17

Sunh Cang cam Siujlingz:“Dwg mwngz naeuz hawj Mwz Gojgoj lwi?”Siujlingz lwnh yaek ok dou song ngoenz gaxgonq, youq ndaw siujgih bungz Mwz Gojgoj, mbouj rox caeuq de gangj gijmaz, couh cam de siengj mbouj siengj bae henzhaij guhcaemz? Siengj mbouj daengz de dang caen lo. Sunh Cang gyad youq gwnz congz haujlai nanz cungj doengh mbouj ndaej.Siujlingz yaek laekez de, de cungj mbouj guhsing. Siujlingz yaek lajdin de, de lij dwg mbouj doengh saekdi. De lumj bienqbaenz gaiq denz he lo. Siujlingz ngaem gyaeuj cup de. De cengj Siujlingz, naeuz:“Nanzdauh mwngz yawj mbouj okdaeuj lwi? Gou ngaiz bouxwnq gyaez lo.”

Siujlingz daj gyaeuj daengz din yawj de baez he, gaendwk dawz aengingq yaengx daengz dangqnaj de, naeuz:“Lij baenz mbauq bw, gvaiq mbouj ndaej lij miz mehmbwk daeuj ciengj.”Siujlingz dawz gingq dep naj de, heuh de yawj cingcuj di. De laep da mbouj yawj. Siujlingz naeuz:“Vihmaz mbouj yawj aen ndaeng mwngz, mbouj sijsaeq yawj lij laihnaeuz dwg aen suenq dem. Vihmaz mbouj yawj henz rwz mwngz, byaemgyaeuj cungj bieg liux. Mwngz laihnaeuz mwngz lij hauxseng raixcaix bw.”

“Gangj mbouj dingh bouxwnq naeuz gou mbauq ne.”Sunh Cang laep da naeuz.

Siujlingz mbwnj bak naeuz:“Danghnaeuz mwngz suenq mbauq, gwnz seiqgyaiq bouxboux cungj mbauq liux.”

“Baenzneix gangj dwg gou luenh siengj lo?”Sunh Cang lij mbouj hai da.

“Mwngz bonjlaiz couh mbouj wngdang hai duz binghdoeg neix okdaeuj!”Siujlingz sawqmwh hemq hwnjdaeuj, caemhcaiq vut aengingq daengz gwnz dieg. Sunh Cang hai da naengh hwnjdaeuj. Gwnz dieg cungj dwg soiq gingq. Gwnz naj Siujlingz ndaemcupcup. Ndaw ranzninz lumjbaenz doek fwn nei. Rog conghcueng fwj ndaemndatndat, couh ca byaj bag lo. Sunh Cang got Siujlingz daengz ndaw rungj, yaengyaeng lumh baihlaeng de. Fajfwngz baez hwnj baez roengz, de roxnyinh baihlaeng Siujlingz saenzdedded. Ndik raemxda he daj gwnz naj Siujlingz ndik roengzdaeuj, gaendwk lumj fwn doek nei. De naeuz:“Guh gijmaz ha, lienz bouxgvan cungj siengj ciengj. Danghnaeuz gaxgonq rox yienghneix, couh mbouj gouq de lo. Diuzmingh de dwg mingh. diuzmingh bouxwnq couh mbouj suenq mingh la? Couh mbouj lau gou hix bae diuq laeuz? Aensim ngaiz manaez gwn la?”

“Gizsaed, de dai roxnaeuz lix wngdang mbouj gven dou gijmaz saeh.”Sunh Cang rag hai gvih henzcongz dawz mbaw 《Baujcwngsuh》 okdaeuj ndenq hawj Siujlingz. Gwnz 《Baujcwngsuh》 sij：“Danghnaeuz gouq mboujndaej Mwz Gojgoj, Sunh lauxsae mboujmiz cwzyin.”Cwng Sizyouz caeuq Ciengj gingjcaz youq baihlaj de ciem mingzcoh. Raemxda Siujlingz sikhaek dingz lo, De yaepyet couh uet cengh raemxda, gaem 《Baujcwngsuh》 buet ok dou bae. Sunh Cang hix buet okbae. naeuz:“Gou buenx mwngz bae.”

Gyoengqde daeuj daengz ranz Mwz Gojgoj. Gwnz dieg lumj ngamq roengz nae nei, cungj dwg ceijsoiq mbawsiengq. Sunh Cang caeuq Siujlingz diem din naengh daengz henz sahfaz. Gyoengqde raen gwnz daiz lij miz dab siengq ngamq ingj he dem, mbaw baihgwnz dwg Mwz Gojgoj caeuq Gvangh lauxsae youq henz haij hab’ingj. Mwz Gojgoj youh sik mbaw siengq haenx. Gvangh lauxsae caeuq de cungj ngaiz sik sanq lo, naj doek baihgvaz, din vut baihswix. Siujlingz naeuz:“Mbaw siengq ingj ndaej baenz ndei, mwngz guhmaz sij ndaej sik bae?”

Mwz Gojgoj sik ndaej engq yungzyub lo. De naeuz:“Vihmaz mboujndaej caj gietvaen le cij doxej?”

“Mboujmiz byawz gvidingh gietvaen le cij ndaej guh.”Siujlingz naeuz.

“De vihmaz bik gou? De cungj rox gou ngaiz bouxsai yaeuh gvaq lo, vihmaz caj mbouj ndaej ngoenz gietvaen? De mbouj dwg daeuj gyaez gou, de dwg siengj daeuj gwn ngaiz mienxfeiq.”

Siujlingz naeuz:“Gwn mienxfeiq gonq, yienzhaeuh caiq ok ngaenz cawx daengxciuh, gijneix couh dwg aiqcingz.”

“Baezgonq mwngz caeuq Sunh lauxsae, hainduj hix dwg mienxfeiq?”

“Mwhhaenx mbouj beij seizneix hailangh.”

“Gou dwg aeu aiqcingz, youh mbouj dwg hailangh. De danghnaeuz ndaej lumj Sunh lauxsae baenzneix doiq gou, ngoenzneix gou couh mbouj youq gizneix sik siengq lo. De beij mbouj gvaq Sunh lauxsae hoh fwngz he. Sunh lauxsae rox gangjriu, de dwg bakved; Sunh lauxsae onjdangq, de dwg fouxfed; Sunh lauxsae gangj cingsaenz, de aj couh dwg doxgot doxumj…… ”

“Sunh lauxsae caiq ndei， hix dwg bouxgvan bouxwnq.”Siujlingz mbouj hawj Mwz Gojgoj gangj roengzbae.

“Ndigah, gou itcig bek aen gyaeuj gou, daezsingj swhgeij gaej aeu Sunh lauxsae guh yiengh. Hoeng aen gyaeuj gou cungj bek in lo, lijdwg guh mbouj daengz.”

Siujlingz dawz faenh 《Baujcwngsuh》haenx okdaeuj. Mwz Gojgoj ciep gvaqbae yawj. Siujlingz naeuz:“Sunh lauxsae gouq ndaej mingh mwngz, gouq mboujndaej aiqcingz mwngz. Gij yinvu de gaenq guhbaenz, maqmuengh mwngz gaej daeuj ra de lo.”Mwz Gojgoj vut mbaw 《Baujcwngsuh》 daengz gwnz daiz, naeuz:“Dwg Cwng Sizyouz ciemcih, youh mbouj dwg gou ciem.”Sunh Cang naeuz:“Byawz ciem cungj doxdoengz. Fanjcingq de cwngqmingz gou mbouj dwg daegdaengq bae ra mwngz. Gou mbouj baenzneix ndei, hix mboujmiz seizgan caeuq mwngz lwnh goj, gijneix cungj dwg gyoengqde bik gou.”Mwz Gojgoj vix hangz saw gwnz 《Baujcwngsuh》, naeuz:“Danghnaeuz gou dai lo, mwngz mboujmiz cwzyin. Hoeng seizneix gou dai mbouj baenz ha. Mwngz mbouj hawj gou dai, couh bang gou daengz byai. Gij saeh mwngz dapwngq gou haenx, bak gangj hix suenq soq bw.”

“Mwngz……”Siujlingz heiqndat dwk yaengx fajfwngz hwnjdaeuj. Sunh Cang got de maenh- sadsad.

(14)

17

孙畅问小玲：“是不是你告诉麦可可的？”小玲说出发前两天，曾在小区里遇见过麦可可，因为没话找话，就问她愿不愿意去海边散心？没想到她竟然当真了。孙畅一下瘫在床上，像被谁定格似的久久不动。小玲挠他的胳肢窝，他没一点儿反应。小玲又挠他的脚板心，他还是没动。他好像已经变成了一块床板。小玲俯身吻他。他推开小玲，说：“难道你还看不出来吗？我被人爱上了。”

小玲把他从头到脚打量一遍，然后抓起一面镜子举到他面前。他看着镜子里的脸，说：“原来是个帅哥，难怪那么抢手。”小玲把镜子贴近，给他一个大特写。他闭上眼睛。小玲说：“为什么不看鼻头？不仔细还以为是大蒜。为什么不看鬓角？年龄都被花白暴露。你也太把自己当人才了吧？”

“没准儿人家爱的就是人才？”孙畅闭着眼睛说。

小玲一撇嘴：“如果她能发现人才，那疯子也可以当评委。”

“这么说，我是自作多情了？”孙畅仍然闭着眼睛。

“你本来就不应该打开这个病毒！”小玲忽然呐喊，把镜子砸到地板上。孙畅睁开眼睛，飞快地坐起。地板上全是镜子的碎片。小玲的脸黑下来。卧室里的空气搞得很紧张。窗外，天空乌云翻滚，就差一道晴天霹雳。孙畅把小玲揽在怀里，轻轻抚摸她的后背。手掌一上一下，他感受到了脊背轻轻的震颤。一滴泪从小玲的眼眶率先掉下，接着就是数不清的眼泪。她说：“什么世道呀？连爱情都活偷活抢。早知如此，当初还不如不救她。她的命是命，难道别人的命就不是命了吗？就不怕我也会站到楼边边上去？有没有同情心呀？”

“其实，我们对她的生命完全可以不负任何责任。”孙畅拉开床头柜抽屉，找出那份《保证书》递到小玲面前。《保证书》上写着：“如果营救麦可可失败，责任不属于孙老师。”上面有日期，有郑石油和蒋警察的签名。小玲的泪水立刻止住。她三下两下，把淋湿的脸蛋打扫干净，揣着《保证书》跑出去。孙畅从卧室追出来，说：“我去给你保驾护航。”

他们来到麦可可家。地板上像刚下了一场雪，全是照片的碎屑。孙畅和小玲踮起脚后跟走到沙发边坐下。他们发现茶几上还码着一摞新照，第一张就是麦可可与匡老师在海边的泳装合影。麦可可拿起照片，又撕了起来。照片上的匡老师和她都被肢解了，他们的脸和腿分别落在茶几的两边。小玲说：“这么和谐的照片，你也舍得撕？”

麦可可撕得更起劲儿。她说：“为什么性不能在婚姻之后？”

“没有谁规定在婚姻之前。”小玲说。

“那他为什么要逼我？他明知道我被男人骗过，为什么就不能等到结婚那天？他不是来爱我的，而是想吃免费午餐。”

小玲说：“从免费开始，然后再为一生买单，这就是爱情。”

“那当初你和孙老师，也是从免费开始的吗？”

“我们那时，没现在这么开放。”

“我要的是爱情，又不是开放。他如果能像孙老师对你那样对我，那今天我就不至于坐在这里撕照片。他比不上孙老师的一个小指头。孙老师幽默，他油腔滑调；孙老师稳重，他放荡；孙老师喜欢谈精神，他却三句不离肉体……”

“孙老师再好，那也是别人的丈夫。”小玲打断她的对比。

“所以，我一直在拍脑袋，提醒自己不要拿孙老师当标准。可是，我把脑袋都拍痛了，还是做不到。”

小玲掏出那份《保证书》。麦可可接过去看。小玲说：“孙老师只是个救命的，没能力再救你的爱情。他的任务已经完成，希望你别再干扰他。”麦可可把《保证书》甩到茶几上，说：“这是郑石油签的字，又不是我签的。”孙畅说：“谁签都一样。反正它能证明不是我主动要跟你套近乎。我没那么善良，也没闲心跟你练口才，都是被他们逼的。”麦可可指着《保证书》上那行字，说：“如果营救失败，你可以不负责任。问题是你没有营救失败呀。既然你没让我死成，那就必须负责到底。凡是你答应过的，都应该算口头合同吧。”

“你……”小玲气得扬起了巴掌。孙畅赶紧把她抱住。

（十四）