“Gou caeuq daxboh cungj youq ndaw ranz.” Gou hix yiengq ndaw dienhvah swenj naeuz. Daxboh cingcuj cai daengz cingzgvang lo, de doq vaiq daenj buhdangjfwn doq ndaq naeuz: “Beg ciengx sou lo, seiz youqgaenj boux ndeu cungj baengh mbouj ndaej.” Lumjnaeuz ndaw ranz sojmiz saeh caujfanz cungj dwg dou geij lwgnyez nyex daeuj. Daxboh daenj ndei buhdangjfwn yiengq douhung muengz- yoenyoen byaij bae, gou liuq rog cueng, byajmig mboujduenh myab gvaq gyangmbwn, baez rongh baez amq, gaenjgip mbaet dienhvah riengzlaeng daxboh okbae.

“Gyoengq daeggo daengz sokruz lo, cingq caj Augvangh hai ruzdoh. Daeggo gou hawj de hai daih gyaqcienz lo, mboujgvaq aeu menh di hai ruz.” Gou doiq daxboh gangjgyaj lo, rog cueng byajmig hawj haemhlaep rongh ndaej lumj gyangngoenz, neix saedcaih hawj gou ndeilau. Daxboh ngeuxgyaeuj yawj gou, gwnz naj miz di ngeizvaeg.

“Gou yaeuh mwngz guhmaz, mboujnex mwngz caenndang daj dienhvah hawj daeggo gou.” Gou rox daxboh mbouj daj law. Gou siengj ngaiznyed saek yaep, lauheiq gvaq yaep ndeu fwnhung rumzhaenq couh iq roengzdaeuj lo. Daxboh dauqcungz dauq daengz ndaw ding, buhdangjfwn cungj mbouj duet couh cigsoh naengh youq henz daiz. Fwnhung rumzhaenq baihrog laebdaeb roengz dwk bongj dwk, mbouj bienq iq saek di, byajmig caeuq byajraez mboujduenh doxlawh daeuj. Gou caeuq daxboh naengh youq ndaw ding, cungj mbouj gangjvah. Song vunz cungj rox doiqfueng yousim gijmaz, cix youh cungj haenqrengz veqdeuz mbouj daezhwnj, haenx hawj song vunz dou caez miz yiengh in ndeu, cix youh gangj mbouj ok bak. Daxboh dinghdingh naengh youq gizhaenx, buhdangjfwn gvangqhung ndaem suek de lumj aen mauhnyinz seizcou gyang naz gyaep roeglaej nei, aennaj fwz dangqmaz, gou coengzlaiz mbouj caengz raen daxboh baenzneix diuqgah gvaq. De sijsaeq dingq sing fwn sing rumz baihrog, gou rox, de haengjdingh dingq mbouj nyi gij sing hauhdoengz ci gyoengq daeggo, cawzbae miz geizcik fatseng. Dou song vunz naengh le ca mbouj lai seiqcib faencung, daxboh haidaeuz mbouj naihfanz lo, mboujduenh nyeux gyaeuj yawj gou. Gou mbouj rox baenzlawz nai de, ndawsim youh hojgvaq youh miz di simsangj, gou roxnyinh youq haemh roengz fwn neix, ndaw ranz sojmiz saehcingz yousim caeuq caujfanz cungj dwg de boux vunz ndeu nyex okdaeuj. Fwn laebdaeb roengz ndaej gig hung, rumz laebdaeb bongj ndaej gig haenq, daxboh dauqdaej nyaenx mbouj roengzbae lo, de ndwn hwnjdaeuj, gaekriri dwk coh bakdou byaij bae, yawj hwnjbae de rox gou gangjgyaj lo. Seiz daxboh hai douranz, rog dou ciuq haeuj nyup daengrongh angj ndeu, daengrongh gig vaiq ciuq daengz bakdou, ndaw daengrongh ingj ok benq yiemzfwn maedcomz ndeu. Mbouj rox gyoengq daeggo hai bae geijlai cienz cij hawj Augvangh hai ruzdoh.

Daxboh daiq dou okdou lo, gyoengq daeggo ndaw fwngz cungj dawz miz dienhdoengz, gou caeuq daxboh byaij youq cungqgyang gyoengqde. Dou byaij youq ndaw fwnhung rumzhaenq, byajraez nanz mbouj nanz youh bag baez ndeu. Youq ndaw fwnhung rumzhaenq gyanghwnz, daengx aen mbanj laepngaungau, mbouj miz daengrongh, lienz duzma raeuq cungj dingq mbouj nyi. Liz henz dah gig gyae couh dingqnyi raemxdah lae ndaej gaenj raixcaix, rongx ndaej mbwn yaek lak bae, dingq hwnjdaeuj gig ndeilau, dou cungj vaiq yamq din. Seiz gyawj henz dah, ndaw dah raemxlangh hung lae doengh ndaej gig haenq, cungj dingq mbouj nyi sing fwn sing rumz lo, gyoengq daeggo fwngz dawz dienhdoengz ciuq dah baihhaenx, youq ndaw daengrongh, yawj gvaq raemxfwn lumj yiemzbaengz nei, dou raen gwnz Daujgo’ndoek laepngaungau. Raemxdah swng hwnjdaeuj dumx bae mbouj siuj reihbyaek, diegraemx gwnz dah bienq ndaej gvangq raixcaix.

“Gven dienhdoengz, gven dienhdoengz.” Dax- boh hemq naeuz.

Gyoengq daeggo gven dienhdoengz, dou youq ndaw laep roengzrengz muenghyawj Daujgo’ndoek, maqmuengh youq ndaw laep ndaej engq cingcuj yawjraen gij daengrongh gwnz dauj. Hoeng dou gijmaz cungj yawj mbouj raen. Byajmig myab ndaej gig deih, dou yaepyet yawjraen aen ranzfaex iq dog gwnz dauj deng goemq youq laj fwnhung rumzhaenq, yawj hwnjbae liz dou gyae’gyanggyang, Daujgo- ndoek lumjnaeuz hix bienq ndaej iq lai lo, yawj hwnjbae gig yungzheih couh deng raemx gaenj gienj deuz, neix caen hawj dou simsoiq ya!

“Swenj ya, cungj ngoemx liux la?” Daxboh coh dou hemq naeuz.

Gyoengq daeggo youh dauqcungz hai dienh- doengz, dou caenhliengh depgyawj henz raemxdah goenjfoedfoed.

“Meh———”

“Meh———”

“Meh———”

“Meh———”

Dou seiq vunz ndwn youq henz hamq, coh Daujgo’ndoek roengzrengz swenj, swenj baez daih- it liux youh swenj baez daihngeih. Dou mbouj rox sing’yaem ndaej mbouj ndaej ndonj gvaq gij sing fwnhung rumzhaenq caeuq raemxlangh hung haenx, cienz daengz ndaw ranzfaex iq gwnz dauj. Swenj dwk swenj dwk, gyoengq daeggo sawqmwh dingz roengzdaeuj, yawj hwnjbae gyoengqde roxyiuj baenzlawz swenj cungj mbouj miz yungh lo. Yawj gij raemxdah henz din goenjfoedfoed, gou cengdi daej ok sing daeuj, coemj dub daxboh ndwn youq bangxhenz.

“Cungj gvaiq mwngz ndaek vunz geizheih neix! Dwg mwngz bik meh gou deuz, mwngz baenzlawz mbouj bae gwnz dauj youq, raemxdah wnggai cung mwngz deuz, mwngz cungj vunz youh geq youh geizheih neix, hab dai ……” Daxboh najdoiq raemxdah goenjfoedfoed, ngawh ndwn ndaej genggyaengx, mbouj rox siengj gijmaz. Godaih youq ndaw laep beng gou baez ndeu, gou fid fwngz de deuz, coh sam daeggo fatheiq.

“Sou caen dwg vunzlaet, mbouj miz uk, lau dai, sou couh dayawj meh deng raemx cung deuz ba. Gou bae ra meh ……” Gou dauqdaej daejnganga hwnjdaeuj, siengj yamq din dangh haeuj ndaw raemxdah gienjfoedfoed bae, gou coengzlaiz mbouj lumj seizneix nei roxnyinh daxmeh baenzneix youqgaenj. Geij daeggo buekmingh beng gou hwnj- daeuj.

“Siujyauh, Siujyauh, yawj, vaiq yawj, meh gizhaenx rongh daeng lo, mwngz vaiq yawj a.” Go- ngeih gaenjgip naeuz. Gou dingz roengzdaeuj mbouj daej, hix mbouj cukcak lo, lumj yawj bouxcaeuz nei byaengqda yawj Daujgo’ndoek.(8)

“我和爸爸都在家里。”我也朝电话里大声喊叫。父亲显然猜到情况了，他一边急速穿上雨衣一边怒骂：“王八羔子，关键时候一个都指望不上。”仿佛家里所有的麻烦全都是我们兄妹几个惹下的。父亲穿好雨衣急匆匆朝大门走去，我瞧了一眼窗外不断划破夜色的闪电，赶紧挂掉电话跟上父亲。

“我哥他们到渡口了，正等着光叔开渡。我哥给他开大价钱了，不过要慢一点。”我对父亲撒谎，窗外亮如白昼的闪电实在让我感到害怕。父亲回头看我的表情有些怀疑。

“骗你干吗，要不你亲自打电话给我哥他们。”我知道父亲不会打。我想把父亲拖一时半刻的，也许过不了多久暴风雨就小了。父亲重新回到客厅，雨衣都没脱就坐在桌边。屋外的暴风雨似乎并没有小下来的意思，闪电和雷声不断交替。我和父亲坐在客厅里，都不说话。我们明白各自心里的担忧，又都极力回避提及，那仿佛成为我们共同的隐痛。父亲静静坐着，黑色的宽大雨衣把他裹得跟秋天稻田里赶麻雀的稻草人似的，脸上带着一种落寞般的表情，我从来没见父亲这副狼狈模样。他仔细聆听门外的暴风雨声，我知道他肯定听不到我哥他们的车喇叭声音了，除非奇迹发生。我们大概坐了将近四十分钟，父亲开始不耐烦起来，不断回头看我。我不知道该怎么安慰他，心里又难过又有一丝快意，我觉得这个雨夜家里所有的担忧和麻烦都是他惹下的。毫无减弱的暴风雨终于使父亲忍无可忍，他站起来，怒气冲冲朝门口走去，显然他知道我跟他撒谎了。父亲打开家门时，门外射进一束雪亮的灯光，灯光急速朝门口逼近，光亮中映出一片密集的雨帘。天知道我哥他们开了多少钱才能让光叔开渡。

父亲领着我们出门了，三个哥哥都拿着手电筒，把我和父亲夹在中间。我们穿行在暴雨中，时不时还霹一声雷。村庄在深夜的暴风雨中没有一丝灯火，连声狗吠都听不见。离江边大老远就听见江水湍急流动的可怕怒吼声，我们都暗暗加快脚步。靠近江堤时，江里巨流发出的声音彻底把暴风雨声吞没了，在哥哥们的手电筒光亮下，透过帘布一样的雨水我们看见毛竹岛上一片黑暗。暴涨起来的江水淹没掉不少菜地，毛竹岛和江堤之间的水域一下子宽阔无比。

“把手电筒关掉，关掉。”父亲大喊。

哥哥们关掉手电筒，我们在黑暗中努力朝毛竹岛张望，希望黑夜能衬托出点岛上的光亮来。然而我们什么都看不到。在频繁的闪电照耀下，我们瞬时看见岛上孤零零的木屋笼罩在暴风雨之下，看上去离我们那么遥远，毛竹岛似乎也变得小了许多，看起来随时都有可能被一股湍急洪流卷走，这多么令我们心碎啊！

“喊呀，都哑巴了？”父亲冲我们叫喊。

哥哥们又重新打开手电筒，我们尽可能靠近咆哮的江水边。

“妈——”

“妈——”

“妈——”

“妈——”

我们四兄妹站在岸边，朝毛竹岛声嘶力竭地喊叫，一遍又一遍。我们怀疑叫喊声是否能穿透暴风雨声和巨流声到达毛竹岛上的小木屋里。叫着叫着，哥哥们突然全都停下来，显然知道怎么叫喊都是徒劳的。望着脚边怒吼的江水，我几乎哭出来了，扑打身边的父亲。

“都怪你这个阴阳怪气的老怪物，是你把我妈逼走的，你怎么不去岛上住，江水该把你冲走的，老怪物，该死……”父亲面对翻滚的江面，僵硬呆立着，不知道在想什么。大哥在黑暗中扯我一把，我甩掉他的手，朝三个哥哥发火。

“你们这些窝囊废，脑残，怕死鬼，你们看着妈被水冲走吧。我去找妈……”我终于号啕起来，脚步就要蹚进沸腾般的江水中，我从来没像此刻觉得母亲如此重要。几个哥哥死死拉住我。

“小妖，小妖，看，快看，妈那里亮灯了，你快看啊。”二哥急切地说。我顿时止住哭和挣扎，仇恨似的睁大眼睛朝毛竹岛看去。 (8)