Caj daengz raen bungzroeg seiz, de nyouq daengz miz heiq hoenzfeiz, duenhdingh ndaw bungz haengjdingh miz vunz youq, couh “wn’wn” ae le song baez. Caen miz bouxcungnienz ndeu byaij okdaeuj lo. Nyinhcaen baez yawj, mbouj dwg bouxwnq, cingq dwg duicangj gungz! Mbouj caj Ginh Fuzdingz haibak, duicangj gungz sikhaek cam de vihmaz byaij daengz gizneix daeuj? Ginh Fuzdingz lwnh naeuz bonjfaenh dwg siengj bae Byagujhanz hoeng cix ngaiz byaij loeng lo. Duicangj gungz riuhaha hwnjdaeuj, fwngz ndeu couh rag de haeuj gyang bungz bae, daek beuz raemxmboq ndeu hawj de gwn.

“Gou dwg daeuj hawj mwngz boizlaex nyinh loek, aenvih loekcak gou hawj sou siedgoem lo!” Ginh Fuzdingz sohsoh gangj le okdaeuj.

“Mbouj gangj gij saeh mbouj angq haenx, fajnaj byawz mbouj miz di faenxnamh ne?”Duicangj gungz dawz ok geij duz roeglwg, “daeuj daeuj, loek bwn, gwn imq ndoet gaeuq caiq baema. Ngoenzneix gou dwg daeuj bangguh, gvaq yaep he goenglaux couh daeuj lo.”

Geiqciet neix, roeglwg biz ndaej dwggyaez dangqmaz, aen caekhaex youh luenz youh henj, couh lumj aen maksanhcah nei. Gyoengqde dawz duz iq daeuj log dang gwn, duz hung dumq aeu. Gwn nohroeg seiz duicangj gungz cam Ginh Fuzdingz：“Mwhlawz cingj gou gwnlaeuj ha?”

“Lij caeux ne!” Ginh Fuzdingz naeuz, “song boux de doxgyaez mbouj miz vwndiz, seizneix couh mbouj rox dwg hwnjdou roxnaeuz gvaqdou.”

“Gvaqdou!” Duicangj gungz haengjdingh dwk naeuz, “mehmbwk ndeu, lwg dog ndeu, bae daengz giz mwngz couhdwg duznou doek roengz ganghaeux bae lo!”

“Mwngz gangj byawz?” Ginh Fuzdingz lumj buenqhwnz gwn lwggva lumh mbouj ok goekbyai nei.

“Gou dwg gangj mehmaiq Gojyingh ha!”

“Gojyingh?”

“Dwg ha. Mwngz mbouj dwg caeuq de doiq gvaq fwen la? Gijmaz laeujvan ha, dangzrwi ha, mwngz ngoenzneix daeuj, couhdwg laeujvan hoed dangzrwi lo!”

Ginh Fuzdingz gej naeuz：“Doiq fwen mwh- haenx, gou dwg hawj bouxcoz dang canghsae hane.”

“Ngamj couh ngamj youq neix!” Duicangj gungz naeuz, “doenggvaq bak bouxcoz, eu ok gij fwen yo youq ndawsim sou.”

“Hai! Mwngz naemj daengz gizlawz bae ne! Gou gaenq ndaej seiqcib caet bi lo, de ngamq samcib roek caet, ndaej lwi!”

“Baenzlawz mbouj ndaej? Danghnaeuz de mbouj yawjhwnj mwngz, haenh mwngz guh gijmaz? Danghnaeuz mwngz mbouj yawjhwnj de, hix mbouj gojnaengz beg loenq baenzlai bwndin!”

“Gou baezneix dwg vih Yabeiz daeuj bw!”

“Mwngz naemj ra de hwnjdou?”

“Dwg aen eiqsei neix.”

Duicangj gungz sikhaek cuengq dawh roengz- daeuj gangj：“Yienghneix baenzlawz ndaej, mbouj miz de gou couh mbouj dang aen duicangj neix lo!”

Ginh Fuzdingz cam naeuz：“Mwngz dang duicangj mbouj dwg bi song bi lo, seizneix vihmaz got de mbouj cuengq?”

“Neix mbouj mingzbeg ha.” Duicangj gungz naeuz, “doenghbaez cwngci dwg yinvu geng, swnghcanj dwg cijbyauh unq, seizneix dwg gauj seiq aen yendaiva, cwngcwz doiqloh le couh aeu baengh gohyoz. Gou dwg yawj cih hung da laepyamyam, yawj cih iq hix mbouj nyinh ndaej, mbouj miz bangfwngz baenzlawz ndaej? Caiq gangj de youh cienmonz bae nungzgohsoj hag gvaq, caeuq Ginh Vah lij dwg doengzhag ne. Danghnaeuz mwngz hawj Ginh Vah gvaqdou, dangq dwg soengq hawj dou boux vunzcaiz ndeu, song bouxde youh ndaej gapbaenz sengcingz baenzdoiq, mbouj dwg doiq song mbiengj cungj ndei ha!”

“Mwngz fwngz ndeu couh gaeb ndaej song duz byahung dangyienz angqvau ha! Gou ne, boux dog ndeu, aen ngaeuz ndeu, baenzlawz gvaq saedceij?”Ginh Fuzdingz lij dwg mbouj soeng bak.

“Haxbaenh mbouj dwg gangj la, Gojyingh yawjhwnj mwngz! Mwngz hawj gou boux ndeu, gou boiz mwngz doiq ndeu, gyaeujcongz byaicongz cungj raeuj liux lo, ndei gvaq mwngz beg hawj buenq mbiengj diemx maj ngawh ndwi!”

“Bak mwngz lij raeuz gvaq bakbingzyouz bae, caenh dawz gou daeuj gangjriu.” Ginh Fuzdingz riu dwk cam, “mwngz gangj Gojyingh dwg mehmaiq, gvan de dwg mwhlawz dai ha?”

Duicangj gungz seizneix cij fatyienh gij yienzaen Ginh Fuzdingz vihmaz mbouj yinx Gojyingh, “mwngz ha, baez haetcwi couh naemj mehmaiq, mehmbwk baenzneix gyaeundei dai le bouxgvan mwngz gingqyienz mbouj rox. Lwnh mwngz ba, gvan de dwg bi’gyai seizndit rag faex seiz deng nap dai, louz roengz lwgdog ndaej cib bi ndeu. Mwngz miz dahlwg mbouj miz daeglwg, de miz daeglwg mbouj miz dahlwg, danghnaeuz sou mbat baenzneix,” duicangj gungz dawz song lwgfwngzyinx de ngaeu hwnjdaeuj, “binjcungj couh caezcienz lo!”

“Mwngz dauq gangj ndaej ndei dingq, duzgoep diuq roengz daemz, mehyah daiq lwg daeuj, diemj bogfeiz hix nanz ra ndaej ——De nyienh ha?” Ginh Fuzdingz doenghsim lo.

“Mbouj lau,” duicangj gungz dop aek naeuz, “gou ram faex mwngz gwn raet!”

Daengngoenz roengzbya, mbwn yaek laep lo, duzroeg hix gaenj mbin bae rongz. Song bouxde angqvauvau dwk byaij ok ndoengfaexlaux daeuj. Byaij gyawj Mbanjbyagujhanz seiz, cingq ngamj roeb daengz Yabeiz youq gwnz goyouzcaz geq henz loh haenx cingleix gij gosiengz caeuq gogimsienq, duicangj gungz yiengq de hemq le sing ndeu：“Yabeiz, mwngz yawj dwg byawz daeuj la?”

“Lungzgim!” Yabeiz yawj da ndeu couh nyinh ndaej ok dwg Ginh Fuzdingz lo.

“Daj ngoenzneix hwnj, mbouj heuh lungz heuh boh!”Duicangj gungz yienghneix son Yabeiz.

Ginh Fuzdingz raen Yabeiz miz di ngeizvaeg mbouj gamj dinghcinj, couh naeuz：“Danghnaeuz mwngz doengzeiq, Ginh Vah mbouj nanz couh gvaqdou.”

Caen dwg angq dangqmaz, Yabeiz “dung”sing ndeu couh daj gwnz gofaex diuq roengzdaeuj, nyaenqndemndem dwk heuh gvaq sing “daxboh” ndeu le, cienq ndang couh buet.

“Dauqma!”Duicangj gungz fwt heuh sing ndeu, Yabeiz sikhaek ndwn youq. “Mwngz laihnaeuz heuh sing ‘daxboh’ ndeu couh liux saeh la? Ginh Fuzdingz guh mbouj baenz lwggwiz moq, mwngz hix gaej naemj……”

Yabeiz dingq ndaej ok gij hamzeiq coenz vah neix, “mbouj lau, Gojyingh lij lau bohlungz mbouj nyienh ne. Baenz, sou menh byaij, gou baema cawj haeux gonq.”(6)

等到看见鸟棚的时候，他嗅到一股火烟味，断定里边有人，就“唔”了两声。一位中年人走了出来。认真一看，不是别人，正是穷队长!没等他开口，对方立即问他为什么走到这里来?他承认自己到苦寒山走错了路。穷队长哈哈大笑，一手把他拉进鸟棚，舀给他一瓢山泉水。

“我是来向你道歉的，由于我的错误给你们造成了损失!”金福廷开门见山。

“不讲那些不愉快的事，谁的脸没有一点灰尘?”穷队长拿出几只鸟仔，“来来，扯毛，吃饱喝足再回去。今天我是代劳，等会阿公就来。”

这个季节，鸟仔肥得顶可爱，屁股又圆又黄，像个山楂果。他们拿小的滚汤，大的切白斩。吃鸟肉的时候穷队长问金福廷：“几时请我喝喜酒?”

“还早哩!”金福廷说，“两人相爱是没问题的，现在就不晓得是上门还是过门。”

“过门!”穷队长肯定地说，“一个女人，一个娃仔，到了你那里就是老鼠跌进米缸了!”

“你讲哪个?”金福廷半夜吃黄瓜摸不清头尾。

“我讲的是寡妇果英呀!”

“果英?”

“是呀。你不是跟她对过歌啦?什么甜酒呀，蜂蜜呀，你今天一来，就是甜酒拌蜂蜜了!”

金福廷解释道：“对歌那阵子，我是给年轻人当参谋的呀。”

“妙就妙在这里!”穷队长说，“通过年轻人的嘴，唱出你们心中的歌。”

“嗐!你想到哪里去了!我都四十七了，她才三十六七，行吗!”

“怎么不行?她要是不中意你，夸你做什么?你要是看不中她，也不会掉这么多脚毛!”

“我这次是为亚培来的呀!”

“你想招他上门?”

“是这个意思。”

穷队长立即放下筷条说：“这还了得，没有他我这个队长就不当了!”

金福廷问道：“你当队长不是一年两年了，现在为什么要抱住亚培不放?”

“这不简单吗。”穷队长说，“过去政治是硬任务，生产是软指标，现在是搞四个现代化，政策对路了就得靠科学。我是大字麻麻黑，小字认不得，没有帮手怎么行?何况他又到农科所专门学习过，与金花还是同班哩。如果你让金花过门，等于支援了我们一位人才，他俩又成了天生的一对，岂不两全其美!”

“你一手抓到两条大鱼当然美啦!我呢，人一个，影一条，怎么过日子?”金福廷还是不松口。

“刚才不是讲啦，果英看中你!你给我一个，我还你一双，床头床尾都暖了，好过你半边席子起菁苔!”

“你的嘴巴比油瓶口还滑，尽拿我开心。”金福廷笑着问，“你讲果英是寡妇，她老公什么时候死的?”

穷队长这时才发现金福廷对果英不感兴趣的道理，“你呀，一打喷嚏就想寡妇，那么一个漂亮的女人死了老公你都不知道。告诉你吧，她老公是前年冬天拉山时被木头压死的，留下一个十岁的男孩。你有女没男她有男没女，你俩一这个，”穷队长把两个食指勾连在一起，“品种就齐全了!”

“你讲得倒顶美，蚂拐跳进塘，老婆带仔来，点火把也难找——她干吗?”金福廷心痒了。

“没问题，”穷队长拍了一下胸膛，“我扛木头你吃菌!”

夕阳西下，归鸟飞急。两人兴冲冲地走出老林。走近苦寒山寨的时候，正好遇上亚培在路边的老油茶树上清理寄生枝和无娘藤，穷队长向他喊了一声：“亚培，你看谁来啦?”

“金大伯!”亚培一眼就认出来。

“从今天起，不喊大伯喊阿爸!”穷队长纠正他说。

金福廷见亚培有点惊疑不定，就说：“如果你同意，金花不久就过门。”

喜从天降，亚培“咚”一声从树上跳下来，羞答答地叫声“阿爸”，扭头就跑。

“回来!”穷队长猛叫一声，亚培马上站住。“你以为叫声‘阿爸’就完事啦？金福廷当不成新郎，你也别想……”

亚培听明了弦外之音，“没问题，果英还怕大伯不愿意呢。好，你们慢走，我回去弄饭。” (6)