“Mijlwz——”

Cau Wjgwz doeksaet baez ndeu, singj gvaq- daeuj. De uetuet naj, boux mehlaux byoemgyaeuj hausak ndeu yied daeuj yied engqgya cingcuj ndwn youq henz daemz, daenj geu buhdaeux mong he, neix dwg gij ndangdaenj bouxlaux dieg gizneix ciengz raen haenx.

“Mwngz ra bouxlawz?”

Mehlaux daengx yaep ndeu, gangj gij Vahbujdungh mbouj daiq cinj naeuz: “Gou ra daeglan gou, de bineix roek bi, cohnoix dwg Mijlwz.”

Cau Wjgwz siengjsiengj, cingqcaen, gij lwgnyez gizneix cungj miz song diuz mingz, diuz ndeu dwg cohsaw, lingh diuz couhdwg cohnoix aeu Vahcuengh daeuj an, cohnoix dandan dwg aeu gij yaem de; geij bi gonq Guengjsae miz bouh heiqfoux okmingz ndeu, youq daengx guek aeundaej daihciengj, couh heuhguh 《Mehlwg Cunz Byaimbwn》, ndawde, “Lwg” dwg Vahcuengh, eiqsei dwg lwg, “mahlwz” couhdwg “mehlwg”, “mijlwz”wnggai couhdwg boux lwgnyez heuhguh “Mij” haenx.

Cau Wjgwz naeuz:“Haxbaenh gou youq henz dah raen boux lwgnyez ndeu, deng gyoengqdoih vut lo, mwngz daeuj yawjyawj dwg mbouj dwg daeglan mwngz.” De ngeuxgyaeuj gvaqbae, lwgnyez mbouj rox seizlawz gaenq singj lo, cingq naengh youq henz mbonq lwgda moengzloengz caepcaep bak.

Mehlaux yunghrengz rag lwgnyez gvaqdaeuj, hozndat foegfoeg fokndaq de donq ndeu. Lumjnaeuz dwg gangj Vahcuengh, Cau Wjgwz coenz ndeu hix dingq mbouj rox.

Lwgnyez aen’gyaeuj ngaemngieng, hix mbouj han vah.

Cau Wjgwz naeuz: “Gizsaed lwgnyez lij dwg haemq gvai.”

Mehlaux yungh Vahbujdungh gig gannanz cekgej naeuz: “Mwngz mbouj rox, couh vihliux gwndaenj, daeglwg dahbawx gou haj bi gonq okbae le couh mbouj caiq dauqma, Mijlwz daj iq couh caeuq gou caez gvaq saedceij, aiq dwg aenvih gijneix, de miz di mbouj habdoih, hawj mwngz dem mazfanz lo.”

Mehlaux mbouj dingz dwk docih. Cau Wjgwz lumhlumh daeh, daj ndaw ngaenzbau mbon ok geij mbaw ngaenz hung, gienj baenz gienj ndeu, swnh de mbouj haeujsim, oet roengz ndaw daeh lwgnyez bae.

Yawj mehlaux caeuq daeglan de bae gyae, roxnyinh miz di daekeiq muenxcuk lumj gouqseiq gvaq nei, de roxnyinh yienzmuenx dangqmaz.

Hoeng gij yienzmuenx neix gig dinj, mehlaux buenqroen youh dauqma, de dawz gienj ngaenz hung haenx boiz hawj Cau Wjgwz, naeuz: “Saedceij yienznaeuz gig hoj, hoeng gak boux gag miz gij saedceij fuengsik, dou yungh mbouj daengz; caiq gangj lo, daihgya saedceij cungj mbouj yungzheih.”

Cau Wjgwz lij yaek doi, hoeng mehlaux giendingh aeu doiq dauq, angjfwngz de couh lumj gij gietsim de ityiengh gyoetgyat.

Yawj song buzlan bae gyae, Cau Wjgwz ngaemgyaeuj roengzdaeuj, yawj gij ngumhngaeuz swhgeij deng rag dwk beij saedcaeq ndangsang lij sang haujlai, de gig simvueng, baez yawj biuj, gaenq daengz haj diemj cung.

Ngeix daengz Cenz Gyahyouj gangj mbouj dingh gaenq hwnjdin, cingq youq gwnz roen byaij coh gizneix, baez yamq baez yamq depgaenh, biengjlaeuh gij vahyaeuh de luenhbien haenx, gij siengjsieng neix nyauxluenh de simnyap yaek dai.

Cingq roxnyinh gig hojsouh, de dingqnyi gij sing raeuq Davangz.

Cibngeih

Gij sing raeuq Davangz gaenjgip mbouj onj, hoeng bouxcawj song fwngz hoengqhang yawj mbouj ok miz gijmaz mbouj doengz, de gig hozndat cug diuzcag hwnj gwnz doenfaex bae.

Cau Wjgwz rox gij sing raeuq Davangz mbouj dwg aenvih de, daj haemhlwenz hawj de gueng gijgwn gvaqlaeng, de gaenq mbouj dangq de dwg vunz rog lo. Hoeng de yawjyawj seiqhenz, cix mbouj fatyienh gijmaz daegbied ndaej cekgej haenx.

Bouxciengxbit din fwngz naekcaem, daengz gizlawz cungj dwg gij sing coegrwz.

Cau Wjgwz cimyawj bouxciengxbit gaenq miz di mbouj cingqciengz, bouxvunz deng seiqgyaiq lumzlangh neix cingq ndoj youq giz goxlox yied loemq yied laeg, gawqyienz mbouj miz vunz daeuj gouq de, baenzneix swhgeij couh daeuj guh boux vunz neix lo, loengh cingcuj gij laizyouz saehcingz le yaek lizhai, lij dwg ndaej swnhbienh guh gienh saeh ndei ndeu. De siengj dwk, siujsim riri naeuz: “Raeuz suenq miz yienzfaenh lo, gou gienq mwngz, mboujguenj gaxgonq miz gijmaz ienqhaenz, cungj cuengq roengzdaeuj, gaej caiq caeuq gij doxgaiq faen mbouj cing caen roxnaeuz gyaj neix doxdingj, hawj swhgeij diuz roen baennaj ndeu……”

Bouxciengxbit cix mbouj swnh gij vah de hoizdap, cij dwg cam: “Mwngz baenzlawz lij youq?”

Cau Wjgwz yaepyet fanjwngq mbouj gvaqdaeuj.

Bouxciengxbit mbouj cekgej, de gag ciep gij vahdaez haxbaenh swhgeij gatduenh: “Mwngz mbouj dwg siengj rox Vangz Yizmeij dwg baenzlawz dai ma? Caeuq mwngz gangj mingzbeg bae ba, de couh- dwg deng duz lingzraemx haih dai.”

Cau Wjgwz ngawzngwd.

“Vih gijmaz saeh?” Cau Wjgwz hoizsingj gvaqdaeuj, yawjraen bouxciengxbit ndwn youq ndaw rienghbit, vix dwk gwnz namh cam de, gij vah de laeuh ok mbouj an’onj hawj vunz sim saenzdwd.

De buet gvaqbae baez yawj, gwnz namh vang sam duz bit, lwed bit raizswd, duzbit gaenq goenqcaw, gwnz hoz miz giz sieng aeumingh ndeu, lumj deng vunz euj raek, youh lumj dwg……

“Gyoengqde baenzlawz yiengh?”

“Daxbuz boux lwgnyez haenx naeuz dwg roek bi, baenzneix sang lo……” Cau Wjgwz fwngz bamzbwd beijveh dwk.

Bouxciengxbit gyaengjgyat lo, sawqmwh ndaw da de lwenqmyagmyag, lumjnaeuz sojmiz sienqloh cungj ndaej gikcoi、ndaej ciep doeng, de gaem hwnj doengzsiu, lumj rumz neix coh roendah buet bae fwfw.

Lumjnaeuz gij daezsingj swhgeij ndaej daengz cingqsaed, gij sing raeuq Davangz youq gij fatyienh neix gikleih baihlaj yied daeuj yied guengzyak hwnjdaeuj. Cau Wjgwz louzsim daengz, de dwg coh aen fuengyiengq dinghmaenh ndeu cukcak, de gej ok diuzcag cug haenx.

Davangz buekmingh beng baenaj sawj Cau Wjgwz saemxsax baez ndeu, ca di couh laemx roengzbae, caeklaiq duenh roen neix mbouj raez, de youq laeng ranz dingz roengzdaeuj lo. Cau Wjgwz ndwn dinghdingh yawj baez ndeu, haenqrengz sup gaemz heiq ndeu.

(13)

“米勒——”

赵尔克达了个激灵，惊醒了过来。他抹了把脸，一位头发花白老太太愈见清晰地站在了池塘边上，玄灰连襟衫，这地方老人家最常见的装束。

“你找谁？”

老太太顿了一下，操着不大标准的普通话说：“我找我的孙子，他今年六岁了，小名叫米勒。”

赵尔克想想，的确，这里的孩子都有两个名字，一个是学名，另一个就是土话命名的小名，小名仅仅是一种音节上的存在；好几年前广西有部很出名的舞剧，在全国获了大奖，就叫《妈勒访天边》，其中，“勒”是土话，孩子的意思，“妈勒”就是“母子”，而“米勒”应该就是叫“米”的小孩。

赵尔克说：“刚才我在河边看到个孩子，被同伴丢下了，你来看看是不是你的孙子。”他回过头去，孩子不知道什么时候已经醒了，正坐在床沿上两眼惺忪地咂着嘴巴。

老太太一把拉过孩子，狠狠地斥责了一番。说的好像是土话，赵尔克一句也没听懂。

孩子耷拉着脑袋，也没回嘴。

赵尔克说：“其实孩子还是挺乖的。”

老太太用普通话艰难地解释说：“你不知道，就为了一口饭,我儿子儿媳五年前出门之后就再也没有回来，米勒从小就跟我一起过，可能是因为这个，他有些不合群，给你添麻烦了。”

老太太不停地道谢。赵尔克摸索着，从钱包里抽出了几张大钞，卷成一卷，趁她不注意，塞到了孩子的口袋里。

目送老太太和孙子远去，带着些许救世后的自得，他感觉到了无上的圆满。

但这圆满很短暂，老太太半途又折回来了，她把那卷大钞塞回给赵尔克，说：“日子虽然艰难，但各有各的活路，我们用不上；再说了，大家找口饭吃，都不容易。”

赵尔克还要推，但老太太铁了心要退回来，她的手心同她的决心一样冰冷。

目送祖孙远去,赵尔克低下了头，看到了自己被拉得比身高实长还要长的影子，他一阵心悸，一看表，已经到了五点。

意念中的钱家有说不定已经动身，正在前往这里的路上，一步步逼近，将他所编织的谎言一戳而破，这个想象搅得他心烦意乱。

在百般难捱中，他听到了大黄的叫声。

十二

大黄的叫声局促而不安，但两手空空的主人丝毫没有觉察出其中的异样，他粗暴地将绳索栓在了屋前的木桩上。

赵尔克知道大黄的叫声并不是针对自己，自从昨天晚上给它喂食之后，它已经不把他当外人了。但他扫了扫周围，并没有发现任何可供解释的异常。

重手重脚的养鸭人所到之处，都是刺耳的杂音。

赵尔克打量着已经有些失控的养鸭人，这个被世界遗忘的人正躲在这个被世界遗忘的角落里越陷越深，既然没人来解救他，那么自己就来做这个人好了，在弄清楚事情的原委后离开之前，还是可以顺带搭上件善事的。他想着，小心翼翼地措辞：“我们也算有缘了，我劝你，不管以前有什么结，都放下，不要再和这些真假难辨的东西交手，放自己一条活路……

养鸭人并没有顺他的话作答，只是问：“你怎么还在？”

赵尔克一时没反应过来。

养鸭人没有解释，他径自接上了刚才自己切断的话头：“你不就是想知道王一美是怎么死的吗？和你明说了吧，她就是被水猴害死的。”

赵尔克一怔。

“怎么回事？”赵尔克回过神来，看到养鸭人站在鸭圈里，指着地上问他，语气里透出的不安让人心里一寒。

他跑过去一看，地上横着三只鸭子和斑驳的鸭血，鸭子已经断气，项上均有一处致命伤，像是被人拧断的，又像是……

“他们什么样？”

“那小孩他奶奶说是六岁，这么高了……”赵尔克笨拙地比划着。

养鸭人呆住了，忽然有灵光在他眼睛里一闪，似乎所有的路线全被激活、被接通了，他抓起火药筒，风一般向河道飞去。

仿佛自己的提醒得到了印证，大黄的叫声在这发现的鼓舞下愈发狂躁起来。赵尔克注意到，它是朝固定的一个方向挣脱的，他解开了绳索。

大黄强劲的牵扯让赵尔克打了个踉跄，差点栽倒，所幸这段路途并不长，它在屋后刹了下来。赵尔克站定一看，倒吸了一口冷气。 (13)