“Mbouj hemq loek,”Mwz Gojgoj dingz yaep he, “mwngz dwg vunzndei, ndigah gou itcig mbouj sij ndaej caeuq mwngz gangj, laihnaeuz gvaq duenh seizgan he couh lumz lo, hoeng gou lumz mboujndaej……Gizsaed，gou hix siengj yaeuh swhgeij, naeuz Cwng Sizyouz mbouj rox ngoenzlawz couh dauqdaeuj. Gou lij heuh swhgeij ndeindei gvaq saedceij, aeu raen Cwng Sizyouz caeuq manaez mong daigyaengj cij baenz. Hoeng gij vah neix yaeuh lwgnyez ndaej, yaeuh bouxhung mbouj baenz. Gou doiq gyoengqde mboujmiz yinxdaeuz, gou ra mbouj ok miz maz leixyouz lix roengzbae lo……”

Sunh Cang yaepda byoebbyoeb, lumjbaenz cingq bang de ra leixyouz. Sawqmwh, de siengj daengz banhfap lo:“Ra faenh hong he. Vunz baez nyaengq, couh mboujmiz seizgan siengj dai naemj lix lo.”

“Miz giz he aeu bouxdiuqfoux, gou siengj bae, hoeng gyoengqde naeuz aeu duet buhvaq.”

“Mwngz rox danzgimz, hwnj ranz bae son lwgnyez ha.”

“Gij suijbingz gou baenz yaez, yaeuh sou lij ndaej, yaeuh bouxwnq mbouj baenz.”

“Hag ha, mwngz baenz hauxseng, hag gijmaz cungj yungzheih.”

“Gou ceiq yiemz gaujsi lo. Daj nyaeq daengz hung, gaujsi cungj lau liux.”

“Cungj miz saek yiengh mwngz mbouj lau ba?”

“Miz.”

“Gijmaz?”

“Dai.”

Sunh Cang nyaeuq najbyak, naeuz:“Luenh gangj. Mwngz wnggai bae yawj canghyw simleix.”

“Yawj gvaq lo, gyoengqde gangj mbouj gvaq gou. Mwngz gangj, danghnaeuz mboujmiz vunz gyaez, vunz guhmaz lij gwn haeux?”

“Mwngz diuzgen baenz ndei, lij lau mboujmiz bouxsai aeu? ”

“Youh hwnj muengx QQ lo, mboujmiz saek boux yawj hwnj da.”

“Gaej dasang lai,sim ndei couh baenz.”

“Lumj mwngz nei couh ndaej.”

“Gaej aeu gou daeuj gangjriu vei.”

“Gou gangj vahcaen,”Mwz Gojgoj cim Sunh Cang,“danghnaeuz mwngz gangjvah mbouj suenq, gou caiq dai baez dem.”

“Mbouj dwg mwngz dai, gou dai.”

Sunh Cang bek najbyak, dingjlingz bek daengz gizsieng ngoenz haenx bungz gingq haenx. Gizsieng lij in.

14

Daj bakdou hagdangz okdaeuj, Sunh Cang cungj mbouj geiq ndaej sabci. De lumj mehmizndang yaek seng lwg nei, yaepyet couh ganj daengz fucanjgoh, caeuq Siujlingz lwnh gij vah Mwz Gojgoj gangj gvaq haenx. Siujlingz heiqndat raixcaix, naeuz: “De fat bag.”Sunh Cang cam:“Yihyen sou yungh maz banhfap yw bouxbag?”Siujlingz lumjbaenz ngaiz cim mbongq mbat he nei, sawqmwh couh miz banhfap lo. De daiq Sunh Cang bae ra canghyw cingsaenzgoh. Canghyw naeuz:“Gij bingh de, aeu apbik daengz ganghfuz yihyen yw cijndaej.”

Siujlingz caeuq Sunh Cang cungj ngauz gyaeuj, aenvih gyoengqde guenj mbouj ndaej Mwz Gojgoj. Guenj mbouj ndaej ndoj ndaej. Ngoenznaengz roengz ban, gyoengqde cungj bae ranzdaiq Sunh Buzvangj gwn, daegz byonghhwnz cij laeglemx dauqma. Hoeng, gij loh dauqranz hix mbouj dwg cigsoh couh daengz, heux gvaz youh heux swix, ndoj gvaq aen conghcueng haenx. Siujlingz hix mbouj daenj haizgauhgwnh lo, lau byaij roen yiengj lai. Congh yaekseiz hix dwk youz gvaq, hai dou mbouj oksing lo. Haeuj douranz le, gyoengqde mbouj hai daeng, hix mbouj hai yiemzconghcueng, mo laep swiq ndang couh hwnj congz bae ninz. Banhaet, gyoengqde daj dameuz yawj rog dou mboujmiz vunz cij ok dou, gaendwk couh buet roengz laeuz, lumjbaenz Mwz Gojgoj youq gaenlaeng gyaep nei.

Ngoenz he byonghhwnz, gyoengqde dingqnyi sing lingzdou yiengjlingzlingz.

Sunh Cang naeuz:“Dwg de.”Lingzdou yiengj baez gvaq baez. Sunh Cang got Siujlingz ndaetsaed raixcaix, lumjbaenz lau duzfangz gaemh de bae nei. Caj lingzdou mbouj yiengj le, gyoengqde cij laeglemx roengz congz, dep rwz daengz laeng dou. Gyoengqde dingqnyi Mwz Gojgoj daejfwtfwt. De doq daej doq naeuz:“Gou rox sou youq ranz, sou dwg daegdaengq ndoj gou. Sunh lauxsae, Cejsiujlingz, hai dou ha……Gou youh mbouj dwg bouxyak, mbouj lau gou law. Gouz sou lo, hawj gou haeujbae. Gou caenh siengj caeuq sou gangjgangj vah……”

Siujlingz yawj dameuz le, naeuz:“Hojlienz lai lo, hawj de haeujdaeuj ba?”

Sunh Cang naeuz:“Hai duzfangz haeujdaeuj mwngz mbouj lau ha?”

Siujlingz heuh Sunh Cang yawj dameuz gwnz dou, de raen Mwz Gojgoj umj cumh va he, ndaw cumh va mboujmiz vameizgveiq. De naeuz:“Seizneix de caengz fatbag.”

Siujlingz hai daeng hai doudiet. Mwz Gojgoj angq dwk naeuz:“Cejsiujlingz, Sunh lauxsae, gou nien gyoengqsou lai lo.”De uet raemxda byaij haeujdaeuj, dawz va cuengq roengz bingzva bae, lumj raen youxgeq nei yawj aen ranzding. Siujlingz naeuz:“Naengh ha.”Mwz Gojgoj naengh roengzdaeuj, caeghaex youq gwnz sahfaz danz geij yaep. Sunh Cang caeuq Siujlingz naengh aen sahfaz dinj song mbiengj. Mwz Gojgoj naeuz:“Sunh lauxsae, ngoenz haenx gou nyapnyuk lai, caeuq mwngz luenh gangj lo.”Siujlingz naeuz:“De mboujmiz gijmaz law, dauq dwg gou saenz yaek dai.”Mwz Gojgoj naeuz doiq mbouj gvaq lo. Siujlingz naeuz:“Dahnuengx ha, ranz gou gijmaz doxgaiq mwngz aeu cungj ndaej, couh mbouj hawj mwngz aeu vunz.”Aennaj Mwz Gojgoj cungj hoengz liux. De naeuz:“Doiq mbouj gvaq, gou simgip lai.”Siujlingz naeuz:“Gij saeh neix menh hix mbouj ndaej.”Mwz Gojgoj naeuz:“Mbouj dwg gij eiqsei neix, gij saehgip gou dwg vix……”

Siujlingz caeuq Sunh Cang cungj ngeux gyaeuj yawj de, cungj siengj vaiqdi rox de siengj gangj gijmaz. De naeuz:“Gou ngamq ngaiz vunz yaeuh, ndaw sim lij lau bouxsai raixcaix. Gou hix roengzrengz lumz gij saeh haenx bae vaiqdi, hix mieng gaej saenq、gaej gyaez、gaej gietvaen. Hoeng gou guh mbouj daengz. Noix faen cung he mboujmiz bouxsai gyaez, aen sim gou couh nyapnyuk. Gou aeu gietvaen, ceiq ndei vaiqdi. Sou……Gaisau boux he hawj gou baenz lwi？”（11）

“没喊错，”麦可可停了一会儿，“你是个好人，所以我一直忍住不语，以为自己能消化，可还是消化不良……其实，我也在找理由哄我。我说挺住，没准儿哪天郑石油会在我面前双膝落地。我还说加油，一定要活着看见大灰狼和郑石油一起悲惨。但这些理由能哄小孩，却不能哄大人。我对他们没兴趣了，再也找不到活下去的理由了……”

孙畅滚动着眼珠子，似乎在帮她找理由。忽然，他把眼珠子定住，说：“你该有份工作。人一忙，就没闲工夫想什么生死。”

“有个场招跳舞的，我想去，可人家说要脱衣。”

“你不是会弹钢琴吗？可以做家庭老师。”

“我那水平也就蒙蒙你们，蒙不了别的家长。”

“可以学。你这么年轻，没你学不会的。”

“我讨厌考试。从小到大，我都考烦了。”

“总有一两件你不烦的吧？”

“有。”

“什么？”

“死。”

孙畅眉头一皱，说：“打住吧。也许你该去看看心理医生？”

“去了，他们说服不了我。你说，如果没有爱，人为什么还要浪费粮食？”

“你这么优越的条件，还愁没人敲门？”

“在网上q了，没一个来电的。”

“眼角别太高，找个心好的吧。”

“就你这标准，高吗？”

“别拿哥开玩笑。”

“我是认真的，”麦可可盯住孙畅，“你要是不讲信用，我还得死一回。”

“那死的将会是我。”

孙畅一拍脑门，正好拍在那天撞破玻璃的伤口上。旧痛还在。

14

从校门出来，孙畅一路没捏刹车。他像即将分娩的产妇，用最短的时间赶到妇产科，把麦可可说的跟小玲全部吐了一遍。小玲气得胸腔一放一收，说：“她一定是疯了。”孙畅问：“你们医院一般用什么方法对付疯子？”小玲仿佛被针戳了一下，忽然有了主意。她带着孙畅去找精神科大夫。大夫听完他们长长的讲述，说：“这样的病例，只能到康复医院强行治疗。”

小玲和孙畅都摇头，因为这不是他们的权力范围。他们唯一能做的就是惹不起躲得起。每天下班，他们都去不网的外婆家吃，到了深夜才悄悄回来。但是，他们回家的路线再也不是直的，而是从前楼绕过去，再从后楼绕过来，最大角度地回避那扇窗口。小玲再也不敢穿高跟鞋，生怕上楼的脚步惊动她。锁孔已经加了润滑油，开门时不会发出响声。进门之后，他们不开灯，也不开窗帘，摸黑洗完澡就上床睡觉。早晨，他们先透过猫眼看看楼道，发现确实没有可疑人物才出门，然后飞快地下楼，一路小跑而去，仿佛麦可可就在身后。

一天深夜，他们被门铃声惊醒。

孙畅一抽鼻子，说：“是她。”门铃响了一遍又一遍。孙畅把小玲紧紧地搂在怀里，好像魔鬼就要钻进来了。待门铃停息，他们轻轻地下床，摸到门后，把耳朵贴在门板上。他们听到麦可可在低声抽泣。她一边抽泣一边说：“我知道你们在家，你们是故意躲我。孙老师，小玲姐，开门呀……我又不是恐龙，你们干吗怕我？求求你们，让我进去。我不会给你们添麻烦，就想跟你们说说话……”

小玲凑到猫眼上，轻轻地说：“怪可怜的，让她进来吧？”

孙畅说：“你就不怕打开潘多拉的盒子？”

小玲把孙畅拉到猫眼上。孙畅看见麦可可手里抱着一大束鲜花。花束里没有玫瑰。他说：“也许这会儿她没疯。”

小玲亮灯，把铁门打开。麦可可欣喜地说：“小玲姐，孙老师，我想死你们了。”她擦着泪痕走进来，把鲜花插在花瓶里，像打量老朋友那样打量客厅。小玲说：“坐吧。”麦可可放松地落下去，在长沙发上弹了几下。孙畅和小玲分别坐在两边的短沙发上。麦可可说：“孙老师，那天我情绪不好，吓着你了吧？”小玲说：“他倒是没吓着，我差点儿吓得半死。”麦可可赶紧道歉。小玲说：“妹子，我们家的什么东西你都可以拿，唯独不能拐卖人口。”麦可可的脸刷地红了。她说：“对不起，我太急。”小玲说：“这事慢也不行。”麦可可说：“不是这个意思，我的急是指……”

小玲和孙畅都扭头看着她，急于知道她的意思是什么意思。她说：“像我这种刚刚被欺骗过的，本该一遭挨蛇咬十年怕草绳，好好地消停消停。我真的努力了，每天都在心里加一块超厚钢板，使劲儿地压住那些冒出来的泡泡。我曾经发誓把爱情扔进冰箱，让它冻起来，发誓别相信、别爱、别结婚。但是……我做不到。少一分钟没有爱情，我心里就发慌、害怕。我需要婚姻，而且是越快越好。你们……能帮我介绍一个吗？” （十一）