Daihseiq, dieg gaggaj senj youq laj gocoengz Byaduzfungh aen gumz gaenq vat ndei yienzbonj dajsuenq hoem Sinj Nwngznwngz haenx, gangjmingz de yienznaeuz dai mbouj baenz vunz, hoeng lij ndaej hoem youq gizdieg ndei he. Daihhaj, diuz neix ceiq youqgaenj, gwn nywjsaejgoenq gaggaj. De gwn nywjsaejgoenq dai lo, gangjmingz de nyinh ndaej nywjsaejgoenq, gangjmingz ngoenz haenx siengj doeg dai Sinj Nwngznwngz seiz de mbaet gij nywjsaejgoenq haenx mbouj loek. Raemxyw dwg nuengxbiuj vuenh. Dwg swhgeij miz coih, cix mbouj dwg nuengxbiuj.

Seizneix daengngoenz ngamq hwnj baihdoeng, nditndat ciuq Byaduzfungh gyaeundei raixcaix. Laj gocoengz ceiq sang ceiq hung haenx, Veiz Yindonz naengh youq henz gumz lajfaex, ndaw fwngz dawz gaem nywj he. Gij nditndat daj geh mbawfaex laeuh roengzdaeuj, cingq ciuq daengz gwnz gaem nywj haenx bae, sawj gaem nywj haenx ronghsagsag. Ndei lo, cungj bwh ndei lo. De dawz aen soujgih hwnjdaeuj, saeddingh soujgih miz saenqhauh le, fat aen dinjsaenq caeux couh bien ndei haenx hawj nuengxbiuj.

De nyaenj nywjsaejgoenq cuengq haeuj ndaw bak, hainduj nyaij.

De couh ndaej geiq gijneix.

9

Suh Niuz heiqndat dwk doiq gobiuj buenq lix yaek dai haenx naeuz:“Gou hawj mwngz gwn haexgaeq, yungh haexgaeq guenq mwngz, mwngz cij rueg okdaeuj, cij gouq dauq diuz minghma mwngz!”

Seizneix gaenq youq ndaw ranzcien lo, youq henz mbonq caeuq gwnz mbonq cungj miz heiq mehmbwk haenx, Suh Niuz youq henz mbonq, Veiz Yindonz youq gwnz mbonq.

Ndonj gvaq lajeiq Suh Niuz doenghyaebyaeb haenx, Veiz Yindonz yawjraen Sinj Nwngznwngz mehmbwk neix cingq baetsauq gij uqlah gwnz dieg. Gijneix haengjdingh dwg gij haexgaeq de rueg okdaeuj caeuq gij nywjdoeg de caengz siu haenx, de laihnaeuz dwg.

Sinj Nwngznwngz doq baet doq naeuz:“Mbouj dwg law, dwg gou yungh raemxswiqgyaeuj、raemxrang、gauuetnaj doxgyaux, guenq roengz dungx mwngz bae, mwngz cij gijmaz cungj rueg okdaeuj. Mbouj dwg haexgaeq law. Siujniuz yaeuh mwngz lo.”

Veiz Yindonz mbouj guhsing.

Suh Niuz laebdaeb yakrwix dwk ndaq:“Gij raemxswiqgyaeuj raemxhohnaeng Cejsinj cungj yungh liux lo, mwngz gwn maenh lai bw. Gou aemq mbouj ndaej mwngz, de lij caeuq gou ram mwngz. Ram baenz gyae, haiz cungj mbouj rox doek daengz gizlawz bae liux, din hix foeg baenzneix, mwngz yawj, de seizlawz ram duzmou gvaq?”

Sinj Nwngznwngz youh naeuz:“Mboujmiz gijmaz saeh law. Haiz mbouj raen caiq cawx couh baenz lo. Gou hag gvaq dijcauh, di in neix gou dingj ndaej. Caenh aeu mwngz ndaej lix gvaqdaeuj couh ndei.”

Suh Niuz naeuz:“Mwngz lij mbouj vaiqdi docih Cejsinj!”

Veiz Yindonz dauqcungz yawj Sinj Nwngz- nwngz, caenh yawj baez he couh mbouj gamj yawj lo. De ngeux gyaeuj gvaqbae, doq lae raemxda doq daejsaekwk.

“Doiq mbouj gvaq. Doiq mbouj gvaq. Doiq……mbouj gvaq!”

Dingqnyi Veiz Yindonz doxlienz sam coenz doiq mbouj gvaq, Sinj Nwngznwngz cuengq roengz sauqbaet, gipmuengz gvaqdaeuj naengh daengz henz ndang Veiz Yindonz, rumhrumh gij byoem- gyaeuj de, naeuz:“Mwngz baenzneix couh mbouj dangq gou dwg beixnuengx lo, Daegdonz. Dou seizneix dwg vunzranz bw. Gou dwg dahcej mwngz caeuq Siujniuz. Boh’au mwngz ok saeh lo, gou seizneix gaenq mbouj bae siengj de lo. Gou couh caeuq sou doxyouq, gyawz cungj mbouj bae. Gou caeuq sou doengzcaez cuengq yiengz, doengzcaez ciengx gaeq. Dou cejnuengx sam boux, an’an onjonj, vuenvuen heijheij, gvaq gij ngoenzceij ‘seiqvaih dauzyenz’. Ndei mbouj ndei? ‘Seiqvaih dauzyenz’, rox lwi?”

Raen gobiuj mbouj dapvah, Suh Niuz naeuz:“De doeg gvaq gauhcungh, rox.”

10

Din bya sawqmwh miz sam boux vunz hwnjdaeuj.

Sam boux naeuz swhgeij dwg vunz gungh- anhgiz, cix mbouj daenj buhgungh’anh. Mboujgvaq cawzbae buhdaenj mbouj lumj, gij yienghsiengq gyoengqde caen dwg lumj gungh’anh. Gyoengqde doiq gij hong gungh’anh hix gig sug, boux he youq baihrog hen dou, song boux haeuj ndaw ranz.

Seizhaenx dwg banhaemh, Veiz Yindonz、Suh Niuz caeuq Sinj Nwngznwngz cingq gwncaeuz. Sawqmwh raen miz geij boux vunz mbouj roxnaj, cungj doeksaetyat. Mboujgvaq, mwh ndaw gyoengqde miz boux he naeuz “dou dwg vunz gungh’anhgiz”, Veiz Yindonz、Suh Niuz, lijmiz Sinj Nwngznwngz, cungj rox gyoengqde guhmaz daeuj gizneix lo.

Gyoengqde daeuj gaemh Sinj Nwngznwngz.

Vihle saeddingh Sinj Nwngznwngz couhdwg bouxvunz gyoengqde yaek gaemh haenx, boux he lij dawz mbaw siengq he okdaeuj dajbeij. Bouxvunz gaem mbawsiengq haenx dwg bouxbiz, yawj hwnjdaeuj lumj bouxlingjdauj gyoengqde nei. Bouxbiz dawz mbawsiengq caeuq vunz doxbeij le, doiq Sinj Nwngznwngz naeuz:“Dahsau, doiq mbouj gvaq lo, dou dwg ciuq minghlingh daeuj gaemh mwngz. Hoeng danghnaeuz mwngz lauxsaed, dou couh mbouj lamh mwngz.”

Sinj Nwngznwngz gagnyienh cuengq vanj dawh, gag ndwn hwnjdaeuj,“bae ba.”

Bouxbiz caeuq doengzsaeh boux vunz boux mbiengj, geb Sinj Nwngznwngz yaek ok dou. Veiz Yindonz hai bak naeuz:“Geij boux gingjgvanh, gwn di doxgaiq caiq dauqbae ba! Gou yawj gyoengqsou benz lohbya baenz nanz, itdingh baeg lo, hix iek lo, yietbaeg yaep he, gwn doxgaiq le caiq dauqbae. ”

(15)

第四，自杀的地点选择在凤凰山松树下那个已经挖好的本打算埋掉沈能能的坑旁，说明他虽然不得好死，但讲究葬个好风水。第五，这是核心的一条，采用断肠草自杀。他吃下断肠草死了，说明他认得断肠草，说明企图毒死沈能能那天他采的断肠草没有错误。汤药是表弟换的。有罪的人是他，而不是表弟。

现在旭日东升，和煦的阳光映照着美丽的凤凰山。最高大的一棵松柏树下，韦运团坐在树下的坑旁，手里端着一把草。从树的枝叶缝隙漏洒下来的一束光，正好照在这把草上，使这把草闪闪发亮。好了，都准备好了。他拿起手机，确定手机有信号后，把给表弟的早就编好的短信发了出去。

他把拧断的断肠草放进嘴里，开始咀嚼。

他记得的就是这些。

9

苏牛恶狠狠地，对死去活来的表哥说：“我给你吃鸡屎了，用鸡屎给你灌肠，你才吐出来，才救回你一条狗命！”

这已经是在砖屋里，在有女人味的床边和床上。苏牛在床边，韦运团在床上。

韦运团的目光穿过苏牛抖动的腋窝，看见沈能能这个女人在打扫地上的秽物。毫无疑问那是他吐出来的鸡屎和没有消化掉的毒草，他以为是。

沈能能边扫地边抬头说：“不是的啦，是我用我的洗发水、香水、护肤霜搅在一起，给你灌进去催吐，你才什么都吐出来的。哪里是什么鸡屎。小牛骗你的。”

韦运团没有吭声。

苏牛继续恶狠狠地说：“沈姐姐的洗发水护肤水什么的，全用光了，你他妈的也太能喝了。我背不动你，她还跟我抬你。一路抬回来，鞋都不晓得掉到什么地方去了，脚也肿成那样，你看！她什么时候抬过猪？”

沈能能又说：“没事的啦。没有的可以再买。我学过体操，还是有点韧劲的。只要你活过来就好。”

苏牛说：“还不谢谢人家沈姐姐！”

韦运团重新看着沈能能，只一眼却不敢再看。他把脸扭过一边，禁不住流泪和哽咽。

“对不起。对不起。对……不起！”

听见阿团接连三声对不起，沈能能放下扫把，忙过来坐在阿团身边，搓了搓他的头发，说：“你这样说就是见外了，阿团。我们现在可是一家人。我是你和小牛的姐姐。你叔叔出了事，我现在已经不去想他了。

我就和你们在一起，哪也不去。我跟你们一起放羊，一起养鸡。我们姐弟三个，平平安安的，快快乐乐的，过世外桃源的生活。好不好？世外桃源，懂吗？”

见表哥没有回应，苏牛说：“他念过高中，懂的。”

10

山下突然上来了三个人。

这三个人自称是公安局的，却穿着便衣。不过不计较他们的穿着，个子和威风的确像是公安。他们对公安那一套也很熟，一个在外面把门，两人进屋。

当时是晚上了，韦运团、苏牛和沈能能正在吃饭。几个陌生人突然出现，的确是出人意料。不过，当他们中的一个人说“我们是公安局的” 的时候，韦运团、苏牛，还有沈能能，都明白了。

他们是来抓捕沈能能的。

为了确定沈能能就是他们要抓捕的人，其中一个人还拿出照片，做了对照。这个拿照片的人是个胖子，看上去像是他们的领导。胖子在把照片和人做了对照后，对沈能能说：“美女，对不住了，我们是奉命来抓你的。但如果你老实听话，我们可以不用对你上手铐。”

沈能能自觉地放下碗筷，主动站起来，“走吧。”

胖子和同事一人一边，夹着沈能能要走。韦运团开口说：“几位警官，吃点东西再走吧！我看你们走那么陡的山路上来，一定累了，也饿了，歇歇再走，吃了东西再走。” （15）