“Saefouh mwngz gangj ndaej deng, gangj ndaej ngamj, caen dwg coenz he senz daengz ndok ha.” Ai Lujci bungjbauq naeuz.“Saefouh, mwngz roxyiuj Vangz lauxbanj hai bouh ci neix ranz de youq doengh lawz fuengz lawz lwi?”

Haxbaenh lij bang gangjvah, dingqnyi Ai Lujci baenzneix cam, baujanh geq gingjgaeh lo. De naeuz:“Gijneix, mboujndaej law, gou……Gou mboujndaej gangj. Dou miz gvidingh, mbouj lwnh diegyouq ranzcawj hawj bouxwnq dingq.”

“Saefouh, gou rox gyoengqsou miz gvidingh. Mboujgvaq, mwngz dwg bouxvunz simsoh, couh bang gou mbat he ba.”Ai Lujci daj ndaw daeh dawz bau ien he okdaeuj, ndenq hawj baujanh geq.

Baujanh geq gipmuengz yungh fwngz dangj, de yawj seiqhenz le naeuz:“Mbouj baenz mbouj baenz, mwngz gaej yiengjneix, gaej haih gou bw, luenh aeu doxgaiq bouxwnq ngaiz haicawz bw.”

“Bau ien he suenq gijmaz ne.”Ai Lujci naeuz.

“Mbouj ndaej couh dwg mbouj ndaej, dauqcawq miz genhgung ingj siengq. Ien gou mbouj aeu, de youq gyawz gou hix mbouj ndaej naeuz hawj mwngz.”Baujanh geq najndaem coi de naeuz:“Mwngz lijdwg bae cam bouxwnq ba.”

Ai Lujci naemj, danghnaeuz mboujmiz aen ingjsiengq gwnz gyaeuj, baujanh geq lauheiq ndei gangj gvaq. Baenzneix de cang cojgvaq dwk sawq cam:“Saefouh, banringz mwngz roengzban gou cingj mwngz daengz baihrog bae gangjgoj. Gou hix dwg ngaiz bouxwnq bik baenzneix, danghnaeuz gyaep mboujndaej ngaenz, mehyah couh mbouj hawj gou haeuj ranz, caencik baengzyoux hix mbouj nyinh gou lo. Gou nyinhnaeuz couh mwngz ndaej bang gou lo, baenz lwi?”

Baujanh geq cim de yaep he, nyaeuq bwnda naeuz:“Mwngz guhmaz yienghneix ne? Gou dwg cungj vunz haenx lwi?”

Ai Lujci youh riuhehe naeuz:“Saefouh, gou roxyiuj mwngz mbouj dwg cungj vunz haenx, mwngz dwg vunz ndei.‘Ndaej bang couh bang’mbouj dwg gij cingsaenz aen singz sou lwi? Mwngz couh bang gou baez he, hawj naj gou baez he ba.”

Baujanh geq dingj mbouj ndaej Ai Lujci baenxneix gouz sam gouz seiq, dapwngq de lo. Doengzseiz lij naeuz hawj de youq ndaw aen dingz henznden caj de roengz ban. Ai Lujci genj youq henz ci luhuj Vangz Fuzgauh caj, aenvih de lau baujanh geq naeuz hawj Vangz Fuzgauh, heuh de laeglemx hai ci bae yo. Hoeng, baujanh geq mbouj baenzneix guh, dwg de doeng naemj sae naemj lo.

Donq ngaiz banringz gwn ndaej vaiqvued raixcaix, Ai Lujci caeuq baujanh geq ndoet cengh bingz laeujhaeux he, gij saenqsik Vangz Fuzgauh hix gangj okdaeuj liux. Yaek doxbiek, de mboujdanh dawz gij byaek gwn lw haenx dajbau hawj baujanh, lij cawx diuz ien song bak maenz he soengq hawj de. Baujanh geq laeuj gaeuq dungx imq, lij mbouj lumz yienq de, gaej luenh gangj dwg de vix roen, de gijmaz cungj mbouj gangj.

Ndaej baujanh geq bangcoh, Ai Lujci bongx yiengj aen dou dauqranz 15 doengh 2 danhyenz 23 caengz. Cingq dwg mehyoux Vangz Fuzgauh Dahluj hai dou, hoeng mbouj raen Vangz Fuzgauh youq ranz. Dahluj naeuz hawj de, Vangz Fuzgauh banhaemh ngoenzbonz baenz bingh louzei lo, caemhcaiq baenzbingh gig naek dem, dauqdaej dwg gijmaz bingh de hix mbouj aiq rox. Mwh de naeuz siengj bae yihyen yawj Vangz lauxbanj, Dahluj lij miz di gamjgik dem. Youq seiz lwnhgoj, Ai Lujci lij roxyiuj, Dahluj dwg vunz Yinznanz, ndaw ranz gig haemzhoj, ngamq hwnj cuhcungh daxboh couh gvaqseiq lo, daxmeh vut de caeuq daegnuengx, haq daengz Hoznanz bae. De caeuq Vangz Fuzgauh doxrox haujlai bi lo, lij seng daeglwg seiq bi he dem.

Gaxgonq de vihmaz mbouj dingqnyi Vangz Fuzgauh gangj gvaq Dahluj ne? Yienznaeuz dwg daxgap guh gaicawx, Vangz Fuzgauh lijmiz haujlai saeh mbouj naeuz hawj de nyi, aensim gek naengdungx ha.

Dahluj daiq Ai Lujci daengz bakdou yihyen couh gag dauq lo, de yaek bae haw cawx byaek, caiq bae youwzyenz ciep daeglwg. Yawj Dahluj hai ci luhuj bae gyae, ndaw sim de dauqfanj cojgvaq dah neix lo.

Raen Ai Lujci, Vangz Fuzgauh hix mbouj rox doeksaet, aenvih de gaenq ngawz lo, aen bak caemhcaiq miz di mbeuj dem. Gwnz gyaeujmbonq venj song bingz yw, Vangz Fuzgauh cingq daj ywraemx.

Boux hugungh he raen Ai Lujci daeuj, gipmuengz ngauz Vangz Fuzgauh ndiu. Yienznaeuz lwgda mumjgyumq hoeng de lij rox dwg byawz daeuj, de ngawh yawj Ai Lujci, mbouj oksing.

Raen Vangz Fuzgauh bingh naek baenzneix, baihlaeng Ai Lujci cungj liengzyauyau, song diuz ga hix unqnueknuek. De liuh mbouj daengz, ndaek mabag yiemq ngaenz mbouj boiz neix seizneix bienqbaenz yienghneix, nanzdauh song bak fanh aeu mbouj doxdauq la?

Ai Lujci naiqnueknuek dauqma daengz aen fuengz Oujgyahvanh, ninz daengz gwnz congz naemjgeiq. Doeklaeng, de siengj ok aen banhfap mbouj ndaej mbouj yungh he.

Vangz Fuzgauh sawqmwh baenz bingh naek, Ai Lujci mbouj rox baenzlawz gyaep caiq lo. De mbouj ndaej lwnh hawj mehyah nyi, hix mbouj fuengbienh naeuz aen dienhvah mehyah Vangz Fuzgauh hawj Dahluj. De roxyiuj, danghnaeuz bouxwnq laihnaeuz dwg aenvih de gyaep caiq Vangz Fuzgauh cij baenz bingh naek, yienghneix gij ngaenz swhgeij ciengxlwenx cungj aeu mbouj doxdauq. (15)

“师傅你说得对，说得深刻，真是一针见血呀。”艾鲁志献媚地说。“师傅，你晓得开这部车的黄老板住在哪一栋哪个房号吗？”

话音刚落，刚才还是一副侠肝义胆的老保安，忽然转而对他警觉起来。满脸狐疑地盯住他说：“这个啊，不行啵，我……我不能说的。我们有规定，要保护业主隐私。”

“师傅，我晓得你们有规定。不过，你是一个好心肠的人，你就帮我一次忙吧。”艾鲁志说着从包里掏出一包烟，递给老保安。

老保安急忙用手一挡，下意识地往四周瞟了一眼，拒绝说：“不好不好，你不要这样，别害我啊，乱要别人的东西要挨开除的。”

“不就是一包烟么，没什么的吧。”艾鲁志说。

“不行就是不行，到处是监控摄像头。烟我不能要，他住哪里我也不能告诉你。”老保安黑着脸催促说：“你还是快点离开这里吧！”

艾鲁志觉得这样做确实让人家为难，心想，如果没有摄像头也许还会有商量的余地。于是装出一副可怜相，试探地说：“师傅，中午你下班了我请你到外面坐坐吧。我也是被人家逼成这样的，我要是讨不回债，老婆就不许我进家，其他亲朋好友都不认我了。我觉得只有你能帮我这个忙，你看可以吗？”

老保安又盯住他一眼，皱眉说：“你怎么这样呢？我是那种人吗？”

艾鲁志又挤出一张笑脸说：“师傅，我晓得你不是那种人，你是大好人。‘能帮就帮’不是你们城市精神么？你就帮我一次，给我个面子吧。”

老保安经不住他的胡绕蛮缠，最终做了一个无奈的表情，算是默认了他的要求。同时还答应他呆在附近的凉亭里，等待他中午下班。艾鲁志选择守候在黄福高的路虎旁边，主要是担心老保安向黄福高透露风声，让他悄悄把车开走。显然，老保安并没有这么想，是他想多了。

中午的小饭局吃得相当愉快，艾鲁志和老保安两个人喝光了一瓶低度米酒，该要的情报也都要到了。临别时，他不仅让老保安把剩菜都打了包，还买了一条价值二百块钱的香烟送给他。老保安满足地打了几个酒嗝，不忘告诫他，千万不能说是他指的路，他什么都没有讲。

在老保安的帮助下，艾鲁志敲响了位于15栋2单元23层的一套房门。开门的正是黄福高的情妇噜噜，但是黄福高并不在屋里。从噜噜的口中他知道，黄福高前天晚上刚生病住院了，而且病得不轻，具体是得了什么病她也不是很清楚。他表示很想去医院看望一下黄老板，不知就里的噜噜脸上现出了感激的表情。在简短的交谈中，艾鲁志还知道，噜噜来自云南，家境贫寒，刚上初中父亲就过世了，母亲抛弃了她和弟弟，嫁到了河南。她和黄福高认识多年，还育有一个四岁的儿子。

他以前为什么没有听黄福高说过噜噜呢？看来黄福高还对自己留了后手，他们虽说是合伙做生意，但是人心隔肚皮啊。

噜噜把艾鲁志带到医院门口就离开了，她要去菜市买菜，再到幼儿园去接孩子。看着满脸疲态的噜噜跳上路虎离去，他倏然有一种怜悯之情浮上心头。

艾鲁志的出现并没有让黄福高感到讶异，因为他已经变傻了，嘴巴还有微微的歪斜。床头上方挂着的两瓶药水表明，黄福高正在处于输液当中。

一个护工看见艾鲁志到来，赶忙把他摇醒了。他迷糊的眼神里依稀还能辨认出来者是谁，目光在艾鲁志脸上停留了一会，但是没有任何表情，也没有说话。

看到黄福高病成这个样子，艾鲁志的脊背顿时一阵发凉，双腿也软得快要撑不住身体了。他料想不到，自己苦苦追寻的老赖竟变成这个样子，难道那两百万要打水漂了吗！

艾鲁志悻悻地回到偶家湾的房间，躺到床上，再一次开动脑子冥思苦想。最后，他终于想出了一个万不得已的办法。

黄福高突然病倒，这让艾鲁志的讨债行动进入了尴尬的状态。他不可能亲口把消息告知他的家人，也不方便把黄福高老婆的电话告诉噜噜。他晓得，若是被戴上他逼债导致黄福高病倒的帽子，那么他的钱就有可能追不回来了。

（十五）