“Dahcej, gou heuh Veiz Yindonz, mwngz heuh gou Daegdonz ndei lo. ”

“Gou heuh Suh Niuz, heuh Suh Niuz hix ndaej, Siujniuz caemh baenz.”

Youq ndaw lwgda Sinj Nwngznwngz, song daeg neix couh lumj song duzma henz diengzcien nei, geb diuzrieng ndwn cingq, haeujsim dwk cim bouxcawj gyoengqde, seuqdangq youh lauxsaed. Seizneix, nditndat gaenq riengz daengngoenz doek roengz baihsae, cienq daengz dinbya, gaenq mbouj lwenqda lo. Rumz swnh seizneix daj ndaw conghgamj、geh faex caeuq ndaw mboq nyoengx okdaeuj, dawz gij nditndat daengngoenz cungj ci deuz liux. Gwnz bya liengzyauyau. Yienghneix, Sinj Nwngznwngz yawj song daeg dojdatdat neix, couh haemq swnh da lo.

Song daeg cungj daenj buhdwkgiuz. Giz mbouj doxdoengz dwg gij saek caeuq hauhmax buhdwkgiuz——Buhdwkgiuz Veiz Yindonz daenj haenx ndaem hau doxgek, 21 hauh； Suh Niuz dwg 19 hauh, saek henj. Sinj Nwngznwngz mbouj rox dwk giuz, hoeng de lijdwg ndaej duenhdingh, song boux maij aen giuzdui haenx mbouj doxlumj, gyaez boux giuzsingh haenx hix mbouj doxdoengz. Yienznaeuz gag maij gag boux, hoeng songde lij ndaej doxcaez youq gwnz bya langh yiengz、ciengx gaeq.

Daj ngoenzneix le, Veiz Yindonz caeuq Suh Niuz lij ngaiz ciengx boux vunz dem, gangj cinj di he, couhdwg hen boux vunz he. Boux vunz neix doiq boux vunz he daeuj gangj, youqgaenj raixcaix, boux haenx couhdwg boh’au caeuq bohgoux songde. Baenzneix, boh’au Veiz Yindonz hix couhdwg bohgoux Suh Niuz, gyau boux vunz gig youqgaenj neix hawj gyoengqde hen, yawj ndaej ok boh’au gig saenq ndaej gvaq daeglwg lungzau, bohgoux gig saenq ndaej gvaq vaihseng.

Dahcej gyaeulengj heuh Sinj Nwngznwngz haenx dwg boh’au Veiz Yindonz nem bohgoux Suh Niuz banringz soengq daengz dinbya. Bouxvunz Veiz Yindonz caeuq Suh Niuz heuh mbouj doxdoengz haenx heuh Veiz Senh. Yienznaeuz Veiz Yindonz caeuq Suh Niuz rox aen coh boh’au caeuq bohgoux gyoengqde, hoeng gyoengqde soqlaiz mbouj heuh, aenvih gyoengqde gig gingqgyaez boh’au caeuq bohgoux gyoengqde. Danghnaeuz dingqnyi bouxwnq heuh aen coh boh’au caeuq bohgoux, gyoengqde couh sim’in raixcaix, caemhcaiq ndaenq boux haenx, lumjbaenz bouxwnq ndaq vunz nei.

Mwh boh’au(bohgoux) hai ci daeuj daengz, Veiz Yindonz caeuq Suh Niuz gaenq youq dinbya caj lo. Aen ci nyaeq geuh roengz baizci caemhcaiq baenz boengz liux haenx lumj duzcwz dauq riengh nei youq ndaw bya mbanjranz dingz roengzdaeuj. Veiz Senh daj gwnz ci roengzdaeuj gonq, caeuq daeglwg bohlungz nem vaihseng de raennaj. De——Daengq daeglwg bohlungz nem vaihseng le, cij heuh Sinj Nwngznwngz roengz ci caeuq dawz hengzleix roengzdaeuj, gyau hawj gij vunz de saenq ndaej gvaq haenx.

Veiz Yindonz caeuq Suh Niuz caeuq boh’au nem bohgoux doxbiek le, daiq Sinj Nwngznwngz hwnj bya. Song gobiuj boux gonq boux laeng, hen meh mbwk ceiq gyaeulengj ciuhvunz neix gyoengqde raen haenx, bae diengzcien gyoengqde langh doihduz youq haenx. Sam boux vunz youq diuzroen saejgaeq, buhdaenj mbouj doxdoengz, yamqdin mbouj doxlumj, lumjbaenz duzma ndaem he daiq roen caeuq duzma henj he youq doeklaeng, hen duzyiengz bengz he, roxnaeuz duzmaxloeg he nei. Veiz Yindonz daenj buhdwkgiuz ndaem hau doxgek haenx byaij dangqnaj, cingcawz gij doxgaiq gaz roen haenx, caenhliengh sawj diuzroen bienq gvangq, lumjbaenz boux dwkgiuz cung youq dangqnaj soengq aen giuz haeuj aen lamz doih wnq nei. Suh Niuz hen baihlaeng, mbouj yungzheih dik aen giuz haeuj aen lamz doih wnq, cix gingciengz ngaiz bouxwnq dik aen giuz haeuj ndaw lamz swhgeij, seizneix de engqgya mbouj rox yienghlawz guh lo——Boux mehmbwk byaij dangqnaj de haenx daenj diuzvunj dinjdatdat he, vunz de youh sang, youh dwg byaij roen hwnj bya, aen caekhaex luenzlulu de cungj youq baihnaj de bibuengq, lumj aen giuz diuqbubbub he nei. Lij miz song diuz ga raez hausagsag, lumj gorangz cawzcin nei. Mwngz naeuz de dauqdaej yawj mbouj yawj ne? Siengj mbouj siengj yawj? Gamj mbouj gamj yawj? Itdingh aeu yawj, mbouj ndaej mbouj yawj. Hoeng Suh Niuz caenh yawj geij baez, couh mbouj gamj yawj lo. Caiq yawj roengzbae couhdwg famhcoih lo. Daih’it, fwngz de danghnaeuz dingj mbouj ndaej bae lumh aen caekhaex luenzlulu roxnaeuz ga oiq de, caenhguenj lumh baez he, yienghneix hix dwg famhfap ha；daihngeih, baenzneix couhdwg mauhfamh bohgoux lo. Meh neix dwg mehmbwk bohgoux, bouxngawz cungj yawj ndaej okdaeuj. Suh Niuz nyinhnaeuz swhgeij mbouj ngawz. De nyinhnaeuz de laeglemx yawj mehmbwk geij mbat, gaenq gig doiq mbouj gvaq bohgoux lo. Gawqyienz mbouj gamj yawj mehmbwk baihnaj, couh yawj gizwnq hix baenz. Suh Niuz yawj baihswix, baihswix dwg goengqbya. Yawj baihgvaz, baijhgvaz hix dwg goengqbya. Yawj dauqlaeng, caemhcaiq byaij doxdauq, hix dwg raen goengqbya. Goengqbya miz gijmaz ndei yawj? Suh Niuz nyapnyuk dwk laep lwgda. Baez laep da, de raen gij yienghsiengq geizheih he——Caekhaex caeuq ga bieg haenx, singjsat dwk ndonj haeuj ndaw ukgyaeuj de, caemhcaiq ngaiz de lumh gvaq lo. Hainduj de dwg laeglemx lumh, raen aen caekhaex haenx mbouj ndoj, din hix mbouj dik gvaqdaeuj, couh yungh rengz lumh roengzbae, dauqcawq lumh. Mboujdan dwg caekhaex caeuq ga, gvaqlaeng daengx ndang mehmbwk cungj coemj haeuj ndaw rungj de bae liux, lumj duzmaxloeg nei, youzcaih de guh gijmaz cungj baenz……

（1）

1

“姐姐，我叫韦运团，你叫我阿团好了。”

“我叫苏牛，叫苏牛也行，小牛也行。”

这两个自我介绍的男孩在沈能能看来，就像砖棚边上的两只狗，夹着尾巴立正，全神贯注地观望着它们的主人，敏锐而忠实。现在，阳光跟随西坠的红日，转移到山下，已经不刺眼了。风趁机从洞里、树丛和泉水冒出来，消弭太阳留下的热气。山上变得清凉了起来。于是，沈能能看待这两个土里吧唧的男孩，就比较顺眼了。

两个男孩都穿着球衣。所不同的是球衣的颜色和号码——韦运团穿的球衣黑白相间，21号；苏牛是19号，黄色。沈能能不懂球，但还是看得懂或能判断出，两人喜欢的球队不一样，崇拜的球星也不一样。虽然喜欢和崇拜的对象不同，但并不妨碍两人共同在山上牧羊、养鸡。

从今天起，韦运团和苏牛还得养一个人，准确地说，是保护一个人。这个人对分别是他们的叔叔和舅舅的另一个人来说，非常重要。那么，韦运团的叔叔也就是苏牛的舅舅，把这个非常重要的人交由他们保护，足可见叔叔对侄子舅舅对外甥的绝对信任。

这位叫沈能能的漂亮姐姐是下午的时候，由同是一人却分别是韦运团的叔叔和苏牛的舅舅送到山下的。这韦运团和苏牛称呼不一样的同一个人，叫韦先。虽然韦运团和苏牛知道他们的叔叔和舅舅的姓名，但他们从来不叫，因为他们对叔叔和舅舅非常尊敬。如果听到别人叫叔叔和舅舅的姓名，他们会非常心疼，并愤恨对方，视同骂人和辱人。

叔叔（舅舅）开车来到的时候，韦运团和苏牛已经在山脚等候了。卸掉车牌并裹满泥尘的小汽车像归栏的牛一样止步在家乡的山地。韦先从车上下来，面见他的侄子和外甥。他一一嘱咐侄子和外甥后，才把沈能能和行李从车上叫下和拿下，交给了他信任的人。

韦运团和苏牛作别叔叔和舅舅后，领沈能能上山。两个表兄弟一前一后，护着他们有生以来亲眼见过的最漂亮女人，去往他们放牧居住的砖棚。羊肠小道上活动着特征明显、步调不一的三个人，就像是迁移的家畜里，一只领队的黑狗和一只断后的黄狗，以及它们护卫的金贵的羊，或者是斑斓的鹿。穿黑白相间球衣的韦运团走在前面，清除杂草和障碍，尽量拓宽路面，像球队的前锋和灵魂，突破重围，负责将球送进对方的球门。那么苏牛则像球队的后卫了，这不容易破对方球门却常被对方破自己球门的尴尬、艰难的角色，现在的确尴尬和艰难——这个走在他前面的穿超短裙的女人，她个子高挑，走的又是上山的路，圆润挺翘的屁股总是在他面前晃，像是一只弹跳的皮球。还有那两条笔直白嫩的长腿，像是春天的竹笋。你说他到底看还是不看？想不想看？敢不敢看？看那是一定看的，不得不看。但苏牛只看那么几眼，就不敢再看了。再看下去就是犯罪了。第一，他的手万一控制不住触摸那又圆又翘的屁股或嫩腿，哪怕就一下，那也是犯法的；第二，是对舅舅的冒犯。这是舅舅的女人，毫无疑问，再傻的人也看得出来。苏牛认为自己不傻。他觉得他偷看女人那几眼，已经很对不起舅舅了。既然不敢看前面的女人，那就看别处呗。苏牛往左看，左边是山。往右看，右边也是山。往后看，并索性倒着走，看的还是山。山有什么好看的？苏牛郁闷地闭上眼睛。眼睛一闭上，眼界却奇迹般的打开了——那屁股和白腿，清清楚楚地浮现和活跃在他的脑海里，并且被他触摸了。他起初是轻轻地摸了一把，见那屁股没有躲开，那腿没有倒踢过来，便着力摸下去，越来越放肆地摸。何止是屁股和腿，后来女人整个的身体都倒在了他怀里，像是一头温驯的野鹿，任由他胡作非为了…… （1）