“Yencangj lijcaengz dauqma.” Couh canghyw dauq haeujdaeuj seiz, Dingh Cihliuj ciep hwnjbae, sawqmwh gaemdawz fwngz de, mbouj duenh ngauz, “Couh daihgo, mwngz hix dwg cujci canghyw, itdingh ndaej guhcawj, bang de bae dieghong baez ndeu ba. Dapwngq gou ma, ha?”

Baihrog, ci caeuq vunz dieghong baijdaeuj haenx gaenq daengz lo.

Dingh Cihliuj depgaenh Couh canghyw, sing unq gouz de: “Dapwngq gou ma, dapwngq gou ma, ha?”

Geij baez unqswnh cingjgouz roengzdaeuj, Couh canghyw doenghngauz lo:“Baenzneix guh mbouj rox ndaej mbouj ndaej.”

Seiq

Youq dieghong deihgoengq, haigoengdoih daj bouxbing cienj gunghyinz haenx gaenq okdaeuj deq minghlingh, hoeng haujlai gunghyinz faenbaudoih haenx lij cingq youq lingh aen conghduenh haenq- rengz guh. Danghnaeuz mbouj dwg beixnuengx duicangj sam baez haj mbat naihsim gienqcoi, Cuh Youjsinh lij aeu daiqdaeuz youq ndaw congh buekguh dwk, hemq dwk.

“Cuh duicangj, lij dwg dingz hong ba!” Roekdoih duicangj Vangz lauzmoz lumj lox de gouz de ityiengh.

“Heihei!” Cuh Youjsinh lumj dingq mbouj naihfanz lo, riunyaen naeuz: “Gaej rag dinvaq ndaej mbouj ndaej! Raeuz beij mbouj ndaej sou byauhganhdui bungj vanjdiet! Seizgan couh dwg ngaenzcienz a!”

“Hoeng minghvunz beij ngaenzcienz dijbauj.” Vangz lauzmoz raemhred gij vah Dingh Sienghyiz gangj gvaq haujlai baez haenx.

“Hw! Mbouj miz cienz, aeu mingh daeuj guh gijmaz?!” Gij “vahhangz” baugoengdaeuz sawqmwh daj ndaw bak Cuh Youjsinh okdaeuj, hawj Vangz lauzmoz doeksaet yat.

Cuh Youjsinh siengj caiq haeujbae, sawqmwh raen gyaq ci gaeuq ndeu gip hai gvaqdaeuj. Dou ci hai lo, Couh canghyw caenndang “baujhoh”, bang bouxsieng roengz ci, Dingh Cihliuj youq bangxhenz yaengx bingzdiuqcim doenghyubyub haenx.

“Vaiq di gya daiz funghgih ndeu! Vaiq!”

Baenzroix “vaiq” doeklaeng, Dingh Sienghyiz youh fat ceijlingh: “Bouxvunz youq ndaw congh sien doiq okdaeuj, bouxlawz cungj mbouj ndaej daengx!”

“Veivei! Miz mbouj miz gaujloeng? Betdoih dwg Seiqda mwngz dangranz roxnaeuz dwg gou dangranz?” Cuh Youjsinh sawqmwh lanz roengz doihfouq.

Dingh Sienghyiz daih hemq:“Seizneix gou dangranz! Sou cungj ndwn dwk guh gijmaz? Vaiq di dawz vunz ndaw congh cienzbouh heuh okdaeuj!”

“Seiqda, mbei mwngz hung lai bw!” Cuh Youj- sinh vix ndaeng Dingh Sienghyiz: “Cunghyangh miz lingh, Nanzgunh dietloh aeu daezgonq doengci, mwngz rox lwi? Diuzloh daih saenamz okhaij aeu daezgonq ciepdoeng, mwngz rox lwi? Mwngz Seiqda dwg mbouj dwg dangjyenz? Dwg mbouj dwg caeuq Cunghyangh baujciz doxdoengz? Ha?”

Siengj mbouj daengz Cuh Youjsinh baenzneix roxsingj, hoeng Dingh Sienghyiz lij dwg gawq vah laux ndeu: “Vaiq doiq!”

“Couh aenvih yizgi miz di vaih? Ha?”

“Vajswh! Vajswh!” Dingh Sienghyiz hemq naeuz.

“Vajswh youq gizlawz? Vajswh baenzlawz yiengh? Mwngz gaej haep vunz lo, gou dwg ‘Dezdau Youzgizdui’ duicangj, dujfangh sizfangh baugoeng- daeuz, deng gvaq geijlai heiqmeiz、caijheiq、utheiq, dai caengz? Hahaha……” Cuh Youjsinh daih riu.

“Rex gou haeuj bakcongh bae!” Dingh Siengh- yiz caiq baez daezok.

“Mbouj ndaej!” Couh canghyw lij dwg mbouj dapwngq.

“Gou miz gingniemh, gou aeu……”

“Mbouj ndaej!”

“Cihcih! Mwngz gangjgangj vah.” Dingh Sienghyiz cingj daengz dahnuengx.

“Vaiq doiq——”Baihrog cienzhaeuj sing Dingh Sienghyiz ceiq sug haenx—— Dingh cijveihcangj gaenq daeujdaengz lo.

“Meh mwngz gai ced!” Cuh Youjsinh gig mbouj cingznyienh hemq duiyenz de okdaeuj. De hujdengdeng doiq Dingh Sienghyiz swenj: “Dingq ya! Dingq daengz sing bauqcaq mbouj miz? Cungj dwg mwngz boux Seiqda ginhswh yaez neix!” Lwgda de daj mbouj hab’eiq bienqbaenz hozndat, de siengj hwnj najmong caengzging deng gvaq haenx.

Bigonq, niemhsou genjcazcuj daeuj genjniemh duenh giekloh Cuh Youjsinh bau haenx, bang vunz neix “bauhoengz” mbouj aeu, gwnlaeuj mbouj daeuj. Ndawde Dingh Sienghyiz ceiq nyaengq ceiq geiqgyauq, de daiqdaeuz youh dwg vathai youh dwg dagrau, lauxsaed mbouj guhhek doiq cujcangj gangj: “Duenh neix, nadoh caeuq giengzdoh cungj mbouj habgek, gemj hong gemj liuh lo! Gou genyi ciuq caetliengh dauq guh, gaeu it fanh maenz ciengjgim!”……

“Ciengjgim? Ciengjgim!” Cuh Youjsinh sawq- mwh rox le gijmaz, hemq: “Meh mwngz gai ced! Yaemmaeuz!”

Daihgya gig geizheih!

Cuh Youjsinh hozndat doiq Dingh cijveihcangj naeuz:“Dingh laujbanj, sou neix dwg byajgoeng hoenx daeuhfouh——gip gij unq haenx hangz, gvaqbouh lai lo! Lijmiz 10 ngoenz goenggeiz couh daengz lo, sou dauq bik gou dingz hong, dwg siengj hawj gou doilaeng geij ngoenz cij guhbaenz, famh le habdoengz, laih bae 5 fanh maenz ciengjgim dwg mbouj dwg?”

Bouxsanghung Couh youq bangxhenz sing hung bangbak:“Gyoengq beixnuengx gaej deng yaeuh! Cungj vaiq di haeuj congh bae ganj goeng, faenfaen dwg ngaenz a!”

Gyoengq minzgungh luenh nauh aeu haeuj congh.

Dingh cijveihcangj vix bouxsanghung Couh: “Bouxlawz caiq yukyon? Gou aeu gaemh hwnj- daeuj!”

Gij sing ak Dingh cijveihcangj dawz gyoengq minzgungh haepdaengx lo!

Ndaw congh cienzok saenqsik saeq——Baugingj hidungj gaenq coih ndei.

“Gij yienghceij vajswh baenzlawz yiengh?” Dingh Sienghyiz deq mbouj gib naeuz: “Yiemj lai lo, caiq ra daiz funghgih ndeu daeuj!”

“Dingh laujbanj, gij goenggeiz gwnz hab- doengz……” Cuh Youjsinh ceiq haeujsim lij dwg gijneix.

“Dawz dingz goeng seizgan gaeu okdaeuj ndei lo!” Cijveihcangj naeuz.

“Daih laujbanj youh mbouj caeux gangj……” Bouxsanghung Couh soeng le gaemz heiq ndeu.

Cuh Youjsinh mbouj miz naj caiq hemq riu naeuz: “Ai, gou singq Cuh caen dwg singq Mou, baezneix dwg raemxhung dongj miuhlungzvuengz lo!”(4)

“院长还没有回来。”周医生再进门时，丁枝柳迎上去，一把抓住他的手，频频摇动着，“周大哥，你也是主治医生，一定能做主，扶他上工地一转吧。答应人家嘛，呵？”

门外，工地派来的人和车已到。

丁枝柳挨近周医生，柔声央求：“答应人家嘛，答应人家嘛，呵？”

几个回合的柔情舌战，周医生动摇了：“不知道这样做行不行。”

四

在隧洞工地，军转工的施工队已出洞待命，而分包队的很多勇士仍在另一洞段争分夺妙。要不是兄弟队长三番五次来纠缠，朱有新还会带头在洞里奋战着，吆喝着。

“朱队长，还是停工吧！”六队队长王劳模像哄他求他似的。

“嘿嘿！”朱有新像听不耐烦了，冷冷一笑：“别拉后腿好不好！我们可不比你们标杆队捧铁饭碗！时间就是金钱呵！”

“可是工人的性命比金钱宝贵。”王劳模重复丁襄渝说过多少遍的话。

“哼！没有钱，要命来干什么？！”包工头的“行话”突然从朱有新那里脱口蹦出，让王劳模大吃一惊。

朱有新欲再进洞，忽见一辆旧汽车急驰而至。车门开了，周医生亲临“保驾”，扶着伤员下车，丁枝柳在旁边举着晃荡晃荡的输液瓶。

“快加一台风机！快！”

一连串“快”之后，丁襄渝又发指令：“先撤洞里人员，一个也不许停留！”

“喂喂！有没有搞错？八队是你四眼当家还是我当家？”朱有新突然拦住队副。

丁襄渝大叫：“现在我当家！你们都站着做什么？快把洞里的人全都推出来！”

“四眼，你好大的胆！”朱有新指着丁襄渝的鼻尖：“中央有令，要南昆铁路提前通车，你懂吗？大西南出海通道要提前接轨，你懂吗？你四眼是不是党员？要不要与中央保持一致？嗯？”

想不到朱有新的觉悟那么高，但是丁襄渝还是一句老话：“快撤！”

“就因为仪器出了点毛病？呵？”

“瓦斯！瓦斯！”丁襄渝嚷道。

“瓦斯在哪里？瓦斯怎么样？你别吓唬人了，老子是‘铁道游击队’队长，土方石方包工头，受过多少煤气、沼气、窝囊气，死了没有？哈哈哈……”朱有新夸张地大笑。

“把我扶进洞口！”丁襄渝再次提出。

“不行！”周医生还是不答应。

“我有经验，我要……”

“不行！”

“枝枝！你说说话。”丁襄渝请到妹妹。

“快撤——”洞外传入丁襄渝最熟悉的声音——丁指挥长已闻风而至。

“咪开戳！”朱有新很不情愿地把他的队员叫出来。他的一腔怨气只有冲着丁襄渝发泄：“听呀！听到爆炸声没有？都是你这个四眼坏军师！”他的眼睛从不满变成愤怒，他想起曾经受过的羞辱。

一年前，验收检查组来检验朱有新承包的那段路基，这伙人“红包”不要，吃请不到。其中算丁襄渝最忙碌计较，他领头又是扒开又是度量，老实不客气地对组长说：“这一段，厚度和强度都不合格，偷工减料了！我建议按质量返工，倒扣1万元奖金！”……

“奖金？奖金！”朱有新突然悟出什么，惊叫：“咪开戳！阴谋！”

大家莫名其妙！

朱有新愤愤地迎向丁指挥长：“丁老板，你们这是雷公打豆腐——专拣软的欺，太过分了！还有10天工期就到了，你们却逼着我停工，是想让我推迟几天完成，违反了合同，赖掉5万元奖金是不是？”

大个周在一旁大声帮腔：“弟兄们不要上当！都快进洞赶工，分分是钱呵！”

民工起哄要进洞。

丁指挥长指着大个周：“谁再煸动？我要抓起来！”

指挥长的强音把民工们震慑了！

洞里传出细微的信息——报警系统已修好。

“瓦斯状态怎么样？”丁襄渝迫不及待地：“好险呵，再弄一台风机来！”

“丁老板，合同书上的工期……”朱有新最关心的还是这个。

“把停工时间扣除好了！”指挥长口头表了态。

“大老板又不早说……”大个周舒了一口气。

朱有新不好意思赔笑：“唉，我姓朱的真是姓猪，这次是大水冲着龙王庙了！” （4）