Gyoengq lwgnyez mbouj lau doengh duzbing dungxfan haenx, gyoengqde rox beng duzbing roengzdaeuj, yungh diuz faex iq genq ndeu daj ndaw bak duzbing cap haeujbae, cap gvaq dungx duzbing, cigdaengz diuz faex iq haenx daj rieng duzbing ndonj okdaeuj, dawz duzbing daj baihndaw fan daengz baihrog, dungx lwed duzbing byoq doh gwnznamh bae. Dingqnaeuz doengh duzbing mbouj miz ndok neix mbouj rox dai, faeg soiq le caiq bungq daengz raemx, gij ndang soiq haenx couh rox bienqbaenz haujlai duzbing dauqcungz lix gvaq- daeuj……Gou caeuq daegnuengx coengzlaiz mbouj camgya gvaq gij saeh doiq lwgnyez daeuj gangj dawzyinx dangqmaz neix. Daegnuengx mbouj gyaez doegsaw, ngamq daengz nienzgeij banh sinh- fwncwng, couh sikhaek bae banh sinhfwncwng, ciengzgeiz liz ranz youq rog guhhong, gou mbouj roxyiuj de doiq aen mbanj neix miz maz gamjsouh, dwg mbouj dwg caeuq gou ityiengh……Seizneix aendaemz deng vat laeg le, ndaem roengz go- ngaeux. Gou naiqnueknuek dwk cimyawj daemz va- ngaeux hai neix, seizgan gvaq ndaej gig vaiq, gou gaenq samcib seiq bi le, baenzgya caeuq laebnieb, gijmaz cungj caengz guhbaenz.

Daxmeh hawj gou goen cungj raemxdang ndeu, de naeuz ndaej yw bingh gou. Raemxdang noengz, daxmeh youq ndawde gya miz di diengzhoengz, gou nyouq le nyouq, cij miz gij heiq loq hom van diengz ndeu, hix mbouj raen nyaqyw, lauheiq deng de gveng deuz luba. Gou menhmenh gwn dwk, raemxdang hix mbouj haemz lumj yw. Gou doiq de mbouj miz maz maqmuengh, gij danyw neix wnggai dwg cungj bienfueng daxmeh daj ndaw mbanj mehmbwk lawz dingq daeuj, yienghlawz cungj gwn mbouj dai vunz.

Ngoenz sam baez, couh yienghneix gwn dwk. Ngoenz ndeu gvaq banringz, gou caeuq daxmeh youq ndaw suen laeng ranz mbaet mbaw byaekganhlanz, de aeu faeg soiq gueng duzbit. Yaek daengz bet nyied cibngux, aeu viqbiz cibgeij duz bit haenx, biz le cij ndaej gai aen gyaqcienz ndei ndeu. Saenzcingz daxmeh gig an’onj. De lij coz seiz, beizheiq gaenj raixcaix, daxboh ciengzseiz deng de ndaq ndaej vah cungj gangj mbouj ok. Baenzneix lai bi gvaqbae, de dauqdaej ndaej mbouj vueng mbouj muengz najdoiq aenmbanj lo.

Hoeng gou ne?

Aenmbonqvunzgik daxboh baij youq ndaw raemh laj yiemhranz, gou youq ndaw reih maeuq nanz lai, din miz di mazmwnh, couh daengz mbonqvunzgik yietnaiq saek yaep. Siengj mbouj daengz ninz roengzbae couh ninz ndaek lo, caiq singj gvaqdaeuj gaenq daengz banhaemh. Hai da yawjraen daxmeh cingq naengh youq bangxhenz gwnz aendaengq daemq iq, vih gou vad beiz gyaep duznyungz banhaemh.

Mwngz guh fangzhwnzloq le, gangj geij baez vah, gou cungj dingq mbouj cingcuj. Daxmeh naeuz gou nyi, yienzhaeuh hwnq ndang haeuj ranzdajcawj bae cawjcaeuz. Gou lumj deng duzfangz hwnj ndang nei gyaengj youq gwnz mbonqvunzgik, mbouj rox vih gijmaz youh ninz ndaek lo. Ndwn hwnjdaeuj seiz, daengx vunz soeng unq ndaej miz di gyaeuj naek din mbaeu, dwg cungj cwxcaih unqraeuj nanz miz ndeu.

Gou gwn le baenz ndwen yw daxmeh goen haenx, moix baez ninz youq gwnz mbonq, cungj gig goenggingq youh mizsim dwk caj swhgeij ninz ndaek. Gig vaiq, gou couh ninz ndaek lo, ninz ha ninz, lienz fangzhwnz cungj mbouj miz, dou gizhaenx heuh de guh ninz dai, ninz ndaej lumj vunzdai nei. Duenh seizgan haenx ninz baenz gienh saeh ceiq cujyau ndeu, gou doengh mbouj doengh couh raninz, baez ninz ndaek couh mbouj miz banhfap ndiu gvaqdaeuj. Ninz banringz ciengzciengz hawj gou loek gvaq gwncaeuz, ciepdwk youh ninz daengz ngoenz daihngeih haetromh, lumjnaeuz aeu dawz gij ninz siuj geij bi gonq haenx cienzbouh bouj dauqma. Gou cimyawj vanj ywdang gya miz diengz- hoengz、daxmeh goen haenx, yawj mbouj ok de miz gijmaz daegbied, lienz heiqyw cungj mbouj miz, gou cam daxmeh dwg yungh yw gijmaz daeuj goen, geizheih lai lo.

“Mbouj dwg gijmaz yw bw, gou couhdwg youq ndaw suenbyaek vax di namh, gya raemx cawj goenj, caem daej le dauj raemxseuq caengz ceiq baihgwnz okdaeuj, gya diengz hawj mwngz gwn, namh ndaw mbanj.” De danq gaemz heiq ndeu naeuz.

……

Gou youq ranz ndwen buenq, couh dauqcungz dauq daengz ndaw singz gvaq ndwenngoenz. Gij ndwenngoenz lajmbanj seiz lwgnyezhung gvaq haenx, gou caiq hix dauq mbouj bae lo. Gou gvaq mbouj gvenq, roxnaeuz gangj swhgeij mbouj nyienh bae gvaq gij ndwenngoenz lajmbanj haenx, caenh- guenj ndwenngoenz ndawsingz miz haujlai aplig, gou vanzlij nyienh louz youq ndawsingz. Gou mbangjseiz ninz ndaej ndei, mbangjseiz ninz ndaej rwix, baenzlawz gangj, beij gaxgonq ninz ndaej ndei lai lo, rengzndang caeuq cingsaenz lumj gofaex roz hoizfuk nei menhmenh fuk dauq. Gou caiq hix mbouj lau ninz mbouj ndaek lo, cijaeu lienzdaeb song haemh ninz mbouj ndaek, gou couh dauq daengz aenmbanj, gwn vanj raemx namh ndeu. Geij vanj raemx namh daiq miz sing heiqnamh neix gya youz hawj gou. Gizsaed gou hix mbouj roxyiuj dauqcungz ninz ndaej ndaek caeuq namh ndaw mbanj miz maz gvanhaeh geizheih, lauheiq gijmaz gvanhaeh cungj mbouj miz. Baenzneix lai bi gvaqdaeuj, gou caeuq aenmbanj itcig doxliz, doxcaenx, ra mbouj ndaej diuz roen doeng coh doiqfueng. Ninz mbouj ndaek dwg mbouj dwg ciengz yawhmaeuz aenmbanj doiq gou ne?

Gaem namh ndeu, dawz dahlwg seizseiz siengj deuzliz haenx, dauqcungz beng dauq ndaw rungj diegsengciengx. Doiq moix boux vunz daeuj gangj, diegsengciengx daihgaiq cungj miz cungj fap doi mbouj bae ndeu ba. Seiqcib bi gig vaiq daeuj daengz, aenmbanj dauqdaej hawj gou di daezsingj ndeu, gou ciengzciengz mbouj miz laizyouz diuq hwnj banci, coh aenmbanj hai bae, youq haetromh、gvaq banringz, roxnaeuz banhaemh fwjhaemh rim mbwn……

(8 sat)

孩子们并不怕这种恶心的血吸虫，他们会把蚂蟥扯下来，用一根坚硬的细木条从蚂蟥的嘴里穿进去，穿过蚂蟥的肚子，一直到细木条从尾巴钻出来，把蚂蟥里朝外翻个个，蚂蟥吸下去一肚子的血便喷了一地。据说这种无骨动物不会死，剁碎之后遇到水，那些片断便会变成许多条蚂蟥重新活过来……我们姐弟俩从没参加过这些对孩子来说极为刺激的游戏。不爱读书的弟弟刚到办身份证的年纪，立刻领了身份证，常年离家在外谋生，我不知道这个村子给他的感觉是否和我一样……如今的池塘被深挖了，种上莲藕。我满目倦态盯着盛开的一塘荷花，一晃，便三十四岁，成家和立业，什么都没完成。

母亲给我熬了一种汤水，她说能治疗我的毛病。汤色呈一种混沌样子，她在里面加了点儿红糖，我闻了闻，只有红糖轻微的香甜味，也没看到任何药渣，也许被她扔掉了。我慢慢喝着，也没有药的苦。我并没抱什么希望，这些方子无非是母亲从哪个村妇那里听来的偏方，反正不会喝死人。

一日三次，就这样喝着。一天午后，我和母亲在屋后的菜园里剥甘蓝菜叶子，她要剁碎了喂鸭子。快到八月十五了，要催肥养的十几只鸭子，能卖个好价钱。母亲的神情很安详。她年轻的时候，脾气是很暴躁的，父亲常常被她责骂得哑口无言。这么多年了，她终于能以安详的面容和村庄相对。

而我呢？

父亲的懒人床搁在屋檐下的阴凉里，我在地里蹲得有些脚麻了，便到懒人床上躺下来。不料一觉过去直到夜幕降临。睁开眼看见母亲坐在旁边的小矮凳上，摇着扇子为我驱赶傍晚的蚊子。

你做梦了，说了好几次话，我都听不清楚。母亲对我说，随后起身进厨房做晚饭了。我着了魔般僵在懒人床上，不知道这一觉的机缘从何而来。站起来时，整个人松软得都有点儿头重脚轻了，是一种久违的、温软的舒适。

我整整喝了一个月母亲熬的药汤，每次上床躺下来，带着无比虔诚的心等待睡眠来临。很快，我便沉入了睡眠中了，只是睡，连个梦都没做，我们那里叫睡死人觉，睡得像死过去的人。睡眠成了我那段时间主要做的事情，动不动就睡意袭来，躺下就无法叫醒。睡午觉常常让我错过晚饭，接着睡到第二天早上，似乎要把这几年所缺的睡眠全补回来。我盯着那碗母亲熬的、加了红糖的药汤，没看出什么特别，连一点药味都没有。我问她是什么药熬的，很神奇。

“哪里是什么药，我就是在菜园里抓了点儿泥土，加水煮开，沉底后倒上面那层清水，加了糖给你喝了，村里的泥土。”她叹了口气说。

……

我在家待了一个半月，重新回到生活的城市中。少年时代的村庄生活，我再也回不去了。我不适应，或者说不愿意过乡村的生活，城市生活有很大的压力，我还是选择留在城市里。睡眠仍时好时坏，总的来说，比以前好了很多，体力和精力如枯木复苏般慢慢恢复回来。我也不再惧怕失眠了，只要连续两天没有睡意，我便回到村庄，喝几碗泥巴水。这几碗带着泥土腥味的泥巴水似乎变成了我生命的加油站。其实我也不知道失而复得的睡眠和村庄的泥土有何种玄妙关系，也许根本就没有关系。这么多年来，我和村庄一直相互疏离，甚至排斥，找不到通向彼此的路。失眠是不是村庄对我的一场预谋？

一把泥土，把时刻想逃离的骨肉重新拉回她的怀抱中。对于每个人来说，生养之地大概都有这样无可抗拒的魔力吧。不惑之年很快来临，村庄终于给了我一点启示，我常常毫无来由地跳上班车，朝村庄一路回去，在清晨、午后，抑或霞光满天的傍晚……

（8 完）