Ya Feih ndomqndomq laj laeuz, youh miz haujlai vunz comz daengz song henz roen, lumjnaeuz miz bet boux vunz lo, boh’au mehsimj gyoengqde hix youq ndawde. Sing gangjvah daemq dangqmaz, couh lumj ronghndwen caemrikrik saj gvaq diegdeih nei; youq laj daengroen, cij dingqnyi song baiz ngumhngaeuz saeko yiengjcoco, gij yienghsiengq neix lumj buek duznou haihoih nei. Daj doenghgij ngumhngaeuz utngeuj lumj raeng youq gwnznamh haenx yawj ndaej ok, gyoengqde itdingh doxdoiq fuengyiengq van hwet dwk, iet raez aen hoz, venj aen gyaeuj dwk, daengx da, aj bak, gangj ndaej rodrod raixraix, yungh cungj fuengsik neix daeuj cienz saenqsik, doxlwnh gij saeh Ya Feih caeuq Swj Cinh. Ya Feih yawjraen diuz ngumhngaeuz byom raez ndeu cingq ngauzdoengh, miz vunz vad fwngz lo. Seizneix gyoengqde cingq gangj gijmaz ne? Mwh gyoengqde gangjvah dwen daengz de caeuq Swj Cinh, gwnz naj cungj miz cungj saenzcingz geizheih he. Doengh gijneix Ya Feih seizneix yawj mbouj raen, hoeng de roxyiuj mboengqneix gyoengqde lwnhgangj gijmaz, itdingh dwg gij saeh ngoenzbonz banringzgvaq de youq laenggyaq danci dap Swj Cinh. Miz vunz itdingh dem youz gya meiq, miz vunz itdingh daengj song dujrwz dingq, song lwgda fat lawq, riengzlaeng lumjnaeuz doxiu gvaq nei, ngauzngauz gyaeuj naeuz “caengz dingqnyi gangj gvaq”. De siengj saehcingz itdingh dwg yienghneix, aenvih geij bi neix daeuj, gyoengqde cungj dwg yienghneix gyaep rumz coemj ngaeuz, lienz yaeb ndaej diuz byoem daegbied raez ndeu, gyoengqde cungj ndaej cai bae cai dauq. Hoeng gij vah gyoengqde gaenq mboujcaiq miz saekdi nyaux- doengh, de caeuq Swj Cinh doiq doengh cungj neix gaenq sibgvenq lo.

Ya Feih gven ndaet aen conghcueng, youh suj ndei aen dourug, gig vaiq couh mbouj ngeizvaeg, bonjfaenh ra daengz aen seiqgyaiq mbouj miz singyaem ndeu lo, ndaej youq gizdieg fouz bien fouz gyaiq, sojmiz gij simcingz caemmbwq hix bienq ndaej loq damh roengzbae. De cuengq roengz yiemzcueng, cazyawj ndaw rug laeuh rongh okbae lwi, saeuj yawj gak giz gak gox, caiq mbouj miz gijmaz doxgaiq geizheih hawj de haeujsim dem lo. Yienghneix de buen geij bonj saw hwnj gwnz congz demh aenswiz sang di he, ajhai song gen song ga ninz dingjai, yawj lajbam hoengqvatvat, youh mbaetmbak daeng, fan ndang hoemq aen ndaeng haeuj ndaw swiz bae. Roxnyinh geizheih dangqmaz, bonjfaenh vih gijmaz aeu fan bae fonj dauq. De youh benz hwnjdaeuj naengh youq gwnz denz, naemj- siengj gij seizgan baelaeng mbouj rox guh yiengh lawz haenx, roxnyinh caemmbwq dangqmaz, hawj de cungj diemheiq mbouj ndaej gvaqdaeuj bae. Gij caemmbwq neix gab miz cungj najnyaenq gig haenq ndeu——gij gvanhaeh geizheih de caeuq Swj Cinh gangj mbouj cingcuj haenx sawj de gig naj- nyaenq——ciemq haeuj ndawsim, hawj bonjfaenh utheiq dangqmaz, de naemj, bonjfaenh baenzlawz yawj de hwnj da ne? Baenzlawz ndaej aeu gou caeuq de yawj doxdoengz ne? Gou caeuq de couh lumj song go faexbwzyangz henz roen nei, ciengxlwenx cungj mbouj doxdep. Gou mbouj ndaej aenvih banlaux luenh gangj luenh ngab, mbouj miz laizyouz bae gyaez, gyaez bouxvunz bonjfaenh mbouj haengjheiq ndeu. Gyoengqde mbouj rox aen seiqgyaiq bouxcoz, youq aen nienzdaih yawjnaek hailangh caeuq simsoh lauxsaed, mbouj roxyiuj aen sim gyoengq lwgnyez cungj siengj gijmaz.

Youq aen singz neix, aiq cij miz Ya Feih roxyiuj, Swj Cinh dwg dahcoz ceiq yakrwix ndeu. Miz vunz yawjraen Swj Cinh haeuj ndaw ranz diegguhhong hagdangz bae haujlai baez, bouxsai daengx naj miz mumh ndeu coux okdaeuj, got dawz de, cupcup umjumj, lumjnaeuz duzma sawqmwh ra raen bouxcawj nei, miz vunz lij daegbied gangj naeuz, Swj Cinh okdaeuj seiz, byoem luenhyabyab, gwnz hoz lij lai venj miz diuz lienhhoz ndeu, song ga byaij ajhai dwk, gwnz dangzvaq lij miz riz raemxdumz.

Hoeng geizheih raixcaix, miz haujlai lauxbanj youh byom youh yakyawj haenx, cungj youq henz Swj Cinh cienq bae cienq dauq, geij daeg hagseng sinhvwnz gvangjbo yozyen hix ciengzseiz gaujcauj de. Swj Cinh saekseiz hix caeuq gyoengqde okbae guhcaemz, aiq dwg mbangj seiz miz simgyoh caeuq fouznaih luba. Swj Cinh naeuz de caeuq gyoengqde iudingh gvaq, de mbouj ndaej caeuq bouxvunz ndeu lienzdaeb caemhyouq sam ngoenz, danghnaeuz boihfanj gij iudingh neix le, couh miz vunz cauhfanj. Ya Feih roxnyinh Swj Cinh couh dwg cungj dahsau vaih baenzneix. Dwgcaengz de raixcaix, Ya Feiz baenzlawz lij miz simcingz bae caeuq de guh youx dem. De caeuq Swj Cinh lijcaengz rag fwngz gvaq, danghnaeuz guh youx hix mbouj dwg seizbienh couh gangj hawj bouxde dingq, Swj Cinh hix vijsij roxnyinh yienghneix miz dauhleix.

Gyoengq bohmeh danghnaeuz rox gienh saeh neix itdingh fatbag liux bae. Swj Cinh hix mbouj maqmuengh baenzneix, ndigah ciengzseiz soengq lienhhoz caeuq aen goenh laiyawz hawj Ya Feih, Ya Feih youh dawz doenghgij doxgaiq neix, youh soengq hawj gyoengq youxsau faenbouh youq gak aen hagdangz de. Cungj yienghceij caengaenh neix sawj songde youq aen fuengmienh ndeu yawjfap doxdoengz caemhcaiq dox yienzliengh.

“Okbae! Okbae! Dauqma ranz! Gizneix dwg goengloh!”

Rog conghcueng sawqmwh cienz daeuj sing ndaq haenqyak, Ya Feih yungjyat ndwn hwnjdaeuj, cengjhai aen cueng, mbouj rox seizlawz bohmeh boh’au song ranz gaenq comz daengz cungqgyang goengloh bwzyouz, gingjcaz cingq ndaq gyoengqde ne. De yawjraen gyoengqde baenz baiz ngaeuzvunz goenggoeng gingqgingq byaijcoh song henz roen, youq henz ciengz ranz Swj Cinh gizhaenx naengh roengzdaeuj, laebdaeb lwnhgoj. Gingjcaz lumjnaeuz roxnyinh guh saehcingz sat le, couh vaiqseuq dauqbae lo.

Ronghndwen hausaksak saj youq gwnznamh, gyanghwnz engqgya caemrikrik, vunzlai lij lwnhgoj. Singyaem gyoengqde, couh lumj gij raemxlangh ndaw haij bekfad hamqhaij fatok singyiengj swsw nei, daemq le caiq daemq, cij dwg mbangj baez cienz daeuj gij singriu simsangj, hix gig vaiq yungz haeuj ndaw gyanghaemh bae, lumj dwg gaiq genj yungz baenz bopgenj nei.（3）

夏飞朝楼下探了探，路两旁聚集的人数量相当可观，好像添到了八个，他们的叔婶似乎也在里面。谈话声低而又低，宛若静静的月光轻轻地漫过大地；路灯下，只听见两排灰色的影子在窃窃作响，像群鼠开会的情景。从那些筛在地上弯曲的影子可以看出，他们一定朝着彼此的方向躬着腰，伸长脖子，挂着脑袋，瞪眼，张嘴，滔滔不绝，以这种方式传递语言信息，交流关于夏飞和子津的情感信号。夏飞看见有道瘦长的影子在晃动，有人在打手势了。这一刻他们谈什么呢?他们说话的时候每当提到他和子津，脸上就会露出微妙的神情。这些夏飞现在是无法瞧见的，但他知道他们这段时间谈论的主要内容，一定是前天下午他搭在子津自行车后架上的事。有人一定添油加醋，有人一定双耳竖起，两眼发愣，然后不约而同地摇摇头说“没听说过”。他想事情会是这样的，因为这几年来他们都如此喜欢捕风捉影，连捡到一根特别粗的毛发都会引起他们千篇一律的猜测。但他们的谈话已经不再引起任何骚动，他和子津对此早已习惯。

夏飞关紧窗子，又反锁房门，很快就不再怀疑自己找到了一个可靠的没有声音的世界，生活在无边无际的空间之中，所有的寂寥情绪也变得淡薄起来。他把窗帘放下，检查屋里是否漏光，搜索每一个角落，没有什么奇异的物品引起他的兴趣。于是他把书籍搬到床上，以垫高枕头，放开四肢地躺着，看着空洞洞的天花板，又熄了灯，翻身把鼻子埋在枕头里。莫名其妙地，自己究竟为了什么翻来覆去。他爬起来坐在棉被里，想着即将来临的无所事事的时间，极度寂寥的感觉使他透不过气来。这种寂寥夹带着一股极大的耻辱感——依附在他和子津身上这层莫名其妙的关系给他带来的耻辱感——袭上心头，她使他无端蒙辱，他想，他怎能看上她呢?他和她怎能相提并论呢?他和她就像路旁的两棵白杨树永远保持着距离。他不可能因为着父辈们的胡扯而无端地去爱，爱一个他不喜欢的人。他们不了解年轻人的世界，在一个推崇开放和坦诚的年代，对孩子们缺乏了解是一种怎样的疏忽。

在这座城市，也许只有夏飞清楚，子津可是个坏透的女孩子。有人多次发现她拐向学校工地的房子里去，一个满脸胡子的先生迎着出来，搂住她，饥饿地吻着，好像狗突然找到主人，有人还特别描述，她出来时头发蓬乱，脖子上又多挂了一条项链，两脚一前一后八字地走着，牛仔裤上有清亮的积水。

但是奇怪得很，有很多枯躁无味干巴巴的老板围着她转，新闻广播学院的几个男生也常常纠缠她。她偶尔也会跟着他们出去兜风。这可能是出于某种同情和无奈。但她说她都跟他们有过什么荒唐的协议，她不能连续三天保持跟某个人，一旦违背，有人会起来造反的。恶心，夏飞无论如何是没有那份心情的。对于子津他很拘谨，爱情是不会不由自主地流露出来的，子津也不由酸楚地认为这是极有道理的。

父母们如果知道这种事一定会发疯的。子津也不希望这样，所以常常给夏飞送来那些多余的项链和手镯，夏飞又把那些东西武装他那些分布在校内院外各处的女友们。这种亲近的态度毕竟使他们在某方面取得了一致和谅解。

“滚！滚开！滚回家去！这是公路!”

窗外突然传来恶劣的咒骂声，夏飞慌忙站起来，推开窗户，不知什么时候两家父母叔婶已经聚到了柏油公路的中间，交通警察正对着他们发话呢。他看见他们一排人影恭恭敬敬地往那边路旁缩去，挨着子津家的墙边，坐下，继续谈话。警察好像觉得事情了结了，便快快收场了。

月亮很浊白地照着，夜出奇地变得冷清，他们还在谈下去。那声音像海浪拍击着海岸而发出的丝丝声响，低而又低，只是偶尔会传来舒心的笑声，并很快溶在夜里，就像肥皂化成皂泡。 （3）