□凡一平 著 蒙树起 译

“你是不是在我熬药汤的时候，趁我不注意换的？”

“没有！”

“还敢嘴硬！踢死你！”

“踢死我我也是清白的！”

“我是你哥，懂不懂？”

“哦，是哥就能打弟弟呀？”

“这是教训！”

“我这是自卫还击！”

……

两个智勇双全的小伙子文攻武斗，从中午拼搏到下午，打得对方鼻青脸肿，筋疲力尽，也拼不得真相，搏不出谁是谁非，谁是内奸，谁不是内奸。

终于不打了。两兄弟同入山间溪流，但是并没有和好。两人赤身裸体，各自洗掉身上、衣服上的血迹和污垢。他们的仇怨，直到他们共同的至亲打来了电话，才得到化解。

电话是打给韦运团的。在溪流清洗的韦运团听到石头上的手机铃响，敏感快捷地跑过去，拿起手机躲到一边接听。当他返回的时候，没有再下水，而是裸身坐在石头上，扯耳朵，抠石头，像猴子，内忧外患的猴王，焦虑、矛盾、挣扎、无助。他不得不把目光投向在溪流中的表弟。

苏牛被召唤了过来。韦运团向他出示手机，说：“叔叔打来的。”

“舅舅放出来了？”苏牛高兴地说。

“没有。他没有进去。”韦运团说。

“原来是你骗人。”

“我们下面怎么办？” 韦运团说，“叔叔问我处理掉女人没有。我讲处理了，但没有处理好。叔叔叫我们继续处理，务必处理好。”

“你还想杀掉她？”苏牛说。

“我叫你过来，就是问你怎么办？”

“我不晓得。”

“你必须发表你的意见。这是命令。我是你哥。”

苏牛看着表哥，“真要我讲？”

“必须！”

“那我讲了，”苏牛说，“我觉得吧，人是不能再杀了。我们已经杀过她一回了。杀不死，杀人未遂。我们两个人都有罪。再继续杀人，就是继续犯罪。反正我是不干了。你说我是汉奸也好，叛徒也好。我退出。”

“叔叔那边怎么办？”韦运团说，“不处理好女人，怎么跟叔叔交代？”

苏牛说：“我不晓得。”

韦运团瞪了一眼苏牛，说：“叔叔对我恩重如山，你晓得吧？你被人欺负，我为你报仇，打人坐牢，是哪个把我救出来，晓得吧？你妈病重住院，几十万医药费哪个帮出的，晓得吧？还有我们山上的羊，怎么会有那么多羊？晓得吧？”

“晓得，”苏牛说，“是舅舅。”

“杀人有罪，我懂，” 韦运团说，他抠着石头上的石头，“可不按照叔叔的意思处理掉那个女人，我又对不起叔叔。你也对不起他。不过主要是我对不起他。我是哥。”

苏牛看着死力抠着石头的表哥，说：“表哥，你讲怎么办就怎么办。我听你的。”

韦运团这时终于把石头上的一块石头抠了出来。这是一块头颅般大的石头，它紧紧地嵌在大石的裂缝里，几千年没有人对它动过手和心思，如今却被一个陷入绝境的人给解放了。只见解放它的人，将它举过头顶，像球星发球一样，投入澄碧的溪流中。

8

韦运团在采用断肠草自杀之前，是经过深思熟虑了的。首先，他起码有一个晚上的考虑时间。小坪坝巨石下一地的烟头，说明他彻夜都在思考。第二，他删除了手机上与叔叔的所有通话记录和短信，却在手机上留下了遗言。遗言是这么写的：我的死与任何人无关。这其实是著名诗人海子的遗言。韦运团上学的时候，在课本里读过海子的诗，老师讲过海子的遗言。现在他把海子的遗言盗为己用。除了遗言，他还在手机里编了一条给表弟的但是尚未发出的短信。短信是这样写的：表弟，麻烦你把我埋了。你晓得我在哪。这是第三。 （14）

“Dwg mbouj dwg youq mwh gou aeuq raemxyw, mwngz swnh gou mbouj haeujsim vuenh ne?”

“Mbouj dwg!”

“Mwngz lij dingjgeng! Dik mwngz dai bae!”

“Dik dai gou hix mbouj guh gvaq gij saeh haenx!”

“Gou dwg gobiuj mwngz, rox lwi?”

“O, dwg daeggo couh ndaej moeb daegnuengx ha?”

“Gijneix dwg son’gyauq mwngz!”

“Gou baenzneix dwg hen ndang!”

……

Song boux miz geiqmaeuz youh maenh moeb neix, daj banngaiz doxmoeb daengz banringz, bouxboux cungj ndaeng foeg naj gawh liux, moeb daengz bouxboux cungj mbouj miz rengz lo, lij faen mbouj cingcuj byawz deng byawz loek, byawz yaez byawz ndei.

Doeklaeng mbouj doxmoeb lo. Song beixnuengx doengzcaez haeuj ndaw rij bae, hoeng lijcaengz doxndei law. Song boux loh gengz loh gangh, gag boux swiq gij lwed gij huq gwnz ndang、gwnz buh swhgeij. Gij yienqhaenz songde, cigdaengz boux vunzcaen songde dajdienh daeuj cij ndaej siu.

Dienhvah dwg daj hawj Veiz Yindonz. Veiz Yindonz youq ndaw rij rwiq ndang dingqnyi soujgih yiengj, singjseuq dwk buet gvaqbae, dawz soujgih ndoj daengz baihhenz bae dingq. Mwh de dauqma, mbouj roengz raemx lo, cix dwg loh gangh naengh youq gwnz gonj rin he, yaek conghrwz, yaek conghrin, lumj duzlingzdaeuz nei, simgaek、simnaiq, mbouj rox baenzlawz guh cij ndei. De mbouj ndaej mbouj gouz nuengxbiuj ndaw rij haenx.

Suh Niuz gvaqdaeuj lo, Veiz Yindonz yaengx aen soujgih naeuz:“Dwg Boh’au daj gvaqdaeuj.”

“Bohgoux ndaej cuengq okdaeuj la?”Suh Niuz angq dwk cam.

“Mbouj. De mbouj haeujbae ne.”Veiz Yindonz naeuz.

“Laxlawz mwngz yaeuh vunz.”

“Roengzbae dou baenzlawz guh?”Veiz Yindonz naeuz,“boh’au cam gou cawqleix mehmbwk haenx liux mboujcaengz. Gou naeuz cawqleix lo, hoeng mbouj cawqleix ndei. Boh’au heuh gou laebdaeb cawqleix, itdingh aeu cawqleix ndei.”

“Mwngz lij siengj gaj de?”Suh Niuz cam.

“Gou heuh mwngz gvaqdaeuj, couh dwg cam mwngz baenzlawz guh?”

“Gou mbouj rox law.”

“Mwngz itdingh gangj wngdang baenzlawz guh. Neix dwg minghlingh. Gou dwg daeggo mwngz.”

Suh Niuz yawj gibiuj,“caen heuh gou gangj?”

“Itdingh gangj!”

“Yienghneix gou gangj lo,” Suh Niuz naeuz, “gou nyinhnaeuz, vunz dwg mbouj ndaej caiq gaj lo. Dou gaenq gaj de baez he gvaq. Gaj mbouj dai, gaj vunz mbouj baenz. Dou song boux cungj miz coih. Caiq laebdaeb gaj vunz, couh dwg laebdaeb famhcoih. Fanjcingq gou mbouj guh lo. Mwngz gangj gou baenzlawz cungj baenz. Gou mbouj guh.”

“Boh’au baihhaenx baenzlawz guh?” Veiz Yindonz naeuz,“mbouj cawqleix ndei mehmbwk, baenzlawz caeuq boh’au gangj?”

Suh Niuz naeuz:“Gou mbouj rox bw.”

Veiz Yindonz daengq Suh Niuz, naeuz:“Boh’au daih gou ndei dangqmaz, mwngz rox lwi? Mwngz ngaiz bouxwnq haep, gou bang mwngz bauqcaeuz, moeb vunz haeuj gam, dwg byawz gouq gou okdaeuj, rox lwi? Daxmeh mwngz bingh naek louzei, geij cib fanh ngaenzyw byawz bang ok, rox lwi? Lij miz gij yiengz gwnz bya, guhmaz miz baenzlai yiengz? Rox lwi?”

“Gou rox,”Suh Niuz naeuz,“dwg bohgoux.”

“Gaj vunz miz coih, gou rox,”Veiz Yindonz naeuz, de yaek gonjrin gwnz rin, “hoeng mbouj ciuq gij eiqsei boh’au bae cawqleix mehmbwk haenx, gou youh doiq mbouj gvaq boh’au. Mwngz hix doiq mbouj gvaq de. Mboujgvaq cujyau dwg gou doiq mbouj gvaq de. Gou dwg daeggo.”

Suh Niuz cim gobiuj cingq yaek conghrin haenx, naeuz:“Gobiuj, mwngz gangj baenzlawz guh couh baenzlawz guh. Gou dingq vah mwngz.”

Veiz Yindonz seizneix cij dawz gonjrin gwn rin yaek okdaeuj. Gonjrin haenx hung lumj aen gyaeuj nei, saek youq ndaw geh gonj rinloet, geij cien bi cungj mbouj miz vunz yaek de gvaq, seizneix bouxvunz ciedmuengh haenx hawj de cwxcaih lo. Boux hawj de cwxcaih haenx, yaengx de hwnj gwnz gyaeuj, lumj bouxgiuzsingh fat giuz nei, gveng de daengz ndaw rij bae.

8

Veiz Yindonz dwg naemj ndei le cij gwn nywjsaejgoenq. Daih’it dwg de naemj gvaq haemh he. Laj rinloet diegbingz gyaeujien cungj rim liux, gangjmingz de baenz haemh cungj youq gizneix naemjngeix. Daihngeih, de dawz gij doeng’vah geiqloeg caeuq dinjsaenq gwnz soujgih caeuq boh- au lienzhaeh haenx cungj mad bae liux, cix youq ndaw soujgih louz coenz vahdaengq he. Vahdaengq dwg baenzneix sij: Gou baenzneix dai caeuq bouxwnq mbouj miz gvanhaeh. Coenz vahdaengq neix gizsaed dwg bouxsijsei okmingz Haijswj sij. Mwh Veiz Yindonz hwnj hag, youq ndaw gobonj doeg gvaq gij sei Haijswj, lauxsae gangj gvaq gij vahdaengq Haijswj. Seizneix de caeg vahdaengq Haijswh daeuj yungh lo. Cawzbae vahdaengq, de lij youq ndaw soujgih bien diuz dinjsaenq he hawj nuengxbiuj, hoeng lijcaengz fat okbae. Dinjsaenq dwg baenzneix sij: Nuengxbiuj, mazfanz mwngz haem gou. Mwngz rox gou youq gyawz. Neix dwg daihsam.

(14)