“Danghnaeuz gyoengqde mbouj dauqma ne?”Daeglauh yaek saenq mbouj saenq.

“Mbouj you law, mehyah de haengjdingh dauqma.”

Gvaq mbouj geij nanz, song boux baengzyoux Daeglauh caeuq boux doengzdoih Liuz Fudai he hix gya haeujdaeuj, daihgya doxcaez caimax nauhyied raixcaix.

Daeglauh caeuq Liuz Fudai baenzneix nauh, mehyah Vangz Fuzgauh caen dwg mbouj gamj dauqma lo. Banringz, de daj baihgyae raen bang vunz he youq ndaw hongh eu fwen, hainduj laihnaeuz nauh gvaqyinx, byaij daengz henzgyawj cij dingqnyi dwg ndaq bohgvan de. De ngaiz hwk dwk ndoj gvaq suenbyaek ranznden, laeglemx daj aen cimohdoz he bae hwnjban. Daengz yihyen le, de sikhaek rag dawz Nungz Caijsiu, ndaq naeuz:“Daegnuengx mwngz youq Byahojliengh eu fwen ndaq gvan gou, mwngz sikhaek bae heuh de dauqbae, mboujne, gou ra vunz moeb de bw!”

“Mbouj bae, gou mbouj bae. Gvan mwngz yaeuh vunz, de wnggai ngaiz ndaq.”

Yienznaeuz Nungz Caijsiu beij mehyah Vangz Fuzgauh daemq baenz buenq aen gyaeuj, hoeng de cix mbouj lau, de mboujdanh hwet geng ga maengh, song gen hix gaeuq rengz dem. De ngiengx gyaeuj daengq da yawj doiqfueng, couh lumjbaenz bingzseiz yawj Ai Lujci nei. Mehyah Vangz Fuzgauh raen Nungz Caijsiu baenz heiqndat, hix heiqroengz lo, de daejfwtfwt naeuz:“Caijsiu, gou……Mingh gou haemz lai lo. Vangz Fuzgauh ndaek mabag neix,cungj dawz cienz bae ciengx yahnoix lo. Ciengx meh youh meh. Huhw, huhw.”

“Hw, de miz cienz bae ciengx yahnoix, hoeng dahlwg gou cungj mboujmiz cienz gietvaen ne. Mwngz naeuz goengbingz lwi? De lij dwg vunz lwi?”Nungz Caijsiu ndaqbedbed.

“De couh louz doengh laeuz hoengq he hawj gou, hawj gou guh mehmaiq, gou mbouj nanzgvaq ha? Gou……Huhw, huhw.”

Nungz Caijsiu “hw” sing he, mbwnj bak naeuz:“Gou mbouj saenq. De ndwnj ngaenzhanhlwed ranz gou, couh aeu rueg okdaeuj.”

Mehyah Vangz Fuzgauh roxnyinh swhgeij mboujmiz dauhleix, lwgda hoengzfwgfwg dwk bae guhhong lo.

Banringz dauqma ranz, Nungz Caijsiu siengj cam Ai Lujci yaek baenzlawz guh, mboujliuh raen de youq gwnz daiz louz mbaw saw he, naeuz de bae gyaep caiq lo, gvaq geij ngoenz cij dauqma.

De gipmuengz dajdienh gvaqnae, hoeng Ai Lujci gven soujgih lo. De youh daj hawj Daeglauh, Daeglauh daekeiq dwk naeuz:“Dahcej mwngz gaej dem luenh, gou caeuq Vwnzswngh geij ngoenz neix yaek soucaeb Vangz Fuzgauh ndaek mabag neix.”

De dingqnyi le miz di simvueng, lau Daeglauh gyoengqde guh saeh gvaqmauh, ganjmuengz naeuz:“Daeglauh, mwngz gaej gijmaz cungj dingq Vwnzswngh, de guh saeh doeglad lai, raemj fwngz bouxwnq lwgda cungj mbouj yaep. Sou gaej guh gij saeh famh fap nw!”

“Dahhcej, mwngz cuengqsim ba.”Daeglauh gipmuengz gven dienhvah lo.

Nungz Caijsiu daj geij baez dienhvah hawj Ai Lujci, hoeng cungj mbouj raen de hai soujgih, de gag rox, youh yaek miz geij ngoenz mboujndaej raennaj bohgvan lo.

Ai Lujci donq caeuz neix mbouj beg sai ngaenz, ndoet laeuj daengz buenq, Lij cungj gag lwnh daengz Vangz Fuzgauh, de naeuz youq Manhahdun Siujgih raen gyaq ciluhuj Vangz Fuzgauh geij baez, aen ci de cungj dwg dingz youq gizdieg doxdoengz he. Dangz Veigwz ienq naeuz, Vangz Fuzgauh lij yiemq de canq ngaiz he, gaxgonq de gaisau baet seng’eiq song bak fanh he hawj Vangz Fuzgauh, daengz seizneix lienz gaemz laeuj he cungj caengz ndoet gvaq.

Ai Lujci yaengx cenj naeuz:“Dangz daeg- nuengx, gou lawh de gingq mwngz cenj laeuj he. Cungj vunz de, gou cungj gagnyinh najmong.”

Dangz Veigwz yungh fwngz dangj naeuz:“Mbouj ndoet lo, gou yaek ndoet hix ndoet gij laeuj de. Mwngz bae gietsoq ba.”

Ai Lujci caenh ndei gag ndoet cenj de, leuxle couh bae gvihdaiz yawj soq.

Sam boux gwn canq he yungh baenz caet bak lai maenz, dan dwg byaseng byalanzdau buenz he couh bak maenz he. Ai Lujci baez yawj mbawsoq couh lumjbaenz heuj in nei gag sup gaemz heiq he.

Fuzvuyenz raen de ngaiznged, naeuz:“Lauxbanj danghnaeuz mwngz mbouj daiq ngaenz yungh gajngaenzhangz hix ndaej.”

“Mbouj dwg.”De yaek gangj youh mbouj gangj.

“Danghnaeuz mwngz mbouj daiq gaj si ngaenz gonq hix ndaej. Mwngz mbouj dwg baengzyoux Lij cungj lwi?”Fuzvuyenz unqswnh dwk yawj de.

Gij vah fuzvuyenz lumjbaenz daezsingj de, aen diemq neix dwg Lij cungj hai, de si ngaenz cungj ndaej. Linghvaih, fuzvuyenz lij naeuz hawj de, gij byaek bengz hix dwg aenvih aen diemq neix dwg Lij lauxbanj hai.

De sawqdamq cam:“Danghnaeuz gou yungh gaj, mbouj aeu fatbiuq, ndaej dajciet lwi?”

“Ndaej ha, betbet ciet ba.”

Mwh Ai Lujci gietsoq liux muenxeiq dwk lizhai gvihdaiz, Dangz Veigwz caeuq Lij cungj hix doq dik heuj doq byaij okdaeuj. De riunyumnyum ndwn youq naj gvihdaiz, naeuz:“Lij cungj, byaseng aen diemq mwngz baenz gwn bw.”

“Dwg aen diemq daegnuengx gou, danghnaeuz dwg gou hai gou lij mbouj cingj mwngz ha?”Lij cungj gyaeuj cungj mbouj ngiengx couh byaij ok bakdou bae.

Dangz Veigwz cam de:“Hai dieg youq mboujcaengz?”

“Hai lo, youq Dasahdenz.”Ai Lujci naeuz.

“Ai, baezlaeng okdaeuj, bang gou daiq di gosisaux he daeuj bw.”

Ai Lujci daengx yaep he, naeuz:“Ndei ha.”

(12)

“要是他们不回来呢？”阿捞将信将疑。

“你放心，他老婆会回来的。”

不一会，阿捞的两个小兄弟和刘富泰的一个工友也加入了进来，小楼跟前的院子里，猜码划拳声此起彼伏。

阿捞和刘富泰他们这么一闹，黄福高老婆真的就不敢回家了。上午，她远远看见一帮人堵在小巷口唱山歌，开始她以为是瞎闹的，走近了才听出是骂她老公的。吓得她赶紧缩回头，借道邻居家的菜地，悄悄打个三马仔摩托去上班。到了医院，她立马揪住农彩秀，恶狠狠地说：“你弟在火亮山摆歌台骂我老公了，你马上给我去叫他走，不然，我找人废了他！”

“不去，我不去。你老公是骗子，他该挨骂。”

农彩秀虽说比黄福高老婆矮半个头，但她并不胆怯，她不仅腰腿粗壮，两个手臂也很粗壮。她仰起一张大脸，瞪圆双目直视对方，就像以往瞪艾鲁志一样。都说仰脸的婆娘低头的汉，黄福高老婆掂了掂量，火气泄了下来，手松开，鼻子一酸，哽咽说：“彩秀，我……我的命真苦啊。天杀的黄福高，把钱都拿去养小的了。养了一个又一个。呜哧，呜哧。”

“哼，他有钱去养小，可我们家小孩连结婚的钱都没有。你说公平吗？他有良心吗？”农彩秀愤愤然。

“他就留一个空房子给我，让我一个人守活寡，我容易吗？我……呜哧，呜哧。”

农彩秀鼻子里哼了一声，撇嘴说：“我不信。他吞了我们家的血汗钱，就得吐出来。”

黄福高老婆自知理亏，便扭头红着眼睛干活去了。

中午回到家，农彩秀想跟艾鲁志了解了解是怎么回事，不料她在饭桌上看见了一张字条，正是他留下的，说他出门追债去了，三两天回不来。

她急忙拨打艾鲁志的电话，但对方已经关机。她又打给阿捞，阿捞语气里透露出一股得意，说：“姐你别添乱，我和文生这几天要好好收拾黄福高这个老赖皮狗。”

她听了还是有些紧张，生怕阿捞他们闯祸，赶忙说：“阿捞，你别什么都听文生的，他心狠手辣，剁人家手指眼都不眨。你们别做犯法的事哦！”

“姐，你放心吧。”阿捞急急地关了电话。

农彩秀担心的和期待的事情终于发生了，整个白天她都感到忐忑不安，她试探打了几次艾鲁志的电话，但都是关机的状态。她晓得，丈夫可能又要失踪几天了。

艾鲁志这一顿饭钱没有白花，酒至半酣时，李总无意中说到了黄福高，他说在曼哈顿小区见了几次黄福高的路虎，那辆墨绿色的二代发现一直停在同一个车位里。唐卫革埋怨道，黄福高还欠他一个人情，他曾经给他介绍过一单两百万的生意，到现在连一口酒都没得喝。

艾鲁志举起杯说：“唐老弟，我替他敬你一杯。他这种人，我都帮他脸红了。”

唐卫革手一挡说：“不喝了，我要喝他的酒。你去埋单吧。”

艾鲁志讨了个没趣，只好解嘲地自己喝了一口，然后到柜台去结账。

三个人吃一顿饭花去了七百多块钱，光兰刀鱼生就一盘一百块钱。艾鲁志一看账单就牙疼似地吸了一口气。

细心的服务员瞥了他一眼，说：“老板如果你没带钱刷卡也行。”

“不是。”他欲言又止。

“如果你没带卡也可以记账。你不是李总的朋友吗？”服务员依然温和地注视他。

服务员的话似乎在提醒他，这个店是李老板开的，他可以赊账。此外，服务员还向他暗示，这个店菜贵也因为李老板开的。

他试探地问：“要是我刷卡，不要发票，可以打点折吗？”

“可以啊，给你个八八折吧。”

艾鲁志刷过卡满意地离开柜台时，唐卫革和李总也边剔牙边走出来。他面带微笑站在柜台前，恭维地说：“李总，你这个店鱼生不错啊。”

“我弟的店，是我开的我还不请你吗？”李总头也不抬地就朝门外走。

唐卫革关切地瞟了他一眼：“住下了吗？”

“住下了，大沙田那边。”艾鲁志说。

“哎，你下次出来，帮我带点野生石斛出来吧。”

艾鲁志顿了一下，说：“好的。” （十二）