“Mwngz naeuz, mwngz youq gizlawz.” Boux- vunz youq ndaw dienhvah neix naeuz.

Lij caengz caj Denhgen gangjvah, baihhaenx youh gangjvah lo: “Mwngz naeuz, mwngz siengj guh gijmaz.”

Denhgen dauqfanj mbouj miz vah lo, mbouj rox wnggai gangj gijmaz.

“Mwngz baengh gijmaz baenzneix gangjvah!” Siengj yaep ndeu le, Denhgen hix daihsing naeuz, ndawsim lij gag doiq bonjfaenh naeuz, mbouj yungh caeuq vunz najseng gag naeuz dwg baicuzsoj haenx aeuqheiq.

“Mwngz heuh gijmaz?” Doiqfueng apbik youq- gaenj.

“Mwngz dwg bouxlawz? Mwngz ra bouxlawz?” Denhgen nyaenx hujheiq dwk.

“Gou dwg baicuzsoj, miz vunz bauqanq lo, mwngz lauxsaed di, sikhaek daeuj baez ndeu.” Doiqfueng naeuz.

“Bauq gijmaz anq?” Denhgen naeuz.

“Aen soujgih mwngz dwg baenzlawz ndaej daeuj, mwngz lauxsaed gangj!” Bouxvunz ndaw dienhvah naeuz.

Gawqvah neix hawj Denhgen aeuqheiq raix- caix, Denhgen siengj daengz haemhlwenz dienhvah aen dem aen, cungj dwg hamxhawz raixcaix.

“Gou dauqfanj siengj cam, mwngz dwg ndaw soujgih neix daih geij hauh vunz.” Denhgen naeuz.

Doiqfueng mbouj gangjvah, hoeng sikhaek youh naeuz: “Mwngz lauxsaed di, mwngz ceiq ndei sikhaek gvaqdaeuj baez ndeu.”

“Mwngz youq ndaw soujgih neix dwg baiz laux geij? Mwngz suenq laux geij?” Denhgen yaep ndeu youh heiq hwnj foenxfoenx.

“Couh lau oksaeh le, mwngz couh dai lo.” Gij singyaem ndaw dienhvah iq di he lo.

“Ndaej ok gijmaz saeh? Gou dauqfanj siengj rox, mwngz caeuq bouxcawj aen soujgih neix dwg gijmaz gvanhaeh.” Denhgen naeuz.

Doiqfueng mbouj gangjvah lo, Denhgen dingq- nyi ndaw dienhvah lumjnaeuz miz huz raemx ndeu goenjhuhu, yaep ndeu le, Denhgen cij roxyiuj dwg doiqfueng cingq diem heiq naek. “Mwngz gamj doiq gou baenzneix gangjvah!”

“Gou bae caz gij dienhvah hauhmax ndaw soujgih neix, daengz seizhaenx dwg mwngz buet mbouj laet bw.” Denhgen naeuz.

“Gou sikhaek yungh dinghvih hidungj ra daengz mwngz.” Doiqfueng naeuz.

“Mwngz dwg lau gou ra raen mwngz ba?” Denhgen naeuz.

“Dinghvih hidungj gig yungzheih ra daengz mwngz, mwngz buet mbouj ndaej lo.” Bouxvunz ndaw dienhvah yienghneix naeuz.

“Mwngz yawj gou dwg cungj vunz lawz la?” Denhgen hujheiq lo.

“Naeuz mwngz nyi, doenghgij vunz yungh dinghvih hidungj ra daengz haenx, cungj mbouj dwg gijmaz vunzndei.” Bouxvunz ndaw dienhvah naeuz.

Gizsaed Denhgen gaenq dawzdingh cawjeiq lo, aen soujgih neix, couhcinj dwg ra mbouj raen bouxcawj, hix mbouj ndaej gyau hawj baicuzsoj bakdou siujgih, daengz seizhaenx aiq miz haujlai mazfanz bw.

“Naeuz mwngz nyi, gou sikhaek couh yungh dinghvih hidungj ra daengz mwngz, daengz seiz- haenx mwngz mazfanz couh daih lo.” Bouxvunz ndaw dienhvah haenx youh naeuz.

“Gou danghnaeuz hawj mwngz cungj ra mbouj daengz ne?” Denhgen naeuz, de gaenq ndwn hwnj- daeuj, lij cung ok diemqhaeux iq bae lo.

“Mwngz couhcinj dwg duznon, gou hix ra ndaej daengz!” Doiqfueng ndaw dienhvah naeuz.

“Gou danghnaeuz hawj mwngz ra mbouj daengz ne.” Denhgen doiqcinj aen soujgih haenx, daih sing naeuz. Aen cawjeiq ndeu gaenq youq ndawsim Denhgen mizok lo, aenvih Denhgen cungj dwg youq gizneix gwn haeuxromh, de doiq ranghdieg neix daiq sug lo. Denhgen cung okbae le, gaem geij aen giuzheiqgingh daj baihdoeng diemqhaeux iq ndaw bouq gai huqguhcaemz haenx dawz youq ndaw fwngz, “gou danghnaeuz hawj mwngz ra mbouj daengz gou ne?” Denhgen youh cingqdoiq aen soujgih naeuz, daih sing naeuz. Denhgen caen dwg hujheiq lo. De gaenq dawz caet bet aen giuzheiqgingh haenx cug youq itheij. De youh aeu gienj ceijgyauhdai ndeu. Ndei lo, cij yaep goengfou he, aen soujgih mbouj rox vihmaz couh doek youq ndaw fwngz Denhgen haenx, couh deng ceij- gyauhdai cug maenh youq gwnz caet bet aen giuzheiqgingh haenx lo.

“Mwngz couh ndeindei yungh gij dinghvih hidungj mwngz ra ba.” Denhgen doiq bouxvunz ndaw soujgih haenx naeuz. “Gou aeu mwngz ra!” Denhgen youh naeuz.

“Gou sikhaek couh ra daengz mwngz lo.” Ndaw dienhvah lij caiq naeuz.

“Gou hawj mwngz ra!” Denhgen naeuz, baez cuengq fwngz.

“Mwngz ra ba!” Denhgen youh naeuz.

“Hawj mwngz ra!” Denhgen naeuz.

sikhaek couh mbin hwnjdaeuj lo. Danghnaeuz saek song aen giuzheiqgingh cug youq itheij aiq mbin menh di, caet bet aen giuzheiqgingh cug youq itheij couh mbin ndaej vaiq lo. Gyoengqde vaiqvit dwk mbin hwnjbae, mbin hwnjbae, gig vaiq couh youq gwnzmbwn bienqbaenz cumh iq vava loegloeg ndeu. Dauqma daengz ndaw diemqhaeux iq seiz, Denhgen hainduj gwn gij vwnzdunh de. Ngamq gwn ndaej song gaemz, Denhgen sawqmwh riu hwnjdaeuj, geij ngoenz neix, de lij caengz baenzneix sim’angq gvaq, Denhgen youh buet okbae, ngiengx gyaeuj muenghyawj gwnzmbwn. Miz gijmaz doxgaiq doek youq gwnz naj de. Naj dou diemqhaeux iq gij mbawfaex gwnz gofaex haenx henj le, miz mbawfaex daj gwnz faex loenq roengzdaeuj.

“Bongj rumzhaenq seiz ciengeiz gaej laemx roengzdaeuj bw.” Denhgen naeuz.

Geij boux vunz henz ndang Denhgen haenx cingq cawx bya, mbouj miz vunz dingqnyi de gangj gijmaz, hix mbouj miz vunz rox de cingq ngiengx gyaeuj yawj gijmaz, engqgya mbouj miz vunz rox, miz aen soujgih ndeu cingq mbin youq gwnzmbwn.

(8 sat)

“你说，你在什么地方。”电话里的这个人在说。

还没等天健说话，对方又说话了：“你说，你想做什么。”

天健倒没话了，不知道该说什么了。

“你凭什么这么说话！”想了一下，天健也大声说，一边在心里对自己说根本就没必要跟一个自称是派出所的陌生人生气。

“你叫什么？”对方咄咄逼人。

“你是谁？你找谁？”天健压着自己的火儿。

“我是派出所的，有人报案了，你老实一点，马上来一趟。” 对方说。

“报什么案？”天健说。

“你这部手机是怎么来的，你老实说！”电话里的人说。

这句话让天健很火儿，天健想起昨天晚上那一个又一个的电话，都够暧昧的。

“我倒想问你是手机里的第几号人物。”天健说。

对方不说话了，但马上又说：“你老实点，你最好马上给我过来一下。”

“你在这部手机里排老几？你算老几！”天健一下子就生起气来。

“就怕出了事你吃不了兜着走。”电话里的声音小了些。

“出什么事？我倒想知道你和这部手机的主人是什么关系。”天健说。

对方不说话了，天健听见电话里好像是有一壶水开了，好一会儿天健才明白是对方在喘气。“你敢对我这么说话！”

“我会把这个手机上的号码都查一下，到时候跑不掉的是你。”天健说。

“我马上就会用定位系统找到你。”对方说。

“你是怕我找到你吧？”天健说。

“定位系统不难找到你，你跑不了。”电话里的人说。

“你把我当作什么人啦？”天健生气了。

“告诉你，用定位系统找到的人都不会是什么好人。”电话里的人说。

天健其实已经拿定了主意，这部手机，就是找不到失主也不能交给小区门口的派出所了，到时候还不知道会有多少麻烦。

“告诉你，我马上就会用定位系统找到你，到时候你麻烦就大了。”电话里的那个人又说。

“我要是让你找不到呢？”天健说，人已经站了起来，已经冲出了小吃店。

“你就是虫子我也能找到！”对方在电话里说。

“我要是让你找不到呢。”天健对着那部手机，大声说。一个主意已经在天健心里形成了，因为天健总是在这地方吃早点，他对这一带是太熟悉了。天健冲出去，已经把小吃店东边卖小玩具那里的几个氢气球拿到了手里，“我要是让你找不到我呢！” 天健又对着手机说，大声说。天健真是火儿了，他已经把那七八个气球绑在了一起。他又要了一卷胶带纸。好了，这也只是一会儿工夫，那部不知道怎么就落到天健手里的手机给胶带纸固定在了那七八个氢气球上。

“你就好好用你的定位系统找吧。”天健对手机里的那个人说。 “我要你找！”天健又说。

“我马上就会找到你。”电话里还在说。

“我让你找！”天健说，把手一松。

“你找吧！”天健又说。

“让你找！”天健说。

氢气球一下子就飞了起来。要是一两个氢气球绑在一起也许还会慢些，七八个氢气球绑在一起就飞得很快。它们快速地飞起来，飞起来，很快就在天空上变成了一团很小的花花绿绿。再回到小吃店坐下来的时候，天健开始吃他的馄饨。才吃两口，天健忽然笑了起来，多少天来，他还没这么开心过，天健又跑了出去，仰起头朝天上看。有什么东西掉在他的脸上。小吃店门前的那棵树上的树叶黄了，有落叶从树上飘下来。

“刮大风的时候千万可别倒了。”天健说。

他身边那几个人在买鱼，没人听见他在说什么，也没人知道他在抬头看什么，更没人知道有部手机在天上飞。

(8 完)