Mbouj aeu ndaej Vah Siujman, de hix mbouj myonx, sien dwg hawj daxboh daj bit ngaenz ndeu, hawj de bae bwh gij saeh banh gizangq vunzguhnaz. Miz le ngaenz, nungzcangz daxboh ndaej swnh banh roengzbae, daengz byai bi seiz, faen le geij baez, duzgaeq duzbit duzhanq duzbya cungj ndaej swnh gai okbae, ranz dou couh miz le soucingz, ndawsim daxboh engq dwg angqvauvau, ndaw ranz ngoenz ngoenz gaj gaeq gaj bit, cauzhuhu. Gwn raemx mbouj lumz boux vat cingj, daxboh daengz cunhveij gangj geng gangj unq yaek beng Moz Lenz ma ranz daeuj, de yaek docih Moz suhgi, naeuz mbouj miz de couh mbouj miz ranz dou ngoenzneix. Cieng yaek daengz, de lij senj le geij duz gaeq biz geij duz bit biz caeuq geij duz bya hung biz, caenndang soengq daengz ranz Moz Lenz ndaw singz, hoeng cix deng de daimingh cawx le roengzdaeuj. Moz suhgi naeuz, Govah mwngz cingcuj, dou miz gvidingh, mbouj ndaej aeu beksingq saek diuz mae saek diuz cim, nanzdauh mwngz siengj hawj gou deng fad lwi?

Cieng cosam gyanghaemh gouj diemj lai, mbwn sawqmwh doek le fwnhaenq, fwn lumj diuzdahmbwn lakloemq nei, yiengj hulung hulung.

Daxmeh Linz Naijyiz yawj dwk mbwn laepngaungau, youq ndaw ranz haeujhaeuj okok, doeklaeng saedcaih nyaenx mbouj ndaej le cij mbouj onj dwk yungh lwgfwngz yaek yaek daxboh caeuq vunzlai gwnlaeuj: “Vah Laujsuj, fwn baenzneix hung, raengzromraemx rox mbouj rox dumx ne?” Coenz vah ndeu, hawj daxboh aen uk youq ndaw laeuj ceh haenx fwt singj gvaqdaeuj. Daxboh cuengq cenjlaeuj roengzdaeuj, ndaq swhgeij coenz ndeu: “Meh mwngz, yiemjdi vaih saeh!” Hix mbouj guenj vunzwnq, sikhaek buet ok douhung, cung haeuj ndaw laep bae.

Ngoenz daihngeih mbwn ronghrangh, daxboh ninz youq ndaw bungz lij caengz singj. Haemhlwenz muengz le daengx haemh, hix baeg le daengx haemh, cig daengz ranz rongh fwn dingz, raen raengz- romraemx mbouj miz maz saeh de cij soeng gaemz heiq, gyahwnj laeuj ndaw dungx hwnj gyaeuj, de baez laemx daengz gwnz mbonq banj couh ninz ndaej gyaenfofo.

De dwg deng dunzcangj Vangz Gvanghmingz caeuq cunh cujyin Veiz Minz daj ndaw denz riuj hwnjdaeuj. Raen de lwgda cungj biengj mbouj hai, cunh cujyin Veiz Minz cigsoh faek: “Dwg mbouj dwg haemhlwenz mwngz hawj Moz Lenz suhgi daj denva, bauq hawj de dingq Byadaegmeh roengz fwnhaenq?” Daxboh dingq mbouj daiq doeng: “Baenzlawz lwi? De cam gou roengz mbouj roengz fwn, gou dap naeuz roengz le, lij gig hung. Neix hix famhfap?……”

“Meh mwngz, dwg famhfap baenzneix genj- danh?” Veiz cujyin hujdengdeng, diuznyinz daengx aen naj cungj du okdaeuj. Hoeng raen daxboh vanzlij dingq mbouj doeng swhgeij gangj gijmaz, de hix gig fouznaih, de fwt maeuq roengzbae got gyaeuj daejnganga hwnjdaeuj:“Dahsau baenzneix ndei, vunz baenzneix ndei……lienz gya cungj mbouj caengz baenz……”

“Baenzlawz la?” Daxboh gou Vah Dasu moengx, aj bak yawjyawj boux neix youh yawjyawj boux haenx. De caen dahraix mizdi mbouj rox fatseng le gijmaz saeh.

“Ai!” Vangz Gvanghmingz youq bangxhenz danqheiq naeuz, “Moz suhgi yousim raengz- romraemx, haemhlwenz mbouj goq fwnhaenq itdingh aeu hai ci haeuj Miengmanaez, lienz vunz daiq ci deng raemxrongz cung deuz lo, seizneix dwg dai dwg lix hix mbouj rox, lix mbouj raen vunz dai mbouj raen sei. Dingqnaeuz ndaw yen ndaw yangh cingq baij vunz bae ra ne.”

“Mbwn ya!” Doeksaet caeuq siengsim fwt dwk doiq le daxboh. De singj gvaqdaeuj le, ienqhoij swhgeij cosim, mbouj dingz ndaq swhgeij. De fwt ndwn hwnjdaeuj, couh siengj yiengq rog cung bae.

Veiz cujyin cam: “Bae guh maz?” Daxboh gou han: “Bae ra Moz suhgi ya.”

“Gaej bae goenjgeuj lo! Mwngz couh lauxlaux saedsaed youq gizneix caj ba!” Veiz cujyin youh hat de naeuz.

“Haenx gou wnggai baenzlawz guh ne?” Daxboh Vah Dasu youh moengx lo, danghnaeuz Moz suhgi caen ok gijmaz saehcingz, haenx swhgeij couh caen baenz vunzcoih lo.

Gvaq le sam ngoenz, doihsaeujra ndaw yen youq ndaw Yougyangh baihlaj cib lai leix ra daengz le sei Moz suhgi. Gij saehsaed Moz suhgi ging- doengh le daengx yangh、daengx yen, caeuq daengx si, neix dwg vahlaeng.

Daxboh Vah Dasu vih neix bingh le daengx ndwen.

Doeklaeng, de dauqdaej byaij ok dou ranz. De haeuj ranz neix byaij ranz haenx, daegbied gyaez bae ndaw ranz hohgungzhoj gizwnq. De caeuq vunz gangj bae gangj dauq, fatdoengh bae fatdoengh dauq, couh dwg vihliux yiengq gyoengqde gaisau aen dajsuenq senhconz neix aen gviveh haenx, lumjnaeuz lai ciengx di doxgaiq, lumjnaeuz guh gizangq vunzguhnaz daengj haujlai haujlai. De iugouz gyoengqde caez gya haeujbae. Hoeng gyoengqde cix mbouj leixlangh, gyoengqde doengz- cingz lai gvaq gya haeujbae caez guh. Miz vunz engq dwg naeuz de dwg bouxbag ndeu, ukgyaeuj deng laeuj byaeu vaih lo, luenh gangj vah.

“Gou cungj dwg gangj vahcaen!” De sing hung fanjbuek, doiq vunzlai lwnh de dwg bouxbag, de sien dwg mbouj fug caiq daengz hozhwnj, “Moz suhgi danghnaeuz lij lix, de hix yienghneix gangj!”

Moz Lenz suhgi gienh saehcingz siengj mbouj daengz neix dwk de haenq lai, de cungj laihnaeuz dwg aenvih swhgeij cosim cij hawj Moz Lenz suhgi oksaeh. “Gou caen dwg mbouj miz uk lo. Gou baenzlawz couh siengj mbouj daengz, Moz suhgi roxyiuj ndaw mbanj roengz fwnhaenq le couh itdingh aeu lienzhwnz buet daeuj ha? De dwg boux ganbu baenzneix ndei ndeu ha.” De gag cam gag dap, hix ciengzseiz moengx.

De ciengzseiz fouz laizyouz iugouz daxmeh gou: “Vaiq siuyieng! Vaiq diemj labcuk! Gou aeu yungh Bouxcuengh aen laex ceiq sang neix daeuj gingq Moz suhgi!”(7 sat )

没娶上花小蔓，他也没有食言，他先是给父亲打来了一笔钱，让他筹备农家乐的事。有了钱，父亲的农场得以顺利进行，年底时，分几批鸡鸭鹅鱼都顺利销售了出去，我们家一下子有了收成，父亲心里更是乐开了花，家里天天杀鸡宰鸭，欢声如潮。吃水不忘挖井人，父亲到村委硬要把莫莲书记拉到家里来，他要感谢她，说没有她就没有我们家的今天。春节将到，他还挑选了几只肥鸡肥鸭和几条大肥鱼亲自送到莫莲在城里的家，可却被她坚决买下来了。莫书记说，花大哥你清楚，我们有规定不能拿群众一针一线，难道你要让我被处分呀？

大年初三晚九点多，天突然下起了暴雨，那雨像天河倾倒，轰隆有声。母亲林乃妤望着黑乎乎的天，在屋里走走进进，后来实在忍不住她才忐忑不安地用手捅捅仍与众人喝酒的父亲：“花老鼠，这么大的雨会不会影响到水库？”一句话，把父亲从酒精麻醉状态中惊醒。父亲放下酒杯对自己骂了一句：“妈的，差点误了大事！”也不管他人，他立刻奔出大门，没入了夜色中。

第二天天大亮，睡在工棚里的父亲仍没醒来。昨夜忙了一整夜，也累了一整夜，直到天亮雨停，见水库没大碍他一颗悬着的心才敢放松，加上肚里的酒起了作用，他一下就倒到了木板床上。

他是被屯长黄光明和村主任韦民从被窝里给拎起来的。见他睡眼蒙眬，村主任韦民劈头就责问：“是不是昨夜你给莫莲书记打的电话，报告公母山下了大雨？”我父亲丈二和尚摸不着头：“咋了？她问我下没下雨，我答复说下了，还挺大。这也犯法？……”

“你他娘的，岂止犯法这么简单？”韦主任怒气冲顶，满脸青筋暴烈。但望着父亲一脸的疑惑，他也很无奈，他猛一个下蹲抱着头呼呼大哭起来：“多好的姑娘，多好的人呀……连个家都还没成……”

“咋了？”我父亲花大树蒙了，咧着大嘴看看这个又看看那个。他的确有些不知所措。

“唉！”旁边的黄光明叹息道，“莫书记惦记着水库安全，昨夜硬闯狼儿沟，连人带车被洪水冲走了，如今是死是活没个准，生不见人死不见尸。听说县里乡里正派人去搜呢。”“我的天呀！”惊愕与悲伤一下便击中了父亲。他完全醒了过来，他为自己的粗心而后悔，他不停地自我谴责。他呼地站起来，就要往外冲。

韦主任问：“干什么去？”我父亲说：“去找莫书记啊。”

“别再添乱了！你就老老实实待在这吧！”韦主任又向他吼道。

“那我该怎么办？”父亲花大树又懵懂了，要是莫书记真出什么事情，那自己可真成了罪人了。

三天过后，县里组织的搜索队在下游十余里的左江里找到了莫书记的尸体。她的事迹轰动了全乡、全县，甚至全市，这是后话。

我父亲花大树为此病倒了足足一个月。

后来，他终于走出了家门。他串东家走西家，他特别喜欢到其他贫困户家里。他反反复复地跟人家讲，反反复复地对他们动员，他的目的就是向大家推介这个计划宣传那个规划，比如扩大养殖业，比如开发农家乐等，反正一大堆。他要求他们也一起加入他的所谓阵营中。而那些人却无动于衷，他们的同情多于支持。有人甚至说他是个疯子，头脑被烧酒烧坏了，尽说胡话。

“我说的都是真的！”他大声地反驳，他对人们议论他是疯子而耿耿于怀、甚至愤怒莫名，“莫书记要在，她也会这么说的！”莫莲书记的意外事故对他打击挺大，他老以为是因为自己的大意造成了莫莲书记意外事故的发生。“我真是太自私了。我怎么就没想到她会半夜跑来？她是那样好的一个干部啊。”他自言自语，也时常迷糊。

他常无缘无故命令我母亲：“快上香！快点蜡烛！我要用壮人最高礼节敬莫书记！”

(7 完)