Hot go ciengq sat, youq ndaw sing bekfwngz caeuq hemq ndei, Vwnz Siujfeih riunyumj dwk naeuz docih hoizbauq daihgya. De fatyienh gij sing bekfwngz Lauz fusicangj daegbied gok, sing bekfwngz dingz roengzdaeuj le, de lij ndwn youq gizhaenx boux vunz dog mbouj dingz dwk bekfwngz, yienh’ok gij eiqsei de gig haenhdanq. Seizneix Vwnz Siujfeih sim diuqbubbub. Bouxsai ndwn youq baihnaj cim de yunghrengz bekfwngz haenx, caen lumj duzmanaez youq ndaw yiengzgyoengq genjaeu duzyiengz habngamj bonjfaenh nei, nanzdauh, swhgeij couhdwg duzyiengzlwg gagnyienh soengq haeuj ndaw bak manaez bae? Lauheiq duz neix dwg duz manaez mbouj gwn duzyiengz ne? Mbouj, mbouj gojnaengz, baelawz miz manaez mbouj gwn yiengz ha! Vwnz Siujfeih lau dwk ndang saenzdedded, haxbaenh siengj byaij gvaqbae iucingj Lauz fusicangj diuqfoux, couh ndaej swnhleih haeuj daengz cih daihngeih: “Diuq”, hoeng lumjnaeuz song faj din deng ding maenh, diem din mbouj hwnjdaeuj.

Seizneix, yinhyoz yiengj hwnj hot go yenzvujgiz. Lauz fusicangj ndaek yamq ndaek yamq byaij gvaqdaeuj. Aen sim Vwnz Siujfeih baez suk. A, manaez daeuj lo. Hoeng de mbouj miz roen doiqlaeng, cijndei cang najriu bae coh.

Lauz fusicangj haenh dwk naeuz: “Mwngz heuhguh Vwnz Siujfeih? Gou gig noix raen mwngz yienjok.”

“Gou ngamq bizyez mbouj nanz, maqmuengh Lauz fusicangj lai ciuqgoq di.”

“Mbouj miz vwndiz, dwg yinzcaiz couh aeu gungganq, gou dwg boux vunz gyaez caiz lumj mingh ha.” Gangj sat riuhaha hwnjdaeuj, riengzlaeng youh cekgej naeuz, “hoeng mbouj dwg cih caiz cienzcaiz haenx, cix dwg yinzcaiz lumj mwngz yienghneix bw.”

Vwnz Siujfeih aensim gaenjcieng de seizneix lumjnaeuz cuengqsoeng roengzdaeuj lo, de roxnyinh Lauz fusicangj dwg boux vunz gig sangj gig ndei gangj ndeu. Couhcinj dwg duz manaez, hix mbouj dwg cungj manaez bak rig heuj dit haenx. Vwnz Siujfeih caensim doiq Lauz Ginh soengq bae riuunj, lij naeuz: “Docih Lauz fusicangj.” Yienghneix, seiq cih goujgez Lij cejdaih, cih daih’it “riu” gaenq swnhleih guhsat, cih laeng couh mienx mbouj ndaej “diuq” lo.

Vwnz Siujfeih soqlaiz mboujcaengz cawjdoengh bae iucingj boux vunzsai lawz diuqfoux, de caen mbouj rox baenzlawz hai bak. Lauz fusicangj ndwn youq gizhaenx caeuq de raemh gij saeh ciengq go, dangyienz mbouj miz saek coenz gangj daengz giz youqgaenj, hawj vunz dingq le simnyap. Vwnz Siujfeih siengj le haujlai nanz, cij siengj ok coenz vah ndeu: “Dingqgangj Lauz fusicangj dwg boux diuqfoux sughangz ndeu.”

Lauz Ginh youh riuhaha yaep ndeu:“Gaej naeuz dwg sughangz, cijndaej gangj dwg gij maijhauq seizhoengq.”

Vwnz Siujfeih naeuz: “Ndaej mbouj ndaej son gou diuqfoux ha?”

“Sou gohvujdonz lij aeu gou daeuj son?”

“Ai, gek hangz lumj gek goengqbya ma! Dou bouxciengqgo mbouj miz geijlai boux rox diuqfoux ne.”

Lauz Ginh singqcingz sangj hix saenq gij vah de, “ndei ha, gou son mwngz. Neix dwg vaiqsam, bungzcaca、 bungzcaca……”

Vwnz Siujfeih swnhseiq caeuq Lauz Ginh baenq hwnjdaeuj. Lauz Ginh cezcouganj gig yaez, caiqlix ngamq gwn laeuj, yamqdin dangyienz couh luenhyab loeklak lo. Caeklaiq Vwnz Siujfeih gangj gijmaz gek hangz lumj gek goengqbya haenx daiq de, nyoengx de, bik de ciuq cezcou bae diuq, diuq ndaej yaep he couh swnh roengzdaeuj. Baenzneix, Lauz Ginh couh menhmenh gag haeujmaez lo.

Lauz Ginh dangyienz mbouj dwg baez daih’it diuqfoux, hoeng caeuq boux buenx diuqfoux “suijbingz sang” baenzneix lij caen dwg baez daih- it. Boux “suijbingz sang” neix yienghyiengh cungj sang: Yienghsiengq、aenndang、ciengqgo、yienghceij、cingsaenz……Mbouj ndaej diudik saek di. Gaxgonq Lauz Ginh youq ndaw yienh dang suhgi seiz, boux buenx diuqfoux ciengzseiz miz di dojdat, youq ndaw si se’gyauh ndawde, boux buenx diuqfoux youh miz di sugheiq, hoeng seizneix boux ciengqgo ndang reuxred saulengj youq yisuz yozyen bizyez ndwn youq dangqnaj, youq ndaw gohvujdonz fuzvu, youq ndawbiengz ngamq hainduj okmingz, dangyienz couh mbouj ndaej caeuq doengh bouxvunz gaxgonq doxbeij lo. Diuq dwk diuq dwk Lauz Ginh lumjnaeuz roxnyinh geizheih, cungj simdoengh neix doengh- baez mboujcaengz miz gvaq. Mboujdan yamqdin mbaeumbeng, caemhcaiq yinhyoz hix daegbied miz gamjcingz, cezcouganj hix mbouj doengz bingzciengz riengz ndaej hwnj, moix yamq caij youq gwnz sing gyong couh lumj ndaek yiengj diuzyienz ndeu nei, daegbied miz danzsingq. Vunz couh roxnyinh soeng’yungz swhyienz lo. Lauz Ginh dangyienz rox, neix dwg aenvih boux buenx diuq neix miz cungj rengzndumj ndeu, de lumjnaeuz cingq yungh cungj saenzlig he daeuj cijveih song faj din hungloet Lauz Ginh, caeuq aen ndangnoh bizbwd yaek gyawj 80 goenggan de. Lauz Ginh itmienh diuq itmienh siengj, nanzgvaiq seizneix gojvujdingh caeuq gajlah OK baenzneix hwnghoengh, aenvih de hawj saimbwk daezhawj aen diengzciengz habfap dox caengaenh, baudaengz gamjcingz gyaulouz caeuq ndangdaej doxngad, cungj nem hwnj aen biuciem mbouj miz maz ndaej hongz, nabhaeuj aen gvaengx se’gyauh ndaej daengz baujhoh ndeu. Caemhcaiq cij miz youq cungj diegciengz daegdingh neix cij cinjhawj, cawzliux gizneix youq gizwnq couh baenz gij saeh famhfap. Lauheiq yienghneix duenqdingh miz di gvaqbouh, aenvih vunzraeuz hix faen baenz bouxcingqcig caeuq bouxyaez. Bouxcingqcig, sim cingq mbouj luenh ngeix, ndaw da mbouj miz heiqrwix, se’gyauh couhdwg se’gyauh, guh’angq couhdwg guh’angq. Hoeng bouxyaez couh mbouj doengz lo, neix baenzlawz mbouj doengz, cijmiz bouxyaez gag rox. Haemhneix seizneix, Lauz fusicangj roxnyinh baenzlawz yiengh? Ndawsim siengj gijmaz, dwg bouxcingqcig roxnaeuz bouxyaez, cix dwg aen vwndiz gig fukcab gangj mbouj cingcuj he. Itcig daengz gyanghwnz, de lij cingsaenz gvaekgvaek gig muenxcuk dwk lizhai gohvujdingh, dauq daengz ranz ninz youq gwnz mbonq, hix nanz faen cingcuj bouxcingqcig caeuq bouxyaez. (4)

曲终，在掌声和喝彩声中，文小菲以欢笑的感谢回报大家。她发现劳副市长的掌声格外清脆，当掌声平息下来时，他还站在那里独自一人不停地鼓掌，以示他的高度赞扬之意。此刻文小菲心里扑扑地乱跳。站在面前的这个盯着她大声鼓掌的男人，多像一只狼来到羊群中在物色自己的猎物，难道，自己就是甘愿送入狼口的那只羔羊吗？也许这是一只不吃羊的狼呢？不，不会，哪有不吃羊的狼啊！文小菲不禁颤栗起来，原想走过去邀请劳副市长跳舞，以便顺利地进人第二个字：“跳”，但似乎双脚被钉住了，抬不起步来。

这时，音乐奏起了一曲圆舞曲。劳副市长大步走了过来。文小菲的心突然紧缩起来。啊，狼来了！但她已无路可退，只好强装笑脸相迎。

劳副市长赞扬地说：“你叫文小菲？我过去很少看到你的演出。”

“我刚毕业不久，希望劳副市长多关照。”

“没问题，是人才就得培养，我是爱才如命的。”说完哈哈大笑起来，旋又加以解释，“可不是钱财的财，而是像你这样的人才。”

文小菲这时紧张的弦好像松驰下来，她觉得劳副市长还是一个很爽朗的人。即使是属狼的，也不是那种青面撩牙的狼。文小菲向劳军认认真真地专门送去了一个媚笑，并说：“谢谢劳副市长。”这样，李大姐传授的四字诀中的第一个字：“笑”，已顺利而完美地完成，下一个字就是避免不了的“跳”了。

文小菲从未有主动去邀请过一位男士跳舞的时候，她真的不知道该怎么启齿。劳副市长站在那儿一个劲地和她说唱歌的事，当然没有一句是说到点子上的，听了叫人心烦。文小菲想了好久，才想出一句话来：“听说劳副市长是舞林高手。”

劳军又是畅笑了一阵：“不能说高手，只能说业余爱好。”

文小菲说：“能不能教我跳支舞呀？”

“你们歌舞团的还要我教？”

“哎，隔行如隔山嘛！我们唱歌的没几个会跳舞的。”

性情直爽的劳军也相信了，“那好，我来教你。这是快三，嘭喳喳、嘭喳喳……”

文小菲就势与劳军旋转起来。劳军的节奏感极差，又加上喝了酒，当然舞步就颠三倒四的了。好在那位所谓隔行如隔山的文小菲带着他，推着他，逼着他在节奏中就范，跳了一阵子也就顺了下来。 于是劳军便渐渐地进入了自我陶醉之中了。

劳军当然并非第一次跳舞，但是与这样“高水平”的舞伴跳舞还真的是第一次。这个“高水平”是全面的高：容貌、身材、歌韵、风度、神采……无一可以挑剔的。过去劳军在县里当书记时，舞伴往往有点土气，而在市里一般社交中，舞伴又有点俗气，而今婷婷玉立站在面前的是一位毕业于艺术学院，服务于歌舞团体，在社会上初有名声的红歌星，当然就不能与过去同日而语了。跳着跳着劳军似乎产生了一种异样的感觉，这种感觉过去是从未有过的。不但步子特别轻快，而且音乐也分外抒情，节奏感也异乎寻常地跟上了，每踩在一个鼓点上就像拨响一根琴弦那样，具有特殊的弹性。人就自然而然地飘飘然起来。劳军当然知道，这是因这位舞伴的潜在作用，她像在使用某种魔力指挥着劳军一双粗大的脚板，和那将近有80公斤的肥多瘦少的一身肉。劳军边跳边想，难怪当今歌舞厅和卡拉OK厅如此鼎盛，因它给异性之间提供了一个合法的亲近场所，包括感情交融和肉体触摸，均贴上了无可非议的合法标签，纳入了受保护的社交范围。而且只有在这种特定的场合才允许，除此必成为越轨行为。也许做出这样的判断未免有失偏颇，因为人也有君子和小人之分。君子者，心里没有邪欲，眼里没有邪气，社交就是社交，娱乐就是娱乐。而小人者就不一样了，至于怎么不一样，只有小人自己最清楚。今晚此刻，劳副市长的感觉如何？心里想些什么，是君子还是小人，却是一个极为复杂而难以说清的问题。直到午夜，他怀着一种从未有过的精神满足离开歌舞厅，回到家里躺在床上，也还是难以把君子和小人截然分开来。

(4)