Denhgen sawqmwh miz cungj yawhgamj ndeu, Denhgangh couh yaek singj gvaqdaeuj lo. Ndigah youh caj yaep ndeu, yaek biekliz seiz, Denhgen gangj gawq vah ndeu: “Ndaej singj gvaqdaeuj bw.” Gizsaed gawqvah neix dangq mbouj gangj gvaq.

“Mwngz ndaej lwi?” Denhgen youh cam gawq ndeu.

“Gou ndaej yawjyawj denyingj.” Daeglwg daeggo Denhgen han naeuz.

Denhgen rox ndaw fuengzbingh mbouj miz densi, aen yihyen neix, ndaw cizbanhsiz husw hix mbouj miz densi.

“Gou gizneix louz miz haujlai yingjben ndeiyawj.” Daeglwg daeggo Denhgen doiq Denhgen naeuz.

Ndaw fwngz daeglwg daeggo Denhgen miz aen soujgih gig hung ndeu.

“Miz saeh couh gibseiz dwk dienhvah.” Denhgen doiq daeglwg daeggo naeuz.

Denhgen yawjraen mehyah bonjfaenh oet gijmaz doxgaiq haeuj ndaw fwngz daeglwg daeggo bae.

Mehyah Denhgen bae funghdajswiq yaep ndeu le, couh benz hwnj gwnz congz bae ninz, mbouj nanz couh ninz ndaek lo. Aenvih lau duzmeuz benz hwnj congz bae, Denhgen cungj dwg gven aendou rug dwk. Seizneix gaenq dwg banhaemh cib diemj buenq cung lo, Denhgen hix bae dajswiq yaep ndeu, de ndwn youq henz batdajswiq, yungh fwngz gop raemx gvaqdaeuj swiqsak, youh cat nu yaep ndeu. Yienzhaeuh byaij bae dinghek, de youh dawz aen soujgih mbouj rox dwg aen bouxlawz haenx gaem youq ndaw fwngz. Caen dwg gienh saeh geizheih ndeu, aen soujgih neix baenzlawz couh youq ndaw daehdajcawx bonjfaenh ne? De raix boi raemx ndeu, Denhgen gig haengj yungh cungj boibohliz daegbied hung neix, banhaemh ninz gaxgonq, de cungj dwg aeu gwn boi raemx baenzneix lai ndeu. Seizneix Denhgen mbouj hujheiq lo, mbouj huj gij heiq bouxvunz haenx lo, bouxlawz doek soujgih cungj rox simgip, bouxvunz baez simgip couh rox fatheiq, vunz baez fatheiq couh aiq luenh gangj vah. Denhgen ninz roengz sahfaz, dwkhai aen soujgih neix. Duzmeuz haenx hix yaengyaeng diuq hwnjdaeuj, mbouj ok saek di singyaem, hoeng Denhgen ndaej roxnyinh daengz, duzmeuz diuq daengz giz ing sahfaz, couh youq henz gyaeuj Denhgen, Denhgen roxnyinh daengz lo.

Seizneix aen soujgih haenx youh sawqmwh yiengj hwnjdaeuj, Denhgen gaenq dawz gij singyaem de diuz iq lo.

Ndaw dienhvah dwg gij singyaem bouxsai ndeu, mbouj dwg gaxgonq boux vunz haenx.

“Baujboiq, mwngz youq lwi?” Gij singyaem bouxsai neix gig unqswnh, “haemhneix de cizbanh mbouj dauqma.” Denhgen lumhlumh fajnaj bonj- faenh, lawq yaep ndeu.

“Mwngz ra bouxlawz?” Denhgen singsaeq cam.

Denhgen ngamq siengj cam doiqfueng, boux- cawj aen soujgih neix dwg bouxlawz, hoeng doiq- fueng gaenq dingz dienhvah lo. Dwg baez rub couh dingzdak, doiqfueng aiq deng Denhgen hwk ndaej doeksaetyat lo, hix aiq dwg gaenbonj siengj mbouj daengz baih ciep dienhvah neix dwg bouxsai ndeu. Denhgen siengjsiengj le, youh dwk dienhvah gvaqbae, hoeng dienhvah cijdwg yiengj, itcig mbouj miz vunz ciep, Denhgen caj haujlai nanz seizgan. Baezneix le, youh miz bouxsai ndeu dwk dienhvah gvaqdaeuj, hoeng baez dingqnyi gij singyaem Denhgen le, hix sikhaek dingzdak dienhvah, lij naeuz: “Doiq mbouj gvaq, gou ra Lij canghyw.”

Denhgen naengh roengzdaeuj gwn geij gaemz raemx, song aen dienhvah neix geizheih raixcaix, dwg vih gijmaz saeh ne? Denhgen doq gwn raemx doq fan yawj gij moegloeg doengsaenq ndaw soujgih neix. Seizneix Denhgen roxnyinh gwnz naj liengzyauj mbat he, Denhgen roxyiuj dwg duzmeuz depgaenh gvaqdaeuj, lij yungh ndaeng bungq bonjfaenh mbat he. Denhgen roxyiuj, boux vunz deng doek soujgih haenx aiq simgip lai lo, seizneix gyoengqvunz cungj liz mbouj ndaej soujgih, soujgih deng doek le, couh nguh bae haujlai saeh, hix aiq rox cauxok haujlai saeh loeng. Denhgen roxnyinh, aeu ra daengz bouxcawj aen soujgih neix, mbouj miz gijmaz maz- fanz, yungzheih raixcaix, miz moegloeg doengsaenq le, couh ndaej ra daengz bouxcawj aen soujgih neix lo. Denhgen siengj ndei lo, ra daengz bouxcawj soujgih le, hawj de ngoenzcog bae baicuzsoj bakdou siujgih lingxaeu couh ndaej lo, bonjfaenh mbouj siengj raennaj bouxvunz doek soujgih neix, caiq gangj lo, bonjfaenh mbouj miz seizgan, bouxlawz rox, baih yihyen haenx ngoenzcog yaek miz geijlai saeh, bouxlawz rox, baih yihyen haenx ngoenzcog yaek ok geijlai saeh, Denhgen geij ngoenz neix saedceij gvaq ndaej sim diuq mbei dek. Dah husw gig daemq haenx ngoenzlwenz doiq Denhgen naeuz:“Cungj caepcawq lawz cungj aeu guhndei, aeu siengj daengz gizndei de, hix aeu siengj daengz gizrwix de.” Dah husw baez yienghneix naeuz le, Denhgen sikhaek siengj daengz diegfeizcangq.

Denhgen daj sahfaz ndwn hwnjdaeuj, daenj haizdaz couh bae funghdajcawj yaep he, de bae funghdajcawj couh dwg vih gwn geij gaemz laeujsigloux. Yaengx bingz gwn laeuj seiz, de muenghyawj laj laeuz baez ndeu. Denhgen youq caengz laeuz ceiq sang, de ndaej yawjraen daengroen baihlaj, lij miz baihsae ranzgingjvei haenx. Denhgen youh iet gyaeuj damq yawj aen ci dingz youq laj gofaexvaiz. Denhgen gietdingh gvaq geij ngoenz caiq ra aen vihci ndeu, dingz ci youq laj gofaexvaiz gaenbonj mbouj dwg gijmaz cawjeiq ndei, duzroeg cungj dwg ok gij haex hausaksak haenx youq gwnz ci, Denhgen mbouj rox gyoengq roeg banhaemh douh youq gwnz faex dwg ninz lijdwg okhaex, roxnaeuz doq ninz doq okhaex roengzdaeuj. Hoeng seizneix Denhgen roxnyinh aeu lingh ra vihci dwg lau gofaex sawqmwh laemx roengzdaeuj le, daenz vaih aenci. Daj daeggo Denhgen ok cungj saeh haenx le, Denhgen couh roxnyinh sojmiz gofaex youq bongj rumzhaenq seiz, cungj aiq rox sawqmwh laemxlak roengzdaeuj.(4)

天健忽然有一种预感，天康就要醒来了，所以就又等了一会儿，临离开的时候，天健说了一句：“会醒来的。” 其实这话等于没说。

“你行吗？”天健又问了一句。

“我可以看看电影。”天健的侄子说。

天健知道病房里没有电视，这个医院，护士值班室里也没有电视。

“我这里存了许多好看的片。”天健的侄子对天健说。

天健侄子的手里是一部很大的手机。

“有事你及时打电话。”天健对侄子说。

天健看见自己老婆把什么东西塞到侄子的手里。

天健的老婆去了一下卫生间，这会儿已经又爬到床上并且很快就睡着了。因为怕猫跳到床上，天健总是把卧室外的门关着。这时是晚上十点半，天健也去洗了一下，他站在洗脸池边，用手把水撩过来，洗了洗，擦了一下。然后去了客厅，他又把那个不知道是什么人的手机拿在手里。这真是一件怪事，这手机怎么就在自己的购物袋里？他给自己倒了一杯水，天健喜欢用那种特别大的玻璃杯，晚上睡觉前他总是要喝这么大一杯水。天健现在不生气了，不生那个人的气了，谁丢了手机都会急的，人一急就会生气，人一生气就会瞎说。天健躺下来，把那个手机又打开了。那只猫也轻轻跳了上来，一点声息都没有，但天健感觉到了，猫跳到了沙发的靠背上，就在天健的头旁边，天健感觉到了。

这时候那个手机又突然响了起来，天健已经把音量调小了。

电话里是个男人的声音，不是先前那个人。

“宝贝，你在吗？”这个男人声音很温存，“今天晚上她值班不回来。” 天健摸着自己的脸，愣了一下。

“你找谁？”天健小声问。

天健刚想问一下对方这个手机的主人是谁，但对方已经把电话挂了。是一下子挂掉，对方可能被天健吓了一跳，可能根本就想不到这边接电话的会是个男人。天健想了想，又把电话打了过去，但电话光是响，就是没人接，对方一直没接，天健等了好长时间。这之后，又有一个男人打来了电话，但一听天健的声音也马上就把电话挂了，还说了声：“对不起，打错了，我找李大夫。”

天健坐起来喝了几口水，这两个电话真是接得有些蹊跷，怎么回事？天健一边喝水一边看这个手机上的通讯录。这时候天健的脸上凉了一下，天健知道是猫凑过来用鼻子碰了他一下。天健知道丢手机的人都会很着急，现在人们都离不开手机，手机一旦丢了就会误许多事，也许还会造成许多误会。天健觉得要找到手机的主人根本就不是什么麻烦事，有通讯录就不难把手机的主人找到。天健想好了，找到手机的主人，让他明天去小区门口的派出所把手机拿走就行，自己不会和这个丢手机的人见面，再说自己也没有时间，谁知道医院那边明天会有多少事，谁知道明天医院那边会出什么事，天健这几天的日子过得提心吊胆的。那个个子很矮的女护士昨天就对天健说：“什么准备都要做好，要往好的地方想，也要往坏的地方想。”这个女护士这么一说天健就马上想到了火葬场。

天健从沙发上站起身，穿着拖鞋，去了一下厨房，他去厨房就是为了喝几口石榴酒。举着瓶子喝酒的时候，他看了一下下边。天健住在最高的一层，他可以看见下边的路灯，还有西边的那个警卫室。天健又探头看了一下停在槐树下的车。天健决定过几天再找一个车位，把车停在树下根本就不是什么好主意，鸟总是把白花花的屎拉在车上，天健不知道鸟们晚上待在树上是睡觉还是专门拉屎，或者是一边睡觉一边就把屎拉了出来。但现在天健觉得有必要找个新的停车位是怕树忽然倒了把车砸坏。自从天健的哥哥出了那事，天健觉得所有的树在刮大风的时候都有可能会忽然倒掉。 (4)