Gij namh daj ndaw gumz bau hwnjdaeuj haenx, sanq daengz gwnz ndang Veiz Yindonz, hoeng de mbouj ndaq hix mbouj byaij. Suh Niuz raen baenzneix, daegdaengq baez riengz baez bau namh hwnj gwnz ndang gobiuj bae. Gobiuj yied mbouj doenghdanh, de yied dawzyinx. De cungj siengj mbouj daengz, mwh de simfaengz, aen gumz hix vat ndaej engq vaiq lo.

Gobiuj sawqmwh ndwn hwnjdaeuj, hai bak naeuz:“Ndei lo, dingz!”

Suh Niuz dingz roengzdaeuj, yawj gobiuj daengx ndang cungj dwg namh haenx.

“Aeu faggvak hawj gou.”

Suh Niuz mbouj siengj saek yaep couh ndenq faggvak hawj gobiuj.

“Ninz roengzbae gou yawjyawj.”

Raen ndaw fwngz swhgeij mboujmiz saek yiengh daemj ndaej gvaq gobiuj, Suh Niuz caenhndei ninz roengzbae. De ninz youq ndaw gumz sam cik laeg song cik gvangq, sawqmwh gagnyinh swhgeij yaek dai lo. De ciedmuengh dwk yawj gobiuj, youh ciedmuengh dwk laep song lwgda.

“Mwngz mbouj siengj dai dwg lwi?”Suh Niuz dingqnyi gobiuj cam, de “w”sing he, hix ngaekngaek gyaeuj.

“Yienghneix vuenh bouxwnq dai cijndaej.”

Suh Niuz mbehai lwgda, cam:“Bouxlawz ha?”

“Mwngz doengzeiq couh ndaej hwnq lo.”

Suh Niuz vanzlij cam:“Byawz ha?”

Veiz Yindonz heiqndat naeuz:“Nanzdauh dwg gou ha? Gwnz bya neix miz geij boux vunz? Cawzbae mwngz, cawzbae gou, lijmiz byawz? Lij yungh cam dwg byawz?”

Suh Niuz gizsaed gaenq duenz daengz lo, hoeng de lijdwg doeksaet dwk cam:“Mwngz yaek gaj Cejsinj? De miz gijmaz loek? Famh gijmaz coih?”

“Mwngz doengz mbouj doengzeiq? Caemhcaiq, youz mwngz bae gaj de.”

Suh Niuz haengjdingh dwk ngauz gyaeuj,“gou mbouj doengzeiq. Gou mbouj guh!”

Veiz Yindonz naeuz:“Mwngz mbouj doengzeiq, mwngz mbouj guh, de hix aeu dai, itdingh dai. Aen gumz neix gizsaed dwg vat hawj de, dwg mwngz vat.”

“Vihmaz ha? Gobiuj, de dwg mehmbwk boh’au mwngz bohgoux gou ha! Gangj mbouj ndei dingq dwg mehngeih, gangj ndei dingq di dwg mehsimj mwngz mehgimx gou! Mwngz mbouj ndaej vunzranz cungj mbouj nyinh, gou engq mbouj ndaej!”

Veiz Yindonz mbouj guhsing, de naj- ndaemndatndat, lumjbaenz mbouj dingqnyi gij vah Suh Niuz nei, youh lumjbaenz miz gijmaz vah gaz youq ndaw bak, gangj mbouj okdaeuj nei.

Suh Niuz lumjbaenz roxyiuj gijmaz nei, simvueng dwk cam:“Dwg mbouj dwg……Bohgoux, mbouj dwg ba? Haengjdingh mbouj dwg ba?”

Veiz Yindonz yaepyaep lwgda, suenq dwg hoizdap.

Suh Niuz naeuz:“Gou lij ndaej cam vihmaz lwi?”

“Gou cam mwngz, dwg bohgoux mwngz boh’au gou youqgaenj, lijdwg boux mehmbwk haenx youq- gaenj? Caenhndaej senj boux he.”Veiz Yindonz dauq cam Suh Niuz.

“Bohgoux youqgaenj.”

“Boh’au seizneix yungyiemj raixcaix, aenvih boux mehmbwk haenx dwg boux mehmbwk gig yungyiemj he. Danghnaeuz de lix, couh haih dai boh’au, bohgoux mwngz.”

“Gou rox.”

“Baenzneix mwngz couh hwnjdaeuj. Dou naemjnaemj hawj de baenzlawz dai cij haemq ndei.”Veiz Yindonz naeuz. De ndenq faggvak hawj nuengxbiuj, rag nuengxbiuj hwnjdaeuj, hawj de caeuq swhgeij bae gaj vunz.

7

Suh Niuz dawz vanj ywraemx he, byaij daengz henz mbonq Sinj Nwngznwngz.

Sinj Nwngznwngz gaenq ndiu lo, hoeng lij hwnq mbouj ndaej. De mbouj miz saek di rengz, guh’unj dwk ninz youq gwnz mbonq mbouj hwnq, lumjbaenz duzroeg youq ndaw rongz gvenq le mbouj nyienh mbin nei.

“Gwn vanj yw neix le couh ndei lo, couh miz rengz lo. Ywraemx neix ndaej gaij laeuj.”Suh Niuz naeuz. Lwgda de yawj gvaq baihhenz, mbouj gamj cigsoh yawj Sinj Nwngznwngz.

“Gou mbouj gwn.”Sinj Nwngznwngz naeuz.

“Vanj ywraemx neix dwg gobiuj gou bang mwngz goenj.”

Sinj Nwngznwngz baez dingq, sikhaek miz rengz naengh hwnjdaeuj.“Daegdonz dauqma lo!”De mbouj raen Veiz Yindonz youq ndaw ranz,“Youq gyawz? Daegdonz! Daegdonz!”

Veiz Yindonz daj rog dou byaij haeujdaeuj. De simdiuq dwk byaij daengz dangqnaj Sinj Nwngznwngz, lumjbaenz bouxyienjheiq hwnj daiz baeznduj nei.

“Veiz Senh…… Boh’au mwngz baenzlawz yiengh la?”Sinj Nwngznwngz simgip dwk cam.

Veiz Yindonz naeuz:“Mwngz gwn ywraemx gonq. Gwn le gou naeuz hawj mwngz.”

“Mbouj, mwngz gangj hawj gou gonq!”

Raen Sinj Nwngznwngz mbouj haengj, Veiz Yindonz naeuz:“Ndei ba.”De rag aen daengqgeg he, naengh henz mbonq, cix haep bak mbouj gangjvah. Hawj vunz yawj hwnjbae gagnyinh cingzgvang mbouj aiq ndei.

“Lwnh vei. Mboujguenj gijmaz saeh, gou cungj dingj ndaej.”Sinj Nwngznwngz naeuz.

Veiz Yindonz naeuz:“Boh’au gou……De haeujbae lo. Dwg ngoenzgonq gou haeujsingz ba, haeujbae lo. Gou baezneix, mbouj raen boh’au. Gou caenh raen mehsimj.Cingzgvang dwg mehsimj lwnh hawj gou nyi. De naeuz boh’au ngaiz daiq bae lo. Lij mbouj dwg vunz gijveij daiq bae, dwg genjcazyen cigsoh daiq bae.”(12)

从坑里抛上来的土，开始是无意地撒落在韦运团身上，但他既不呵斥，也没有挪移。这却给苏牛带来刺激，于是他故意地一次又一次往表哥身上抛土。表哥越是无动于衷，他越是来劲。他完全没有意识到，在他快意的同时，也加快了挖坑的速度和深度。

表哥忽然站起来，开口说：“好了，停！”

苏牛停下，看着从头到脚都是泥巴的表哥。

“把铁锨给我。”

苏牛不假思索把铁锨递给表哥。

“躺下去我看看。”

手无寸铁的苏牛只有躺下。他躺在三尺深两尺宽的坑里，忽然感觉躺在死神的怀抱里了一样。他绝望地看看表哥，又绝望地闭上双眼。

“你不想死是吧？”苏牛听到表哥说，他“嗯”一声，也点了头。

“那么就得换一个人死。”

苏牛睁开眼睛，“哪个呀？”

“你同意就可以起来。”

苏牛仍然问：“哪个呀？”

韦运团发火说：“难道是我吗？这山上有几个人？除了你，除了我，还有哪个？还用问是哪个？”

苏牛其实已经有了预感，但还是惊讶地说：“你要杀了沈姐姐？她有什么错？什么罪？”

“你同不同意？而且，杀她的任务交给你。”

苏牛坚决地摇头，“我不同意。我不干！”

韦运团说：“你不同意，你不干，她也得死，必须死。这坑其实就是为她挖的，你挖的。”

“为什么呀？表哥，她可是你叔叔我舅舅的女人！说不好听是小三，说好听是你小婶我的小舅娘！你不能六亲不认，我更不能！”

韦运团不吭声，他铁青着脸，看上去不像是被感化或触动，而像是另有隐衷，难言之隐。

苏牛像看明白和意识到什么，惶惶地问：“是不是……舅舅，不会吧？怎么可能？”

韦运团眨了眨眼，算是回答。

苏牛说：“我还能问为什么吗？”

“我问你，你的舅舅我的叔叔重要，还是那个女人重要？只能选一个。”韦运团反问说。

“舅舅重要。”

“叔叔现在非常危险，因为那个女人是非常危险的女人。她活着，就会害死叔叔，你舅舅。”

“我晓得了。”

“那就起来。我们商量商量，让她怎么个死法比较科学，比较不凶残，比较人道。”韦运团说。他把铁锨伸向表弟，让表弟抓着铁锨从坑里提拔上来，成为他的帮凶。

7

一碗汤药被苏牛捧着，端到沈能能的床前。

沈能能已经醒了，但是起不了床。她有气无力，或者嗲声嗲气，赖在那里，像是在笼里待惯了不愿飞走的金丝雀。

“喝了这碗汤药就好了，就有力气了。这汤药能解酒。”苏牛说。他眼神散漫，不敢直视沈能能。

“我不喝。”沈能能说。

“这汤药可是我表哥亲自给你熬的。”

沈能能一听，像是打了强心针一样，立马亢奋地坐了起来。“阿团回来了！”她看见屋里没有韦运团，“在哪？阿团！阿团！”

韦运团从屋外走了进来。他怯怯地上前，像业余表演者初次登台一样。

“韦先……你叔叔情况怎么样？”沈能能迫不及待地问。

韦运团说：“你先把汤药喝了吧。喝了我告诉你。”

“不，你先告诉我！”

见沈能能态度坚决，韦运团说：“好吧。”他扯了一张凳子，坐在床前，却缄默不再说话。他凝重的表情看上去让人觉得情况不妙。

“说吧。不管什么情况，我都能挺得住。”沈能能说。

韦运团说：“我叔叔他……进去了。是我进城的前天吧，进去的。我这次，没有见到叔叔。我只见了婶婶。情况是婶婶跟我讲的。她讲叔叔被带走了。还不是纪委的人带走的，是检察院直接带走的。” （12）