“Gaej cam lo, mwngz dwk baez dienhvah ndeu hawj gohvujdonz donzcangj, couh naeuz boux- ciengqgo bouxcoz Vwnz Siujfeih gaxgonq gyoengqde dingh haenx gaej gaij lo.”

“Vwnz Siujfeih? O, gou yawj de biujyienj gvaq, haemq saulengj.”

“Miz vunz yiengq gou doigawj de. Hoeng gij saehcingz vwnzyi’gyaiq fukcab, ceng mingz dued leih, gawqyienz ndaw duenz gaenq dingh hawj de bae, couh mbouj vuenh bae vuenh dauq, yied vuenh yigen yied lai.”

“Ndei. Gou sikhaek couh bae dwk dienhvah.”

Lauz Ginh siengj laeg siengj gyae gvaq le, roxnyinh lij dwg aeu cih “gienz” haenx daeuj gaijgez, mboujgvaq dwg mbouj caenndang ok naj, hix mbouj yungh ciemcih baevah. Cijaeu miz vunz cienj cih “gienz” hawj donzcangj couh ndaej lo. Gizcangj baihgwnz、Vuz Caijyaz baihlaj, cienzbouh youz donzcangj bae doiqfouq, donzcangj dawz aen “minghlingh” neix lij guh mbouj baenz saeh couh boiq mbouj hwnj dang donzcangj lo. Danghnaeuz Yenz gizcangj caenndang daeuj caeuq Lauz Ginh gangj, Lauz Ginh hix naemj ok banhfap ndei lo, couh naeuz, mwngz baenzlawz mbouj caeux di caeuq gou gangj? Seizneix coenz vah gou gaenq ok bak, aeu sou dauq, baelaeng gou boux sicangj neix lij baenzlawz bae guh cijsi dem. Baenzneix, cwzyin dwg Yenz gizcangj mbouj gibseiz veibau, hawj Yenz gizcangj deng gwnvi gangj mbouj ok, couh deng hongzndaq.

Aen banhfap Lauz Ginh caen lingz dahraix. Cangh donzcangj ndaej daengz vaiginghveij cujyin cienjnaeuz gij cijsi Lauz fusicangj, angqfwngfwng dwk youh ndoet bingz laeuj ndeu, caiq bae Yenz gizcangj gizhaenx cienz “minghlingh”. Yenz gizcangj baez dingq, lumjnaeuz deng baez fak haenq ndeu, yienznaeuz heiqhwnj foegfoeg hix mbouj guhsing.

Donzcangj raen de mbouj oksing, miz di simgip, naeuz:“Lauz fusicangj yienznaeuz mbouj dwg faen guenj vwnzgyau, hoeng de dwg cangzvu fusicangj, youh dwg siveij cangzveij, baezneix ok guek yinvu dwg youz de daeuj cujciz bw……”

Yenz gizcangj dauqdaej ganvad, sikhaek najriu dwk naeuz:“Baenzneix couh ciuq gij eiqsei Lauz fusicangj bae banh ba! Nanz ndaej de nyaengqnyat lij yienghneix gvansim gij hong vwnzyi raeuz.”

Dangqnaj vunzlai, Vuz Caijyaz song fwngz capeiq, enj aek youq cungqgyang diegciengz baizlienh, vix dwk Vwnz Siujfeih daihsing fok ndaq: “Vwnz Siujfeih, mwngz gaej laihnaeuz mwngz gwn noh mwngz cix ak lai, gou hix mbouj dwg boux unqnyieg gwn byaekheu!”

Baezneix Vwnz Siujfeih mbouj lumj gaxgonq lau de lo. Dang ngoenzlwenz banringzgvaq gunghbulanz nem ok mbaw dunghgau ceiq moq, dauq lingh lied ok mingzcoh ok guek le, Vwnz Siujfeih couh saedsaed caihcaih roxnyinh daengz swhgeij miz boux lauxbanj daemxcengj giengzak ndeu. Lauz fusicangj gangj daengz guh daengz, guh saeh riengjret byotbyat, dwg boux daemxlaeng gig cigndaej saenqbaengh ndeu, daj seizneix hwnj de mbouj caiq lau saeknaj Vuz Caijyaz mehyak neix lo. Haet neix youq gizlienhgoeng doxceng, de mbouj doengz bingzciengz, damhdingh dangqmaz, hawj gyoengq cejnuengx vih de yousim haenx cungj lawq lo.

Vwnz Siujfeih daihsing naeuz:“Mwngz dang- yienz mbouj dwg gwn byaekheu, mwngz caeux couh gwn noh, notbit、nohgaeq、nohbya mwngz yienghlawz caengz ndaej cimz gvaq?”

Gij vah gangj ndaej baenzneix simsangj byotbyat, caiqlix daj ndaw bak bouxnyieg okdaeuj, hawj gyoengqvunz daengx ciengz riuhaha hwnjdaeuj.

Vuz Caijyaz liuh mbouj daengz, dah neix bingzciengz mbei iq cij rox ndoj youq gokciengz daejsebseb, gingqyienz baenzneix guengz, hix lawq dwk mbouj miz vah gangj lo.

“Dah singq Vwnz! Suenq mwngz gangj deng lo, gou gijmaz noh cungj gamj gwn, mwngz mboujgvaq rox bae riz gij soenjbit haeusaengsaeng! Gou naeuz mwngz nyi, mwngz gaej riu daiq caeux lai!”

“Gou riu gijmaz? Bonjlaiz senhbu gou ok guek, mwngz baengh gijmaz daeuj ciengj aen mingzfaenh gou?”

“Gou ciengj? Mwngz dafangz luma, gou ok guek mbouj dwg ndaw duenz senhbu bw?”

“Gou hix dwg ndaw duenz senhbu gonq hane!”

“Dangyienz dwg aeu doeklaeng senhbu guh cinj!” Vuz Caijyaz miz leix gangj yiengj dwk naeuz.

“Baenzneix couh deng lo! Ngoenzlwenz banringzgvaq senhbu dwg gonq roxnaeuz laeng?” Vwnz Siujfeih gaemdawz diuz rieng de, mbouj cuengqsoeng saek di bae vaek, vaek dwk Vuz Caijyaz bak ajloengloeng, seizneix gyoengqvunz yawj nauhyied haenx doengzcaez fwt riu hwnjdaeuj .

Vuz Caijyaz mbouj miz leix deng saw lo, daemhdin couh deuz, doq byaij doq swenj: “Ndei ha! Caezgya dingqnyi luma? Aeu doeklaeng senhbu guh cinj! Ciuq doeklaeng senhbu guh cinj! Raeuz caez caj yawj ba!”

Coenz vah Vuz Caijyaz, daihgya cungj dangq dwg “gaeq dai nyengh cengj hoz”, mboujgvaq dwg hawj swhgeij roengz ndaej daiz cixbah, mbouj miz vunz dawz haeuj sim.

Vwnz Siujfeih ndaej hingz le riunyumnyum, riunyaen youh gangjbaeh dwk coh de vadvad fwngz, naeuz: “Caijyaz daxcej, nyienh mwngz ndaej caijsoq ndei!”

Mboengqneix guhvujdonz vihliux gij saeh ok guek nauhfaenfaen seizneix caemrwgrwg lo, ndaw duenz dingzlai vunz ndawsim ndaej daengz doxdaengh, lumjnaeuz gwn le naed ywswnhheiq ndeu. dangyienz ceiq roxnyinh swnh’eiq couhdwg Vwnz Siujfeih lo, caen dwg gienh saeh ndeu swnh- eiq le yienghyiengh cungj swnh’eiq, yawjraen gijmaz cungj swnhda, dingq daengz gijmaz cungj swnhrwz, siengj daengz gijmaz cungj swnhsim. Couhlienz youq gizhendou, caeuq boux goenglaux hen dou vunz naeuz de fatmwnh haenx gangjgoj hix sim’angq.

Goenglaux hendou hozndat foegfoeg dwk naeuz: “Daengx duenz baihgwnz dwg donzcangj, baihlaj daengz bouxdajcawj cungj heuh gou guh daxgoeng, dan boux yenjyenz mizmingz haenx heuh gou guh ‘goengmwnh’、 ‘goengdafangz’, mwngz laihnaeuz gou caen mwnh, caen dafangz? Gou yawj ndaej ok byawz ndei byawz rwix, baezneix okguek, gou couhdwg giengiet haeujcoengh mwngz!”

Seizneix, lingz dienhvah gizhendou yiengj lo. Goenglaux dawz hwnj vahdoengz: “Ra bouxlawz? Vwnz……Vwnz gijmaz?”

Vwnz Siujfeih cabbak:“Dwg mbouj dwg Vwnz Siujfeih?”

Goenglaux:“Gou dingq mbouj rox, mwngz daeuj dingqdingq yawj.”

Vwnz Siujfeih ciep aeu dienhvah:“Gou dwg Vwnz Siujfeih, mwngz dwg bouxlawz?”(7)

“不要问了，你打个电话给歌舞团团长，就说原来他们定的青年歌手文小菲就不要再改变了。”

“文小菲？哦，我看过她演出，挺漂亮的。”

“人家向我推荐她。但文艺界的事情很复杂，争名夺利，既然团里已定了她，就不要换来换去，越换意见越多。”

“好的。我马上就去打电话。”

劳军经过深思熟虑之后，觉得还是得用那个“权”字来解决，只是不必亲自出面，也不必签字批示。只要有人转送上这个“权”字给团长就行了。至于上面的局长、下面的吴彩霞，统统由团长去对付，团长拿着这个“圣旨”还行不通就不配当团长了。万一袁局长要亲自向劳军申诉，劳军也想好了对付的办法，就说，你怎么不早跟我说？现在我的话已出口，要收回来，以后我这个当市长的怎么再作指示呀。这样一来，责任是在袁局长没有及时汇报，让袁局长先吃一个闷棍，再挨一个明棍。

劳军这一招果然灵验。张团长得到了外经委主任转达劳副市长的指示，高兴得又喝了一瓶酒，然后去袁局长那里传达“圣旨”。袁局长一听，好像重重地挨了一记耳光。虽然怒容满面却没有吭声。

团长见他不表态，有些着急，说：“劳副市长虽然不是分管文教的，但他是常务副市长，又是市委常委，这次出国任务是由他组织的……”

袁局长毕竟老奸巨滑，立刻转怒为笑，说：“那就照劳副市长的指示办吧！难得他在百忙中这样关心我们文艺工作。”

当着众人的面，吴彩霞两手叉腰，挺立在排练场中央，指着文小菲破口大骂：“文小菲，你不要以为你会吃荤，老娘也不是吃素的！”

这次文小菲可不像过去那样惧怕她了。当昨天下午团里公布栏贴出了一张最新通告，重新列出了出国人员名单之后，文小菲就结结实实地感觉到她有了一个很硬很硬的后台老板了。劳副市长说到做到，行动迅速而果断，是一个很值得信赖的后台，从此她不会再害怕吴彩霞那张泼妇的脸孔了。今早练功场上的交锋，她一反常态，镇定自若，把许多替她捏一把汗的姐妹们惊呆了。

文小菲大声笑了起来：“你当然不是吃素的，你早就吃大荤了，鸡鸭鱼肉你哪样没尝过？”

这话说得如此痛快淋漓，而且出自一个弱者之口，引起在场的人们哄堂大笑。

吴彩霞没有料到，这位平时只会对着墙角流泪的小辈，也竟如此猖狂，一时也惊诧得哑了口。

“姓文的！你算说对了，老娘什么肉都敢吃，你不过只会舔舔骚臭的鸭屁股！告诉你，你不要笑得太早！”

“我笑什么？本来宣布就是我出国，你凭什么抢我的位子？”

“我抢？你瞎了眼，我出国不是团里宣布的么？”

“可我也是团里先宣布的！”

“当然是后宣布为准！”吴彩霞理直气壮地说。

“那对呀！昨天下午宣布的是先还是后？”文小菲逮住了她的尾巴，毫不放松地追问，把吴彩霞问得张口结舌，这时观战的人们一齐大笑起来。

吴彩霞输了理，一跺脚便走，边走边嚷道：“好呀！大家听见了吗？后宣布为准！按后宣布的为准！我们走着瞧吧！”

吴彩霞这句话，大家都当作是“死鸡撑硬颈”不过下台阶而已，没怎么去深究它。

文小菲脸上挂着胜利者的笑容，奚落而嘲讽地向她招招手，说：“彩霞姐，祝你好运！”

这些天为出国的事闹得沸沸扬扬的歌舞团似乎平静如水，团里大多数人心理得到了某种平衡，好像吃了一颗顺气丸。当然最为顺气的要数文小菲了，真是一顺百顺，看见什么都顺眼，听见什么都顺耳，想起什么都顺心。甚至在门卫那里，也能和那位别人说他有痴呆症的看门老人津津有味的话家常。

看门老人忿忿地说：“全团上到团长，下到炊事员都叫我老大爷，唯独那个名演员把我叫做‘呆老头’‘瞎老头’，你以为我真的呆，真的瞎？我可看得出谁好谁坏，这次出国，我就是坚决支持你！”

这时，门卫的电话铃响了。老大爷拿起话筒：“找谁？文……文什么？”

文小菲插道：“是不是文小菲？”

老大爷：“我听不懂，你来听听。”

文小菲接过电话：“我是文小菲，您是哪位？” (7)