Ai Lujci mbouj gamj gvaqbae caemh naengh, de hemq naeuz:“Daeglauh, sou gag guh ba. Gou lij miz di saeh he, dauqbae gonq lo.”

Daeglauh yawj aen ngaeuz raeblaeng Ai Lujci, mbeuj bak riumbw. Cienq ndang coh dan’gangqnoh naeuz:“Lauxbanj, diemj byaek.”

“Daeglauh, cejfou mwngz guhmaz bienqbaenz cungj vunz haenx la?”Liuz Fudai ngauzngauz gyaeuj,“gij ndwenngoenz neix, baez dwen daengz ngaenz vunz couh bienq liux.”

“Dwg ha, lwnh ngaenz cingzngeih couh dawzsieng.”Daeglauh danqheiq naeuz.

Ai Lujci caengz byaij ndaej geijlai gyae couh bungz vunzsug, gyaq cifunghdenz he youq baihnaj henznden de dingz roengzdaeuj. Hainduj de laihnaeuz dwg swhgeij loeng byaij daengz loh cungqgyang bae lo, couh cienq ndang byaij gvaq henz loh, seizhaenx de dingqnyi miz vunz heuh de. De dingz roengzdaeuj ngiengx gyaeuj yawj seiqhenz, raen mbouj roxnaj saek boux. De ngawh yaep he, cij rox gwnz ci miz vunz dongx de. Ngauz faiq gingqci roengzdaeuj, cij rox dwg daeglwg lungzau Ai Vwnzswngh heuh de.

Ai Vwnzswngh hai douci roengzdaeuj, doq byaij coh de doq daj ndaw daeh mbon ien caeuq aen gyaekfeiz okdaeuj, ndenq hawj de doengz ien he, bang de diemj le swhgeij hix diemj doengz he, gag sup gaemz he le, menhmenh byoq gij oenqien okdaeuj, cam:“Buh’au, vihmaz naj baenz saep, cingq nyaengq gijmaz?”

“Nyaengq gijmaz? Gyaep caiq ha.”

“Hw, gou ngamq siengj caeuq au doxyaeng doxgap hai aen diemq he, au couh naeuz gyaep caiq lo, gou mbouj rox baenzlawz gangj cij ndei ne!”Ai Vwnzswngh mbouj saenq geijlai.

Ai Lujci naiqnueknuek dwk naeuz:“Vwnz- swngh, mwngz caen mbouj saenq au ha? Mwngz siengj hai gijmaz diemq?”

“Siengj caeuq au doxgap hai aen diemqgencaiz he, dingqgangj gig yungzheih canh ngaenz bw. Au, mwngz dauqdaej nyienh mbouj nyienh ha?”

“Vwnzswngh, gou yienq mwngz lijdwg lauxlaux saedsaed hai ci ndei gvaq, diuz mingh mwngz danghnaeuz mbouj daiq ngaenz, canh geijlai cungj mboujmiz yungh. Lumjbaenz gou nei, sinsin hojhoj canh ndaej di ngaenz he, seizneix hix dwg cuengq daengz ndaw daeh Vangz Fuzgauh bae, siengj aeu dauq cungj mbouj ndaej. Ndaek mabag neix, hawj gou donqdonq cungj baengh mehyah gwn, lij ciq haujlai ngaenz dem, lienz bingz laeuj he cungj mbouj gamj cawx.”Ai Lujci caeuq Ai Vwnzswngh lwnh haemz gangj hoj, lumjbaenz danghnaeuz Vangz Fuzgauh caiq mbouj boiz ngaenz couh yaek dai nei.

Raen Ai Lujci baenz doeknaiq, Ai Vwnzswngh saenq de ngaiz Vangz Fuzgauh cingj reuq lo. De lij ndaej geiq, mwhgonq Vangz Fuzgauh miz ngaenz miz seiq, bibi ndwenlab cungj doxlwnz cingj hakyienh gwn caeuz, hawj lingjdauj baiqnienz. Gyoengqde bang haici hix mup rang gwn diemz, ien ha laeuj ha hix gingciengz ndaej riuj dauq ranz. Bungz daengz de soengq gaeq soengq bit hawj lingjdauj, lingjdauj ranz youq diegrog haenx cungj cienq soengq hawj boux haici. Vihneix, daihgya naeuz Vangz lauxbanj baenz vunz, gwnz loh nyangz gyaq ciluhuj de hai gvaqdaeuj cungj nyaenj lahbah doxyaeng.

Doengz ien he caengz cit liux, Ai Vwnzswngh couh mbouj siengj caeuq Ai Lujci doxgap hai diemq lo, de siengj daengz aen banhfap canh cienz wnq. De damq naeuz:“Au, gou bang mwngz bae gyaep baet caiq neix, gou rox aen gunghswh he, gyoengqde miz banhfap bang mwngz gyaep dauqma.”

“Dwg caen lwi?”Ai Lujci miz di sim’angq lo.

Ai Vwnzswngh cim de ngaekngaek gyaeuj naeuz:“Haengjdingh dwg caen lo. Mboujgvaq mwngz aeu hawj gou bak faenh cih cibhaj, bouxwnq aeu cib, gou aeu haj.”

Ai Lujci dingq le, fajnaj youh saepsat liux, de cam:“Vwnzswngh, mwngz bang boh’au guh di saeh he lij sou ngaenz ha?”

“Au, mbouj aeu mbouj ndaej law, yiengh hong mwngz baenz yungyiemj, mboujmiz ngaenz byawz cungj mbouj nyienh guh!”Ai Vwnzswngh sup gaemz ien haenq he naeuz:“Danghnaeuz boh’au mbouj haengj couh suenq lo.”

“Gijneix, gijneix……Caj boh’au naemj gonq ba.”Ai Lujci mbouj rox baenzlawz guh cij ndei.

“Ndaej, caj boh’au naemj ndei le caiq ra gou.”Ai Vwnzswngh gangj sat cienq ndang diuq hwnj ci, caengz caj Ai Lujci ngeux gyaeuj gvaqdaeuj ci couh hai bae haujlai gyae lo.

Dauq daengz ranz, Ai Lujci dawz gij saeh gwn caeuz gvaq bae ra Vangz Fuzgauh haenx naeuz hawj Nungz Caijsiu nyi. Mehmbwk mbwnj bak naeuz:“Ai Lujci, ndaej luba, yawj mwngz lumj aen gyaeqgaeq byuk unq nei hix siengj bae gyaep caiq? Mehmbwk cungj mbouj nyouh mwngz hw.”

Vunz ndaw cin gangj mbouj nyouh mwngz, couh dwg mbouj leixlangh mwngz, roxnaeuz dwg gik leix mwngz. Ai Lujci nyinhnaeuz, Vangz Fuzgauh mboujdanh yiemq swhgeij baet cienz he, lij hawj de youq baihnaj mehmbwk mbouj ndaej ngiengx gyaeuj dem. Swnh haemh haenx ndoet di laeujyw he, baihlaj ndang yukyuk yetyet, ngamq siengj benz hwnj gwnz ndang mehmbwk, mboujliuh ngaiz de yungh rengz cengj roengzdaeuj.

Gvaq song ngoenz le, mbaw gajngaenzhangz Ai Lujci caenh sou daengz haj fanh maenz ngaenz, mbouj lumj gaxgonq Cangh Dunghlinz dapwngq de haenx hawj cib fanh maenz. De sikhaek dajdienh hawj Cangh Dunghlinz, cam de guhmaz yaeuh de. Cangh Dunghlinz riumbw naeuz, yienzbonj de dwg siengj boiz cib fanh maenz, hoeng ngoenzgonq gvaq ciengz rumzgeujgaeq he, gij bungz dienzcaet de cungj ngaiq dwk sanq liux, youh ngaiz sai baet ngaenz he bae bouj, caen dwg doiq mbouj gvaq lo.

(6)

于是，他急忙刹住脚步，朝那边大声说：“阿捞，你们搞吧。我还有点事，先回去了。”

阿捞望着艾鲁志的背影，嘴角一撇，脸上露出苦笑。转身朝烧烤摊主大声喊：“老板，点单。”

“阿捞，你姐夫怎么变成这种人呢？”刘富泰摇摇头，“这年头，一说到钱人就变味了。”

“是啊，一说到钱就伤感情。”阿捞叹气说。

艾鲁志没走多远就遇到了熟人，一辆丰田汉兰达迎面靠边停了下来。起先他以为是自己走在行车道上了，便赶紧转身拐上了人行道，然后这时却听到有人在叫唤他。他停下脚步抬头往四周张望，并没见到熟人。发愣之时，才发觉是车上有人在向他打招呼。透过摇下的车窗，他看见了一张熟悉的面孔，原来是侄子艾文生。

艾文生从驾驶座上开门下来，边走向他边从口袋里掏出烟和打火机，到跟前便递给他一支，帮他点燃了，又给自己点了一支，猛吸了一口，缓缓地喷出一团白雾，说：“叔，怎么一副苦瓜脸啊，在忙什么呢？”

“忙什么？忙追债呗。”

“嚯，我刚想跟叔商量合伙开个店，叔就说追债了，叫我怎么说好呢！”艾文生将信将疑。

艾鲁志无奈地盯住他说：“文生，你真是不相信叔啊？你想开什么店？”

“想跟叔合伙开个建材店，据说很容易赚钱的。叔，你到底愿不愿意啊？”

“文生，我劝你还是老老实实开车吧，钱这个鸟东西，你要是命相不带赚再多也没鸟用。比如我吧，辛辛苦苦挣了点钱，现在还不是放到黄福高口袋里，现在还拿不回来了。那个狗日的，搞得我现在天天白吃老婆的，还借了不少债，连一瓶酒都不敢买。”艾鲁志向艾文生大倒苦水，一副痛不欲生的样子。

艾文生看见他那副蔫头耷脑的神态，相信他真是被黄福高给整苦了。他记得，黄福高得势的时候，年年春节前都轮番宴请县四家班子头头吃饭，给领导拜年。他们当司机的也没少沾光，往往会得到一些小烟小酒。遇上他给领导送鸡送鸭什么的，异地交流的领导一般都转送给了司机。于是，大家私下都对黄老板存有好感，路上见了他的陆虎都主动打个喇叭致意。

一支烟还未吸到头，艾文生迅速打消了与艾鲁志合伙开店的念头，他转而看到了一个商机。便探询说：“叔，要不我给你追这笔债吧，我认识一个公司，他们有办法帮你追回来。”

“真的吗？”艾鲁志脸上有点兴奋。

艾文生盯住他点头说：“当然是真的了。不过你得给我百分之十五，人家拿十，我拿五。”

艾鲁志听了，脸上又恢复了苦相，皱眉说：“文生，这点忙你帮叔一下还不行么，还要抽头啊？”

“叔，这个不行，没有佣金有谁会帮你干这种风险活啊！”艾文生狠吸了一口烟说：“如果叔为难那就算了。”

“这个，这个……等叔考量考量先吧。”艾鲁志嗫嚅说。

“那得，等叔考虑好了再找我。”艾文生说着转身快步跳上了丰田越野车，没等艾鲁志缓过神来车就走了。

回到家，艾鲁志把晚饭后去找黄福高碰壁的事跟农彩秀说了。女人嘴巴一撇，鼻子里哼哼说：“艾鲁志，得了吧，就你这副软蛋还敢去追债？连他女人都敢不尿你。”

尿，是小镇人的说法。人家说不尿你，就是不搭理你，或者是懒得理你。艾鲁志觉得，黄福高欠自己的不只是一笔钱，更是让他在女人面前都抬不起头了。果然，夜里他借着药酒的劲有了那么一点感觉，刚想往女人身上试探一下，不料竟被她用力搡开了。

两天后，艾鲁志的银行卡里只收到了五万元钱，并不像张冬林许诺的那样先打给他十万。他当即给张冬林打了电话，质问他怎么回事。张冬林苦笑说，原来是可以先打给他十万的，可是前一天闹了一场龙卷风，把他的田七棚都打散了，又得要买上百捆遮阳盖，所以请他务必谅解。

（六）