“Aen nienzdaih haenx caen ndei, hojsik gou mbouj seng youq seizhaenx.”

“Mboujgvaq, vah youh gangj doxdauq, aen sevei mbouj miz gijmaz siengj aeu, yamq byaij baenaj de hix couh menh lo. Saedceij bingzdingh anonj lai, vunz couh mbouj miz geijlai ceiqheiq lo. Miz you miz angq, miz gyaez miz haemz, miz gyaeu miz yak, miz hwnj miz roengz, gij ndwenngoenz neix lai cungj lai yiengh cij miz eiqsei ma!”

Vwnz Siujfeih ngeix yaep ndeu, naeuz:“Gou lijdwg maij aen nienzdaih sou haenx. Seizneix fukcab lai. Gangj vahsaed, gou caen daeuq mbouj gvaq Vuz Caijyaz, caeuq cungj vunz neix daeuq, gou roxnyinh baeg lai lo, hix mbouj miz eiqsei.”

Lij cejdaih cimyawj lwgda Vwnz Siujfeih, naeuz:“Gou hix mbouj maqmuengh mwngz lumj Vuz Caijyaz cungj vunz haenx, de hawj gyoengq mehmbwk raeuz saetnaj lai. Hoeng, mwngz aeu hag rox hab’wngq aen sevei neix. Mwngz baezneix ra boux lauxbanj cengjhwet ndeu, gangj seuq bae, dwg ciq fag gimzbakguk ndeu daeuj ciemz diuz ding ndeu.”

Vwnz Siujfeih yawj Lij cejdaih, ngaekgyaeuj daeddaed, naeuz gaenq rox gij eiqsei de, docih de caensim son de.

Haemhneix, Vwnz Siujfeih cengq damj bae daengz ranz Lauz fusicangj. Saehcingz mbouj lumj de siengj ndaej baenzneix dwglau, bouxsai guen hung neix, caeuq doenghboux maij saeksiengq cienzngaenz rim daeh haenx cix mbouj doengz. Hoeng, de dauqdaej dwg bouxsai nienzoiq rengzrwd ndeu, youq baihnaj dahsau gyaeundei, sim gikdoengh bak diemzvan vunz cungj lijgaij. Haemhneix, Lauz fusicangj heuh Vwnz Siujfeih son de ciengqgo, son ciengq gij go doengsug seizneix ceiq riuzhengz haenx, lumj hot go 《Simva》、《Youq Gyangfwn》、 《Sing Raemxlangh Ciuqyiengh》、《Mwngz Laeglemx Cw Lwgda Gou》, daeuj biujyienh de boux lingjdauj neix mbouj doeklaeng seizdaih, swhsiengj hailangh. Vwnz Siujfeih boux hagseng youq yisuz yozyen bwnjgoh bizyez neix doiq doenghgij go neix mbouj miz siuhyangj caeuq yinxdaeuz saek di, de cix son Lauz fusicangj ciengq 《Gij Gyaez Bouxbengcagruz 》, hot go doengsug neix mboengqneix ndaw guek ceiq riuzhengz, caemhcaiq song boux ndaej doiqciengq, hix ndaej hawj haemhneix dem di cingzdiuh ndeu. Hoeng, siengj mbouj daengz, bouxsai sangmaengh miz heiqseiq neix doiq yinhyoz mazmwnh dangqmaz, son le baenz haemh, de cij rox ciengq “dahnuengx mwngz naengh youq gyaeujruz, daeggo gou youq gwnz hamq byaij” song gawq neix, gawq daihsam “doxgyaez doxniep diuzcag bibuengbueng” neix cungj ciengq mbouj haeuj diuh, singdiuh de caen lumj gij swz haenx cungj bibuengbueng. Vwnz Siujfeih saetmuengh raixcaix, nyaenx mbouj ndaej siengj fatheiq hwnjdaeuj. Hoeng, siengj daengz swhgeij daeuj gizneix dwg cang lingh cungj ndangfaenh, ndigah, de riuhihi haenh Lauz fusicangj yozganj gig ndei, rox siengjsieng, rox bien go, sing gok miz rengz, ciengq daengz gawq “bengcag” seiz, ciengq ndaej saenqdoengh goengqbya song henz dah, raemx ndaw dah hix fan hwnj raemxlangh. Doenghgij vah bungjbauq neix, vunz caixhangz baez dingq couh rox neix dwg gangjbaeh, hoeng, Lauz Ginh cix sim’angq dangqmaz.Vwnz Siujfeih yaek dauqbae seiz, mbouj caiq lumj baez gonq nei unqswnh dwk bae gaem fwngz Lauz Ginh lo. Hoeng, siengj mbouj daengz, aenfwngz iq Vwnz Siujfeih sawqmwh deng fajfwngz hung Lauz Ginh gaem ndaetndwt bae, Vwnz Siujfeih ndawsim caegcaeg heuh haemz swenj hoj, de sikhaek ngeix daengz gij vah Lij cejdaih, vuengmuengz naeuz: “Diuzgen lij caengz cingzsug ne!”

Lauz Ginh bonjlaiz mbouj miz eiqsei wnq, gaem fwngz Vwnz Siujfeih, cij siengj doiq de lai yiedcingz di. Vwnz Siujfeih fwt gangj coenz vah mbouj dapdiuh okdaeuj, Lauz Ginh roxnyinh geizheih dangqmaz: “Gijmaz diuzgen?” Lauz Ginh cam naeuz.

Vwnz Siujfeih gag rox vah gangj loeng lo, baez cienq uk, fwt siengj ok coenz vah daeuj, de riunyumnyum cekgej naeuz: “Gou naeuz mwngz hag ciengqgo diuzgen lij caengz cingzsug.”

“Gijmaz,” Lauz Ginh miz di saetmuengh, naeuz: “Mwngz haxbaenh lij haenh gou ne! Dwg mbouj dwg……”

“Dwg ha, hoeng, seizneix gou ciuq conhyez suijbingz daeuj iugouz mwngz lo.”

“O……” Lauz Ginh cij lumj vaiz duet ek nei riu lo, “deng deng, diuzgen caengz cingzsug, yienghneix couh bae cauh diuzgen ma!”

Vwnz Siujfeih dauqdaej ancienz youh onjsim dwk dauqma daengz ndaw gohvujdonz. Ha, haemhneix yienghneix swnhleih, swnhleih lai, hawj vunz angqyangz, hix hawj vunz ngeizvaeg, mbouj rox dwg caen swnhleih roxnaeuz gyaj swnhleih?

“Ngeizvaeg” lumj duzfangz, caen dwg daeuj roq dou Vwnz Siujfeih lo.

Vwnz Siujfeih guh fangzhwnzloq hix siengj mbouj daengz, deng Vuz Caijyaz dauq daeuj haeb gaemz ndeu.

Ngoenzneix, gohvujdonz Cangh donzcangj sawqmwh ciep ndaej aen dienhvah siveij senh- conzbu fubucangj, cienznaeuz gij vah siveij Yiz fusuhgi, baezneix okguek, youq ndaw siujcuj yienjciengq song boux yenjyenz sai mbwk ndawde, boux yenjyenz mehmbwk ceijdingh aeu Vuz Caijyaz, leixyouz dwg vihliux baujcingq biujyienj caetliengh. Boux cienz vah haenx gangj ndaej byotbyat dangqmaz.

Cangh donzcangj dawz aen doengzvah, ngawzrwd liux bae, de caengz gangj saek coenz vah, baih de couh cuengq dienhvah lo. Seizneix, vwnzvagiz Yenz gizcangj hix dwk dienhvah daeuj, cawzliux gangj ndaej doxdoengz, coenz vah lij naekgywg naeuz, Yiz fusuhgi dwg faenguenj gij hong vwnzva, caiq gangj dangj guenj ganbu dwg yenzcwz vwndiz naekhung, ndigah, daengq Cangh donzcangj aeu baizcawz gauxca, giengiet saedhengz ciuq guh, sikhaek okbuengj senhbu gij cijsi siveij haenx.(9)

“那个时代真好，可惜我没有赶上。”

“不过，话又说回来了，一个没有任何欲望的社会，历史前进的车轮也就放慢了。生活太平静了，人也就没多大意思了。有悲有喜，有爱有恨，有美有丑，有起有伏，这样的生活才有色彩嘛！”

文小菲沉思一下，说：“我还是喜欢你们那个时代。现在太复杂了。说实话，我真斗不过吴彩霞，与这种人斗，我觉得太累了，真没意思。”

李大姐深深地看着小菲的眼睛，说：“我也不希望你成为吴彩霞那种人，她给我们女人丢脸。但你要会适应现在的社会，适者生存嘛！你这次找个后台老板，说白了，不过是借把老虎钳来拔掉一颗钉子罢了。”

文小菲望着她，频频点头。既表示深切领会了她的教导，也表示对她真诚的感谢。

这晚，文小菲鼓起勇气，到了劳副市长的家里。情势并不像她想的那样可怕，看来这位身居高位的男人，与那些腰缠万贯的色狼还是大有区别的。但他毕竟是个年富力壮的男人，在丽人面前，表现出特殊的亢奋和甜蜜也是可以理解的。这晚的主题，是劳军要小菲教他唱卡拉OK的歌曲，而且要求小菲教唱当前最流行的通俗歌曲。什么“花心”、“在雨中”、“涛声依旧”、“你悄悄地蒙住我的眼睛”等等，以表现他这个领导不落在时代后面，有点开放意识。而文小菲这位艺术学院本科毕业生还真没有这方面的修养和兴趣。于是她教他唱一首当前国内最流行的通俗歌曲《纤夫的爱》，并且两人可以对唱，给本晚的两人世界增添一点情调。可是，没想到这位堂堂大汉与音乐如此无缘，教了整整一个晚上，纤夫的三句唱只会了两名句：“妹妹你坐船头，哥哥在岸上走”，而第三句“恩恩爱爱纤绳荡悠悠”就是学不会，正像歌词说的那样，旋律老是荡悠悠，声调也老是荡悠悠，而且一荡就荡到遥远的地方回不来了。文小菲实在太失望太不能容忍了。但她来此毕竟是扮演一个角色的，所以也只好笑嘻嘻地说他乐感好得很，能发挥想像力和创造性，声音宏亮有力，在“拉纤”中唱出来，真可震撼两岸青山，江水也会翻起白浪。这些恭维话内行人一听便知蕴含有嘲讽意味，而劳军却高兴得心花怒放。临告别时小菲当然不会再像上次那样柔情地去捉住劳军的手了。但冷不防中，小菲的一双小手忽然被劳军的大手紧紧地握住了，小菲暗中跌足叫苦，立刻想起李大姐的那句救生圈式的话来，慌忙脱口而出地说：“条件还不成熟呢！”

劳军本无他意，不过表示一点过分的热情而已。小菲猛地说出这句不搭调的话来，却把劳军搞得莫名其妙：“什么条件？”

小菲自知语失，灵机一动，急中生智，笑了起来，解释地说：“我说你学唱歌的条件还不成熟呢！”

“啊，”劳军有点茫然，说：“你刚才还表扬我呢！是不是……”

“没错，可我现在要按专业水平来要求你了。”

“哦……”劳军才如释重负地笑了，“对对，条件不成熟，那就创造条件嘛！”

小菲终于安全而又安心地回到团里。啊，一切都那么顺，顺得叫人欢欣，也叫人怀疑，那是真顺还是假顺？

“怀疑”像一个魔鬼，果然来敲文小菲的门了。

文小菲做梦也没有想到，挨了吴彩霞一个狠狠的回马枪！

这天，歌舞团张团长忽然接到市委宣传部副部长打来的电话，传达市委于副书记的指示，在这次出国演唱小组一男一女两名演员中，女演员指定吴彩霞，理由是为保证出访演出质量，传达者的音调是斩钉截铁的。

张团长拿着话筒，全然呆住了。当他还来不及作出反应时，对方电话早已放下，紧接着，文化局袁局长也来了电话，除了内容一致外，还加重语气说，于副书记是分管文化的，而且党管干部是重大原则问题，因此嘱咐张团长排除干扰，坚决执行，马上就出榜宣布市委的指示。

(9)