11

Gaenq gvaq banringz song diemj, bouxciengxbit lijcaengz maranz.

Gij saenqsik bouxciengxbit bae gaxgonq laeuh ok haenx hawj aensim Cau Wjgwz luenhyabyab, dienh soujgih de cij lw gaek iq ndeu, danghnaeuz mbouj miz saek di dienh, de couh deng vut youq benq dieg neix.

Daj ngoenzlwenz daeuj daengz gizneix hainduj, gaenq gvaqbae 20 diemjcung lo. Youq ndaw 20 diemjcung neix, gouh haiznaeng caeuq geu buhcunghlaeuj de dauqcawq dwg namhfaenx caeuq hoi, de mienx bae gyanghaemh caemxndang hix mienx bae haetromh dajswiq, de lumj vunzndoeng nei mumhmammam youq gizneix caj dwk、caj dwk、hix cijndaej caj dwk…… De byotbyat gven soujgih romcwk dienhlig, byaij roengz laj roendah bae.

Roendah caeuq 20 bi gonq mbouj miz cabied, de mbouj miz yaenqsiengq, gij nywj gwnz roen rag laeg goek maenh haenx, lumjnaeuz yienzbonj couh wnggai maj youq gizhaenx. Hix cij miz bouxciengxbit cijndaej youq ndaek dieg neix gvaq saedceij, baez ngeix daengz bouxvunz haenx vihliux gij doxgaiq gwnz seiqgyaiq neix cix mbouj miz youq haenx gagdog ndojyouq gizneix, Cau Wjgwz hozndat foegfoeg. De cingznyinh bouxvunz haenx darwz gig lingzsingj, hoeng gij simleix de gaenq deng cwdangj lo. Ceiq hawj de hozgaek dwg, gvendaengz gij saeh Vangz Yizmeij, de lij deng daj gwnz ndang bouxvunz aensim deng cwdangj neix dwkhai gizcungbyoengq.

Ginglig baez laemx sieng simvueng haenx le, de couh nyaenx mbouj ndaej loemq roengz ndaw gumzboengz lingh cungj saedceij de gag siengjsiengq haenx, neix ca mbouj lai buqvaih de nyinhrox gij saedceij seizneix. Youq gaxgonq mboujcaengz miz gvaq. Lai bi daeuj couhcinj genjaeu gij saedceij caeuq vunz mbouj doxdoengz, de hix itcig roxnyinh swhgeij ndei gvaq vunz, hawj vunz mbouj miz banhfap lijgaij, de nyinhnaeuz neix dwg gij bauqdap de wnggai aeundaej, leixyouz dwg caeuq bouxwnq doxbeij, de engqgya roengzrengz. Cijmiz gij vunz caenhsim caenhrengz haenx cij boiq ndaej hwnj duetliz seiqsug. Danghnaeuz mbouj miz maz liuh mbouj daengz, youq gouj nyied cogouj gij saedceij habngamj neix, caeuq Vangz Yizmeij doxraen baez ndeu, gatduenh niemhsiengj gvaq- laeng, de yaek caiq baez dawz swhgeij doh daengz gizdieg mbwncingx gvengqyau haenx.

De youq gwnz roen yinhhuq muenghyawj gij roendah henzgyawj, gizlawz raen ngaeuz boux- ciengxbit. Hoeng de mbouj gamsim, lij dwg byaij daengz giz raegcaenh roen yinhhuq.

Aensok yawj yienghceij caeux couh mbouj miz yungh lo, hoeng henzgyawj gingqyienz lij miz sing vunz. Cau Wjgwz riengz sing muengh bae, gyoengq lwgnyez ndeu hemqsasa, mwngz vad gou vaij cengj aen ruz iq ndeu, ruz iq youq dieggaeuq baenqloekloek geij gien, cij bibuengq bienliz hamqdah, coh doiqhamq vaij bae.

Youq gwnz hamq gyoengqde lizhai gizhaenx, naedceh bohlohmiz sanq doh gwnz namh. Wnggai dwg gyoengq lwgnyez aenmbanj doiqnaj dah buet daengz diegcangj hoengq gizneix mbaet bohlozmiz, hix mbouj rox gyoengqde dwg byaij diuz roen lawz, Cau Wjgwz gwnz roen cix mbouj raen gyoengqde.

Cau Wjgwz muengh bae muengh dauq yawj hamqdah mbouj miz saek boux vunz haenx, danghnaeuz seizbienh genj aen fuengyiengq ndeu byaij roengzbae, miz song cungj cingzgvang, it dwg caeuq gij fuengyiengq bouxciengxbit cimhra haenx cingqngamj doxbyonj, baenzneix cij yaek liz de yied daeuj yied gyae; caiq couhdwg caeuq de fuengyiengq doxdoengz, hoeng danghnaeuz bouxciengxbit laebdaeb byaij roengzbae mbouj dauqma, baenzneix Cau Wjgwz hix mbouj miz banhfap youq gij seizgan lw mbouj lai haenx gyaep hwnj de.

Cau Wjgwz roxnyinh hojguh lo, yawj yienghceij de cijndaej caj dwk.

Baihlaeng dong ngafaex deng cung daengz haenzhamq haenx cienz daeuj raq sing daej lwgnyez ndeu, Cau Wjgwz gvaengx gvaqbae, dwg daeg’iq ndeu daenj geu buh henjgeq ndeu, daihgaiq haj roek bi, fwngz swix heux baengzsa, baihrog baengzsa lij miz lwed iemq okdaeuj. De gig yousim.

Neix dwg yungh gij sukdoh riengjvaiq youq laj lwgda de mbouj nyinh mbouj rox couh guhsat, Cau Wjgwz roxnyinh naenggyaeuj mazmwd: “Gou hix mbouj rox, gou dauqma seiz ndaw rienghbit lij ndei, nanzdauh dwg——Nouguk? Roxnaeuz dwg duznuem?” De guh aen gyajdingh neix seiz, daeg- daengq yawj seiqhenz, hoeng seiqhenz yienznaeuz doekbaih, lij mbouj suenq fwz.

Mienhdoiq Cau Wjgwz cazcam, de mbouj dap saek coenz, cij dwg daejsebseb. Wnggai dwg lwgnyez aenmbanj hamq doiqnaj, haxbaenh gyoengq doengzdoih de vut de youq gizneix.

Neix youq ranghdieg haemq ndat, couhcinj daengz gouj nyied cogouj, aen daengngoenz banringzgvaq lij ndatfwtfwt, hix mbouj rox bohmeh de seizlawz yaek ra daengz gizneix, Cau Wjgwz siengj le siengj, yien fwngz lwgnyez, angjfwngz lwgnyez gyoetgyatgyat hawj de roxnyinh geizheih.

Lwgnyez hix suenq haemq dingqgangj, de swnhcoengz dwk gaenriengz Cau Wjgwz, daeuj daengz diegyouq bouxciengxbit.

Cauz Wjgwz ra daeuj ywbwzyoz, hoeng lwgnyez baenzlawz hix mbouj haengj hawj de bungq faj fwngz dengsieng de. Cau Wjgwz sijsaeq yawj le, gwnz baengzsa gaenq mbouj miz lwed moq iemq okdaeuj, hix cijndaej baenzneix sat lo. De daek souh daeuj, hoeng lwgnyez ngaex deuz, aj baez rumz raezrang ndeu, yienghceij lumjnaeuz miz di baegnaiq.

Caj daengz de daj ndaw ranzyocuengq dawz ok gaem ceh bohlozmiz seiz, fatyienh lwgnyez gaenq ing youq gwnz daengq ninz ndaek lo. Neix cix mbouj geizheih, aenvih gij dienheiq, gyoengqvunz gizneix cungj bujbienq sibgvenq ninzringz. De umj lwgnyez hwnj gwnz mbonq bae, hawj de goemq ndei fan- damj, swhgeij cix buen daengz aen eijninzcuk bouxciengxbit gag guhbaenz haenx. Gvaq yaep ndeu, de hix nyaenx mbouj ndaej laepda lo.

(12)

十一

已经过了正午两点，养鸭人还是没有回来。

养鸭人走之前透露的信息让赵尔克心烦意乱，他手机里的电池只剩下了一小格，如果彻底没电，他会被无情地抛在这片临界上。

从昨天踏上这里开始，已经过去了二十个小时。在这二十个小时里，他的皮鞋和风衣沾满了尘土和灰粉，他免掉了晚间的沐浴也免掉了晨间的洗漱，他像个野人一样胡子拉茬地在这里等待、等待、也还只能是等待……他果断地关上了手机保存电力，走下了河道。

河道与二十多年前有无区别，他没有印象，路上那些根深蒂固的荒草，似乎原本就应该长在那里的。也只有养鸭人才能生活在这鬼地方，一想到那个为了这世界上并不存在的玩意独自蛰伏在这里的人，赵尔克就气不打一处来。他承认那人的感官是灵敏的，但心智却都已经被屏蔽了。最令他窝火的是，关于王一美的事，他还得从这个心智屏闭的人身上打开缺口。

经历了那次摔伤的悬空之后，他便不可遏抑地陷入到对另一种生活版本想象的泥淖里，这几乎毁了他对现有生活的味觉。这在之前是没有的。多年来即便选择了和别人不一样的生活，他也一直有着别人无法理解的优越感，他认为这是他应得的报酬，理由是和别人相比，他更为投入。只有全情投入的人才配得到彻底的超脱。不出意外的话，在重阳这个应景的日子里，和王一美见过一面，断掉念想之后，他会再一次把自己渡到云淡风清的彼岸。

他在货运道上鸟瞰了附近的河道，哪里有养鸭人的影子。但他不甘心，还是走下了货运道的尽头。

码头看样子早就已经废掉了，但附近竟然还有人声。赵尔克巡声望去，一群孩子叫嚷着，七手八脚地撑着一只小船，小船在原地打了好几个旋，这才摇摇晃晃偏离了河岸，向对岸驶去。

在他们离开的岸上，散落了一地的菠萝蜜皮籽。应该是对面河村落的孩子跑到这边的空厂摘菠萝蜜的，也不知道他们走的是哪一条道，赵尔克一路上并未见着他们。

赵尔克左看右看没有人影的河岸，如果任选一个方向走下去，有两种可能，一是与养鸭人搜寻的方向正好相反，那只会离他越来越远；再就是与他方向一致，但如果养鸭人继续往前走而不是折回，那赵尔克也没办法在剩余不多的时间内赶上他。

赵尔克犯了难，看样子他也还是只能等待。

被冲刷到岸上来的一堆枝杈后传来一阵孩子的哭声，赵尔克绕了过去，是一个身着褐色衣衫的小男孩，大概五六岁，左手上缠着纱布，纱布还在往外渗着血。他一阵揪心。

这是以极快的速度在他的眼皮底下神不知，鬼不觉地完成的，赵尔克觉得头皮一阵发麻：“我也不知道，我回来的时候鸭圈里还是好好的，难道是——黄鼠狼？还是大蟒？”他做这个假设的时候，下意识地环顾了四周，可四周虽然衰败，但还不至于蛮荒。

面对赵尔克的问询，他一概不答，只是哭。应该是对岸村里的孩子，刚才那群玩伴把他丢下的。

这里地处亚热带，即便到了重阳，午后的日头还是很毒，也不知道他父母什么时候才会寻过来，赵尔克想了想，牵起了孩子的手，孩子的手心出乎他意料之外的冰凉。

孩子还算乖巧，他顺从地跟了赵尔克，来到了养鸭人的住所。

赵尔克找来了白药，可孩子说什么都不肯让他碰到自己受伤的手。赵尔克仔细看了，纱布上已经没有新鲜的血再渗出来，也只能作罢。他盛来了粥，但孩子推开了，打了个长长的呵欠，脸上似有几分倦意。

等到他从储藏室拿来一掰菠萝蜜籽实的时候，发现孩子已经倚在椅子上睡着了。这不奇怪，因为天气的缘故，这里的人普遍都有午睡的习惯。他把孩子抱到了床上，给他盖好了被单，自己则搬过了养鸭人自制的竹躺椅。不一会，他也不自觉地眯起了眼。 (12)