Gwn caeuz le, Ai Lujci dauq daengz ndaw ding, cang lumjbaenz mbouj miz saeh nei yawj densi, aen simdaeuz de cix yied diuq yied vaiq. Dahluj umj Daegdungh haeuj ndaw veiswnghgenh bae, doq gya raemxraeuj haeuj buenzswiqndang, doq duet buhvaq lwgnyez, heuh de naengh daengz ndaw buenz caemz raemx. Swnh seizhoengq, de youh dauq daengz ndaw ding soucaeb vanj dawh. Raen de ndoet laeuj le lij baenz nyaengq, Ai Lujci nyinhnaeuz wnggai bang de guh di hong he cij baenz, vihneix de siengj aeu baengzmad daeuj bang uet lajdieg, hoeng Dahluj mbouj haengj.

Dahluj gig maenh guh, caeuq bouxwnq doxngamj, guh hongranz daiq lwgnyez hix maenhndei raixcaix. Gvaiq mbouj ndaej Vangz Fuzgauh mbouj leixlangh Dahyen caeuq Dahli, nyienh daeuj caeuq de caemhyouq. Mboujgvaq, goengmbwn hai da lo, Vangz Fuzgauh ndaek myeuq neix yaepyet couh baenz binghnaek lo, gvaqlaeng mehlwg neix baenzlawz banh ne?

Bouxhek daeuj cunz yaek hawj de gvaq haemh. Yienznaeuz de mbouj siengj laih youq ndaw ranz mbouj okbae, hoeng Dahluj lijdwg louz de roengzdaeuj. Ndaw fungh fuengzhek miz aen mbonq hung he, moeg moqsak, lij rang nditndat ne.

Haemh haenx, Ai Lujci caeuq Dahluj youq ndaw ding lwnhgoj haujlai nanz. Songde lumj bouxyoux haujlai nanz cij doxbungz nei, lwnh gwnz lwnh laj, lwnh gaxgonq lwnh dangqnaj, lwnh gaicawx lwnh guhyoux. Hoeng, bouxlawz cungj mbouj nyienh dwen song bak fanh maenz Vangz Fuzgauh yiemq haenx.

Doeklaeng lij dwg Ai Lujci raurumz gonq. Haujlai nanz mbouj ndoet laeujhoengz lo, de caen baiqdalaep lo. Dahluj aeu gij doxgaiq de cuengq haeuj ndaw fuengzhek, youh daengq de baenzlawz hai raemxndat swiq ndang, lij ndenq hawj de mbaw sujbaq mbwk he dem. De ciep gvaqdaeuj youh nyaenj youh mup, saeddingh dwg mbaw sujbaq moq, cij cuengqsim dawz bae yungh.

Haemh haenx, Ai Lujci ninz ndaekfwdfwd, ngoenzlaeng ndiu gvaqdaeuj gaenq banhaet bet diemj ngeihcib faen. De hai dou okdaeuj, raen ndaw ranz caenhmiz de boux he, Dahluj caeuq Daegdungh gaenq ok dou lo. Seizneix daxmeh haengjdingh dwg soengq daeglwg bae hag lo, meh neix youh hainduj nyaengq ngoenz he lo. De haeuj ndaw veiswnghgenh, youq gwnz diengzhaex naengh haujlai nanz cungj ok mbouj baenz, de nyinhnaeuz gizdieg neix mbouj aiq sug, gij heiqfeih caeuq aen ranz swhgeij hix mbouj doxdoengz. Daegbied dwg gij doxgaiq venj youq gwnz ciengz haenx, de mbouj rox yiengh lawz dwg Dahluj, yiengh lawz dwg Daegdungh. Ndawde lij miz gij doxgaiq Vangz Fuzgauh dem, lumjbaenz fagdaeqmumh caeuq raemxrang bouxsai. Youq ndaw buenzswiqnaj, miz diuz catheuj he, dwg gij huq binhgvanj, baez yawj couh rox dwg Dahluj louz hawj de yungh. Cat heuj swiq naj le, de dauq daengz ndaw ding, cingq naemj dwg mbouj dwg okbae gwn haeuxcaeux, seizneix Dahluj dauqma lo. De bang Ai Lujci youq henz roen cawx ndaej aen bau he aen gyaeqgaeq he caeuq boi gienghduh he.

“Godaih， miz maz gwn maz lubw, gou mboujndaej hoengq cawj hawj mwngz, doiq mbouj gvaq lo.”Dahluj naeuz.

Seizneix lwnz daengz de najmong lo, de mbouj ndei eiqsei riu dwk:“Aeyo, gou bingzseiz cungj mbouj maij gwn haeuxcaeux, mwngz cawx ma gou couh gwn lo.”

“Godaih, danghnaeuz mwngz siengj ok dou, gou hawj mwngz fag yaekseiz he.” Dahluj youh naeuz.

De gangj mbouj ok vah. Ndaw bak siengj gangj gijmaz youh gaz lo, de ngauz gyaeuj naeuz:“Mbouj yungh, mbouj yungh law.”

Daengz seizneix, Ai Lujci cij caencingq roxnyinh, mehyah Vangz Fuzgauh neix caen dwg simsoh lai lo. De doiq swhgeij lumj vunzranz nei, yienznaeuz ngamq raen naj hix mbouj daezfuengz de saek di. Baenzneix guh baenzlawz ndaej ne? Lajbiengz caen lij miz mehmbwk he baenz ndei lwi？

Gvaqlaeng song ngoenz, Ai Lujci caeuq Dahluj hai aen ci luhuj haeujhaeuj okok Manhahdun Siujgih. Gyoengqde doxcaez bae yihyen yawj Vangz Fuzgauh, doxcaez bae hawbyaek cawx byaek, doxcaez bae youwzyenz ciep Daegdungh dauqranz, lumj song gvanbaz nei. Lienz goeng baujanh geq cungj doeksaet yat, Daegdungh caeuq Ai Lujci mbouj najseng saek di, songde youq ndaw diegnywj guhcaemz, yaep he yien fwngz, yaep he naengh daengz gwnz mbaq, bouxwnq mbouj rox lij laihnaeuz dwg goenglaux caeuq lwglan guhcaemz ne.

Geij ngoenz neix ra raen Vangz Fuzgauh le, Ai Lujci lumjbaenz gwn ywmaez nei, lumz naeuz hawj Nungz Caijsiu swhgeij youq gyawz lo, hix lumz cam Ai Vwnzswngh caeuq Daeglauh nauh ndaej baenzlawz yiengh lo. Ndaw ukgyaeuj de ngoenz- naengz cungj dwg naemj, baenzlawz caeuq Dahluj hai bak, lwnh baenzlawz cawqleix dauq ranz caeuq gyaqci de, hoeng, coenzvah caenx daengz conghhoz geij baez, cix gangj mbouj ok bak.

Dwg Dahluj hawj de cungj lumz cengh liux, hix dwg Dahluj saek aen bak de.

Haemh daihseiq, de ndang haenz dingj mbouj ndaej, mo hwnj aen mbonq Dahluj bae. Ngoenzlaeng gwn haeuxcaeuz, Daegdungh hemq naeuz:“Hw, dwgcaengz lai, haemhlwenz aen mbonq daxmeh rumz cifwfw.”

Song boux hung dingqnyi le cungj doxdemq baez he, mehmbwk riunyaen, bouxsai riumbw.

(17 sat)

吃过晚饭，艾鲁志又回到客厅，装着若无其事地看电视，心脏却愈来愈跳得快。噜噜先是把东东抱进了卫生间，边往澡盆里注热水，边扒光了孩子的衣服，让他坐到盆里玩水。趁着空档，她又返回到餐厅收拾碗筷。看见她喝酒后还忙里忙外的，他觉得应该帮她干点活才是，于是他到阳台拿了一把拖把，想要拖一下地板，却被她没收了。

噜噜是一个能干的女人，无论是待人接物，还是做家务活料理孩子，都是一把好手。怪不得黄福高宁肯疏远阿燕和莉莉，和她生活在一起。只不过，真是老天有眼啊，这么一个风流种就这样病倒了，事先没有任何异兆，以后这对母子该怎么过日子呢。

家里来客人是要歇过夜的。虽然他没有要占领房子赖着不走的意思，但是噜噜主动把他留下来了。客房里有一张大床，铺盖都是新的，还有阳光的余味。

这天晚上，艾鲁志和噜噜在客厅里又聊了很久。他们像一对久别重逢的情人，聊天聊地，聊以前聊现在，聊生意聊情感。然而，大家都不愿意先去直面黄福高欠他的那两百万。

最终还是他先打了一个大哈欠。久没喝老红酒，他真的有些困意了。女主人把他的东西放到客房，又叮嘱他如何打开卫生间的热水，还递给了他一张浴巾。他接过来又搓又闻，确认是新的浴巾，才放心用了。

这天晚上，艾鲁志睡得很香甜，第二天醒来时已是早上八点二十分。他开门出来，发觉屋子里只有他一个人，噜噜和东东都出门了。这时候母亲一定是送孩子上学去了，这个女人又开始了她忙碌的一天。他来到卫生间，在马桶上蹲了很久，感觉不是很顺畅，因为这个环境有些陌生，气味也陌生。尤其是四壁上还有些挂件和化学日用品，分不清哪些是噜噜的，哪些是东东的。当然，这个小地方也少不了黄福高的痕迹，比如剃须刀和男用香波。在盥洗盆里，搁了一把带牙膏的牙刷，显然是宾馆酒店的常用品，这是噜噜给他留下的。

洗漱完毕，他回到客厅，正犹豫是否出门去吃个早餐，这时噜噜回来了。她给他带回了一个包子一个鸡蛋和一杯豆浆，他晓得这是她在路边买的阳光早餐。

“大哥，你将就吃吧，我没空给你煮了，真是不好意思。”她说。

这下轮到他不好意思了，搓着手讪笑说：“哎哟，我平时都不大吃早餐的，既然你买回来了就吃吧。”

“大哥，你要是想出门，我可以给一把钥匙给你。”她又说。

他一时无语了。正在咬东西的嘴巴微顿了一下，又赶紧摇头说：“不用，不用。”

直到这时，艾鲁志才真正觉得，这个黄福高的女人实在太善良了。她非但对他没有敌意，而且对他这个只有一面之交的男人几乎没有多少设防。这怎么可能呢？这个世界还真的有这么好的女人吗！

接下来两天里，艾鲁志和噜噜开着路虎在曼哈顿小区进进出出。他们一起去医院探望黄福高，一起到菜市买菜，一同去幼儿园接东东回家，俨然一对夫妻。更让小区老保安大跌眼镜的是，东东居然跟艾鲁志没有半点生分，他们在花草间嬉戏逗乐，一会牵着他的手，一会闹着上肩头骑大马，不晓得底细的人还以为这是爷孙俩在一起玩耍。

在找到黄福高后的这些天，艾鲁志似乎吃了迷魂药一般，忘了和农彩秀电话报告行踪，也忘了跟艾文生和阿捞他们询问情况。他的脑子整天都在想，该如何跟噜噜开口，讨论一下这套房子和路虎的归属问题。然而，几次话已经冲到了喉头，却没有能说出口。

是噜噜使他忘掉了一切，也是噜噜堵住了他的嘴。

第四天夜里，他终于忍不住煎熬，摸上了噜噜的床。第二天晚饭时，东东大声地抗议说：

“哼，讨厌啊，妈妈的床昨晚风大大的。”

两个大人听了都朝对方瞥了一眼，女的暗笑，男的苦丧。 （十七 完）