Veiz Yindonz hix mbouj gangjvah. De daj laj rinloet umj fan denz hwnjdaeuj, benz lae hwnj gwnz rinloet bae dak fan denz.

Sinj Nwngznwngz lumjbaenz roxyiuj lo, naeuz:“Daegniuz, mbouj ndei eiqsei, dajdienh ciemq dieg, nguh mwngz dak denz lo.”

Gaendwk de byaij gvaqbae boiz soujgih hawj Suh Niuz, haeujsim dwk yawj gizsieng najbyak de,“mwngz baiq baenz dawzsim, Sahyinh itdingh ndaej dik giuz haeuj dou.”

Suh Niuz engqgya riumwnh lo.

Sinj Nwngznwngz daengz banhaemh youhcaiq ciq soujgih Suh Niuz dajdienh. Hoeng baezneix daj mbouj doeng. Sinj Nwngznwngz boiz soujgih hawj Suh Niuz seiz naeuz:“Daj mbouj doeng. Gven gei lo.”

De nyaeuq najbyak naemj,“vihmaz gven gei? Mbouj wnggai ha? Daj doeng mbouj ciep couh baenz, gven gei guh gijmaz?”

Suh Niuz naeuz:“Yienghneix ngoenzcog caiq daj ba.”

Ngoenz daihngeih, Sinj Nwngznwngz yungh soujgih Suh Niuz dajdienh hawj Veiz Senh.

“Mwngz daj aen hauhmax neix gaenq dingz gei.”Gij singyaem neix lumj mbwnndit ngaiz byajbag nei, hawj Sinj Nwngznwngz fatbag lo, Veiz Yindonz caeuq Suh Niuz hix mbouj rox baenzlawz guh cij ndei. Sinj Nwngznwngz lumj mehbag nei luenh diuq luenh hemq. Suh Niuz caeuq Veiz Yindonz hix lumjbaenz liengzranz laemq nei, ndaw sim luenhyauyau.

“Boh’au caeuq mwngz gangj gijmaz la?”Veiz Yindonz cam Sinj Nwngznwngz.

“Gou mbouj rox, gou mbouj geiq ndaej lo, cungj dwg gij vahyak vahrwix! ”

“Ndeindei naemj, menhmenh naemj, naemj ngoenzlwenz boh’au caeuq mwngz gangj gvaq gijmaz, lauheiq couh roxyiuj boh’au ngoenzneix miz maz saeh lo. W?”Veiz Yindonz naeuz. De lumjbaenz sim dingh lo.

Sinj Nwngznwngz ndwn youq gizhaenx，ngauzngauz gyaeuj，“naemj mbouj okdaeuj！”

“Danghnaeuz mboujmiz gijmaz saeh, ngoenz- lwenz mwngz mbouj baenz gikdoengh law.”

Sinj Nwngznwngz naeuz:“De heuh gou gaej daj dienhvah fat dinjsaenq hawj de lo, gaej lienzhaeh lo. Dwg gijmaz eiqsei? Dwg gangj vut gou bae lwi? Dwg gangj baihrog youhcaiq miz mehyoux lwi?”

“Lauheiq dwg gij eiqsei wnq ne?”

“Gijmaz eiqsei dem? Soujgih gven gei? De mboujmiz ngaenzdienhvah la?”

“Gou daeuj daj sawqsawq.”

Veiz Yindonz hwnj daengz gwnz rinloet yungh aen soujgih swhgeij dajdienh hawj boh’au, hoizdap lij dwg “mwngz daj aen hauhmax neix gaenq dingz gei.”De coh Sinj Nwngznwngz ngauzngauz gyaeuj.

Mwh sam vunz cungj nyapnyuk, Veiz Yindonz sou ndaej diuz dinjsaenq he. Yawj dinjsaenq le, najsaek de bienq ndei lo.

De daj gwnz rinloet roengzdaeuj, nai Sinj Nwngznwngz:“Boh’au gou mboujmiz saeh law. De lauheiq dwg vuenh hauhmax lo.”

“Guhmaz vuenh hauhmax ne?”

“Vihle ancienz ba, gou naemj.”

Sinj Nwngznwngz naeuz:“Vuenh hauhmax hix wnggai naeuz hawj sou ha! Ceiqnoix naeuz hawj Daegdonz mwngz ba. Gou lij youq gizneix, mbouj lienzhaeh ndaej lwi?”

Veiz Yindonz naeuz:“Lauheiq ba.”

Sinj Nwngznwngz naeuz:“Gijmaz lauheiq, dwg haengjdingh. Mwngz seizneix dauq hwnj gwnz gonj rinloet bae, caj de dajdienh daeuj.”Raen Veiz Yindonz mbouj doengh yamq, “mwngz aeu soujgih hawj gou, gou hwnjbae caj!”Veiz Yindonz mbouj gyau aen soujgih swhgeij hawj Sinj Nwngznwngz law. De dauq hwnj gwnz rinloet, gaem aen soujgih, lumj bouxsauqbing dawz cungq nei ndwn youq gizhaenx, daj mbwnlaep daengz mbwnromh.

Ngoenz daihsam banhhaet, Sinj Nwngznwngz daj ndaw ranzhaz okdaeuj, buet coh gonj rinloet, raen Veiz Yindonz lijdwg doiq de ngauzngauz gyaeuj. De mbouj gangj saek coenz vah, youh dauq haeuj ndaw ranz bae. Gig vaiq de riuj aen daeh coux buhdaenj haenx okdaeuj, coh diuzroen ok rog bya haenx byaijfoedfoed.

Veiz Yindonz diuq roengz rinloet lanz de.

“Gou aeu dauqbae.”Sinj Nwngznwngz naeuz.

Veiz Yindonz naeuz:“Boh’au gou mbouj cinj, mwngz couh mbouj ndaej dauqbae.”

“De seizneix dwg dai dwg lix gou cungj mbouj rox, baenzlawz cinj? Heuh bouxlawz cinj?”

“Yienghneix mwngz engqgya mbouj ndaej dauqbae lo.”

“Vih gijmaz?”

“Danghnaeuz boh’au gou miz saeh, miz yungyiemj, mwngz baez dauqbae, boh’au gou engq mazfanz engq yungyiemj lo.”

Sinj Nwngznwngz ngawh liux.

“Mwngz mbouj dwg vihle gij ancienz boh’au gou, cij cingznyienh daengz gizneix daeuj lwi?” Veiz Yindonz cam.

Sinj Nwngznwngz baez soeng fwngz, aen daeh doek daengz gwnz namh. Yawj hwnjbae de dingq gij vah Veiz Yindonz lo.

Hoeng Sinj Nwngznwngz lijdwg simgip, de daenh din,“dauqdaej miz gijmaz saeh la? Gij saeh de gou cungj rox, gou youh youq gizneix, gou mbouj gangj okbae, ok gijmaz saeh ndaej?”

Veiz Yindonz naeuz:“Gij saeh boh’au gou, lauheiq mwngz mbouj rox liux ne? Vuenh gawq vah he gangj, mbouj dan mwngz boux he rox ne?”

“Dwg bw.”Sinj Nwngznwngz naeuz.(6)

韦运团也不作答。他过去从巨石底下抱起被褥，然后从梯子爬到巨石上，将被褥晾晒。

沈能能像看明白了，说：“阿牛，不好意思，打电话占了地方，耽搁你晒被褥了。”

然后她走过去把手机还给苏牛，关切地看着他额头的伤口，“你那么虔诚地祷告，沙欣一定会进球的。”

苏牛笑得更傻了。

沈能能又一次借用苏牛的手机打电话是傍晚的时候。但这次没有打通。沈能能把手机还给苏牛时说：“打不通。关机了。”

她皱着眉头思想，“为什么关机呢？不应该呀？打通可以不接电话我就知道怎么回事，关机干什么？”

苏牛说：“那就明天再打吧。”

第二天，沈能能拿苏牛的手机致电韦先。

“您呼叫的号码已停机。”这声音就像晴天霹雳，把沈能能打疯了，也把韦运团和苏牛打蒙了。沈能能真的像个疯婆一样乱窜乱叫。苏牛和韦运团也是六神无主，像是房梁塌了一样惶惑。

“叔叔在电话里跟你说了什么？”韦运团问沈能能。

“我不知道，我不记得了，反正全说的是乱七八糟的混账话！”

“好好想想。冷静地想一想，想好了叔叔跟你说过什么，也许就能晓得叔叔发生了什么。嗯？”韦运团说。他像是冷静了。

沈能能立住，甩了甩头，“想不出来！”

“那昨天你情绪那么激动，总是有原因的吧？”

沈能能说：“他叫我不要再给他打电话发短信，不要再联系。这是什么意思？不就是想甩了我的意思？另外有情人的意思吗？”

“也许是别的意思呢？”

“什么意思？手机停机？他没钱交话费吗？”

“我来打试试。”

韦运团去巨石上用自己的手机给叔叔打电话，回答仍然是“您呼叫的号码已停机”。他朝下面的沈能能摇摇头。

就在上下的人都沮丧的时候，韦运团收到一条短信。看完短信，他脸色就变好了。

他从巨石上下来，开始安慰沈能能。“我叔叔不会有事的。他也许是换了号码了。”

“为什么要换号码？”

“安全起见吧，我想。”

沈能能说：“换了号码也该告诉你们呀！至少要告诉你阿团。我还在这呢，不联系行吗？”

韦运团说：“也许吧。”

沈能能说：“什么也许，是肯定。你现在回石头上去，等他打电话来。”见韦运团不动，“那你把手机给我，我上去等！”

韦运团自然不会把自己的手机给沈能能。他回到巨石上，握着手机，像手握钢枪的哨兵，站岗放哨，从天黑到黎明。

第三天一大早，沈能能从茅屋出来，直奔小坪坝边的巨石，看到的还是韦运团对她摇头。她二话不说，又回屋里。很快她拎着行李出来，匆匆要朝山外的路走。

韦运团跳下巨石拦住了她。

“我要回去。”沈能能说。

韦运团说：“没有我叔叔的允许，你不能回去。”

“他现在是死是活都不知道，怎么允许？要谁允许？”

“那你就更不能回去。”

“为什么？”

“如果我叔叔现在遇到了麻烦，甚至危险，你一回去，我叔叔就更麻烦更危险了。”

沈能能愣怔。

“你不就是为了我叔叔的安全，才情愿来我们这里的吗？” 韦运团进一步说。

沈能能松放手，行李掉到地上。看来韦运团的劝说凑效了。

但是沈能能还是焦急，她跺着脚，“到底发生什么事了呀？他那些事我全知道，我又在这里，只要我不说，能出什么事呀？”

韦运团说：“我叔叔的事，也许你不全晓得呢？换句话说，不光你一个人晓得呢？”

“是哦。”沈能能说。 （6）