Cau Wjgwz ndojbaex lwgda de, naeuz: “Baenzlawz geizheih la?”

“Suenq lo, gij saeh gizneix, mbouj itdingh ndaej caeuq mwngz boux vunzrog ndeu gangj cingcuj…… Laujcenz bouxvunz neix ne gijmaz cungj ndei, couh dwg gwn di laeuj le maij cejdaihbauq, de naeuz de doeklaeng caiq hix mbouj bungq mehyah de, mwngz saenq lwi, mbouj bungq doeklaeng mehyah de baenzlawz youh daiqndang ne?”

“Mwngz haxbaenh naeuz gyoengqde mbouj miz saek boux lwgnyez, gijmaz eiqsei?”

Bouxciengxbit mbouj ciep vah, lwgda de dinghdingh cim dwk Cau Wjgwz:“Geizgvaiq, gou baenzlawz roxnyinh mwngz mizdi najsug?”

Cau Wjgwz simdaeuz diuqboebboeb, seizneix goxlox doenghdanh yiengj dwk, duzmeuz hau hung ndeu deng hwk dwk ndonj gvaqdaeuj, doengzsiu caeuq gaiqdiet hung ing youq bangxciengz gaenq laemx roengzdaeuj lo.

Bouxvunz haenx gaem dawz gaiq sauqbaet coh de gveng bae, de buet bae riengjret, ndojdeuz baez yungyiemj neix. “Cukseng couhdwg cukseng!” De doq byaij gvaqbae cingjleix doq gangj dwk.

Cau Wjgwz siengj le siengj, lijdwg camhseiz cienj vahdaez:“Doxgaiq haenx dwg guh gijmaz yungh?”

“Neix, gangj daeuj cix vah lai lo.” Bouxvunz haenx dauq daengz henz daizngaiz, ndoet gaemz laeuj ndeu, “aeu daeuj gaeb lingzraemx.”

Cau Wjgwz doeksaetyat, de daih’it fanjwngq dwg, gij doenghduz neix caen lixyouq bw? Hoeng yawj gij saenzcingz bouxvunz haenx, neix dwg mbouj miz maz ngeizvaeg.

“Dwg mbouj dwg miz vunz cam mwngz cawx gij doenghduz neix?” Dajciengj naek baihlaj itdingh miz bouxmbeilaux, bouxvunz haenx lauheiq dwg vihliux saedceij cij ciep gij hong loq miz di mbouj cingqciengz neix, neix dwg gij daihngeih fanjwngq Cau Wjgwz.

Hoeng bouxvunz haenx ngauzngauz gyaeuj, naeuz: “Mbouj dwg, gou gaeb lingzraemx, cix dwg aenvih gou caeuq gyoengqde miz di ngaekngeu.”

Sam

Ndwen gonq.

“Mwngz mbouj miz vunzcaen gizyawz luba?”

“……Daeglwg gou buenq bi laeng gietvaen, yaek cawx dauq ranz ndeu, danghnaeuz raeuz youq itheij le, mwngz hix ndaej bang gou ok di ngaenz ba?”

“Gietvaen le gou ndaej mbouj ndaej camhseiz youq dahlwg gou gizhaenx youq, gou deng bang de daiq lwgnyez……”

Boux mehmbwk naengh youq dangqnaj neix yienghsiengq gig bingzciengz, cix hai ok baenz roix diuzgen cienjnyiengh. Baenzneix doxraen cungzfuk daengz baez daihsam seiz, Cau Wjgwz hainduj daj liuh mbouj daengz、mbouj miz banhfap, cienj baenz lau.

Gij laizyouz hainduj duenh siengqcin loengloek neix, dwg aenvih bineix de mbouj haeujsim baez caij gyoeng ndeu.

Ngoenz haenx Cau Wjgwz roengz laeuz seiz, mbouj miz saek di ciudaeuz caij gyoeng, bouxvunz lumj aenloek nei ringx roengzbae, ndok gahengh raek, deng soengq bae yihyen lo.

Gaxgonq de ca mbouj geijlai mbouj baenz gijmaz bingh, neix dwg de baez daih’it haeuj yihyen youq, baez youq, hawj simleix de deng cungdongj gig daih. “Nienzgeij laux le aeu lai haeujsim di, haetromh hwnqmbonq roxnyinh gyaeuj ngunh daraiz, caeuq hezyaz lainoix miz di gvanhaeh; bouxlaux ndok soeng, hix yungzheih yinxhwnj ndok raek……” Canghyw naeuz. Lumjnaeuz caeuq canghyw gaenq duenq ndei nei, gyoengq husw coz cibbet gouj bi doxlwnz cigban cungj hainduj heuh de “daxgoeng”.

Doiq Cau Wjgwz daeuj gangj, hezyaz sang ndaej ciepsouh, ndok soeng hix ndaej ciepsouh, dandog deng dangbaenz “bouxlaux”, hawj de roxnyinh dwglau dangqmaz.

Cijmiz mwh de mbouj dawz gij siengq ndaw gingq dangbaenz swhgeij, de cij ndaej baez dem baez sijsaeq cazyawj: Couhcinj de gaenq yungh le yw’nyumxbyoem ceiq ndei, hoeng goekbyoem henz rwz gaenq biengjloh gij saehsaed dwglau; couhcinj mbouj miz gijmaz biujcingz, gij nyaeuq gwnz naj gaenq maenhmwd dingh youq gizhaenx; couhcinj de genhciz moix aen singhgiz baujyangj fajnaj baez ndeu, hoeng lij okyienh banq saeqset deihdwd (gizsaed wnggai heuh “banqbouxlaux”, hoeng de doiswz yungh aen swz neix, couhcinj dwg youq ndawsim）. Cazyawj fajnaj bouxvunz ndaw gingq seiz, de ciengzseiz miz ok cungj niemhdaeuz neix: “Boux neix dwg byawz?” Ndawsim hawhoengq hawj de roxnyinh simvueng.

Gwnz biengz gij saehcingz ceiq dwglau dwg gijmaz, dwg ndangdaej gaenq laux bae hoeng aensim lij coz youh lingzsingj; dwg aenbiengz lumj raemx lae ityiengh mbouj ndaej nyig dauqlaeng, sawqmwh rox daengz swhgeij couh dwg bouxvunz gaek ruz ra giemq haenx, youq gwnz ruz gaemhmengz cimyawj gwnz raemx cibgeij bi daeuj mbouj bienq saek di.

Cau Wjgwz danq gaemz heiq ndeu, boux vunz ndaw gingq 60 bi haenx hix baenzneix hoizwngq de.

Geijcib bi daeuj de gvaq gij saedceij lumj youzlangh dajciengx nei, gizlawz miz nywj oiq nywj heu couh buet coh gizlawz. Buenq lai ciuhvunz roengzdaeuj, seizgan gvaqbae, suenq hwnjdaeuj, boux caeuq de baedauq ceiq nanz, couh cij miz Linz Yingj.

20 lai bi gaxgonq, de youq aen si vwnzlenz ndeu fatyienh de seiz, de ngamq 20 bi byombyeng reuxred. De siujsim riri daiq de daengz ndaw singz aen sengj, aeu gij fuengsik swhgeij gag miz haenx saeqsim gungganq de. Doeklaeng saehsaed cwngmingz, de yawj vunz mbouj loek, de caeuq gij vanzging gizneix gig doxngamj, youq de henhoh caeuq ciuqgoq baihlaj cugciemh bienq haengz youh bizbyau, sij faenzcieng hix yied daeuj yied ndei, doeklaeng bienqbaenz boux cozgyah baij moq ndaw gyaiq gig mizmingz ndeu.

Linz Yingj hix itcig mbouj gietvaen, caeuq de itcig dwg gij gvanhaeh byongh hailangh. Songde baedauq 20 bi, hoeng gak boux gak miz diegyouq; song boux doxgyau ceiq gaenjmaenh, hoeng hix mbouj caenx caeuq bouxwnq doxgyau. Doiq gij saeh neix, songde ndawsim cungj rox hoeng mbouj gangj okdaeuj.

(3)

赵尔克躲闪着他的目光,说: “怎么个蹊跷法?”

“算了，这里的事，未必能和你一个外人说得清楚……老钱这个人呢什么都好，就是喝了点酒后喜欢吹牛，他说他后来再也没碰他老婆，你信吗，没碰后来他老婆又怎么怀上的？”

“你刚才说他们没留下个孩子，什么意思？”

养鸭人没有接话，他的眼睛直直地盯上赵尔克: “奇怪，我怎么觉得你有些面熟？”

赵尔克心里怦怦直跳，这时角落里一阵响动，大白猫惊恐地窜了过来，倚在墙上的火药筒和大铁夹已经倒了。

那人抓起扫把朝它抡了过去，它敏捷地又一窜，躲过了一劫。“畜生就是畜生！”他边走过去整理边说。

赵尔克想了想，还是暂且转移了个话题：“那东西是干什么用的？”

“这个，说来可就话长了。”那人回到了饭桌上，呷了一小口酒，

“捕水猴用的。”

赵尔克很诧异，他的第一反应是，这东西当真存在么？但看那人的神情，这是毋庸置疑的。

“是不是有人跟你收购这个东西？”重金之下必有勇夫，那人也许是为了生计接下这摊略带神经质的活，这是赵尔克的第二反应。

但那人摇了摇头，说：“不是，我捕水猴，只是因为我跟它们之间有一些过节。”

三

一个月前。

“你没有其他亲人了吧?”

“……我儿子下半年结婚，要买套房子，要是我们走到一起了，你也能帮着出一份吧？”

“结婚后我能不能暂时先住我女儿那里，我得帮她带孩子……”

坐在眼前的妇女也无甚出众，却开列了一大串转让条件。类似的见面重复到第三次的时候，赵尔克开始由意外、无奈，转向恐惧。

之所以开始这段荒唐的相亲，缘于今年开春他的一次意外踏空体验。

那天赵尔克下楼的时候，没有任何征兆的一个踏空，整个人就像轱辘一样滚了下去，小腿骨骨折，被送到了医院。

之前他几乎没有生过病，这是他第一次住院，这一住，让他的心理几乎是遭到了毁灭性的冲击。“年纪大了是得要注意点，早起出现的眩晕症状，和血压多少有些关系；老年人的骨质疏松，也会提升骨折的几率……”医生说。仿佛跟医生约好了似的，轮流值班的十八九岁的小护士们都开始管他叫“爷爷”。

对赵尔克来说，血压高是可以接受的，骨质疏松也也是可以接受的，惟独被划到“老年人”的归属，让他大感惶恐。

只有当他不把镜中的影像当成自己的时候，他才能一遍又一遍地细细查看：即便他已经用了最好的染发剂，但鬓角的发根还是暴露了可怕的诚实；即便不作任何表情，表情纹都已经牢牢定在那里；即便他坚持一周一次的面部保养，但还是出现了细密的斑点（其实应该叫“老人斑”，但他拒绝用这个词，即便是在心里）。在镜中人脸上逡巡的时候，他时不常会冒出这样的念头：“这人是谁？”巨大的虚无感将他悬空了起来。

世界上最可怕的事情是什么，是已经老去的身体里仍然驻扎着一颗年轻而又敏感的心；是在一个像流水般不可逆的世界里，突然间意识到自己正像那个刻舟求剑的人，在船上固执地注视着几十年来几乎毫无二致的水面。

赵尔克叹了口气，那个六十岁的镜中人也似这般回应了他。

几十年来他过着游牧一样的生活，哪里水草肥美就往哪里赶。大半辈子下来，落花流水，算起来，和他维持得最久的人，就只有林颖。

二十多年前，他在一个市文联里发掘她的时候，她纤纤弱弱的只有二十岁。他小心翼翼地把她移植到省城，用自己特有的方式精心培植了她。后来的事实证明，他的眼光没有错，她与这里的水土高度合拍，在他的庇护和恩泽下逐渐变得丰盈而饱满，创作态势也一发不可收拾，最后成为了圈内炙手可热的新一派作家。

林颖也一直没有结婚，和他保持着一种半开放的关系。两人交往了二十年，但各有各的居所；两人的交往最为稳固，但并不排他。对这一点，他们彼此都聪明地心照不宣。 (3)