giz vandah bakmbanj. Daengz bak mbanj le, daj gizgyae couh muenghraen giuzrin gizhaenx homh bang vunz ndeu. Gyoengqvunz cauznyannyan caeuq sing raemxdah bonghfofo doxcab, caenx gvaqdaeuj. Dauqcawq dwg heiq sing singjsien. Neix dwg gij heiq nohvaiz daegbied miz. Laujmaj gig vaiq couh daengz gwnz giuz. Siujmaj aemq daehsaw, angq- fwngfwng maeuq youq bangxhenz, yawj canghdoz cek nohvaiz. Duzvaiz hungloet ndeu, deng baq dungx hai saej. Dungxsaej lae okdaeuj, raemxlwed nyumx doh baenz diuz giuz. Mienh naeng’vaiz ndaemndat ndeu, nyaeuqnyatnyat, boemz youq gwnz mienhgiuz. Laujmaj raen le gyaeujvaiz, simdaeuz diuqbub, song diuz gaeuvaiz de sug lai lo.

Laujmaj saeknaj heuyauj, cam: “Duz vaiz neix baenzlawz la?”

Siujmaj naeuz: “Raemx mued dai lune.”

Laujmaj naeuz: “Baenzlawz deng mued ne?”

Siujmaj naeuz: “Raemxrongz cung roengzdaeuj, aendungx bongzbad fouz youq gwnz dah ne.”

Laujmaj mbouj dwet dem lo, coh baihnaj byaij geij yamq, byaij daengz henz gyaeujvaiz. Ngveih lwgda duzvaiz, fan dwk gig siliengz, yawj hwnjdaeuj gig dwglau. De sijsaeq nyinh yaep ndeu, dauqdaej soeng gaem heiq ndeu, sim hix soeng haujlai. De daj ndaw daeh mbon ok hab’ien, yot aeu diuz ndeu, gamz youq ndaw bak, menh cit menh byoq hoenz.

Heiqrang iencaij, byoq haeuj conghhoz canghdoz bae. De ndwnj gaemz myaiz ndeu, yaengx gen uetuet hanh gwnz najbyak, coh Laujmaj hemq naeuz: “Cedmeh mwngz, couh caj gwn noh!” Laujmaj dingq le, riuhehe dawz ien okdaeuj, ndenq daengz henz bak canghdoz. Canghdoz aj bak gamz ien, Laujmaj bang de diemj feiz. Canghdoz mex lwgda, gig yiengjsouh haenqrengz sup geij gaemz. Sawqmwh, fagcax gwnz fwngz de, lumjnaeuz bienq raehrwd lo.

Gou aeu nohgienq, gou aeu dungxvaiz. Couh- lienz duzma youq bangxhenz cunz, hix faen ndaej hajvaiz roxnaeuz ndoksoiq. Bouxboux riunyum- nyum, angqvauvau. Gyaeujvaiz deng canghdoz aeu bae lo, de siengj aeuq gyaeujvaiz gwn. Aeuq cauq dang feih ndeu, gwn geij gaemz laeuj, couh baenzneix gvaq ndwenngoenz.

Laujmaj naeuz: “Aeu di laeblaz ndeu.”

Siujmaj daj ndaw vunzlai ndonj okdaeuj, geizheih cam naeuz: “Laeblaz baenzlawz gwn a?”

Canghdoz dingq le, gvej gaiq laeblaz hung ndeu, coh ndaw fwngz Laujmaj baez gveng. Laujmaj gipmuengz ciep gvaqdaeuj——Yo, gij noh neix, naekgywggywg, lij mizdi raeuj. Laujmaj doiq Siujmaj naeuz, bae aeu gaem fiengzhaeux ndeu. Siujmaj buet bae riengjret, buet daengz ndaw naz, va gaem fiengzhaeux mbaeqmbat ndeu, gyau hawj Laujmaj.

Laujmaj aeu ganjhaeux cugmaenh laeblaz. Seizneix, ranz gaenq menhmenh fuemx, nohvaiz hix faen yaek liux. Vunzlai cungj riuj nohvaiz ma ranz lo. Mizmbangj ranz, conghheuq gaenq byoq hoenz- ngeungeu. Laujmaj naj haifwngfwng, riuj dwk nohvaiz, daiq Siujmaj, coh ranz byaij bae. Byaij gvaq suenbyaek, de ciemz geij aen lauxbaeg. Gij lauxbaeg ngamq daj ndaw namh cumx okdaeuj, hawj vunz sim’angq dangqmaz.

Song bohlwg dauq daengz ranz, couh nyaengq- nyat hwnjdaeuj. Laujmaj ronq noh, Siujmaj dat naeng lauxbag. Hai saeuq meizgi, feizmbaw lamzsau, dawzyubyub. Aen cauqmeng cang rim nohvaiz cuengq hwnjbae, feizmbaw yaepyet couh mbehai, duk dawz baenz aen cauqmeng. Siujmaj dingqnyi ndaw cauqmeng yiengjgugu, lumjnaeuz fwindat yaek dingj gwet facauq nei.

Heiqrang nohcwz menhmenh okdaeuj lo. Lauj- maj gven feiz iq, hawj laeblaz menhmenh aeuq. Ranz fuemx lo, baihrog gaenq yawj mbouj raen geijlai gyae. Laujmaj youq ndaw ranzdajcawj caeuq ranzding baebae dauqdauq byaij geij baez, sawqmwh doiq Siujmaj naeuz: “Daxmeh mwngz baenzlawz seizneix lij caengz ma ranz ne?”

老马怒气未消，想要追进雨水中。老马媳妇见了，赶紧拉住了他，说，就算你打死他，也找不到牛。

老马只得气呼呼地丢掉手中的烧火棍。

下午，老马一个人在喝闷酒。雨势渐渐小了，水库已满，望过去是一片汪洋。

分肉

雨水如同野马，奔腾而来。

大山缺了口子，大树摔倒在地。浑浊的雨水汇聚在一起，冲向了河湾。河水上涨，淹没了两岸的稻田。小马挂在矮门上，望着河水弥漫。雨水停歇了，村庄也明亮了。躲在屋子里的人们，渐渐走了出来，慢慢地充满了田野。

老马坐在厅里，喝一口酒，叹一口气，眉头打了结。午饭过后，媳妇就到下村表舅家借牛去了。他望了一眼墙壁上的钟，已经过了小马放学的时间，却始终不见媳妇归来。这时，大路上走来个红色的影子。是根叔老婆九妹。她立在堤坝上，隔着个池塘，冲着老马家喊道：“老马，石桥里在分着牛肉呢。”

老马站起来，推开矮门，站在门前，也扯着嗓子喊道：“分什么肉？”

“牛肉。”

“哪里来的牛肉？”

“大水淹死了头水牛呢。”

老马一听，心不由一惊，怔怔地愣了一会儿。等他回过神来，想问清楚，可九妹已经走远。老马只得匆匆地朝石桥走去。石桥是大伙儿凑款修的，坐落在村口的河湾处。到了村口，便远远望见了石桥那边围拢着一群人。闹腾的人声和轰隆的河水声混杂在一起，挤了过来。空气中飘浮着新鲜的血腥气。这是水牛特有的味道。老马很快就到了桥上。小马背着书包，一脸兴奋地蹲在一旁，看着杀猪佬在肢解水牛。一头硕大的水牛，被开了膛破了肚。下水流出来，血水染了整座桥。一张黑色的牛皮，仿佛是皱褶，趴在桥面上。老马见了牛头，心里咯噔一跳，牛角熟悉着呢。

老马脸色青了，问：“这牛怎么啦？”

小马道：“淹死了呢。”

老马说：“怎么淹的？”

小马说：“大水冲下来的，鼓着肚子飘在河面上呢。”

老马不声响了，往前跨了几步，走到牛头处。那牛眼，惨惨地翻着，看着瘆人。他细细地辨认了一会儿，终于舒了口气，心里也明亮了点。他从兜里掏出烟盒，拍出一支，咬在嘴巴里，慢慢地吞吐着。

烟的香味，溜进了杀猪佬的喉咙。他咽了口唾沫，抬起手臂擦了下额头上的汗珠，然后冲着老马叫道：“屌你啊，就等着吃肉！”老马听了，便笑嘻嘻地拿出烟，送到了杀猪佬的嘴边。杀猪佬张嘴咬住了烟，老马为他点了火。杀猪佬眯着眼，一脸享受地深吸了几口。顿时，他手上的刀，仿佛更锋利了。

你要牛腱，我要牛肚。就连逡巡在一旁的狗，也能分到牛油或者碎骨头。每个人的脸都带着洋洋的笑意，眉飞色舞起来。牛头被猪肉佬要去了，他想搞个牛头煲。煮一锅靓汤，喝几口老酒，日子就得这么过。

老马说：“来点牛腩。”

小马从人群里钻出来，好奇地问道：“牛腩怎么吃啊？”

老马说：“萝卜牛腩嘛，靓得吞口水！”

杀猪佬听了，便切了大块牛腩，往老马手上一丢。老马慌乱地接过——哟，这肉，沉甸甸的，还带着温温的气息。老马对小马说，去拿把稻秆。小马一个箭步，蹿到了田野，抓了一把湿漉漉的稻秆，交给了老马。

老马用稻秆系住了牛腩。此时，天色已逐渐黯淡，牛肉也已分得差不多。大伙儿都提着肉回了家。有的人家，烟囱里已经冒出了白白的烟柱。老马眉眼舒展，提着牛肉，带着小马，往家里走去。路过菜园时，他们拔了几根萝卜。刚从湿润泥土里出来的白萝卜，惹得人心里欢喜。

父子俩一回到家，便忙活起来。老马切肉，小马削萝卜皮。打开了煤气灶，蓝色的火焰，呼呼地燃烧着。装满了牛肉的砂锅一放上去，那火焰瞬间张开来，包裹着整只砂锅。小马听见砂锅里咕咕地响着，仿佛热气要顶开锅盖。

牛肉的香气渐渐出来了。老马关小了火，让牛腩煲慢慢地炖着。天色已暗，外面已经望不见几米远。老马来来回回在厨房和厅里走了几趟，忽然对小马说道：“你妈怎么现在还不回来呢？”

（5 完） （原载《广西文学》）