“Ndei!” Bouxgaihaeux cuengq ndei daehhaeux, ciep aeu aen daengqfaex Cau Wjgwz ndenq hawj haenx, doq uet hanh doq cam: “Mwngz dwg lauxdoengz de? De gizneix gig noix raen miz bouxwnq a.” “Lauxdoengz” dwg gij vah dieg neix, eiqsei dwg lauxbaengzyoux.

Cau Wjgwz riuriu: “Suenq dwg ba.” Song boux vunz najseng yaemz dwk miz di mbouj cwxcaih, dangqnaj de yienh’ok fag gebdiet hung caeuq doengzsiu haemhlwenz raen haenx, cam naeuz: “Sou gizneix caen miz lingzraemx?”

Bouxgaihaeux riu naeuz: “Mwngz baenzlawz caeuq lauxdoengz mwngz doxlumj, maij gijneix! Lij iq bouxlaux ciengz dawz gijneix daeuj hwk vunz, dou laihnaeuz dwg gyoengqde vihliux mbouj hawj dou bae ndaw dah youzraemx cij biencauh okdaeuj; hoeng majhung le, lij laebdaeb dingqnyi gij saehcienz miz vunz youq gizneix gizhaenx raen lingzraemx.”

“Lingzraemx caen rox bienq?”

“Gou hix dwg dingqgangj, miz seiz daihgya youq sokruz caj ruz, mbouj mingz mbouj beg youq ndaw vunzlai okyienh boux lwgnyez ndeu, yienghceij gig dwggyaez, yinx daihgya cungj bae daeuq de, caj daengz de caeuq daihgya daengz gyang dah, hoeng baenzlawz hix ra mbouj raen lo.” Bouxgaihaeux byongh gangjriu doiq neix guh cekgej: “Lingzraemx wnggai dwg cungj doihduz seiq ga lumj duzlingz nei, mwngz ngeix a, diuz dah baenzneix hung, couh geij duz lingzraemx neix, mbouj hwnjdaeuj ra vunz guhcaemz guh’angq, mbouj mbwq dai bae ma,”

Cau Wjgwz riu lo, de naeuz: “Gij cienzgangj nyaen gvaiq youq gak dieg cungj miz, sou gizneix gij gangjfap lingzraemx gig lai, hoeng youh miz gijmaz baengzgawq saedsaed caihcaih ndaej cwngmingz, gij doxgaiq haenx caen lixyouq ne?”

Bouxgaihaeux baez dingq, gip lo: “Mbouj gangj gijwnq, couh youq seizciet seizneix, gij vunz youq haenzhamq youq haenx, gij bitgaeq mbouj guenj ndei haenx deng gaeb bae, dwg gij saeh ciengzseiz raen; lij miz gienh saeh hung ndeu, gou 13 bi bihaenx……” De ae sing ndeu, biujsiq yiemzsuk nyinhcaen, ciepdwk cij naeuz: “Youq gou 13 bi bihaenx, miz vunz couh deng lingzraemx hoenx lo, couh youq roendah lajneix, dwg boux mehmbwk ndeu. Bouxvunz lauz myez ndeu youq gwnz saz dah doiqnaj daj gyae yawjraen de hwnj ruzdoh, gwnz ruz lumjnaeuz lij miz boux vunzsai ndeu, doeklaeng de couh deng boux vunzsai neix rag roengz ndaw raemx bae. Hwnz de, de cij deng raemx cung daengz gwnz hamq, laj din miz giz sieng aeumingh ndeu, dwg lingzraemx ndoet lwed gvaqlaeng louz roengzdaeuj, daihgya baenzneix cij rox, boux vunzsai haenx dwg lingzraemx bienqbaenz, vihliux yaeuhlox de roengz laj raemx bae. Dingqgangj boux mehmbwk haenx lij mizndang, ndang ndeu song diuz mingh a.”

Yawj gij yienghceij de baenzneix nyinhcaen, Cau Wjgwz hix mbouj ndei gangj gijmaz.

“Aeya, boh’au hix caen dwg, de mbouj dauqma gou couh aeu mbouj ndaej ngaenz haeux”, boux- gaihaeux naeuz, “ngoenzneix gouj nyied cogouj, lij yaek baema gvaq ciet ne.”

Ciuq bouxciengxbit haemhlwenz gangj haenx, seizneix de caeux couh wnggai dauqma lo, Cau Wjgwz roxnyinh miz di mbouj onj, de doiq bouxgaihaeux naeuz, “gij haeux neix geijlai ngaenz, gou bang de hawj gonq.”

“Bak gaen, gaen maenz bet, ngaenzyinh cib maenz, gungh 190 maenz.”

Dajfat deuz bouxgaihaeux, gwn donq ngaiz hojsouh ndeu, mbwqmbat yaek dai, de fan ok soujgih. Dahyougyangh de mbouj dwg daeuj baez daih’it, gij saeh lingzraemx hix mbouj dwg baez daih’it dingqgangj, hoeng mbouj miz baez lawz lumj seizneix yienghneix, de roxnyinh swhgeij doek roengz aen cingj hawq mbouj miz daej ndeu.

Hawj de roxnyinh geizheih dwg, gij swhliu youq gwnzvangj ra ndaej haenx, gij cienzgangj lingzraemx youq ndaw dah Cungguek faenbouh gig gvangq, goekgaen hix gig laeg, daj Cangoz seizgeiz couh miz lo, hainduj heuhguh “hozbwz” roxnaeuz “gukraemx”. Gij gangjfap neix riuzcienz daengz Yizbwnj, couh baenz “nyezdah” dangdieg ranzranz cungj rox. Miz vunz nyinhnaeuz, lingzraemx dwg cungj doenghduz miz seiq ga caensaed lixyouq ndeu, hoeng dauqdaej dwg duznag roxnaeuz duz gijmaz, gak boux gangjfap mbouj doxdoengz.

Dauqbae sousib sousib, lauheiq ndaej sij bien sawcuenh ndei ndeu, Cau Wjgwz siengj.

Gvaq le banringz, bouxciengxbit cij dauqma. De goq mbouj ndaej dongx Cau Wjgwz, simluenh saebsaeb bae daek souh lo.

“Gaemh ndaej lwi?” Cau Wjgwz sawq cam dajhai vahdaez.

“Gaiq gebdiet gwnz ruzdoh deng doengh gvaq, haengjdingh dwg gij doxgaiq haenx.” Boux- ciengxbit naeuz.

Cau Wjgwz mbouj guhsing lo.

Bouxciengxbit youh naeuz:“Ra le buenq- ngoenz, lij mbouj raen gijmaz, gou caiq bae giz gyae di rara yawj.”

Cau Wjgwz baez dingq, ndawsim ngeix mbouj ndei, naeuz: “Gou caeuq mwngz caez bae.”

“Mbouj yungh law, gij loh henz hamq nanz byaij, mwngz byaij mbouj gvenq.” Bouxciengxbit lujlaj swd geij gaemz souh, lumjnaeuz ngeix hwnj gijmaz nei, ngiengxgyaeuj hwnjdaeuj, doiq Cau Wjgwz naeuz:“20 bi gonq, gou caen raen gvaq mwngz.”

Cau Wjgwz simdaeuz diuqbubbub, de riengjret youq ndawsim dajsuenq: Gou gizsaed mbouj dwg baengzyoux Cenz Gyahyouj, gou caeuq de gaenbonj couh mbouj roxnaj, engq mbouj caengz raennaj gvaq. Gou baenzde gangj cij dwg aenvih gou mbouj rox baenzlawz gangj gij moegdik gou baezneix daeuj. Hoeng mwngz dangseiz gawqyienz gaenq baenzneix gangj gou cijndaej swnh raemx cauh ruz. Gou cij siengj rox gij siusik mehyah de Vangz Yizmeij, gou cingj mwngz gaej cam gou vih gijmaz, aenvih vunzraeuz baez daengz raeuz cungj nienzgeij neix, miz mbangj saehcingz cix mbouj ndaej caeuq bouxwnq faenyiengj. Gou gouzgouz mwngz, dawz gij cingzgvang caeuq de mizgven mwngz rox haenx cungj lwnh gou nyi, danghnaeuz mwngz guh ndaej daengz, bangcoh anbaiz gou caeuq de doxraen, couh raen baez naj ndeu ndei hawj gou doiq swhgeij miz gyaudaih…… (8)

“好！”卖米人放好米袋，接过赵尔克递来的木凳坐下了，边擦汗边问：“你是他老同？他这里可是很少见到其他人啊。”“老同”是本地话，老友的意思。

赵尔克笑了笑：“算是吧。”两个陌生人的沉默相对有些尴尬，他眼前闪过昨晚上见的大铁夹和火药筒，问道：“你们这里真的有水猴？”

卖米人笑道：“你怎么也跟你老同一样，好这个！小时候长辈常拿这个来吓人，我们还以为是他们为了不让我们到河边游泳编出来的；可长大后，也还是继续听到有人在这里那里见到水猴的传闻。”

“水猴真的会变幻？”

“我这也是听来的，有时候大家在渡口等船，凭白无故在人群中会多出一个小孩来，长得也很可爱，惹得大家都去逗他，待到他和大家上船到了江心，却怎么也找不着了。”卖米人还半开玩笑似地对此做了解释：“水猴应该是那什么灵长类的两栖动物吧，你想啊，那么大的一条江，也就那么几只水猴，不上来找人玩玩透透气，不闷死才怪。”

赵尔克笑了，他说：“异兽的传说各地都会有，你们这里水猴的说法是很多，可又有什么实实在在的证据能够证明，那东西真的存在呢！”

卖米人一听，急了：“不说别的，就在现在这个时节，住在岸边的人家，没管好的鸡鸭被抓，是常有的事情；还有件大单的，在我十三岁那年……”他清了清嗓子，以显郑重，这才说：“在我十三岁那年，有人就被水猴袭击了，就在这下面的河道，是个女的。在对面河的竹筏上捞水草的人说远远看到她上了渡船，船上好像还有个男人，后来她就被这个男人带到水里去了。当天夜里，她才被冲到岸上，脚心有一处致命伤，是水猴吸血之后留下的，大家这才知道，那男人原来就是水猴的变幻，为了要把她迷下水的。听说那女的当时还带了身孕的，一身两命啊。”

看他认真的样子，赵尔克也不好说什么。

“哎呀，阿叔也真是，他不回来我就拿不到米钱”，卖米人说，“今天重阳，还要回去过节的。”

按养鸭人昨天晚上说的，这时候他早就该回来了，赵尔克感到了隐隐的不安，他对卖米人说：“这米多少钱，我先替他付了。”

“一百斤，一斤一块八，运费十块，一共一百九十元。”

打发走了卖米人，吃了顿不尴不尬的饭，百无聊赖之下，他翻出了手机。右江河流域他不是第一次来，水猴的事也不是第一次听说，但从未有哪一次像现在这样，他感觉自己正跌落到一个没有底的枯井里。

让他大感意外的是，在网上搜到的资料里，水猴的传说在中国江河流域分布极广，渊源也极深，自战国时期就有了，最初叫“河伯”或“水虎”。这一说法传到了一衣带水的日本，就成了当地家喻户晓的“河童”。 有的人认为，水猴是一种真实存在的两栖动物，但至于是水獭还是别的什么，众说纷纭。

回去收拾收拾，兴许还可以作篇不错的小说，赵尔克想。

过了正午，养鸭人才回来。他没顾得上和赵尔克招呼，心事重重地舀粥去了。

“有收获吗？”赵尔克试探着打开话头。

“渡船上的铁夹被动过，肯定是那东西。”养鸭人说。

赵尔克不吭声了。

养鸭人又说：“找了半天，还没发现什么，我再走远一些找找看。”

赵尔克一听，暗叫不好，说：“我和你一起去。”

“不用，沿岸的路很难走，你走不惯的。”养鸭人三下五除二扒完了粥，像是想起了什么似的,抬起头来，对赵尔克说：“二十年前，我是真的见过你。”

赵尔克的心怦怦直跳，他飞快地打着腹稿：我其实不是钱家有的朋友，我和他根本就不认识，更没见过面。我那么说只是因为我此行的目的不知道从何说起。而你当时既然已经那么说了，我只能顺水推舟。我只想知道，他老婆王一美的消息。我请你不要问我为什么，因为人一旦到了我们这年纪，总会有些事情是不能够和别人分享的。我求求你把你知道的和她有关的情况都告诉我，如果可能的话帮帮忙安排我和她见上一面，也就一面好让我对自己有个交代…… (8)