It

Ndaw fwjmok, dieg byonghbya. Bouxcoz ndeu sawqmwh dingz yaengx cuiz roengzdaeuj, guh aen yiengh cup ndeu swenj “hai——”

Boux gaem gangciem hix yiengq gwnz bya yawj: “Yi, Cuh laujbanj vuenh youxnyaeq la?”

Aen fatyienh hungnaek neix, bouxyaengxcuiz ndawsim humz hwnjdaeuj, gingqyienz sing geiz diuh gvaiq ciengq 《Liuz Sanhcej》ngamq bien haenx hwnjdaeuj:

Ai!

Laujbanj seizneix ndeiriu lai,

Doq gwih mohdoz doq gwn ngaiz;

Mbouj gauj gyacau hix gamj dongj,

Bak doiq bak son dox boenz myaiz!

Gij vah neix, souj go neix, gekdiuh mbouj sang, yaemdiuh hix mbouj sang, dauq cienz ndaej gyae- gyanggyang.

Gizneix dwg Yinzgvei Gauhyenz ietraez gvaq- daeuj, bya sang goengq lienz goengq, yawj mbouj daengz gyaeuj; gofaex reuq hoengh, gag maj gag dai; mbwn lamz fwj hau, saekseiz miz duz song duz yiuh aj fwed, dingh youq mbouj doengh lumj dingz youq gwnzmbwn. Lauheiq daj ciuhgeq doxdaeuj, gizneix caengz miz vunz daeuj gvaq. Aenvih Nanzgunh dietloh aeu doenggvaq lueglueg byabya gizneix, cij comz daeuj gyoengq bouxsai neix, gij lueglueg byabya neix cij seizseiz miz sing funghcon caeuq sing yaengxcuiz……

Yaepseiz, lwgda gyoengq bouxsai, caezcaez yawj daengz roen iq gwnz bya, gizhaenx miz diemj hoengz lwenqda ndeu, cingq gaenriengz mohdozceh yiengq dieghong hai gvaqdaeuj.

Bouxhaici gaenq daengz cungnienz, vunz daemqdetdet, mumh lablab cabcab, ndangdaenj nyuknyak, rwz baihlaeng gab ci iencaij ndeu. Bouxhek baihlaeng de dauq dwg dahsau nienzcoz ndeu. De gaenq dwg dahsau gig gyaeundei, lij youq gwnz naj mad faenj cang lengj, engqgya raen gyaeundei. Daegbied dwg geu buhvumzvauz hoengz haenx nyengh dinj le duenh ndeu, loh ok duenh hwet cangqheiq ndeu, gawq hawj dahsau neix gag roxnyinh engq ndei, hix hawj gyoengq bouxsai ndaw bya itmienh yawj itmienh doeng siengj sae siengj.

“Cuh duicangj, vunz gwnz bya lumj dwg gangj mwngz?” Dahsau yawjdaeuj dwg dingqnyi vahgangjriu mbouj ndeidingq haenx.

Cuh Youjsinh mbouj cwxcaih riuriu: “Raeuz gizneix dwg doihfaenbau, cienmonz guh gij hong dwk rin vat namh, dingzlai dwg minzgungh, beij mbouj ndaej lauj dezdaubingh cienzbouh dwg bouxbing cienjbaenz gunghyinz haenx, suciz ca di. Dingh canghyw, bak gyoengq beixnuengx gou cienh le di, hoeng guh hong hwnjdaeuj lumj duzguk lwg nei!”

“Deng, lumj gyoengq guklwg ndeu nei!” Dahsau gyaeyawj byongh bya, nyaenx mbouj ndaej gag ciengq souj go sug haenx hwnjdaeuj: “Vih gijmaz duzguk mbouj gwn vunz ya, lij gig ndeigyaez dem……”

Mohdozceh dingz youq dieghong, bouxcoz dauq gyajcang mbouj louzsim song bouxde. Duicangj Cuh Youjsinh song fwngz gapbaenz yiengh loxlez, daekeiq hemq bae hemq dauq:“Gak boux baengzyoux, daihgya haenqrengz guh yo, gungh- cwngzcu canghyw Dingh siujcej daeuj yawj sou lo! Buekmingh caiq guh diemjcung dem, guh sat hong ngoenzneix couh yietnaiq, Dingh siujcej hawj daihgya fat baujgenbinj!”

Canghyw Dingh Cihliuj ngamq daeuj haenx riu ndaej diemzswdswd, caeuq gyoengq minzgungh vadfwngz doxdongx.

Cuh Youjsinh daiq Dingh Cihliuj byaij le gvaengx ndeu, singhung guh gaisau: “Neix dwg Siujcangh, dwk conghrin ceiq ak lo, mwngz yawj, de dwk ndaej geij vifung, aeu ndaej!”

Dingh Cihliuj yawj gvaqbae, bouxcoz dwk conghrin ndangnoh doedyienh haenx beij bingz- ciengz engq buekmingh guh, dajdingh hanh rihroenroen dauqfanj cingsaenz gvaekgvaek.

“Daeuj daeuj daeuj, caiq yawjyawj boux yaengxcuiz daeuzmingz neix bouxsanghung Couh, ndaej laebdaeb dwk bak lingz bet cuiz li, baenz!”

Yaengxcuiz daeuzmingz couh dwg boux guh aen yiengh cup daxbaenh haenx, seizneix youq baihnaj dahsau gyaeundei, dauqfanj cingqcingq gingging, ngaemgyaeuj yaengx cuiz, gwnz ndang saek henjgeq haenx cungj dwg hanh, baegfofo lij ligliengh cibcuk, ndaenggon raixcaix.

Lumj aenvih dahsau daeuj le, daengx aen dieghong bouxboux rengzrwdrwd, yienh’ok buekguh gingjgvang gaxgonq mbouj miz gvaq.

Cuh Youjsinh naengh youq gwnz rinndaek henzgaenh cit ien, angqyoekyoek yawj gyoengq minzgungh haenqrengz guhhong.

Dingh Cihliuj hai siengcibcih, daezsingj faenbau duicangj: “Dwg mbouj dwg hawj daihgya yietnaiq yaep ndeu?”

Cuh Youjsinh youh ciepdwk cit ci ien ndeu: “Gaej gaenj, hawj gyoengq bouxcoz caiq guh buenq diemjcung, ok ndeicawq a!”

Dahsau miz di mbouj naihhoz ngauzngauz gyaeuj, yawjyawj gyoengq bouxcoz cangqmaenh、haenqguh haenx, gwnz naj lij riunyumnyum.

Cuh Youjsinh yawjyawj aenbiuj, ndwn hwnj- daeuj swenj: “Lij miz 21 faencung! Daihgya caiq guh 21 faencung couh sathong. ”

Minzgungh boux gaem gangciem haenx naeuz: “Cuh laujbanj, aenbiuj mwngz youh caegcaeg dingz la?”

Gyoengq bouxcoz bouxboux cungj naetnaiq raixcaix lo. Seizgan gaenq mauhgvaq haujlai, duicangj cijndaej hawj daihgya yietnaiq.

“Bouxsanghung Couh, mwngz gvaqdaeuj!” Cuh Youjsinh daihgaiq daegbied gyaez de hwnjheiq biujyienh, doiq Dingh Cihliuj gangj: “Bang gou caz- caz naj caeuq hoz de, yawjyawj sieng daengz rox- mbouj?”

Mbwq seiz, bak bouxsanghung Couh hix mbouj dingz gangj mehmbwk, seizneix caen youq baihnaj dahsau mbouj dwg nyeng naj gvaqbae couh dwg ngaemgyaeuj roengzdaeuj, faenmingz dwg baenz yawj mbouj baenz yungh! Dingh Cihliuj dauqfanj daihfueng daix hwnj naj de, yungh mienzciem unqnemnem cat baksieng saeq mbouj lwenqda haenx.

Mizmbangj minzgungh raen le, bingh famh gvaq youh dauq fat, aengj naj aengj ndaeng luenh nauh:“Canghyw, lwgda gou hix haeuj naedsa lo, mwngz bang gou boqboq ba, hihi!”

（1）

一

云雾间，山腰处。一个后生突然停下抡锤，打了个飞吻“嗨——”

掌钢钎的人也往山上看：“噫，朱老板换小蜜了？”

这一重大发现，撩起抡锤人痒痒心绪，竟怪声怪气唱起新编的《刘三姐》：

哎！

如今老板好笑多，

包厢里头骑摩托：

不考驾照也敢撞，

对口交流慢慢摸！

这话，这歌，格调不高，音调也不高，却传得悠远。

这里是云贵高原的延伸，高山一座连着一座，望不到头；树木枯荣，自生自灭；蓝天白云，时有一两只雄鹰展着双翅，像静止不动地停在空中。也许自古以来，这里没有出现过人类活动的足迹。因为南昆铁路要穿透这里的崇山峻岭，才聚来这帮清一色的男子汉，寂静的山间才有不息的风钻声和抡锤声……

霎时，男人们的目光，全都聚集在盘山便道，那里有耀眼的一点红，在随着摩托车向工地驰来。

骑手已届中年，五短身材，胡子拉碴，不修边幅，耳背夹着一支香烟。他背后的乘客却正值妙龄。她已是蛮漂亮的女性，仍在白皙的脸蛋上略施粉黛，显得更楚楚动人。特别是那件火红的蝙蝠衫偏又短了一截，露出一段健美的腰身，既增加了女孩子的自我良好感觉，也使山中的男人在观赏的愉悦中生发无穷的想象力。

“朱队长，山上的人像在说你？”姑娘显然是听到不雅的调侃。

朱有新尴尬地笑笑：“我们这里是分包队，专干土石方的，大部分是民工，比不上军转工的老铁道兵，素质差些。丁医生，我的后生哥嘴巴贱了点，干起活可像小老虎！”

“对，像一群小老虎！”姑娘遥望山腰，情不自禁已哼起熟悉的歌：“为啥老虎不吃人呀，还是挺可爱……”

摩托车停在工地，小伙子却装着不注意他俩。队长朱有新双掌合成喇叭状，得意地嚷嚷：“年轻的朋友们，大家加油干哟，工程处的医生丁小姐看你们来了！拼命再干一个钟点，做完全天的活就歇息，丁小姐给大家发保健药品！”

新来的医生丁枝柳甜甜地笑，向民工们招手致意。

朱有新领着丁枝柳走一圈，大声地作介绍：“这是名牌风枪手小张，你看，他打得十分威猛，要得！”

丁枝柳看去，那位肌肉凸显的青年风枪手比往常更拼命地掘进，尽管汗流浃背却神采飞扬。

“来来来，再看看这个抡锤冠军大个周，可以连打一百零八锤哩，啧啧！”

抡锤冠军就是刚才打飞吻的那一位，现在在美丽的姑娘面前，却目不斜视，埋头抡锤，古铜色的上身全是汗水，气喘吁吁仍劲头十足，充满着自豪感。

似乎因为姑娘的到来，整个工地像添了过量的催化剂，出现前所未有的拼搏景况。

朱有新坐在附近的石块上抽烟，美滋滋地欣赏他那干劲冲天的民工们。

丁枝柳打开红十字箱，提醒分包队长：“是不是让大家歇歇？”

朱有新又接着一支烟：“别急，让小伙子们再干半个钟头，出效益啊！”

姑娘有点无奈地摇摇头，看着虎背熊腰、乐此不疲的年轻人，脸上依然带着甜蜜的微笑。

朱有新看看表，站起来大叫：“还有21分钟！再干21分钟就下岗。”

掌钢钎的民工嘟哝：“朱老板，你的表又偷停了？”

小伙子们一个个累得不得了。时间已大大超过，队长只得叫大家休息。

“大个周，你过来！”朱有新大概特别欣赏他的积极表现，对丁枝柳说：“给我检查检查他的脸和脖子，看伤着了没有？”

寂寞时，大个周的嘴巴也老说异性，现在真的在姑娘面前，却不是偏过脸就是低下头，分明是银样镴枪头！丁枝柳却落落大方地板起他的面孔，用棉团轻轻地擦不显眼的细微伤处。

有些民工见罢，老毛病又复发，挤眉弄眼地瞎起哄：“医生，我眼里也进了沙尘，你给吹吹吧，嘻嘻！”

(1)