Caeuq de baenz yienghneix couh lumj guh fangzhwnzloq nei.

Ya Feih ndaej geiq, mboengqgonq miz haemh seizcou ndeu, de naengh youq henz cueng hung van lumj aen gung sam laeuz ranz de. Ngamqngamq yungh raemxcaep swiq ndang gvaq, daengx ngoenz naetnaiq sikhaek siubae liux, de hoizfuk miz cingsaenz lo, simsoeng raixcaix, aen ndang miz gij maqmuengh haenqrem caeuq simcingz bingzdamh cix roxnyinh geizheih haenx okdaeuj. Seizneix, Ya Feih daenj buhdwkgiuz saekhenj, gwnz naengbak gamz diuz ciemheuj ndeu, rizda de hamj gvaq ranzlaeuz doengh dem doengh.

Mbouj rox youq seizlawz, de haeujsim daengz Swj Cinh dah youq laeuz doiqmienh haenx. Dahsau neix hix boemz youq henz cueng sam laeuz, cingq roi gij byoem raez de, de daenj ndang buhlaegndang saekhoengz ndeu, gwnz ndang mboepmboep doeddoed cungj yienh okdaeuj liux, angjda raixcaix. De muenghyawj diuz roen bwzyouz, youh ngiengx gyaeuj yawj gwnz mbwn. Cij miz geij miux cung yienghneix, de sawqmwh veq gyaeuj yawj gvaqdaeuj, lumjnaeuz doiqmienh mbouj miz saek boux vunz nei, de gvenggvak aen roi hwnj gwnz congz bae, mbouj vaiq mbouj menh saenqsaenq aen gyaeuj ngeng de. De aiq dwg cingq ngon go ba, hoeng mbiengj gokbak ndeu lij miz di doed, ndaw bak lumjnaeuz hamz miz naeddangz nei, bouxlawz hix mbouj rox de cingq diemzsubsub dauqngeix gijmaz. Hoeng Ya Feih roxnyinh de haengjdingh dwg itcig laeglemx yawj gvaq mbiengj bonjfaenh neix daeuj. Lwgda mehmbwk cungj dwg laeglemx yawj vunz, yienghceij lumjnaeuz mbouj cuengq mwngz haeuj ndaw da nei, gizsaed de cix dawz haeujsim raixcaix, youq gwnz ndang mehmbwk, gijmaz saeh cungj aiq ndaej fatseng. Seizhaenx, Ya Feih couh dwg baenzneix naemj lo.

“Ndei lwi? Hagdangz mwngz lijcaengz haihag ba?”Vahhoengq, dwg gawq vah nduj gij gvanhaeh vunz caeuq vunz, Ya Feih bonjlaiz yaek ra coenzvah habdangq ndeu daeuj dongx Swj Cinh, hoeng saekseiz hix ra mbouj raen, ndigah couh seizbienh gangj, sawqmwh yienghneix haibak le, youh sikhaek roxnyinh daengz bonjfaenh gangj gawq vahhamz ndeu lo. De wnggai rox ngoenzlawz haihag, aenvih song boux de dwg doengz aen nienzgaep caemhcaiq doengz ban dem.

Swj Cinh mbouj sikhaek han de, cij dwg ngiengx gyaeuj hwnjdaeuj, aen hoz baez ngeng gvaq mbiengj wnq, lwgda cengq luenz. Riz lwgda de dwg caepcatcat, sawdikdik, lumj baeznaengz nei mbouj doengh saek di. Lumjnaeuz yaek yungh cungj rizda haenx daj bakcueng sup Ya Feih okdaeuj, riengzlaeng youh gvenggvak youq gwnz goengloh, hawj de ndok soiq noh yungz bae nei. Hoeng yaep ndeu le, de youh sou rizda dauqma, gokbak roengzrengz doenghyeb, couh cienq naj gvaqdaeuj, ndiengq aen ndaeng hwnjdaeuj, sawqmwh faenz dit bak soem dwk hemq:“Mwngz ya, beij duznyaenma lij cing, hojsik gou mbouj dwg duzroega huk haenx, gou ciengq go mbouj ndeidingq, gou cingq gwn dangz. Hw!”

De gangj gawq vah neix mbouj miz gijmaz yakeiq, dauqfanj miz gij eiqsei doxhuz doxndei he. Ya Feih doengzseiz aj naengbak genggyaengx de, loh gij riumbw mbouj miz singyaem okdaeuj, fwt dauqngeix daengz aen goj duznyaenma haenh duzroega ciengqgo ndeidingq bien govwnz mwh siujhag doeg gvaq haenx.

De raen daxboh gaenq naengh youq gwnz daengqrin mbiengj dou wnq, songde doxngonz mbat ndeu cungj mbouj doxdongx, yawj hwnjbae song boux cungj simyungz raixcaix.

Seizneix daxboh Swj Cinh gaenq rag aen daengq ndeu daj ndaw ranz byaij okdaeuj, daengx bak daekeiq dwk hemqcaca, loh baiz heuj ronghhau、gietsaed、lumj doenghduz de okdaeuj. Bouxvunz hajcib bi baedauq, youh sang youh biz, gij byoemgyaeuj de duengh roengzdaeuj, lij bued swnh youq song henz rwz, lumj canghveh geq ndeu nei. Daenj geu buhbeu hausak lwenqda ndeu, bwngienj ndaemndatndat daj giz dinvaq ndaemndwt youh lwenqda haenx loh okdaeuj, bangxhenz haizdaz hix ndaemndwtndwt. Lumjnaeuz ngamq daj bakcauq okdaeuj nei, faj naj de hix lwenqrongh lumj aen ceizraemxrouh ndeu nei, gwnz ndaeng caeuq lwgda cungj deng mad ndaem liux. De yawjraen daxboh Ya Feih gaenq naengh youq gwnz daengqrin bakdou doiqmienh, song boux dox myaeg yawj cij miz ndawsim gag rox gij eiqsei haenx, yawj hwnjdaeuj maqhuz simsangj bw.

“Yaek haihag lubw.” Daxboh Swj Cinh ietnonx ajrumz vabvab naeuz.

“Dwg ha, yaek haghag lo.”Daxboh Ya Feih gangj vah guhhek raixcaix, de maij naemjngeix gawq gangj gawq. De doq gangj vah, doq yungh fwngz rod nyumq byoem saekmong gwnz gyaeujndoq daj dangqnaj bued daengz baihlaeng, riengzlaeng youh aj haj lwgfwngz menhmenh swnh baihlaeng roi. Daxboh Swj Cinh cimyawj Laujya guh doenghgij neix le, youh yawjyawj gij buhvaq bonjfaenh, cingjcingj geu buhbeu nyoengqyat gwnz ndang.

Diuz roen bwzyouz ndeu vang youq dangqnaj song boux de. Laujya couh naengh youq henz roen doiqmienh. Aenvih gizneix youq henznden aensingz, mizgven bouhmonz mbouj haeujsim daengz diuz roen neix, ndigah dauqcawq cungj dwg nyapnyaj, lij gyauxcab miz gij heiq mak naeuh caeuq mienhbau cienh bienq mwt haenx. Seiqlengq cungj yawjraen gij vunz goemq ndaeng dwk byaij roen. Seizneix miz rengzhoengh dandog dwg, miz bouxsai hauxseng ndeu gwih danci doxdax biu gvaqdaeuj, laeng ndang de lij ing dahsau ndeu, yienghceij hauxseng, baenzsau, maezvunz. Song boux vunzlaux doengzseiz dinghcub roengzdaeuj, cij yungh rizda dox muengh- yawj baez ndeu.

“Laujya ha, gou naemjsiengj mbouj ok, ranz gou boux neix caeuq ranz mwngz boux haenx dwg mbouj dwg hix ……” Daxboh Swj Cinh muenghyawj baihlaeng raizmyox bouxgwihci, siengj gyae naemj laeg dwk naeuz, “gou caen mbouj rox, ndaej mbouj ndaej swnh dou lij ndangcangq, yawjraen cungj yienghceij ndei haenx, gyoengqde baenzneix…… geijlai ndei ha.”

“Dwg ha, gyoengqde ndei lai lu— dwggyaez raixcaix.” Laujya geuxgeux gijgwn daj ndaw dungx ringx doxdauq haenx ciep vah naeuz. “Ranz gou boux neix yaek bae haihag lo, gou roxnyinh miz di sij mbouj ndaej bw, de ma ranz mboengq seizgan neix, gou yiengj fuk lo, mbouj yungh haeuj bakcauq. De cawj byaek mbouj loek bw, Laujswj, ngoenzcog gou heuh de bae cawx song bingz laeuj ndei, raeuz daeuj cimzcimz gij dinfwngz boux hauxseng.”

Laujswj naengh youq gwnz daengq, gaemgaem gij byoem raez de, lwgfwngz bienq ndaej engqgya youzyubyub lo.（1）

与她发生关系好像就是一场梦。

夏飞记得，不久以前一个秋天的傍晚，他坐在他家三楼房间巨大的弓形窗边。刚刚冲过凉水澡，消去了整日的倦意，他恢复了精神，心境很好，有着强烈的欲望和平淡而好奇的心情。身着黄色的球服，嘴上叼着牙签，他目光越过一幢又一幢的楼房。

不知什么时候，他注意到对面楼的子津。她也趴在三楼的窗边，梳理着长发，一身红色的紧身衣使她凹凸毕现，轮廓分明。她望着柏油公路，又看着天。只有那么几秒钟，她突然抬起头瞧过来，眼睁了一下，好像对面没有人似的，她往床上甩去梳子，有节奏地抖呀抖那歪着的脑袋。她是在哼着歌吧，但一边的嘴角却有点鼓，口里似乎含着奶糖，谁也不知道她在甜蜜地回忆着什么。但夏飞觉得她准是一直向他这边斜视过来。女人的眼睛总是斜着看人的，表面上不把你放过眼里，其实她很在乎；在女人身上什么事情都可能。当时夏飞就这么想。

“可好？你的学校还没开学呀?”废话是人际关系的第一句话 ，夏飞本想找个恰当的词句，但一下子又找不到，所以凑合着说，突然这样开口了，便立即意识到说了句世界级的蠢话。他该知道哪一日开学，他们是在同班级的。

她没有马上回话，只是抬起头，脖子换了个歪斜的角度，眼睁圆了。她的目光是冷冰冰的，明澈的，和往常一样一动不动。好像要用那种目光把夏飞从窗口吸出来，然后甩在公路上让他粉身碎骨。但很快地，她又把目光抽回去，嘴巴努力地动着，便转过脸来，翘起鼻子，突然嘴尖牙利地叫起来：“你呀，比狐狸还精明，可惜我不是那只蠢乌鸦，我唱歌不好听，我正在吃糖果。哼!”

她说这话并无恶意，倒是有几分友好的意思。夏飞同时张开了硬梆梆的嘴，露出无声的笑，不由想起小学时的一篇课文，狐狸夸奖乌鸦唱歌动听的故事。

他看到了夏飞的父亲已经坐在对面门口的石凳上，他们彼此简单地交换了一下心照不宣的目光，显然心情不错。

这时子津父亲已经拖着一只凳子从屋里走出来，满口得意地喊着话，露着铮亮、结实、动物般的牙齿。五十岁上下的人，又高又胖，头发垂下并扰着双耳，像个老画家。着一件白得耀眼的衬衫，乌黑油亮的中裤脚边露出黑乎乎的卷毛，拖鞋边也黑乎乎的。好像刚从厨房出来一样，他脸也是亮亮的，像个汤圆，鼻子和眼睛都抹黑了。他看到了夏飞的父亲已经坐在对面门口的石凳上，他们彼此简单地交换了一下心照不宣的目光，显然心情不错。

“准备开学啦。”他伸了个懒腰，打哈欠着说。

“是啊，准备开学啦。”

夏飞父亲说话客客气气，喜欢慢慢动脑筋。他一边说着话，一边用手将披在秃额上的那缕灰发从眼前往后捋了捋，接着叉开五指慢慢梳理着。子津的父亲看着老夏的一举一动，又瞧了瞧自己的衣着，整了整松松垮垮的衬衫。

他们的前面横着一条柏油路。老夏就坐在对面的路边。由于接近城郊，有关部门很少注意这条路，到处是垃圾，混杂着变质水果和廉价面包的发酵气味。随处可见有人捂了鼻子走路。这时惟一的生机，一个青年男子骑着赛车表演而过，身后挨着一位女孩子，年轻，漂亮，像梦一样的迷人。两位老人不由得同时收住了脚，互相看了一眼。

“老夏啊，我想像不出我家这个和你家那个是不是也……”子津父亲望着骑车人斑驳的背影，意味深长地说，“我真的不知道能不能趁这还年轻的工夫见见那情景，他们多……多好啊。”

“是啊，他们多好啊——好可爱。”老夏嚼了嚼从腹中滚上来的食物时说。“我家这个要去开学了，我觉得有点舍不得，他回来这段时间，我享福了，不用下厨房。他炒菜很不错的，老子，我看明天让他去找两瓶好酒，咱们来见识见识年轻人的手艺。”

老子坐在凳子上，往他的长头发抓了抓，他的手指头变得更加油亮。 (1)