“Canghyw, canghyw, gou gizneix hix deng gvet di naeng”, lingh boux minzgungh ceijceij naj de, “gizneix, gizneix……”

Bouxsanghung Couh ngamq okbae, youh miz boux minzgungh ndeu deq mbouj gib ceng hwnjbae: “Canghyw, hawj gou gizneix cat denjciuj, lai di ndaej lwi?”

Dingh Cihliuj sijsaeq hawj de cat denjciuj, siengj mbouj daengz de cienqndang couh aeu linx rizriz denjciuj, lij angqyoekyoek “hai” le sing ndeu, deng canghyw yawjraen: “Aiai, mwngz……?”

Cuh Youjsinh riu naeuz: “Gizneix liz ndaw singz gyae, ndaek neix bet cingz dwg ngamq gaiqlaeuj, dingj mbouj ndaej lo, haha……”

“Canghyw, gizneix lij miz sieng.” Bouxhaenx lij siengj riz denjciuj.

“Gaej caiq riz lo, lwgfwngz gig mbouj veiswngh!”

……

Minzgungh lij mbouj dingz gienjgeuj riuangq, Cuh Youjsinh aeu Vahcuengh riundaq: “Meh mwngz gai ced！Mwngz ganjnaeuz lumj youq ranzmbanj ‘benz laeuz’、‘naenghhwnz’ ha? Siujsim diuz viz mwngz goenq!”

Ngeih

Aen doihfaenbau neix, yinzyenz doxcab, Dingh Cihliuj beij daeggo de Dingh Sienghyiz engq ndaej daihgya ciepcoux. Dingh Sienghyiz dwg hag gunghcwngz gisuz, beij dahnuengx caeux geij gaiq, hix dwg bizyez le couh deng Dingh Cwngzyiz cungjcijveih rag daengz Nanzgunhsen daeuj.

Dingh Sienghyiz ngeihcib roek bi, vunz youh sang youh byom, daiq fouq gingqda gaenhyanx, beizheiq mbouj lumj dahnuengx yienghde simvuen, vah mbouj lai hoeng baezbaez cungj gig giengiet. Ceiqgaenh, Cuh Youjsinh bauguh aen dujsizfangh gunghcwngz, aeu con’gvaq duenh congh ndeu, Dingh Sienghyiz deng baij daengz gizneix gvaciz, guh gisuz duifu.

Cuh Youjsinh youq bakcongh buhai mbawdoz, ceijceij vehveh, gaenj ciengj goenggeiz. Dingh duifu itcig cungj mbouj guhsing, sawqmwh saepsangsang naeuz: “Duenh congh raeuz neix, cingq ginggvaq gizdieg miz meiz, gij deih fukcab, cawzliux fuengzre loemqlak, lij aeu gamcaek gij nungzdu vajswh……”

“Miz mbouj miz gaujloeng? Baenzlai youq- gaenj?” Cuh Youjsinh mbouj baenzneix nyinh- naeuz.

“Gou cingznyienh saenq.” Dingh Sienghyiz daezok, “wngdang caepcawq haidoengh fuengzhoh cosih daengjgaep sang haenx……”

Cuh Youjsinh dajduenh vah de: “Neix dwg beg guhhong lo!”

“Lij caepcawq daj lingh aen dieg dam dienh daeuj bwhyungh, mboujne guhhong seiz gunghdienh dingzduenh, hougoj nanzliuh.”

“Gig nanz ciepsouh genyi mwngz.”

“Mbouj! Mbouj dwg genyi, dwg gisuz iugouz!”

“Dwg mwngz gag ceiqdingh ha?”

“Dwg gou hwnjgauj, gisuzban doengzeiq, itdingh aeu saedhengz!”

“Mwngz ak!”

“Mbouj dwg gou ak, dwg loemqlak ak, dwg vajswh ak!”

Cuh Youjsinh gip ndaej daemhdin, rongx naeuz:“Seiqda, mwngz couh mbouj bang gou suenq- suenq bonj baez ndeu, gou aeu lai ok geijlai cienz?!”

“Minghvunz cij ceiq dijngaenz!”

“Meh mwngz gai ced! Mwngz gvaciz yawhbwh daengz geiz luba? Deuz vaiq di!”

Dingh Sienghyiz dingq ndaej ok dwg vahnduk, caemrwg gangj: “Duicangj, mwngz gaej fatheiq, seizneix aeu faexmbaenq caenh gou, gou hix mbouj ma gisuzban. Gou lij cingj mwngz gangj, mbouj cinj youq neix citien, mbouj cinj daiq feiz haeuj congh, mbouj cinj……”

Cuh Youjsinh vutvak gyaeujien lij lw dingzlai cingq diemjdawz haenx, haenqhaenq daemh ndaep: “Seiqda, mwngz baenzlai saeh? Gvaciz cij geij ngoenz, gaej dawz gyoengq gunghyinz daekcoih caez bae!”

Dingh Sienghyiz vunz byomnyieg hoeng mbouj lau daekcoih vunz.

Haetromh, gyoengqvunz haeuj congh guhhong. Bouxancienz daiq gyokgenbuh henj haenx cingq baezaen diemj doxgaiq daiqhaeuj haenx, aen buenz ndeu cuengq youq gwnz rin, coux ien、habfeiz、dajhojgih daengj ngamq saeuj roengzdaeuj haenx.

Dingh Sienghyiz viyiemz ndwn youq henz bouxgenjcaz, lwgda ginggvaq gingqda yiemzleih cimyawj.

“Mwngz gvaqdaeuj!” De ceij bouxsanghung Couh miz di mumh haenx. De lumhlumh aendaeh de, mbouj fatyienh gijmaz, youh ceijceij haizraemx: “Duet roengzdaeuj hawj gou yawjyawj!”

Bouxsanghung Couh lumj deng raemxgoenj log din ityiengh, mwnh diuq hwnjdaeuj: “Seiqda, mwngz baengh gijmaz mbouj dawz raeuz bouxguhhong dang vunz yawj? Diemj ndang dwg ciemqfamh yinzgenz, dwg famhfap bw!”

Dingh Sienghyiz vanzlij dingj mbouj cuengq, naihsim bae gejhoiz: “Vihliux vuenyungz mwngz caeuq bouxwnq, gou mbouj ndaej mbouj baenzneix guh.” De iet fwngz haeuj haizraemx, dawzok aen dajhojgih gig gyaeundei caeuq buenq bau iencaij nyaeuqnyatnyat he.

“Hw!” Bouxsanghung Couh mbouj fug: “Mwngz youh ndaej dawz gou baenzlawz yiengh?”

“Mwngz mbouj miz saeh lo, haeujbae ba!” Dingh Sienghyiz youh daengq bouxancienz gangj: “Daenggeiq roengzdaeuj, bauqhawj duicangj fad- cienz.”

Bouxsanghung Couh boq mumh daengx da, ngauzvangh gij hongdawz ndaw fwngz: “Maseiqda, mwngz dingq ndei! Gou boiz ndaej hwnj, yawj gou ngoenzlawz dwkgoenq ga mwngz, caiq boiz ngaenzyw hawj mwngz!”

Mbangj di gunghyinz ceiq dwgcaengz haenx, dwg Dingh Sienghyiz ngoenzngoenz haeuj congh gamduk, gazfwngz nguhsaeh.

“Raeuz youh mbouj dwg deng lauzgaij, de guenj baenzneix lai guh gijmaz?”

“Baenzneix ngaiznyed baenzlawz guhhong ne?”

“Gaen Seiqda guh caen dwg boihseiz!”

Ndaw congh laep amq, faen mbouj ok bouxlawz sing duemh miengndaq. Dingh Sienghyiz couh dangq dingq mbouj nyi, lij naeuz: “Daihgya cungj siujsim di, gawq aeu fuengzre vajswh, hix gaej yawjsiuj loemqlak! A, gwnz dingj miz ranghgatdek!” De yungh soujdendungz youq dingjcongh saeuj- diemj, dingz youq aen dieg ndeu. Sawqmwh, Dingh Sienghyiz fatbag ityiengh hemq: “Vaiq di okbae! Vaiq di okcongh!”(2)

“医生，医生，我这里也擦点皮” ，另一民工指指自己的脸颊，“这里，这里……”

大个周刚离开，又一民工迫不及待地插上去：“医生，给我这里上碘酒，多点行吗？”

丁枝柳仔细给他涂上，没想到他一转身就用舌头舔舔碘酒，还美滋滋地“嗨”了一声，被医生看见：“哎哎，你……？”

朱有新笑道：“这里离城远，这家伙八成是刚刚断了酒，打熬不住了，哈哈……”

“医生，这里还伤。”那人还想那一口。

“那别再舔了，手指多不卫生！”

……

民工还在纠缠又嬉闹，朱有新用壮话笑骂道：“咪开戳（粗话）！你以为可以像在家乡‘爬楼’、‘坐妹’么？小心断你那条根！”

二

在这个人员混杂的分包队，丁枝柳要比她的哥哥丁襄渝更受欢迎。丁襄渝是学工程技术的，比妹妹早几届，也是一毕业就被丁成渝总指挥拉到南昆线来。

丁襄渝二十六岁，身板高瘦，戴副近视眼镜，心性没有妹妹那么开朗，说话不多却每每斩钉截铁。最近，朱有新承包的土石方工程，要穿过一个洞段，丁襄渝被派到这里挂职，当技术队副。

朱有新在洞口铺开图纸，指指画画，急着要抢工期。一直不吭声的丁队副突然泼些冷水：“我们的洞段，正好横穿煤系地系，地况复杂，除了防塌方，还要监控瓦斯的浓度……”

“有没有搞错？那么严重？”朱有新似乎不以为然。

“我宁愿相信。”丁襄渝提出，“应该准备启动高等级防护措施……”

朱有新打断他的话：“这是白打工咯！”

“还准备从另一个地方引入备用电源，要不施工时一旦供电中断，后果难料。”

“很难接受你的建议。”

“不！不是建议，是技术要求！”

“是你四眼制定的？”

“是我草拟，技术办同意，必须施行！”

“你好厉害！”

“不是我厉害，是塌方厉害，是瓦斯厉害！”

朱有新一跺脚，吼道：“四眼，你就不替我算算成本，我得再花多少钱？！”

“职工的生命才是最值钱！”

“咪开戳！你挂职快到期了吧？该离开了！”

丁襄渝听得出是气话，平静地说：“队长，你别生气，现在拿棍子赶我，我也不回技术办。我还请你宣布，不准在此抽烟，不准带火源进洞，不准……”

朱有新甩掉正燃着的大半截烟头，狠狠地踩灭：“四眼，你那么多名堂？挂职才几天，别把工友们都得罪完了！”

瘦弱的丁襄渝可不怕得罪人。

清晨，人们进隧洞上班。戴黄袖箍的安全员在逐个检查所带物品，石头上搁着一只托盘，装着刚刚搜下来的卷烟、火柴、打火机。

丁襄渝威严地站在检查员旁边，目光透过镜片犀利地盯着。

“你过来！”他指着留点胡须的大个周。他摸摸大汉的口袋，没发现什么，又指指水靴：“脱下来让我看看！”

大个周像被滚水烫着了脚，愣愣地跳起来：“四眼，你仗什么狗势，不把我们工人当人看待？搜身是侵犯人权，是犯法的！”

丁襄渝仍缠住不放，耐心地解释：“为了您和他人的幸福，我不得不这样干。”他手伸进水靴，摸出一只很精美的打火机和半包皱瘪瘪的纸烟。

“哼！”大个周不服：“你又能把我怎么样？”

“你没事了，进洞吧！”丁襄渝又当面叮嘱安全员：“登记下来，向队长报罚款。”

大个周吹胡子瞪眼，晃动着手中的工具：“四眼狗，你听着！老子赔得起，看我哪天打断你的腿，再赔你医药费！” 一些工人最讨厌的，是丁襄渝天天进洞监督，碍手碍脚的。

“我们又不是劳改犯，他老管着干什么？”

“磨磨蹭蹭的怎么赶工期？”

“跟着四眼倒霉了！”

幽暗的洞中，辨不出谁在低声咒骂。丁襄渝只当听不见，仍咋呼：“大家都留神点，既防瓦斯，也不要忽视塌方呃！啊，顶上有断裂带！”他的电筒光柱在洞顶搜索，停在一个方位上。突然，丁襄渝神经质地大吼：“快撤！快撤出洞！” （2）