Daeggo gou raen gyoengqde siengsim lai, gipmuengz heuh Veiz Huj dingz roengzdaeuj, de naeuz, Veiz Huj, bohmeh cungj daej lo, lij mbouj vaiqdi dingz roengzma. Hoeng daxboh gou caeuq daxmeh gou mbouj hawj, doq uet raemxda doq naeuz daeggo, mwngz couh hawj de yienj sat bae ba.

Veiz Huj yienj sat le, naengh daengz gwnz deih ajngaeb, ndaw ranz dou, cungj dwg gij sing ajngaeb de. Daegnuengx gou lij ndwn youq gwnz congz, yaengx aen daeng youzhaeu, de maqmuengh Veiz Huj itcig yienj roengzbae, de naeuz, Gohuj, lij yienj lwi? Lij yienj lwi? Gou naeuz, roengzdaeuj lo, mwngz siengj hawj Gohuj baeg dai ha? Aen daeng youzhaeu yaengx youq giz sang haenx cij ngaiz cuengq dauq gwnz congz. Daxmeh dawz sujbaq daeuj bang Veiz Huj uet hanh. Seizneix, de raen ndaw da Veiz Huj lae song hangz raemxda okdaeuj, daxmeh gou naeuz, Veiz Huj, mwngz yienghlawz la? Veiz Huj mbouj oksing, daxmeh gou youh cam coenz dem, mwngz guhmaz la? Veiz Huj seizhaenx cix ninz roengzdaeuj. Baenzneix dou cungj simvueng liux, laihnaeuz Veiz Huj yienj dienh’ingj fat bingh lo, cungj humx gvaqbae, daegnuengx gou gig lingzsingj, de lau dou yawj mbouj raen aen naj Veiz Huj, de youh bae dawz aen daeng youzhaeu yaengx daengz dangqnaj Veiz Huj bae, seizneix dou raen gwnz naj Veiz Huj cungj dwg raemxda.

Mwngz baenzlawz la? Daengx ranz vunz dou lumjbaenz doengzcaez aj bak cam nei.

Sou moeb gou ba. Veiz Huj naeuz.

Mwngz gangj gijmaz? Daeggo gou naeuz.

Sou moeb gou canq gaeuqgaeuq he ba，gou mbouj aeunaj.

Daxboh gou naeuz, gijmaz? Mwngz mbouj aeunaj, mwngz mbouj dwg doeg saw dauqma la? Mwngz mbouj dwg yaek miz hong guh la?

Gou lumz naeuz hawj sou lo, Veiz Huj cib bi gaxgonq, dwg boux hagseng swhfan ngamq bizyez he, de yaek baenz boux yijvwnz lauxsae yangh cunghyoz he. Mwhhaenx doegsaw mbouj sai geijlai ngaenz, ranz gou yawj hwnjbae yienznaeuz rwixvaih, hoeng caeuq gij ranzwnq Mbanjgya’gvangq doxbeij, hix mbouj suenq vaih lai. Mbouj lumj cib bi gvaq le, seiq mbiengj doeng rumz, baihgwnz rwed fwn.

Veiz Huj ngauzngauz gyaeuj, daxboh, gou mbouj siengj seizneix couh guh hong, gou lij siengj hag di doxgaiq dem.

Hag couh hag, mwngz daej guh gijmaz? Daxboh gou naeuz. Seizneix daxboh gou lumjbaenz siengj daengz gijmaz saeh, aen ukgyaeuj de lumjbaenz sawqmwh ngaiz gijmaz doxgaij saenqdaenh nei, de geizheih dwk yawj Veiz Huj. Veiz Huj dwg go haeuxyangz daxboh ndaem he, go haeuxyangz neix daengzseiz sou lo. Veiz Huj naeuz de lij siengj hag di doxgaiq dem, dwg mbouj dwg go haeuxyangz neix youh siengj dauqcungz bienqbaenz gomiuz gvaq?

Dwg bw, Veiz Huj siengj dauq bienqbaenz gomiuz he. De siengj daengz Baekging bae hag ingj dienh’ingj. De lumz swhgeij dwg daeglwg Mbanjgya’gvangq gwnz gyaeuj miz rizsieng he lo. Veiz Huj ninz youq gwnz deih hawj vunz daengx ranz lwnh de baenzlawz naemj, de maqmuengh dou moeb de haenqhaenq bae. Aenvih danghnaeuz de bae Baekging, gijmaz cungj dauqcungz hainduj, vunz daengx ranz cungj yaek vih de souh haemz souh hoj. Ranz dou yaek engqgya rwixvaih, buhdaenj gwnz ndang dou yaek engqgya nanz yawj. Hoeng vunz daengx ranz baelawz sij ndaej moed de ne. Daxboh gou yawj Veiz Huj ninz youq gwnz deih haenx, iet fwngz bae mad raemxda gwnz naj de, leuxle uet fwngz dumz daengz gwnz buh bae, raemxda Veiz Huj bienqbaenz fajfwngz moed daengz gwnz ndang daxboh gou bae.

Daxboh gou naeuz, Veiz Huj, gou mbouj rox ingj dienh’ingj dwg baenzlawz yiengh, hoeng haxbaenh mwngz yienj hawj dou yawj, dou youh riu youh daej, mwngz caen dwg baenzneix maij ingj dienh’ingj lwi?

Veiz Huj ngaekngaek gyaeuj.

Danghnaeuz mbouj ingj dienh’ingj mwngz couh dai lwi? Daxboh gou youh cam.

Veiz Huj mbouj rox daxboh vihmaz baenzneix cam de, de laihnaeuz daxboh mbouj siengj hawj de bae Baekging cij baenzneix gangj. Hoeng daxboh gou youh naeuz, gou yawj danghnaeuz mbouj hawj mwngz bae hag dienh’ingj mwngz couh ra dai, dwg mbouj dwg?

Veiz Huj ngaek gyaeuj.

Daxboh gou naeuz, dwg mbouj dwg dou mbouj moeb mwngz baez he sim mwngz couh mbouj onj? Bae Baekging couh gag nyinh mbouj onjsaed?

Veiz Huj naeuz, daxboh, gou caen dwg nanzgvaq lai, gou doiq mbouj gvaq sou, mwngz couh dangq mbouj miz daeglwg gou neix ba.

Ba sing he, fajfwngz daxboh bek daengz gwnz naj Veiz Huj bae. Seizhaenx dingjlingz miz raq rumz he daj geh ciengz ci haeujdaeuj, aen daeng youzhaeu ndaw fwngz daegnuengx ngaiz ci ndaep lo, ranz gou yaepyet couh laepcupcup.

Veiz Huj lumj duzmanaez nei swenj, singswenj de cienz bae gig gyae. Singswenj neix gvaqlaeng itcig gaek youq ndaw ukgyaeuj gou, mwh gou simyou Veiz Huj de cungj youq ndaw ukgyaeuj gou yiengj hwnjdaeuj, seizneix gou couh youq ndaw sim doiq swhgeij naeuz, gaej you, bouxvunz sing swenj baenz haenq lauheiq daengz Baekging le, couh gijmaz cungj mbouj lau lo.

Daxboh gou youq ndaw laep iet song fwngz okbae, de bae rag Veiz Huj, gou naemj, danghnaeuz haemh neix de mbouj bae rag Veiz Huj, Veiz Huj lauheiq couh itcig ninz youq gizhaenx, ciengxlwenx cungj mbouj hwnjdaeuj.

Daxboh gou naeuz, lwg, hwnjdaeuj ba.

(2)

我哥看他们太伤心了，赶忙让韦虎停下，他说，韦虎，爸妈都哭了，还不快停下。可是我爸和我妈不让，边抹眼泪边对我哥说，你就让他演完吧。

韦虎的表演终于结束。他坐在地上，喘着气，我们家，全是他的喘气声。我弟仍然站在桌子上，高高举着煤油灯，他希望韦虎一直演下去，他说，虎哥，还演不演？还演不演？我说，下来吧，你想累死虎哥吗？举着的煤油灯才被放回桌子上。我妈拿来湿毛巾为韦虎擦汗。这时候，她发现韦虎眼里流出两行眼泪，我妈说，韦虎，你怎么啦？韦虎没有吱声，我妈又说了一句，韦虎，你怎么啦？韦虎干脆躺了下来。这下我们全慌了，以为韦虎演电影演出毛病来了，一下子全围上去，我弟很机灵，他怕我们看不见韦虎的脸，他又去拿那盏煤油灯凑近韦虎，这时候我们看见韦虎的脸上全是泪水。

你怎么啦？我们全家人几乎同时说。

你们打我吧。韦虎说。

你说什么？我哥说。

你们狠狠地打一打我吧，我不争气。

我爸说，什么？你不争气，你不是已经读完书了吗？你不是准备要参加工作了吗？

我忘了告诉你们，十年前的韦虎，是一名刚刚毕业的师范生，他即将成为乡中学的一名语文教师。当时读书不怎么费钱，我们家看起来虽然破烂，但和加广村的其他家比，也破不到哪里去。不像十年后，破得无法收拾。

韦虎摇了摇头，不，爸，我不想现在就工作，我还想学些东西。

学东西就学东西，你哭什么嘛？我爸说。这时候我爸突然想到了什么，他被他脑子里的什么东西触动了一下，吃惊地看着韦虎。韦虎是我爸种下的一株玉米，这株玉米已经到了收获的时候。韦虎说他还想学些东西，莫不是这株该收获的玉米又想重新变成禾苗？

是的，韦虎想重新变成一株禾苗。他想到北京去学习拍电影。他忘了自己是头上顶着伤疤的加广村的孩子。韦虎躺在地上把他的理想跟全家人说了，他期待全家人的一顿暴打。因为他如果去北京，那他的一切都得重新开始，全家人将为他而受苦。我们的家将更破，我们身上的衣服将更难看。但是全家人哪里舍得打他哟。我爸看着躺在地上的韦虎，伸出一只手去抹他脸上的泪，然后将湿漉漉的手掌抹在衣服上，韦虎的眼泪就变成了手掌拍在我爸身上。

我爸说，韦虎，我不知道拍电影是怎么一回事，但是刚才你给我们演电影，把我们弄笑了一回又弄哭了一回，你真的那么喜欢拍电影吗？

韦虎点了点头。

如果不拍电影你就会死吗？我爸又说。

韦虎不知道我爸为什么会这样问他，他以为爸不想让他去北京才这么说。但是我爸又说，我看如果不让你去学电影你会死的，是不是？

韦虎点头。

我爸说，是不是我们不打你一顿你就会觉得不舒服？去北京就觉得不踏实？

韦虎说，爸，我真的很难受，我对不起你们，你就当没有我这个儿子吧。

啪的一声，我爸的一把掌就狠狠地扇在韦虎的脸上。这时候刚好有一阵风从我家并不严实的墙壁吹进来，吹灭了我弟手中的煤油灯，我家一下子就陷入黑暗之中。

韦虎像狼一样地嚎起来，他的声音传出很远。这声长啸后来一直刻在我脑子里，每当我为韦虎感到担心的时候它总是在我的脑子里响起来，这时候我就在心里对自己说，别担心，能发出这种声音的人也许到了北京，就什么都不害怕了。

我爸在黑暗中伸出双手，他去拉韦虎，我想，如果今天晚上他不去拉韦虎，韦虎也许就会一直躺在那里，永远都不会起来了。

我爸说，孩子，起来吧。

（2）