“Danghnaeuz Ya Feih ndaej gwn cungj laeuj neix couh baenz lo.” Yaucangj danqheiq dwk gangj coenz ndeu, gij vah youh gvendaengz Ya Feih lo.

Yaucangj naeuz Siujdon nyi, Laujnaij dai ndaej bi ndeu, cingjcingj bi ndeu le, Cuh Dabauj couh dai lo, de dai gaxgonq ngeihcib lai ngoenz, ca mbouj geijlai moix ngoenz cungj bae ra Ya Feih, lumjnaeuz lwnh baenzlawz cij ndaej dai baenz nei. Ya Feih dauqdaej dapwngq lo, buenx de bae diegbya ndaw ranz boux doengzhag ndeu. Ngoenzhaenx banhaet okdou le, baihrog rumzhaenq bongjhuhu, goengloh naezsa lajmbanj faenxdoem mbinfoenfoen. Mbwn caen dwg yaez raixcaix. Mbouj rox dwg vih gijmaz, Ya Feih daj ndaw mbwn siengj daengz gienh saeh Laujnaij dai haenx, yienghneix uk gyaeuj de singjsat raixcaix, de haeujsim gaem ndaet cibaj mozdoz. Hoeng seizhaenx, Cuh Dabauj naengh youq gyaqlaeng daih swenj daih hemq, lij yaengx fwngz coh gwnz mbwn, mbe hai song ga, gvaz swix ngauzdoengh, heuh rumz hemq fwn. “Daeuj ho, daeuj ho.” Cuh Dabauj mboujduenh daih swenj daih hemq, rumzhaenq riengz gij sing hemq neix gvet ndaej raq dem raq, faenxdoem lumj nditndat nei, saj rim gij byoemgyaeuj gyoengqde. Cuh Dabauj seiz mbouj seiz dub gwnz mbaq Ya Feih, seiz mbouj seiz youh gaem dawz gij gen de, gij gen de cungj deng gaem in liux. Dangyienz, Cuh Dabauj dwg caegcaeg baenzneix guh, Ya Feih doengzseiz hix dwg amqamq daezsingj bonjfaenh, gaej leixlangh de baenzneix guh, aeu caemdingh, aeu ciensim gaemhanh ndei aenci. De hai ci ndaej menh raixcaix, dauqdaej lij dwg cengqgengz dingz roengzdaeuj lo, yawj hwnjbae dwg fugheiq lo, doeklaeng lienz bonjfaenh de hix mbouj roxyiuj, vihmaz bingzan ma daengz hagdangz le, Cuh Dabauj lij nyapnyuk mbouj vaiqvued. Neix dwg cungj yaemmaeuz ndeu, daj baihrog yawj couh lumj rumz nei, dwg mbouj miz eiqsik, gizsaed de cingq ciuqei gij cijsi gizgyae bae guh saeh, hawj mwngz ciengxlwenx mbouj miz banhfap yawj ndaej daeuq. “Gig yienhda, raeuz youh lai lix ndaej ngoenz ndeu lo.” Doeklaeng Ya Feih ngeixdauq naeuz, “hoeng bouxlawz rox, saehcingz youh fatseng youq haemhneix lo.”

“Ngoenzhaenx banringzgvaq, raeuz youh camgya ciengz giuz doxdax ndeu.” Yaucangj naeuz: “Hagdangz sawqmwh dienh duenh raemx dingz, Cuh Dabauj genyi daihgya daengz Mbanjloegyej bae, gizhaenx henz goengloh miz aen vaengz heuhguh vaengzsaw ndeu, dwg gizdieg ndei youzraemx ndeu. Daihgya cungj doengzeiq, Ya Feih hix bae lo, hoeng de mbouj dwg bae youzraemx, de mbouj rox youzraemx, de cij hai aenci bonjfaenh daiq Cuh Dabauj bae, swnhbienh youq henz raemx catcat ndang. Hoeng bouxlawz rox, Cuh Dabauj baez bae youzraemx couh liux lo.”

“De dwg deng caem roengz raemx dai la?” Siujdon sawqmwh cam.

“Ca mbouj geijlai dwg yienghneix.” Yaucangj ndoet gaemz laeuj ndeu, ngaem gyaeuj roengzdaeuj naeuz, lumjnaeuz miz haujlai saehcingz aeu naemj nei.“Ngoenzhaenx gou hix bae lo, haidaeuz daihgya hawj aenci gou youq baihgonq, aenvih gou dwg lingjdauj ho, doeklaeng daengz rog singz le, geij aen cimozdoz cungj dingz roengzdaeuj gya youz, cijmiz Ya Feih caeuq Cuh Dabauj loengxyouz lij rim. Cij dingqnyi Cuh Dabauj dub mbaq Ya Feih naeuz, raeuz mbouj caj gyoengqde lo, song boux de gig vaiq couh siusaet youq byai goengloh. Gou ngauzngauz gyaeuj, Ya Feih hix saedcaih mbouj miz banhfap, ca mbouj geijlai dwg hawj de gwih dwk haici, couhlumj seiz lij iq deng daegnuengx de rag bae nei. Raeuz doeklaeng ganj daengz Loegyej seiz, luegbya hoengqvangvang, gwnzmbwn wenj ronghhau, vaengz raemx lamzyubyub, lumj gyanghwnz lwgda meh- mbwk cungmuenx yinxyaeuh nei. Raeuz yawjraen song fwngz Ya Feih got ndaet ngauq rin henz vaengz, de siujsim yupyup dwk yungh cik ga ciemq youq ndaw raemx haenx, gizneix cengjcengj, gizhaenx dingxdingx, ndaw bak namhbedbed naeuz gouq mingh, singyaem duemh raixcaix. De baez yawjraen raeuz, song fwngz couh soeng unq roengzdaeuj, lumj dahsau nyieg yaek gatcaw nei, de hix gig vaiq deng loemq roengz ndaw raemx bae (doeklaeng de naeuz seizhaenx miz vunz yungh rengz rag gij ga de). Raeuz geij boux lauxsae doengzseiz budung diuq roengz raemx, gig vaiq, Ya Feih caeuq Cuh Dabauj ndaej daiz hwnj gwnz vaengz daeuj. Ya Feih rueg ok baenz dieg raemxcaep, mbouj miz saeh lo, hoeng Cuh Dabauj mbouj ndaej lo. Cigouqhoh daeuj lo, canghyw ngauzngauz gyaeuj. Doeklaeng youh bae daengz yihyen, canghyw hix ngauzngauz gyaeuj, moix boux canghyw cungj dwg yienghneix, lumjnaeuz gyoengqde gwn gvaq naedngauzgyaeuj nei. Canghyw cawjyw naeuz raeuz nyi, Cuh Dabauj mbouj dwg gwn raemx deng dai, cix dwg aenvih aen bwt dekbauq lo, neix cijmiz bouxvunz rox youzraemx youq ndaw raemx deng mboet seiz cij aiq fatseng, ceiq youqgaenj dwg, de caendwg nyinzbengq le, doengh mbouj ndaej lo. Caemhcaiq, de caen dwg hix haengj dai, haujlai vunz cungj ndaejgeiq gij saenzcingz de dai seiz, naengbak loq haep, gwnz naj venj miz riunyumj, gij yienghceij riu de swhyienz raixcaix, mbouj dwg cungj biujcingz daegdaengq loengh okdaeuj, yaek bungjcoux moix bouxvunz le, youq gokbak baij ok cungj yiengqsiengq ndei ndeu. Ya Feih yungh fwngz rexrex bajnaj hausak youh caepcat de, lumjnaeuz siengj gyaep deuz gij najriu de nei, hoeng cix guh mbouj daengz. Raeuz hix ngauzngauz gyaeuj.”

“Dingqnyi naeuz Cuh Dabauj ngamq baenzranz mbouj nanz, mehyah de daiqndang yaek ndaej seiq ndwen lo.” Siujdon swnhbak naeuz.

(5)

“要是夏飞能喝到这种酒就好了。”校长叹息了一句，关于夏飞的话又来了。

校长告诉小段，老乃死后的一年，整整一年，朱大宝就死了，他死前的二十多天，几乎每天都找过夏飞，似乎是一种死亡的谈判。夏飞终于答应陪他去山里某位同学的家。那天早上出了门，外面大风呼啸，山村的泥沙公路尘土飞扬。天气真是坏透了。不知什么缘故，夏飞从天气想起了老乃的死，于是清醒地压着摩托车把。而那时，朱大宝骑在车后架上大喊大叫，并伸手向天空，又叉开双腿，左右摇晃，呼风唤雨。“来啊，来啊。”朱大宝不断地喊着，风随着这喊声一阵一阵地刮着，尘土像阳光一样洒满了他们的头发。朱大宝不时地捶着夏飞的肩膀，不时地抓住他的胳膊，把他的胳膊都抓痛了。当然朱大宝的意图不是公开的，夏飞同时在暗地里提醒自己不要接受这份意图，要冷静，要专心地控制车子。他把车速压得低而又低，到底还是顶住了，死神还是屈服了，到头来连他自己也不知道平安回到学校后朱大宝闷闷不乐的原因。这是一个阴谋，从表面看就像风一样，是无意识的，其实它在按照远处的，让你永远无法看透的指示在行事。“显然，我们又多活了一天。”夏飞后来回忆说，“但谁知道，事情又发生在这天晚上。”

“那天下午，他们又参加了一场球赛。”校长说：“学校突然断电停水，朱大宝建议大家到六也村上去，那里公路边有一眼叫清潭的潭水，是洗澡的好去处。大家表示同意，夏飞也去了，但他不是去游泳，他不会游泳，他只开他的车带朱大宝去，顺便在水边擦洗身汗。但谁知道，朱大宝这一去就完了。”

“他是水淹死的?”小段突然问。

“差不多是这样。”校长呷一口酒，垂着头说，好像他那儿有很多事情需要考虑一样。“那天我也去，起初大家让我的车在前面，因为我是领导嘛，后来到了城郊，几部摩托都靠边加油，唯独夏飞和朱大宝油箱满满的。只听见朱大宝捶夏飞的肩臂说我们不等他们了，他们就很快消失在公路端了。我摇摇头，夏飞也实在没有办法，几乎是让他骑着走的，就像小时候让他弟弟拉着一样。我们后来赶到六也时，山谷空空荡荡的，天空泛着白光，潭水幽蓝幽蓝，像夜里女人充满野味的诱惑的眼睛。我们看见夏飞双手抱紧潭边的石头，很拘谨地，他用伸入水中的脚这儿撑撑，那儿支支，嘴里喃喃着救命，声音很微弱。他看见我们，手就软松下来了，像一个要断气的弱女子，他很快陷入了水里(后来他说那时有人用力拉着他的脚)。我们几位老师同时扑通跳下水，很快，夏飞和朱大宝被托上潭边。夏飞吐了一地冷水，没事，可朱大宝不行了。救护车来了，医生也摇摇头。后来又到了医院，医生也摇摇头，每个医生都这样，好像他们吃了摇头丸。主治医生告诉我们，朱大宝不是吃水而死的，而是因为肺部暴裂，这只有会游泳的人淹水时才可能发生的，更何况他确实抽了筋，动不了。而且，他确实也喜欢死，很多人都可以回忆到他死时的神情，嘴唇微闭着，脸上挂着一丝笑容，很自然的笑容，完全不是时下那种为迎奉某人而在嘴角那里摆出某种技巧而弄出来的表情。夏飞用手扶扶他那苍白而冰冷的脸，仿佛想把笑容驱走似的，但却没有做到。我们也摇摇头。”

“听说朱大宝刚结过婚，他老婆怀了个孩子快四个月了。”小段信口说。

(5)