对待这两位市领导更不能等闲视之。一位是刚从外地调来的，据说是省里接班人培养对象，人家刚从外地来，就受到了打击，会不会被省里的领导误认为市里有宗派主义呢？而于副书记此人也是个不好剃的癫子头，金书记原来与他同是副书记时就有过一些别扭，升了书记后，于当然满肚子不服气，工作关系本来就不顺，如果不支持他，他肯定会认为金某有意跟他穿小鞋，借此事来打击他的威信。这样一来，市委一班人就会由此而闹不团结，甚至分裂。想到这里，金书记不觉打了个寒颤。

金书记左右为难心上心下地在办公室里踱步，偌大一个办公室走来走去也走不出困境。此刻，秘书推门进来说：“金书记，吴彩霞要求见你。”

“啊？！”金书记敏感的神经跳动起来，严肃而略带紧张地说：“你说我很忙，没时间。”秘书刚要走，金书记又特别交代一句：“千万别放她上楼来。”

金书记对女人的原则是一贯的：一本正经，不苟言笑。而对付像吴彩霞这样的高手，他还真没有什么招数。只有一招，就是躲，回避。就怕像巴麻油，粘上就甩不脱。

下班时间到了。金书记收拾好公文皮包，一边下楼，一边庆幸，终于躲过了一场麻烦，要不然，这个吴彩霞恐怕一直能缠住他下不了班呢！金书记走出办公楼，向他平时乘坐的那辆本田牌黑色轿车走去。当他打开车门时，他突然惊得两眼发直，正抬起的右脚顿时定住了。原来轿车的后座里竟坐着一位打扮华丽的女人，一股法国香水的浓烈香味扑鼻而来。还没等金书记回过神来，那女人就自我介绍地说：“金书记，我是歌舞团吴彩霞。”

“你……你怎么……”金书记又急又气，真不知说什么。

“我找你有点事，你很忙，我只好挤你一点车上的时间。你再忙，在车上总不会办公吧？”

金书记此时真想臭骂她一顿，但又碍于书记的形象，不好太粗鲁。况且，下属干部找谈话，说起来也没有什么错。他只好平静下来，说：“有事下车来谈吧！”

吴彩霞一蹦跳下了车，笑嘻嘻地：“那好，谢谢金书记，实在不好意思啦！”

金书记带着吴彩霞回办公楼，心想，第一回合就败给了这个女人，终于没能躲过她，这巴麻油是粘上了。

金书记灵机一动，回过头去叫了司机，请司机把秘书和办公室吕副主任一齐找来。

不一会儿，金书记的办公室坐了四个人，两男两女，吕副主任是一位五十岁的老妇联干部，也可说是妇女问题专家。

吴彩霞看看这气氛，又严肃又严谨，一派公事公办的样子，她早就准备好的或者说过去贯用那套“靠近领导”的手法和程序全给打乱了。吕副主任拿着笔和笔记本准备记录，秘书打开小收录机准备录音，而金书记目光定定地看着他的公文。办公室门口还坐着那个膀大腰粗的司机，像个打手和保镖。

“说呀！”吕副主任冷冷地说。

吴彩霞觉得自己似乎站在被告席上受审，一股委屈直冲心头，忍不住“哇”一声哭了起来。可是这三位听哭的人没有什么反应，屋里除了吴彩霞的干嚎之外，就只有墙上的挂钟嘀嗒地响。

哭了一阵，吴彩霞自己也感到没意思了，便开口把她的“委屈”加油添醋，胡编瞎唠地说了一遍。这时已超过下班时间一小时了。

“金书记，我吴彩霞可是你亲手培养起来的，记得那次大奖赛，你亲自给我发了奖，你紧紧地握着我的手说，小吴呀，要更上一层楼啊。我感动得热泪盈眶，从心眼里感谢你，我想，我一定要争气，为金书记争光……”

金书记实在听不下去，到了忍无可忍的地步了，便站起来，说：“好了，你要讲的话也讲完了，我看你也累了肚子也饿了。吕副主任，你到市委食堂里请小吴吃顿便饭吧！”

“我不饿，我不饿。”

吕副主任拉着吴彩霞：“不要客气，到了市委就像到了自己的家嘛！走吧！”

(12)

Doiqdaih song boux lingjdauj ndaw si engq mbouj ndaej dangq baenz gij saeh bingzciengz. Boux ndeu dwg ngamq daj diegrog diuh daeuj, dingqgangj dwg bouxciepban gungganq doiqsiengq ndaw sengj, vunz ngamq daj diegrog daeuj, couh deng dwkceih, lauheiq deng lingjdauj ndaw si loeng nyinhnaeuz ndaw si gauj cunghbai cujyi ne? Caiqlix Yiz fusuhgi boux vunz neix mbouj ndei doiqfouq, Ginh suhgi gaxgonq caeuq de caez dang fusuhgi seiz couh miz di ngaekngeu, swnghwnj suhgi le, Yiz fusuhgi dangyienz mbouj fugheiq, gunghcoz gvanhaeh bonjlaiz couh mbouj swnh, de haengjdingh laihnaeuz Ginh moux daegdaengq hawj de hojguh, baengh gienh saeh neix daeuj dwkceiq gij visaenq de. Baenzneix guh, siveij ban vunz ndeu couh vihneix nauh mbouj doxgiet, caiqlij yinxhwnj faenmbek. Siengj daengz gizneix, Ginh suhgi nyaenx mbouj ndaej ndangsaenz lo.

Ginh suhgi youq ndaw bangunghsiz baebae dauqdauq aensim hwnjhwnj roengzroengz mbouj rox baenzlawz guh, youq ndaw bangunghsiz gvangqlangh byaij bae byaij dauq hix byaij mbouj ok dieggut. Seizneix, misuh nyoengx dou haeujdaeuj naeuz: “Ginh suhgi, Vuz Caijyaz iugouz raen mwngz.”

“A?” Ginh suhgi diuz sinzging ndaetndet haenx diuqdoengh hwnjdaeuj, yiemzsuk youh loq gaenjcieng naeuz: “Mwngz naeuz gou nyaengq lai, mbouj miz seizgan.” Misuh cingq yaek okbae, Ginh suhgi youh daegbied daengq coenz ndeu: “Ciengeiz gaej hawj de hwnj gwnz laeuz daeuj.”

Ginh suhgi doiq mehmbwk soqlaiz dwg cungj yenzcwz neix, cingqcingq gingging, mbouj raen najriu. Hoeng doiqfouq Vuz Caijyaz cungj lauxsouj neix, de caen mbouj miz banhfap. Cijmiz aen banhfap ndeu, couhdwg ndojdeuz. Couh lau lumj youzbahmaz nei, nem hwnjbae couh maenhmwd beng mbouj ok.

Roengzban seizgan daengz lo. Ginh suhgi sousib ndei aen daehnaeng gunghvwnz, doq roengz laeuz, doq caeg’angq, dauqdaej ndoj gvaq mazfanz, mboujnex, dah Vuz Caijyaz neix lauheiq itcig geujnaux de mbouj ndaej roengzban ne! Ginh suhgi byaij ok laeuzbanhgoeng, coh gyaq ciiq baiz dwg Bwnjdenz bingzseiz de naengh haenx byaij bae. Mwh de hai dou ci, de sawqmwh doeksaet dwk bak aj loengqloengq, din gvaz cingq diem hwnj sikhaek couh dingz youq gizhaenx. Laxlawz diegnaengh baihlaeng ciiq gingqyienz miz boux mehmbwk dajcang gyaeundei ndeu, raq heiqhom noengznwd Fazgoz yanghsuij cung gvaqdaeuj. Ginh suhgi caengz rox dwg vih gijmaz saeh, boux mehmbwk haenx couh gag gaisau naeuz: “Ginh suhgi, gou dwg gohvujdonz Vuz Caijyaz.”

“Mwngz……Mwngz baenzlawz……” Ginh suhgi youh gip youh hozndat, caen mbouj rox baenzlawz gangj.

“Gou ra mwngz miz di saeh, mwngz nyaengq lai, gou cijndei ciemqyungh mwngz di seizgan ndeu. Mwngz caiq nyaengq hix mbouj youq gwnz ci banhgoeng ba?”

Ginh suhgi seizneix caen siengj fokndaq de donq ndeu, hoeng youh aenvih gij yienghsiengq suhgi, mbouj ndaej moegloek lai. Caiqlix, ganbu gaeplaj ra damzvah, hix mbouj miz gijmaz loeng. De cijndei simdingh roengzdaeuj, naeuz: “Miz saeh couh roengz ci daeuj gangj ba!”

Vuz Caijyaz diuqyat roengz ci, riuhehe naeuz: “Ndei ha, docih Ginh suhgi, saedcaih mbouj ndei eiqseiq lo!”

Ginh suhgi daiq dwk Vuz Caijyaz ma laeuzbanhgoeng, sim siengj, baez daih’it couh saw hawj boux mehmbwk neix, dauqdaej ndoj de mbouj ndaej, gij youzbahmaz nem hwnj lo.

Ginh suhgi fwt siengj daengz, ngeux gyaeuj gvaqdaeuj heuh bouxhaici, cingj bouxhaici heuh misuh caeuq bangunghsiz Lij fucujyin caez daeuj.

Yaep ndeu, aen bangunghsiz Ginh suhgi naengh seiq boux vunz, song bouxsai song bouxmbwk, Lij fucujyin dwg boux fulenz ganbu laux 50 bi ndeu, hix ndaej naeuz dwg boux cien’gya vwndiz mehmbwk ndeu.

Vuz Caijyaz yawj gij heiqfaenh neix, youh yiemzsuk youh yiemzrwd, yienghceij lumjnaeuz saehgoeng aeu goeng banh nei, dauq banhfap caeuq bouhloh “depgaenh lingjdauj” de caeux couh bwh ndei roxnaeuz gaxgonq ciengz yungh haenx cungj deng dwk luenh lo. Lij fucujyin dawz bit ceuq bonjbitgeiq yaek geiqloeg, misuh hai souhluzgih iq yaek loegyaem, Ginh suhgi dinghdingh dwk yawj gij gunghvwnz de. Bakdou bangunghsiz naengh dwk bouxhaici bizbwd coekcangq haenx, lumj boux gienzak caeuq baujbyauh nei.

“Gangj ha!” Lij fucujyin saepsang naeuz.

Vuz Caijyaz roxnyinh swhgeij lumjnaeuz ndwn youq gwnz daizdenggauq deng saemj, deng’vi dangqmaz, nyaenx mbouj ndaej “va” singj ndeu daejnganga hwnjdaeuj. Hoeng sam boux dingq de daej neix mbouj miz gijmaz fanjwngq, ndaw ranz cawzliux gij sing rongx Vuz Caijyaz，caenh miz sing cung’venj bangxciengz dida yiengj dwk.

Daej yaep ndeu, Vuz Caijyaz gag roxnyinh mbouj ndei eiqseiq, couh dawz gij “gwnvi” de gya youz dem gyu, luenh ngab luenh hoed. Seizneix gaenq mauhgvaq seizgan roengzban aen cungdaeuz ndeu lo.

“Ginh suhgi, gou Vuz Caijyaz cix dwg mwngz caenfwngz gungganq hwnjdaeuj, ndaej geiq baez daihciengj doxdax haenx, mwngz caenfwngz hawj gou fat ciengj, mwngz ndaetndet dwk gaem fwngz gou naeuz, Siujvuz ha, aeu roengzrengz baenaj ha! Gou gamjdoengh dwk yaek doek raemxda, daj ndawsim docih mwngz, gou siengj, gou itdingh aeu cengheiq, vih Ginh suhgi ceng aeunaj……”

Ginh suhgi saedcaih dingq mbouj roengzbae, dingj mbouj ndaej lo, couh ndwn hwnjdaeuj, naeuz: “Ndaej lo, gij vah mwngz siengj gangj haenx hix gangj sat lo, gou yawj mwngz hix baeg, dungx hix iek lo. Lij fucujyin, mwngz cingj Siujvuz daengz sizdangz siveij bae gwn donq haeux ndeu ba!”

“Gou mbouj iek, gou mbouj iek.”

Lij fucujyin rag Vuz Caijyaz:“Gaej guhhek, daengz siveij couh lumj daengz ranz swhgeij ma! Bae lo!”(12)