整个理发过程大概花了一个小时，其中包括了剪发、刮胡须和头颈部的按摩。一个侵略者让敌国的理发师用剃刀刮胡子，是需要一定胆量的，就好像鲨鱼在布着鱼网的海域捕食是很危险的一样，但肥前却不怕这样的危险。他放心地让理发师给他刮胡子，让剃刀自由地刮过他的腮帮、上颌、下颌和颈子。那把锋利的剃刀刮脖子的时候来回翻动，能听见“噼噼”的声音，像暗处点燃的导火索或响尾蛇爬动。

除了肥前，所有的人都冒的一身冷汗。

但虚惊过后，等待理发的人需要排队。休闲的日本兵纷纷脱下帽子，无数需要修剪和清洁的脑袋让维持会长宋丰年感到踏实 。

光顾和顺理发店的客人越来越少，可以说门庭冷落。那些平时固定回头的大小爷们基本不来了，很显然来自上海的理发师这块招牌已掉了油漆，不再招人。

状况反映在账上，宋丰年来到店里，与理发师检讨生意不好的原因。宋丰年认为收费价目需要调整，现在是非常时期，收费过高是顾客减少的原因。陆平则认为顾客之所以不来和顺理发，是因为他们为日本人做事，“人们把我们当做汉奸”陆平直言不讳。

宋丰年忌讳陆平的说法，他们为此争吵。员工和老板吵架，占上风的肯定是老板。宋丰年说这个店是你开的还是我开的？那么究竟是我听你的还是你听我的？ 陆平说我听你的，总有一天我会被人的唾沫啐死。我不干了，你另外请人吧。

理发师的辞职简直是杀手锏，立马让老板软了下来。他求陆平不要走。“你走了我上哪去请像你这么好的理发师？没有客人不要紧，一个客人都没有我照样给你工钱，你以往拿多少工钱我照样给你多少！行不行？”宋丰年让步已经很大。

陆平表示这不是钱不钱的问题，“你知道我从上海跑到这么远的地方，是为了什么。”

宋丰年眼睛一亮，因为他从陆平的话得到提醒。他想到附在理发师身上的血案，是控制他最好的把柄。“我知道你是为了避难，因为你在租界杀了人，而且是日本人，所以跟着我来到和顺。”宋丰年坚定地说，他用不着再低声下气。

“我那是误杀。”陆平说。

“我相信是误杀，”宋丰年拿起剃刀把玩着说，“可日本人连无辜的人杀都不眨眼，管你是误杀？”

“所以我不能侍候日本人，那很危险。”

“只要没人告发你，你就安全，”宋丰年说，“在和顺除了我，没人知道你的过去。你放心，我是绝对不会在日本人那里告你的，想都不想。”

陆平感觉自己像山羊掉进了陷阱里，被猎户救起，既可以养在家里，也可以卖给屠夫。

“但是你要帮我，”宋丰年说，“日本人一不高兴，我就会掉脑袋。我有女儿嫁给国民党的一个师长，这就能要我的命。所以我只有把日本人讨好了，才能活命。你要帮我，行吗？”

陆平看着宋丰年，说：“你肯定比日本人长命。”

宋丰年照着镜子，摸摸头发，“我头发是不是该理了？”

庭院里置放着十九具日本士兵的尸体，是从前线运回来的，集中在临时搭建的棚子下。 陆平的任务是给这十九具尸体化妆整容，具体地说是要给这些尸体残缺、扭曲、破烂、肮脏的五官进行补充、复位、修整和清洗，使他们看上去像熟睡的样子。

这显然比给活人美容美发困难得多，但陆平别无选择，除非他能使这些尸体复活。 （四）

Fei gyaeuj yungh baenz diemj cung he, ndawde daet byoem、gvet mumh、nyaenj gyaeuj cungj guh liux. Bouxciemq he gamj hawj canghfeigyaeuj guekdig yungh fagdaeq gvet mumh, aenmbei aeu hung cij baenz, couh lumj duz byasahyiz youq ndaw haij gizdieg baij rim muengxbya haenx cimh gwn nei yungyiemj raixcaix, hoeng Feizcenz mbouj lau gij yungyiemj baenzneix. De cuengqsim hawj cangh- feigyaeuj bang de gvet mumh, hawj fagdaeq cwxcaih gvet gvaq aengemj、aenhoz caeuq gwnzlaj naengbak de. Fagdaeq raehrwdrwd haenx youq mwh gvet hoz fan bae foek dauq, dingqnyi gij sing yiengj “bibi”, lumjbaenz youq giz laep diemj dawz diuzyinx roxnaeuz ngwzriengyiengj ruenz gvaq nei.

Cawzbae Feizcenz, cungqvunz bouxboux cungj lae hanhheu.

Hoeng lekmamx gvaq le, doenghboux yaek fei byoem haenx cungj aeu baizdoih. Bing Yizbwnj cingq yietnaiq haenx boux riengz boux duet mauh, baenzlai aen gyaeuj yaek daet yaek swiq, sawj veizcizvei veicangj Sung Funghnenz habsaed lai lo.

Bouxhek daeuj Bouqfeigyaeuj Hozsun haenx ngoenz beij ngoenz noix, miz saek ngoenz ngaeuz cungj mbouj raen. Lwg ranzmiz bingzseiz cungj daeuj ndaw diemq daet byoem haenx seizneix hix mbouj daeuj lo, canghfeigyaeuj daj Sanghaij daeuj gaiq ciubaiz neix gaenq doek caet, mboujcaiq supyinx vunzlai.

Yawj bonjgeiqsoq couh rox seng’eiq ndei mbouj ndei, Sung Funghnenz daeuj daengz ndaw diemq, caeuq canghfeigyaeuj doxyaeng baelawz seng’eiq baenz ca. Sung Funghnenz nyinhnaeuz seizneix dwg seiz daegbied, fei aen gyaeuj he lij sou baenzlai ngaenz, bouxhek couh noix lo, aeu gaij cijndaej. Luz Bingz cix nyinhnaeuz bouxhek mbouj daeuj Hozsun fei gyaeuj, dwg aenvih swhgeij bang vunz Yizbwnj guh saeh lo, “vunzlai gangj raeuz dwg hangenh”, Luz Bingz cigsoh naeuz.

Sung Funghnenz geih Luz Bingz baenzneix gangj, songde vihneix doxceng. Yenzgungh caeuq lauxbanj doxceng, cungj dwg lauxbanj hingz lai. Sung Funghnenz naeuz aen diemq neix dwg mwngz hai roxnaeuz dwg gou hai? Dauqdaej gou dingq mwngz lijdwg mwngz dingq gou? Luz Bingz naeuz danghnaeuz gou cungj dingq mwngz, mbouj rox ngoenz lawz ngaiz myaiz dumh dai. Gou mbouj guh le, mwngz bae cingj bouxwnq ba.

Vahgangj Luz Bingz lumj fagcuenq neix baek dawz Sung Funghnenz lo, de yaepyet couh unq roengzdaeuj. De gouz Luz Bingz gaej bae gizwnq. “Mwngz mbouj guh le gou bae gizlawz cingj ndaej canghfeigyaeuj baenz ndei？ Mboujmiz bouxhek mbouj youqgaenj, boux he cungj mboujmiz gou ciuqyiengh hawj ngaenzhong mwngz, mwngz baeznaengz ndaej geijlai ngaenz gou couh hawj mwngz geijlai, baenz mbouj baenz?” Sung Funghnenz nyiengh Luz Bingz lo.

Luz Bingz naeuz mbouj gven ngaenz gijmaz saeh, “mwngz rox gou daj Sanghaij buet baenzneix gyae daengz gizneix, dwg vihmaz lwi?”

Sung Funghnenz song da ronghyan, aenvih coenzvah Luz Bingz daezsingj de lo. De siengj daengz Luz Bingz gaj gvaq vunz, dan baengh gienh saeh neix couh ndaej dawz maenh de lo. “Gou rox mwngz dwg daeuj gizneix ndoj, mwngz youq diegco gaj vunz lo, lij dwg vunz Yizbwnj dem, ndigah riengz gou daeuj Hozsun.” Sung Funghnenz haengjdingh dwk naeuz, de mboujcaeq gouz sam gouz seiq lo.

“Gou dwg gaj loeng.” Luz Bingz naeuz.

“Gou saenq mwngz dwg gaj loeng,” Sung Funghnenz dawz fagdaeq cuengq hwnj cuengq roengz, “hoeng vunz Yizbwnj gaj vunz da cungj mbouj yaep, de lij guenj mwngz dwg mbouj dwg gaj loeng?”

“Ndigah gou mbouj ndaej hawj vunz Yizbwnj guh saeh， yungyiemj lai.”

“Mboujmiz vunz gauq mwngz, mwngz couh ancienz,”Sung Funghnenz naeuz,“youq Hozsun cawzbae gou, mboujmiz vunz roxyiuj gij saeh gaxgonq mwngz. Mwngz gaej lau, gou itdingh mbouj bae vunz Yizbwnj haenx gauq mwngz, siengj cungj mbouj siengj.”

Luz Bingz naemj, seizneix swhgeij couh lumj duzyiengzbya doek roengz ndaw gumh boux- dwknyaen vat haenx le, youh hawj bouxdwknyaen gouq lo, de ndaej cuengq youq ndaw ranz dajciengx, hix ndaej gai hawj vunz dawz bae gaj.

“Hoeng mwngz aeu bang gou.”Sung Funghnenz naeuz, “vunz Yizbwnj baez mbouj sim’angq, aen gyaeuj gou couh doek lo. Dahlwg gou haq hawj boux swhcangj Gozminzdangj he, gijneix aeu ndaej diuz mingz lo. Ndigah gou caenhndei caeuq vunz Yizbwnj doxndei, diuz mingh cijnndaej lix. Mwngz bang gou, baenz mbouj baenz?”

Luz Bingz yawj Sung Funghnenz, naeuz:“Diuz mingh mwngz haengjdingh beij vunz Yizbwnj raez.”

Sung Funghnenz ciuq gingq dwk, youh rumhrumh byoemgyaeuj, “byoemgyaeuj gou dwg mbouj dwg baenz daet la? ”

Ndaw hongh cuengq cib gouj gienh seihaiz bing Yizbwnj, dwg daj giz hoenxciengq yinh dauqdaeuj, comzyouq laj bungz laemzseiz dap baenz haenx. Gij yinvu Luz Bingz dwg hawj cib gouj gienh seihaiz neix cang ndang, couh dwg dawz gij seihaiz ga raek fwngz goenq、naj ndek da dod、buh uq vaq lah neix ciep ndei、bouj caez、swiq cengh, sawj gyoengqde yawj hwnjbae lumj ninz ndaek nei.

Gij hong neix beij bang bouxlix fei gyaeuj daet byoem swiq naj nanz lai lo, hoeng Luz Bingz mboujmiz banhfap, de mbouj ndaej sawj gij seihaiz neix bienq lix. (4)