Siujlingz naeu:“Cimh boux hab mwngz he, nanz bw.”

Mwz Gojgoj naeuz:“Diuzgen gou mbouj sang, sim ndei couh baenz.”

“Aen nienzdaih neix, daegmbauq lai, sim ndei noix.”

“Gvaq ndaej bae couh ndaej lo, fanjcingq gou hix naemj cingcuj lo, mbouj dwg bouxlawz cungj cimh ndaej ceiq ndei.”

“Gou bang mwngz camcam, gangj gonq bw, caenh camcam.”

“Daengx seiqgyaiq, couh sou doiq gou ceiq ndei lo.”Gangj sat, Mwz Gojgoj youq gwnz naj Siujlingz “bup”dwk cup mbat he, Sunh Cang caeuq Siujlingz ngaiz hwk dwk lwgda cungj yaek lot okdaeuj.

15

Siujlingz youq ndaw uk ra bouxsai caengz gietvaen de roxyiuj haenx, daj danhvei daengz caencik baengzyoux, mbouj raen saek boux ngamj Mwz Gojgoj. De cam Sunh Cang:“Hagdangz mwngz miz mbouj miz saek boux lauxsae habngamj Mwz Gojgoj？”Sunh Cang naeuz：“Miz boux he, hoeng mbouj gamj gaisau.”

“Sij mbouj ndaej ha.”

“Byawz gamj ra mehbag he?”

“Seizneix de mbouj dwg ndei la? Swnh de lij ndei, vaiqdi ra bouxsai he dingj hwnjbae. Lauheiq ngoenzlaeng de fat bingh, youh dauq ra mwngz boiz caiq bw.”

Sunh Cang nyinhnaeuz Siujlingz gangj ndaej deng, couh cwx bingz laeujget he, caiq cawj geij yiengh byaek, cingj Gvangh lauxsae daeuj ndaw ranz gangjgoj. Gvangh lauxsae mij caet geij sang, bak dwg bak rwz dwg rwz, yienznaeuz lwgda nyaeq di he aen ndaeng bamjbedbed, hoeng Siujlingz naeuz:“Yawj hwnjbae lij baenz.”Sunh lauxsae naeuz, Gvangh lauxsae rox Yihlahgwz gizlawz miz sigyouz, Meijgoz vihmaz ginghci veizgih, lij ok geiqmaeuz heuh Yijswzlez caeuq Bahlwzswhdanj doxndei dem, Siujlingz naeuz:“Dungxcaiz mboujmiz vwndiz.”Sunh lauxsae youh gaisau, baeznaengz hawj diegcai gien ngaenz, Gvangh lauxsae baezbaez miz faenh. Bi- gvaq de lij bang hagseng gungzhoj cawx riep. Siujlingz naeuz:“Ndawsim mboujmiz vwndiz.”Sunh Cang naeuz, Gvangh lauxsae dwg bouxbingzveij yenjgyangj doxdax, haujlai vunz gangjnaeuz bae yawj doxdax, gizsaed cix dwg bae dingq de diemjbingz. Siujlingz naeuz:“Goujcaiz mboujmiz vwndiz.”

Gvangh lauxsae ndoet boi laeuj he le cam:“Yienghneix vwndiz dwg gijmaz?”

“Lwgmbwk maenhndei lai, bouxsai guenj mbouj ndaej.”

Gvangh lauxsae naeuz:“Caeuq de raennaj gonq, guenj mbouj ndaej caiq gangj, youh mbouj dwg bouxsai siedbonj.”

Sunh Cang cingq ndoet gaemz laeuj he, sawqmwh daekwk lo, lumj ngaiz ndotbya gaz hoz nei. De haenqrengz ndwnj gaemz laeuj cij ndaej roengz hoz. De naeuz:“Gvangh lauxsae, gaej gangjriu bw, de caeuq lwgmbwk wnq mbouj doxdoengz.”

Gvangh lauxsae cam:“Gizlawz mbouj dox- doengz?”

Sunh Cang naeuz:“De lumj bouxswhsiengjgyah nei damqra sengmingh, de lumj bouxyaudui nei gaij loek, de lumj bouxgaicawx nei yawjnaek habdoengz, de lumj Gibu nei gangjvah suenqsoq, de lumj Sihsih nei saulengj. Danghnaeuz mwngz caenh siengj caeuq de guhcaemz, couh gaej raennaj, mboujne ok saeh bw.”

“Raen mwngz baenzneix gangj, baezneix gou guhcaen lo.”

“Ndei ndei bae doxgyaez. Gyaez ndaej sawj nae bienq raemx, ndaej sawj faex did ngaz.”Sunh Cang lumjbaenz bouxgeq daengq bouxoiq nei. Gvangh lauxsae gamjdoengh dwk raemxda yaek rih. Gwn bingz laeuj haenx liux le, Gvangh lauxsae bekaek yiengjbaba, naeuz:“Danghnaeuz gij sim gyoengq- vunz daengx seiqgyaiq cungj nduknaeuh liux, aen gou lij hoengzmaeq. Dawz de gyau hawj gou, sou cuengqsim ndaej lo.”

Ngoenz singgeiz, Siujlingz caeuq Sunh Cang daiq Gvangh lauxsae bae ranz Mwz Gojgoj. Siujlingz gaisau Mwz Gojgoj, Sunh Cang gaisau Gvangh lauxsae. Gaisau le, Mwz Gojgoj coenzvah nduj couh cam Gvangh lauxsae:“Vunz vihmaz lix?”Gvangh lauxsae dap:“Cingzndiep.”Baenzneix dap gig habhoz Mwz Gojgoj, song lwgda de sikhaek ndongqsatsat. Gvangh lauxsae gangj lajdeih gangj gwnzmbwn, gangj doenghduz gangj vunzraeuz, de naeuz aen seiqgyaiq neix mboujmiz maqmuengh lo, gyoengq- vunz yaek vuenyungz lix roengzbae, aeu baengh cingzndiep cijbaenz. Vihmaz? Aenvih cingzndiep ndaej mazmwnh gij ngoenzceij haemzhoj haenx. Dingq daengz gizneix, Lwgda Mwz Gojgoj mboujdanh ronghsagsag, lij rox fat dienh dem.

Sunh Cang caeuq Siujlingz laeglemx haep dou ok rog bae. Songde baez cienq ndang, couh sikhaek lumj ndoj duzfangz nei buet roengz laeuz. Lumjbaenz buet ndaej vaiq gij saeh neix couh mbouj gven swhgeij nei. Yaek daengz daej laeuz, lajdin Siujlingz baez gvax, caeklaiq Sunh Cang rex ndaej vaiq, mboujne couh sieng lo. Siujlingz haep song fajfwngz, yawj aen conghcueng Mwz Gojgoj, naeuz:“Ohmizdozfuz, nyienh songde ndaej baenz.”

Sunh Cang hix ngiengx gyaeuj yawj, naeuz:“Siengj mbouj daengz dungxcaiz ndei hix yw ndaej bingh.”

16

Hanzgyaj, Sunh Cang daiq daengx ranz bae baihnamz youz haij. Ninz youq gwnz raemxhaij yawj mbwn, de lumjbaenz ngamq boiz ngaenz bouxwnq liux nei, simsoeng dangqmaz. Hoeng de sikhaek nyinhnaeuz baenzneix dajbeij mbouj habngamj, aenvih boiz ngaenz liux hix mbouj beij ngoenzneix angqyangz. Baenzneix siengj le, de yawj raemx raemx cengh, yawj mbwn mbwn seuq, raeujrub raixcaix. Yawjraen Siujlingz caeuq Sunh Buzvangj youq henznden guh’angq, daengx ndang de cungj yungz liux.

(12)

小玲说：“要找一个配得上你的，挺不容易。”

麦可可说：“我的条件不高，心好就行。”

“这年头，不缺帅哥，就缺好心眼。”

“那就找个次好的，反正我也想明白了，不是每个人都能找到最好。”

“我帮你打听打听吧，说好了，只是打听打听。”

“整个太阳系，就你俩对我好。”说完，麦可可在小玲的脸上“叭”地亲了一口，惊得孙畅和小玲的眼珠子差点儿掉出来。

15

小玲在脑海里搜索她认识的未婚男子，范围从单位扩大到亲朋好友，结果发现没一个适合麦可可的。她问孙畅：“你们学校有没有合适的男老师？”孙畅说：“倒是有一个，但不敢介绍。”

“舍不得呀？”

“谁敢找个发神经病的？”

“她现在不是好了吗？趁她心情愉快，赶快找个男的填上去。万一她旧病复发，没准儿又要逼你还债。”

孙畅觉得小玲说的不是废话，就买了一瓶好酒，做了几个好菜，请匡老师到家里来交流。匡老师身高一米七几，五官摆得到位，虽然眼睛偏细鼻梁欠高，但小玲说：“外表没问题。”孙畅介绍，匡老师上政治，知道伊拉克什么方位有石油，懂得美国次贷危机的来龙去脉，还为巴以和谈写过信，出过主意。小玲说：“才华没问题。”孙畅又介绍，每次为灾区捐款，匡老师都没落下。去年，他还给贫困学生买过蚊帐。小玲说：“心眼没问题。”孙畅说，匡老师是演讲比赛的评委，好多观众表面上是去看比赛，实际上却是去听他点评。小玲说：“口才没问题。”

匡老师干了一杯酒，问：“那问题是什么？”

小玲说：“女方太优秀。一般男人征服不了她。”

匡老师说：“先认识认识吧，如果征服不了，就算体验生活，反正吃亏的不是男人。”

正在饮酒的孙畅突然噎住，像喉咙里卡了鱼刺那样翻起白眼。他用力吞咽，直到把酒顺下去，眼眶里的白眼仁才消失。他说：“匡老师，我特别希望你有个严肃的态度，因为她太不一般了。”

匡老师问：“怎么个不一般？”

孙畅说：“她像思想家那样追问生命，像校对员那样纠正错误，像商人那样认可合同，像季布那样一诺千金，像西施那样貌若天仙。如果你没有负责任的打算，那千万别跟她玩，否则准出大事。”

“既然你这么说，那我就来回真的。”

“好好地爱。爱能融化冰雪，催生万物。”孙畅语重心长，弄得比托孤还要悲壮。匡老师感动得眼圈发红。当他们干完那瓶白酒之后，匡老师就像电影里的“金刚”那样，“咚咚”地拍打着胸膛。他说：“如果全人类的良心都烂了，那唯一不烂的就在这里。把她交给我，你们一万个放心。”

星期天，小玲和孙畅把匡老师带到麦可可的住处。小玲介绍麦可可。孙畅介绍匡老师。介绍完毕，麦可可第一句就问匡老师：“人为什么而活着？”匡老师回答：“爱情。”这个回答就像对上了暗号，立即让麦可可的眼睛熠熠生辉。匡老师从地球变暖谈到北极冰川，从广岛原子弹爆炸谈到伊拉克难民。他感叹地球没了指望，生命已无呵护，人要幸福地活下去，只能依靠爱情。为什么？因为爱情是痛苦生活的麻醉剂。听到此处，麦可可的眼睛不单是生辉，已然“嗖嗖”放电。

孙畅和小玲悄悄地退出去，轻轻地掩上门。他们一转身，就以离开爆炸现场的速度往楼下跑。好像跑得越快就越跟这件事情无关。就在即将跑出楼道时，小玲的脚闪了一下。孙畅赶紧把她扶住，避免了一场脚伤。小玲双手合拢，看着麦可可的那扇窗口，说：“阿弥陀佛，但愿他们能成。”

孙畅也抬头看着，说：“没想到好口才还能治病。”

16

寒假，孙畅带领全家到南边的海滩旅游。躺在海水里看天，他有一种空前绝后的轻松，仿佛刚刚还完房贷。但是，他立即就否认了这个比喻，觉得这种轻松不是用钱可以购买的，它不是经济问题，而是人生内容，比还完钱更高级，更形而上。有了这种心情，海水就变成深蓝，天空一尘不染，水温恰当宜人。小玲和孙不网的嬉闹声从附近传来，轻轻拍打他的耳根。他像一块糖那样浮着，漂着，尽情地舒展四肢，仿佛被融化了。 （十二）