1

Veiz Vujgvanh boemz youq giz diegbo Byacinghsiusanh ndeu, song fwngz gaemdawz aen vangyenjging muenghgyae hoz Ngozgoz caux he, dinghdingh cimyawj doengh ranzlaeuz caep ndaej gyaeugyet lengjlup ing bya dep raemx haenx, lumj boux cinhcazyenz diemjyaet vunzdig nei. Duznyungz ngvaenxgvax henz rwz de hemqswenj caemhcaiq haeb dwk naengnoh de hwnj haujlai aen nwnj. De bak hawq hoz sauj, ndang humz dangqmaz, danhseih lij mbaetheiq nyaenx youq mbouj gamj doengh saekdi. Lienz daengz gwn doxgaiq ok haexnyouh, de cungj gongzyongq laeglemx lumj doenghduz seiq ga nei, itcig mbouj gamj ndwn soh gvaq.

De gaenq baenzneix laeglemx youq gizneix maeuq youq baenz buenq ndwen lo.

Gvanghhoj daxau gek ngoenz daeuj yawj de mbat ndeu, swnhbienh daiq di gwn di ndoet ndeu daeuj hawj de. Naeuz dwg daeuj yawjngonz, gizsaed dwg daeuj genjcaz gij hong de, dingq de lwnh cazyawj aen ranzlaeuz gyaeugyet haenx cingzgvang baenzlawz yiengh. Gvanghhoj daxau dwg boux gingjcaz mbouj daenj buh gingjcaz ndeu. Ndwen gonq, Veiz Vujgvanh daj lajmbanj Duh’anh daeuj Namzningz bae riengz Gvanghhoj daxau, heuh Gvanghhoj daxau bang ra faenh hong ndeu hawj de guh. De caengz raen naj Gvanghhoj daxau gvaq, baez raennaj Gvanghhoj daxau, de doq lwnh naeuz, de dwg lwgbyai Veiz Ginhgvangh Mbanj Sanglingj, coh heuh Veiz Vujgvanh. Gvanghhoj daxau cingqngamj rieg buh yaek okdou, raen miz vunz ndaw mbanj daeuj, caemhcaiq dwg lwgbyai baengzyoux seiziq Veiz Ginhgvangh dem, de angq raixcaix. Haemh haenx hengzdoengh giva couh siu bae lo, yungh sim daeuj dakdaih Veiz Vujgvanh. （1）

1

韦五宽趴在青秀山的一个坡坎上，双手端着俄式高倍望远镜，注视着依山傍水的一栋豪华住宅，像一名探望敌营的侦察员。蚊虫像南非的呜呜组啦震荡着他的耳膜，并在他的皮肉上创造数不清的血肿。他聒噪欲聋，奇痒无比，但是他严肃安静，一动不动。除了风吹草动，他没有让山坡产生任何异动。甚至吃喝拉撒，他也别有用心地进行，像四只脚的动物一样，没有过直立的时候。

他已经这样，在这里，足足守望有半个月了。

光火叔叔隔一天来看望他一次，顺便给他带吃的和喝的。说是看望，其实是来检查他的工作，听取他观测庭院里豪宅情况的汇报。光火叔叔是一名警察，一名便衣警察。一个月前，韦五宽从都安农村来到南宁，投奔光火叔叔，请光火叔叔帮忙找个工做。他在一幢民楼的小房间里见到从未谋面的光火叔叔，说他是上岭村韦光金的小儿子，叫韦五宽。光火叔叔当时正在换装准备出门，见到老家来人，而且是发小韦光金的儿子，十分高兴。他取消当晚的行动计划，用心地接待韦五宽。

(一)