“Baenzlawz youh goenq la?” Bouxsai neix naeuz

“Mwngz dwg mbouj dwg roxnaj bouxcawj aen soujgih neix?” Denhgen haibak gangjvah.

Bouxsai dienhvah baihhaenx lumjbaenz sikhaek couh vueng lo, aiq dwg de gaenbonj siengj mbouj daengz baih dwk dienhvah neix dwg bouxsai.

“Mbouj roxnaj, gou mbouj roxnaj.” Bouxsai ndaw dienhvah haenx sikhaek naeuz.

“Ndaw soujgih neix baenzlawz miz gij dienhvah hauhmax mwngz?” Denhgen cam naeuz.

“Gou mbouj roxnaj, mbouj roxnaj.” Bouxsai neix dingzdak dienhvah, hoeng soujgih youh sikhaek dauqcungz yiengj lo, lij dwg bouxsai haenx. Bouxsai neix youq ndaw dienhvah mbajdwddwd gejnaeuz geij gawq, “gou caen mbouj rox mwngz gangj gijmaz. Aen soujgih neix dwg huq ngeihsouj ngoenzneix gou ngamq daengzfwngz, aenvih ndaw soujgih lij miz di cienz he, gou yaek yungh liux bae le caiq vuenh gaj, gou mbouj roxnaj bouxcawj aen soujgih mwngz neix. Naeuz mwngz nyi, aen soujgih gou neix caeuq gou hix mbouj miz gvanhaeh.” Gangj sat, soujgih couh dingz lo.

Denhgen riuriu, youh ngauzngauz gyaeuj. Denhgen siengj caeuq bouxsai neix gangjriu geij gawq, Denhgen youh dwk dienhvah gvaqbae, hoeng dienhvah caiq mbouj miz vunz ciep lo, riengzlaeng youh dwk dienhvah, soujgih gaenq deng gven lo. Denhgen ndwn hwnjdaeuj, roxnyinh aen soujgih neix hainduj dwgyinx hwnjdaeuj, caen siengj mbouj daengz, miz aen soujgih yienghneix lauq youq ndaw fwngz bonjfaenh. Denhgen bae funghdajcawj, de riuj bingz laeujsigloux gvaqdaeuj, de lij siengj caiq gwn di he, de mbouj siengj yungh boi, aenvih yiengh- haenx de lij aeu deng swiq boi, Denhgen yungh bak doiq bingz ndoet gwn, yienzhaeuh laebdaeb dwk dienhvah, seizneix gaenq yaek daengz cib’it diemj buenq lo.

Baezneix, dienhvah youh dwk doeng lo, dwg bouxsai ndeu, singyaem miz di duemh he, hoeng sikhaek couh cingcuj hwnjdaeuj lo.

“Gou cingq yawj densi, daiq haemh lo, mwngz dwg mbouj dwg yaek gvaqdaeuj ha?” Bouxsai ndaw dienhvah naeuz.

Denhgen mbouj gangj vah, de roxyiuj seizneix bonjfaenh mbouj wnggai gangjvah.

“Seizneix cico gig yungzheih naengh ndaej, mboujnex mwngz gvaqdaeuj?”Bouxsai ndaw dienh- vah naeuz, de ngamq swiq ndang ndaej, caepcawq ninz lo, seizneix mbouj daenj saek yiengh, lohgangh ninz.

Denhgen lij dwg mbouj oksing, hoeng Denhgen gig siengj riu oksing, de gag siengj bouxsai ndeu dingjai ninz youq gwnz congz, lohgengz lohgangh, dingq gij singyaem de couh rox dwg boux vunz hauxseng ndeu.

“Mwngz baenzlawz mbouj gangj vah?” Bouxsai ndaw dienhvah neix cam naeuz.

“Gou baez gangjvah, mwngz couh lau lo.” Denhgen sawqmwh naeuz.

Doiqfueng caen dwg sikhaek couh mbouj caiq gangjvah lo. “Mwngz dwg bouxlawz?” Caj yaep ndeu le, doiqfueng cam naeuz.

“Mwngz dwg mbouj dwg roxnaj bouxcawj aen soujgih neix?” Denhgen cam naeuz.

“Mbouj roxnaj.” Bouxsai nienzcoz ndaw dienh- vah sikhaek couh han naeuz.

“Yienghneix ndaw soujgih baenzlawz miz gij dienhvah hauhmax mwngz?” Denhgen naeuz.

“Bouxlawz rox?”Bouxsai ndaw dienhvah naeuz, sikhaek youh bouj gawq ndeu, “gou mbouj roxnaj.”

“Mwngz hoizdap aen vwndiz ndeu, ndaw soujgih neix baenzlawz miz gij dienhvah mwngz?” Denhgen naeuz.

“Gou mbouj roxnaj!” Doiqfueng lumjnaeuz fat- heiq lo.

“Mwngz gangj cingcuj!” Denhgen roxnyinh wnggai caeuq de gangjriu yaep he.

“Mwngz dwg bouxlawz? Mwngz naeuz gou nyi, mwngz dwg bouxlawz!” Doiqfueng naeuz lo.

“Mwngz dwg mbouj dwg roxnaj bouxcawj aen soujgih neix? Mwngz seizneix lohgengz lohgangh, ceiq ndei daenj buhvaq hwnjdaeuj caiq gangjvah, mwngz cungj mbouj ndaej lohgengz lohgangh gvaqdaeuj ba.” Denhgen youh naeuz.

“Mwngz dwg bouxlawz!”Doiqfueng youh naeuz, singyaem lij miz di saenzdedded he.

“Mwngz naeuz gvaq, mwngz aeu de naengh cico gvaqbae.” Denhgen youh naeuz.

“Gou laihnaeuz dwg, gou laihnaeuz dwg.” Bouxsai ndaw dienhvah vueng le, mbouj rox wnggai gangj gijmaz lo. Vunz simgip le cungj dwg yiengh- neix, ciep roengzdaeuj, ndaw dienhvah couh mbouj miz sing lo.

Denhgen dawz bingzlaeuj youq henz fwngz haenx riuj hwnjdaeuj, de naengh cingq le gwn gaemz laeuj ndeu, dawz soujgih cuengq youq naj ndaeng le nyouqnyouq. Denhgen mumjmumj gyumqnyumq nyouq daengz cungj heiqrang huqdajcang he. Denhgen couh yienghhaenx naengh dwk, gag siengj yaep ndeu. Rog ranz youh doek fwn lo, raemxfwn sinz daengz fajcueng bohliz, yiengj raixcaix. Denhgen yawjyawj rog cueng, sawqmwh roxnyinh gienh saeh neix gaenq mbwqmbatmbat lo, roxnaeuz hix ndaej yienghneix naeuz gig miz eiqsei lo, aen soujgih neix dwg baenzlawz youq ndaw daehdaj- cawx bonjfaenh ne? Denhgen caen geiq mbouj ndaej saek di, bouxcawj aen soujgih neix dwg cungj vunz lawz ne, Denhgen roxnyinh daihgaiq wnggai miz aen yienghceij he lo. Hoeng neix cijdwg caicaek hane, mboujguenj dwg cungj vunz lawz, seizneix soujgih doiq bouxvunz ndeu daeuj gangj caen dwg youq- gaenj raixcaix, ngoenzcog, wnggai ra raen bouxcawj aen soujgih neix, boiz soujgih hawj vunz.

“Gou guenj gyoengqde guh gijmaz.” Denhgen bonjfaenh gag naeuz. Laeuj ndei gwn raixcaix, aenvih cungj laeuj neix mbouj get, gwn baenz bingz doiq Denhgen daeuj gangj mbouj miz gijmaz saeh.

(6)

“怎么又断了？”这个男的说。

“你是不是认识这部手机的主人？”天健开口讲话。

电话那边的那个男的明显地一下子就慌了，也许他根本就想不到这边打电话的会是个男人。

“不认识，我不认识。”电话里的男人马上说。

“那这部手机上怎么会有你的电话？”天健说。

“我不认识，不认识。”这个男的已经把手机给挂了，但手机马上又响了，还是那个男的。这个男的在电话里结结巴巴解释了几句，“我真不知道你在说什么。这个手机是我今天刚刚到手的二手货，因为手机里还有一点点钱，我准备把它用完了再换卡，我不认识你这个手机的主人。告诉你，我这个手机跟我也没有关系。”说完，手机就挂了。

天健笑了笑，摇了摇头。天健想和这个男人开开玩笑，天健就又把电话打了过去，但电话再也没有人接，后来再打，电话已经关机。天健站起身，觉得这个手机开始好玩儿了起来，真想不到会有这样一部手机落到自己的手里。天健去了一下厨房，他把那瓶石榴酒提了过来，他还想再喝点，他不想用杯子，那样一来 他还得洗杯子，天健就用嘴对着酒瓶喝。然后继续打电话，这时候都快十一点半了。

这一次，电话又通了，是个男的，声音有点含糊，但马上就清晰了起来。

“我在看电视，也太晚了，你是不是要过来？”电话里的男人说。

天健不说话，他知道自己这时候不应该说话。

“现在出租车很好打，要不你过来？”电话里的男人说，他刚才洗了个澡，准备要睡觉了，现在什么都没穿，“裸睡。”

天健还是没吭声，但天健很想笑，他想象一个男人躺在床上，一丝不挂，听声音这是个年轻人。

“你怎么不说话？”这个男人在电话里说。

“我要一说话，你就怕了。”天健突然说。

对方果真一下子就没话了。 “你是谁？”好一会儿，对方说。

“你是不是认识这部手机的主人？”天健说。

“不认识。”电话里的年轻男人马上就说。

“那这部手机里怎么会有你的电话？”天健说。

“那谁知道？”电话里的男人说，马上又补了一句，“我不认识。”

“你回答一个问题，这部手机里怎么会有你的电话？”天健说。

“我不认识！”对方好像发火了。

“你说清楚！”天健觉得应该和对方玩一玩儿。

“你是谁？你告诉我你是谁。”对方说。

“你是不是认识这部手机的主人？你现在什么都没穿，你最好穿上衣服再说话，你总不能一丝不挂来。”天健又说。

“你是谁？”对方又说，声音有些颤抖。

“你说过你要她打出租车过去。”天健又说。

“我以为是，我以为是。”电话里的男人慌了，不知该说什么了。人一急都这样，紧接着，电话里边没了音。

天健把酒瓶子从手边提了起来，他把身子坐起来喝了一口， 把手机放在鼻子前闻了闻。隐隐约约，天健闻到一种化妆品的香味。天健就那么坐着，想了一会儿。外面又下雨了，雨砸在窗玻璃上，很响。天健看着窗外，忽然觉得这件事情已经很无聊了，或者又可以说是很有意思了，这部手机是怎么出现在自己的购物袋里的？天健一点都想不起，这部手机的主人是个什么样的人，天健觉得大致应该有个模样了。但这也只是猜测，不管是什么人， 手机现在对一个人来说真是很重要，明天，应该找到这部手机的主人，把手机还给人家。

“我才不管他们做了些什么。”天健对自己说。酒很好喝，因为这种酒的度数不高，喝一瓶对天健来说没什么。

(6)