Naengbak Sunh Cang doenghyabyab, siengj gangj gijmaz cix gangj mbouj ok. De menhmenh cek gij baengzsa nem youq gwnz bak haenx, nohnaj doengh cib geij baez cij aj ndaej bak. Diemheiq yaep he, de naeuz:“Gij baengzsa Vangh Siujlingz mo gvaq haenx cungj miz doeg haenq.”

Siujlingz cienq ndang buet ok dou. Sunh Cang coh baihlaeng de naeuz:“Mwngz diuq baenz sang guhmaz, gou youh mbouj yiemq ngaenz mwngz.”Gangj le, de dawz baengzsa ndenq daengz dangqnaj husw, naeuz:“Mwngz yawjyawj, miz mehyah ranz lawz baenzneix bang bouxgvan loek mumh?”Husw baez yawj, raen miz geij diuz mumh nem youq gwnz baengzsa haenx.

9

Mwz Gojgoj hai bak gangjvah ngoenz haenx, Sunh Cang caeuq Siujlingz cungj youq henz congz. De hai bak couh gangj “doiq mbouj gvaq”. Sunh Cang caeuq Siujlingz lumjbaenz doj hingz nei simsoeng lai lo. Hoeng caengz caj songde riu, Mwz Gojgoj couh gangj coenzvah daihngeih lo:“Cwng Sizyouz youq gyawz?”

Sunh Cang naeuz:“Gou bae ra gvaq Ciengj gingjcaz, gouz de bang cimh, de naeuz gij saeh cimh goengyoux de mbouj guenj.”

“Baenzneix gangj Cwng Sizyouz caengz dauqma?”

“Gvaqlaeng gou bae bause, cingj gyoengqde daeng gijneix.”

Sunh Cang mbon mbaw bauqceij he okdaeuj yaengx hawj Mwz Gojgoj yawj. Gak bauqceij he yaenq mbaw siengq Cwng Sizyouz, lajde lij miz lad saw he:“Cingj naeuz hawj gij siusik caensaed de, miz ngaenz hawj.”Mwz Gojgoj ngawh yaep he, naeuz:“Seizhaenx gou couh mbouj saenq lo, hoeng dingj mbouj ndaej ndiu gvaqdaeuj.”De uet gak da, raemxda couh yaek rih okdaeuj lo. Sunh Cang naeuz:“Mbawdiep cimh vunz gou hix fat hwnj gwnz muengx lo, daj haet daengz romh gou cungj caj siusik.”Aen ndaeng Mwz Gojgoj baez nyaeuq, lumjbaenz raemxda hix caeu doxdauq lo. De cam:“Mwngz ndaej lamh de dauqma lwi?”

“Ndaej ba, gyoengqde yungh aen banhfap neix ra raen vunz gvaq.”

“Baenzneix gou caiq caj geij ngoenz.”

“Geij ngoenz? Gingjcaz gaemh bouxfamh cungj mbouj ndaej baenz vaiq, caiq gangj gou mbouj miz gingniemh.”

“Yienghneix aeu geijlai nanz?”

“Dingh mbouj ndaej, vaiq cib ngoenz buenq ndwen, menh bi song bi, mwngz aeu miz naihsim cijndaej.”

“Byawz ra raen Cwng Sizyouz, gou hawj 10 fanh maenz.”

Sunh Cang daengxda yawj Siujlingz, mbouj aiq saenq de ok ndaej baenzlai ngaenz. Hoeng Mwz Gojgoj sikhaek naeuz:“Gou miz ngaenz.”Yawj hwnjbae de mbouj dwg gangjriu, de bonjlaiz couh mbouj rox gangjriu. Sunh Cang naeuz:“Miz baenzlai ngaenz, itdingh cimh raen Cwng Sizyouz. Yaep he gou couh fat hwnj muengx.”Mwz Gojgoj naeuz:“Sinhoj mwngz lo.”

Siujlingz naeuz:“Mwngz sij ndaej yungh baenzlai ngaenz bae ra bouxyaeuh he?”

“Mbouj miz de, gou boux he gag youq mbouj gvenq.”Mwz Gojgoj naeuz:“Dayoz baez bizyez, de couh bang gou cawx ranz cawx ci, lij hawj gou rom baet ngaenz he dem. De soqlaiz mbouj hawj gou guh hong, lienz ngaiz cungj mbouj gag cawj. Cawzbae de, gou mboujmiz baengzyoux mboujmiz vunzcaen.”

“Bohmeh mwngz ne?”Siujlingz cam.

“Dangq dwg dai bae lo. Gou gvaq mbouj ndei couh habngamj gyoengqde lo.”

“Vihmaz？”Siujlingz cam.

“Aenvih gou gauj mbouj hwnj aen hagdangz mizmingz, mbouj ok rogguek doeg saw, mbouj caeuq Cwng Sizyouz doxfaen, mbouj ciuq gij eiqsei gyoengqde bae guh, ciuhvunz neix gyoengqde mbouj siengj caiq raen gou.”

Sunh Cang naeuz:“Lau dwg gyoengqde ienqhoij lo, cingq maqmuengh mwngz dauq ranz ne.”

“Danghnaeuz mwngz lwnh hawj gyoengqde nyi, gou dai ndaej engq vaiq.”

“Gou youh mbouj rox gyoengqde youq gyawz.”Sunh Cang naeuz.

Siujlingz cam:“Gojgoj, Cwng Sizyouz doiq mwngz baenz ndei, guhmaz ndoj mwngz ha?”

“De swhgeij cij rox.”

Dauq daengz ranz, Sunh Cang sikhaek bamq daengz baihnaj dennauj. Siujlingz cam:“Mwngz caen miz bonjsaeh ra raen de?”Sunh Cang doq moeb cih doq naeuz:“Seiqvunz cungj ra de, de baenzlawz ndoj ndaej?”Siujlingz naeuz:“Caiq ra mbouj raen, Gojgoj couh mbouj saenq dou lo, dai vunz hw.”Sunh Cang naeuz:“Couh suenq daengz ndawhaij ra fagcim he, hix aeu sawq……”De baez roengz fwngz, aen siusik cib fanh maenz ngaenz haenx fat daengz gwnz muengx lo.

10

Doq caj doq yw bingh, aen naj Mwz Gojgoj hix ciemhciemh bienq hoengzmaeq, fwngzgvaz hix doengh cwxcaih lo, simdiuq caeuq hezyaz hix cingqciengz liux. De ndaej naengh youq gyaeuj congz hwnj muengx lo. Sunh Cang hai dennauj fwngzriuj baij youq dangqnaj de, diemj hai cib geij mbaw siengq. Gyoengq vangjyouj cungj siengj aeu cib fanh maenz ngaenz, fat gij siengq daeuj haenx bouxboux cungj lumj Cwng Sizyouz. Ndawde miz dahsau he, yawj hwnjbae cungj caeuq Cwng Sizyouz doxlumj liux. Mwz Gojgoj cam:“De dwg mbouj dwg bienq mehmbwk la?”Sunh Cang naeuz:“Mbouj bienq ndaej baenz vaiq law. Ciuq vangjyouj cimhra, dahneix dahdog, mbouj dwg dahnuengx Cwng Sizyouz.”Mwz Gojgoj doeknaiq lo.

Sunh Cang youh diemj mbaw wnq, naeuz:“Mwngz yawj mbaw neix.”

Gwnz siengq, buek vunzhau he cingq ndwn youq doiqnaj gijnenbeih mozaih, seiqhenz dwg saeusuijniz caeuq muengxdiet rwixvaih, gizgyae baihgvaz dwg ndoengfaex caeuq song gan ranz vaih.

Mwz Gojgoj cam:“Gijneix dwg gizlawz？”Sunh Cang naeuz：Auswhveizsinh Cizcunghyingz Bohlanz, Nazsui youq gizneix gaj dai baenz bak fanh boux vunz Youzdai、vunz Bohlanz caeuq vunz Gizbujsai.

“Gyae lai loba.”

“Mbouj gyae.”Sunh Cang gangj sat, dawz mbaw siengq bienq hung. Song faj naj henj daj ndaw vunzhau ndonj okdaeuj. Mwz Gojgoj hemq:“Dwg de.”

“Mwngz saenqdingh dwg de?”

“Coemh baenz daeuh gou cungj rox de,” Mwz Gojgoj diemheiq fofo，“meh de, mbouj daeuj caeq gou, dauq bae caeq vunz guek rog!”(8)

孙畅的嘴唇挣扎，想说什么却说不出来。他用双手慢慢地撕嘴上的封条，面部肌肉颤抖了几十次才把嘴巴打开。透了一口气，他说：“凡是汪小玲摸过的纱布都有剧毒。”

小玲一转身，跳脚出门。孙畅冲着她背影说：“你跳得再高，我也没欠你钱。”说完，他把胶布递到护士面前，说：“你参考参考，谁家的老婆会用这种方式给老公拔胡须？”护士抬眼一看，几根粗壮的胡须粘在胶布上。

9

麦可可开口说话那天，孙畅和小玲都在床边。她说的第一句是“对不起”。这让孙畅忽然有了久违的轻松。小玲在与孙畅对视的瞬间，脸上甚至都有了赌赢的表情。但是，轻松的心只保持了几秒，麦可可就说了第二句：“郑石油在哪里？”

孙畅说：“我去找过蒋警察，求他发通缉令。他说只有重要犯人才能享受通缉待遇。我说郑石油害得麦可可差点儿没命，难道还算不上重要？他说感情的事不归他们管。”

“这么说郑石油没回来？”

“后来，我去了一趟报社，请他们登了这个。”

孙畅掏出一张报纸举到麦可可的眼前。报纸一角印着郑石油的照片，旁边一行字：“请告诉他的确切消息，有酬谢。”麦可可发了一会儿呆，说：“当时我就怀疑，可还是忍不住醒、醒了。”她抹着眼角，泪水眼看就要出来了。孙畅说：“寻人启事已贴到网上，我现在是24小时开机。”麦可可鼻子一抽，似乎把眼泪也一并抽了回去。她说：“你能把他拽回来吗？”

“有可能。他们用这种方法找到过失踪者。”

“那我就再等几天。”

“几天？抓个逃犯也没这么快，更何况我是业余的。”

“那要多久？”

“说不准。快的话十天半月，慢的话一年半载。你得有耐心。”

“谁能找到郑石油，我出十万元酬金。”

孙畅瞪大眼睛，接着斜视小玲，心里泛起一百个“不相信”。但麦可可马上说：“我不缺钱。”从表情判断，她不是开玩笑，她本来就不是个爱开玩笑的人。孙畅说：“有了这个数，找到郑石油的把握就更大，待会儿我在网上发布。”麦可可说：“拜托。”

小玲比画着，说：“这么高一摞钞票，为一个骗子，你舍得？”

“没有他，我不适应，不习惯……”麦可可说，“大学一毕业，他就把我锁定了，给我买房买车，还给我存了一笔。他从不让我干活，连煮饭都请阿姨。除了他，我没有朋友没有亲人，甚至没有氧气。”

“你父母呢？”小玲问。

“相当于死了。我混得越惨就证明他们越正确。”

“为什么？”小玲说。

“因为我没考上名校，没考托福，没跟郑石油拜拜，没按他们的意思生活，他们就说这辈子不想见我。”

孙畅说：“也许他们后悔了，正盼你回家。”

“你要是拉他们入股，我会死得更迅速。”

“不会。我不知道他们在哪儿。”孙畅说。

小玲问：“可可，郑石油对你这么好，干吗要跑呀？”

“只有他知道。”

回到家，孙畅立即趴到电脑前。小玲问：“你真有那么大本事？”孙畅飞快地敲着键盘，说：“人肉搜索，一般都躲不过的。他是大活人，又不是空气。”小玲说：“再没成绩，可可就不信我们了，准出人命。”孙畅说：“就算是大海里捞针，至少还给人希望……”他用力一回车，十万酬金的信息已贴到网上。

10

等待中的麦可可脸上出现红苹果色，皮肤恢复弹性，右手指伸缩自如，心跳和血压正常。她可以坐在床头上网了。孙畅把手提电脑掰开，摆在她面前，点出十几张照片。这都是渴望酬金的网友们来的，每一张脸都是郑石油的模仿。其中有个女的，看长相看表情，说不跟郑石油来自同一基因都没人信。麦可可说：“他是不是变性了？”孙畅说：“即使变性也没这么快。据网友搜索，此人独女，不是郑的妹妹。”麦可可的眼神又一次调暗。

孙畅点了一下鼠标，说：“请看这张。”

麦可可抬高眼睫毛。照片上，一群白人站在纪念碑前默哀，周围散立残缺的水泥桩和铁丝网，右边的远处是一片树林和两间半颓的房。

麦可可问：“什么意思？”孙畅说：“波兰的奥斯维辛集中营。纳粹在这里屠杀了上百万的犹太人、波兰人和吉普赛人。”

“太远了吧？”

“不远。”孙畅说着，把照片局部放大。两张黄色的脸从白人中间脱颖而出。麦可可惊叫：“是他。”

“你确定？”

“就是从焚尸炉里出来我也认得，”麦可可的呼吸变得急促，“狗屎，他不来悼念我，竟然去悼念外国人。”

（八）